ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
สิงหราชคนเลว (1)

หลังพิมพ์นาราเก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินทางไปที่บ้านสิงหราชกับพิมพ์เดือนและพิมพ์ดาวด้วยรถที่สิงหราชทิ้งไว้ให้พร้อมคนขับ

บ้านของสิงหราชตั้งอยู่แถบชานเมืองในพื้นที่กว่าสิบไร่ บริเวณบ้านล้อมรอบด้วยรั้วที่สูงกว่าสามเมตร ซึ่งเพียงแค่เห็นรั้วสูงใหญ่ที่ทาด้วยสีดำมืดทึบมองไม่เห็นตัวบ้านด้านในพิมพ์นาราก็รู้สึกหวาดกลัวแล้ว

ก่อนรถจะหยุดลงเมื่อมาจอดตรงบันไดเข้าสู่ตัวบ้าน ขนาดตัวบ้านของสิงหราชใหญ่กว่าบ้านที่พิมพ์นาราอยู่กว่าสิบเท่า รอบๆ บริเวณเต็มไปด้วยสนามหญ้าและต้นไม้ใหญ่เห็นแล้วก็รู้สึกสดชื่นเพราะความร่มรื่นของธรรมชาติ

“หม่ามี้หนูดาวอยากเข้าห้องน้ำค่ะ” พิมพ์นาราตื่นจากภวังค์ความคิดหลังมัวแต่ชื่นชมความยิ่งใหญ่และอลังการกับบ้านของสิงหราชเมื่อพิมพ์ดาวพูดขึ้น

“เดี๋ยวคุณอาพาไปค่ะ...ขอโทษนะคะพอดีว่าพายอยากจะพาเด็กๆ ไปเข้าห้องน้ำไม่ทราบว่าจะไปเข้าตรงไหนได้บ้างคะ” พิมพ์นาราหันไปถามแม่บ้านวัยกลางคนคนหนึ่งที่ออกมายืนต้อนรับเธอกับหลานๆ ตั้งแต่รถเข้ามาในตัวบ้านแล้ว

“ตามป้ามาเลยค่ะ ป้าขอแนะนำตัวเลยก็แล้วกันนะคะ ป้าชื่อนาถเป็นหัวหน้าสาวใช้ที่นี่ หลังจากนี้คุณพายมีอะไรอยากให้ป้าช่วยก็บอกได้เลยนะคะ”

ป้านาถแนะนำตัวอย่างเป็นมิตรกับพิมพ์นารา แม้ก่อนหน้านี้สิงหราชบอกกล่าวแล้วว่าจะรับสาวใช้คนใหม่เข้ามา แต่ฐานะของพิมพ์นาราและเด็กน้อยทั้งสองก็ไม่ได้ถูกปิดบัง ตอนนี้แม้จะบอกว่าเป็นสาวใช้แต่คนอื่นก็ยังเกรงใจพิมพ์นาราในฐานะที่ไม่ได้ต่างจากญาติคนหนึ่งของสิงหราชเลยสักนิด

“ขอบคุณค่ะ” ด้านพิมพ์นาราก็ตอบกลับอีกฝ่ายอย่างเป็นมิตร

หลังจากนั้นเธอก็เดินตามป้านาถไปโดยที่สาวใช้คนอื่นต่างเข้ามาช่วยเธอยกกระเป๋าทำเหมือนว่าเธอเป็นแขกคนหนึ่งมากกว่าสาวใช้ด้วยกัน

ป้านาถเดินนำพิมพ์นารากับเด็กน้อยทั้งสองมาที่ชั้นสองของตัวบ้านแล้วเปิดประตูห้องเชิญทั้งสามเข้าไป ภายในห้องมีพื้นที่ที่กั้นเป็นสัดส่วนไว้สำหรับให้เด็กเล่นและยังมีของเล่นมากมายที่เก็บไว้บนชั้นอย่างเป็นระเบียบและภายในห้องยังมีประตูอีกหลายบานแยกย่อยลงไปเห็นได้ชัดว่าสิงหราชเตรียมห้องนี้ไว้สำหรับหลานสาวสองคนมานานแล้ว

ก่อนป้านาถจะหันมาอธิบายให้พิมพ์นาราฟัง “คุณสิงห์ได้จัดห้องนี้ไว้สำหรับคุณหนูทั้งสองและยังมีห้องนอนส่วนตัวให้คุณพายด้วย ส่วนหน้าที่ของคุณพายคือการดูแลคุณหนูทั้งสอง และเรื่องการดูแลคุณสองนั้น คุณสิงห์ฝากมาบอกว่ายังไม่ต้องทำให้เปลี่ยนมาดูแลคุณสิงห์แทนค่ะ”

“พายเข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณป้านาถมาก” พิมพ์นารารับคำอย่างว่าง่ายแต่ในใจกลับเริ่มเป็นกังวลขึ้นมาเพราะไม่รู้ว่าการดูแลสิงหราชต้องทำอะไรบ้าง

ป้านาถก็เหมือนจะรู้ว่าเธอกำลังกังวลใจเรื่องอะไรอยู่ “คุณพายไม่ต้องเป็นกังวลนะคะ ดูแลคุณสิงห์ง่ายนิดเดียวค่ะ” พิมพ์นาราพยักหน้ารับอีกครั้ง ก่อนป้านาถจะปล่อยให้เธอได้เก็บข้าวของและสำรวจห้องพักกับเด็กๆ

จนกระทั่งทุกคนออกไปจนหมด พิมพ์ดาวและพิมพ์เดือนก็แสดงความตื่นเต้นออกมาเมื่อเห็นของเล่นมากมายแต่ก็เพียงแค่ครู่เดียวก่อนทั้งสองจะกระตุกแขนเธอเบาๆ

“หม่ามี้พาย ตอนนี้หม่ามี้ของเราอยู่ที่ไหนเหรอคะ” พิมพ์นาราได้ยินอย่างนี้ก็ถอนลมหายใจออกมาอย่างหนักอก เพราะเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าสริตารักษาตัวอยู่ที่ไหน เพราะจู่ๆ สิงหราชก็เปลี่ยนใจให้เธอมาดูแลเขาแทน

ก่อนจะจูงมือหลานสาวทั้งสองไปที่ห้องน้ำพร้อมตอบคำถาม “เดี๋ยวเราก็ได้เจอหม่ามี้นะคะ แต่หนูดาวอยากเขาห้องน้ำไม่ใช่เหรอ รีบเข้าห้องน้ำก่อนดีกว่านะ ใครฉี่ราดอาพายไม่นอนด้วยนะคะวันนี้”

“งั้นหนูเดือนเข้าก่อนนะคะ”

“ไม่ได้นะหนูดาวปวดมากกว่า” พิมพ์นาราได้แต่ส่ายหัวอย่างเอ็นดูเมื่อเด็กน้อยทั้งสองเริ่มเถียงกัน ก่อนเธอจะจัดการตามลำดับเพราะพิมพ์ดาวน่าจะปวดมากกว่า

หลังจากนั้นเด็กน้อยทั้งสองก็ถูกกล่อมให้นอนกลางวัน พิมพ์นาราจึงได้เริ่มจัดข้าวของพร้อมสำรวจห้องไปด้วย

ในห้องขนาดใหญ่นี้มีห้องนอนแยกออกไปถึงสามห้องและในสามห้องนั้นยังมีห้องน้ำในตัวทุกห้อง และยังมีห้องน้ำส่วนกลางอีกหนึ่ง

ห้องนี้มีขนาดใหญ่มากเกือบจะเทียบเท่าบ้านหลังเล็กหลังหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่เพราะพิมพ์ดาวและพิมพ์เดือนนอนด้วยกันมาโดยตลอด พิมพ์นาราจึงจัดให้พวกเขานอนด้วยกันเหมือนเดิมไปก่อน ยิ่งไม่คุ้นชินสถานที่อย่างนี้เป็นไปได้ว่าเด็กๆ ยิ่งจะไม่อยากนอนคนเดียว

หลังจัดข้าวของทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เมื่อถึงเวลาอาหารเย็นพิมพ์นาราก็ถูกเชิญไปทานข้าวพร้อมเด็กๆ เหมือนกับแขกคนหนึ่งมากกว่าจะเป็นสาวใช้อย่างที่สิงหราชว่าจ้าง

โดยอาหารเย็นมื้อนี้ทั้งสามอาหลานทานด้วยกันสามคนไม่พบสิงหราชมาร่วมโต๊ะอย่างที่คิด จากนั้นพิมพ์นาราก็พาเด็กๆ เข้านอน ก่อนป้านาถจะเรียกเธอไปอธิบายเรื่องการดูแลสิงหราช เมื่อพิมพ์นาราได้ฟังแล้วก็รู้สึกว่าไม่ได้ลำบากอะไรเพราะก็เหมือนการดูแลเจ้านายปกติทั่วไปอย่างที่เห็นในละคร วันนี้เธอจึงหลับไปด้วยความอ่อนเพลียไม่ได้กังวลมากนัก

****** 

วันต่อมาพิมพ์นาราก็ตื่นแต่เช้าตรู่เหมือนทุกวันเพราะพิมพ์ดาวและพิมพ์เดือนต่างก็ตื่นเช้าเหมือนกัน หลังจากอาบน้ำพาเด็กๆ ทานข้าวเช้าเรียบร้อยแล้ว เมื่อถึงเวลาแปดนาฬิกาสามสิบนาทีเธอก็เดินขึ้นไปยังชั้นสามของตัวบ้านซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของสิงหราชทั้งหมด

ป้านาถบอกว่าสิงหราชจะให้ขึ้นไปปลุกในเวลานี้ทุกวัน ซึ่งปกตินอกจากป้านาถแล้วสิงหราชจะไม่ให้ใครขึ้นมาบนชั้นนี้ก่อนได้รับอนุญาต แต่ตอนนี้พิมพ์นาราเป็นอีกคนที่ได้รับอนุญาตในฐานะสาวใช้คนใหม่

เมื่อเดินมาถึงประตูใหญ่พิมพ์นาราก็รวบรวมความกล้ากดรหัสตามที่ป้านาถบอกแล้วผลักบานประตูเข้าไปเบาๆ ภายในห้องของสิงหราชก็กว้างขวางไม่ต่างจากห้องที่เขาจัดให้เธอและหลานๆ อยู่เพียงแต่ไม่มีประตูย่อยลงไปอีก แต่พื้นที่ใช้สอยถูกจัดเป็นสัดส่วนเป็นอย่างดีและเมื่อเดินผ่านโซนนั่งเล่นมาก็จะพบเตียงนอนหลังใหญ่ซึ่งยามนี้สิงหราชนอนหลับอยู่บนเตียง

สิ่งแรกที่พิมพ์นาราต้องทำในการปลุกสิงหราชคือการเปิดผ้าม่านที่บดบังแสงจากภายนอกและทำให้ห้องมืดและรู้สึกน่านอนนี้ พิมพ์นาราจึงเดินไปเปิดม่านออกกว้างทันที

และทันทีที่เธอเปิดผ้าม่านผืนใหญ่ออกแสงแดดก็สาดส่องเข้ามาในห้องจนแสบตา แต่เมื่อปรับตัวได้ครู่หนึ่งพิมพ์นาราก็ต้องอ้าปากกว้างกับทิวทัศน์ที่ได้เจอ

เพราะทิวทัศน์ห้องนอนของสิงหราชเมื่อมองจากมุมนี้จะมองเห็นภูเขาและต้นไม้ใหญ่ที่เขาปลูกไว้รอบๆ ตัวบ้านและยิ่งผนังเป็นกระจกทั้งหมดอย่างนี้ ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางแมกไม้อย่างไรอย่างนั้น

“ฉันจ้างให้เธอมายืนชมความสวยงามของธรรมชาติหรือไง” เสียงของสิงหราชที่ถามขึ้นทำให้พิมพ์นาราสะดุ้งจนตัวโยนก่อนจะรีบหันกลับมาก้มหน้าขอโทษขอโพยเขา

“พายขอโทษค่ะ แต่วิวจากตรงนี้สวยมากจริงๆ ค่ะ”

“ขอบคุณสำหรับคำชม คนมีรสนิยมเขาก็เป็นอย่างนี้กันทั้งนั้น” พูดจบสิงหราชก็เดินลงมาจากเตียง

พิมพ์นาราที่ยังไม่เข้าใจว่าเธอไปชมเขาตอนไหนกลับต้องตกใจจนตาแทบถลนเมื่อพบว่าสิงหราชสวมเพียงกางเกงในสีขาวตัวเดียวเดินลงมาจากเตียงโดยไม่คิดจะเขินอายเธอสักนิด

และในขณะที่เธออ้าปากค้างตะลึงงันไปกับความใจกล้าของเขาจนทำอะไรไม่ถูก เขากลับเห็นว่ามันเป็นเรื่องปกติ

“ถ้าจะมัวแต่อ้าปากอยู่อย่างนี้ก็ไสหัวออกไป” พิมพ์นาราได้สติทันทีเมื่อเขาต่อว่าเธออีกหนึ่งประโยค

“พายขอโทษค่ะ ชะ...เชิญคุณสิงห์อาบน้ำค่ะ เดี๋ยวพายจะเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้” พูดจบเธอก็รีบจัดการทุกอย่างตามที่พูด

ป้านาถบอกว่าหลังเปิดม่านแล้วสิงหราชจะตื่นเอง จากนั้นเขาจะไปอาบน้ำเธอแค่ต้องเตรียมเสื้อผ้าให้เขาและเก็บเสื้อผ้าที่เขาถอดนำไปซัก ซึ่งเมื่อเปิดดูตู้เสื้อผ้าของสิงหราชแล้วพิมพ์นาราก็เริ่มสบายใจ เพราะชุดทำงานของเขามีเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำและกางเกงขายาวสีเทาเข้ม เห็นอย่างนี้แล้วเธอก็ไม่ต้องมานั่งคิดมากแล้วว่าจะเลือกชุดไหนให้เขาใส่

แต่ยังไม่ได้หยิบเสื้อผ้าออกมาวางให้เขา สิงหราชที่เหมือนจะเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วกลับโผล่หัวออกมาแล้วพูดขึ้น “เอาไปซัก” พูดจบเขาก็ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว กางเกงในสีขาวที่เขาเพิ่งถอดเมื่อครู่และตอนนี้ยังสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนจากร่างกายของเขาอยู่ก็ถูกจับยัดใส่ฝ่ามือของเธอทันที ก่อนเธอจะตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอไม่คิดว่าเธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งเลยสักนิด

ในหัวของพิมพ์นาราในตอนนี้มีแต่คำว่าไอ้โรคจิตลอยอยู่เต็มหัวไปหมด

ขณะที่สิงหราชเห็นท่าทางตกตะลึงของเธอแล้วก็ได้แต่ยิ้มเยาะ

เฮอะ! แค่จับกางเกงในผู้ชายทำเป็นตกใจไปได้ เขาคิดว่าพิมพ์นาราตกใจที่เขายัดกางเกงในใส่มือเธอ โดยที่เขาลืมไปเลยว่าตัวเองไม่ได้พันผ้าเช็ดตัวออกไปก่อนจะถอดเสื้อผ้าเหมือนทุกที ซึ่งกว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เป็นตอนที่เปิดฝักบัวอาบน้ำแล้วไม่ต้องถอดผ้าเช็ดตัวออกไปนั่นเอง

แต่ถามว่าเขารู้ตัวตอนนี้แล้วจะอายเธอไหม คำตอบก็คือ...ไม่

***************

 

ฝากคุณสิงห์และน้องพายไว้พิจารณาด้วยนะคะ 

เรื่องเลวไม่รู้จะเป็นยังไง แต่เรื่องความหื่นน่าจะนำคุณครามอยู่มาก 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น