ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
[RE] SECRET DOCTOR 01

 

SECRET DOCTOR 01

 

 

 

 

 

 

ที่หน้ามหาลัยXXX

 

 

 

เอี๊ยดดดดดด!

 

โครมมมมมม!

 

 

 

เสียงล้อรถเสียดสีกับถนนดังสนั่นไปทั่วทิศทาง ก่อนจะชนกับใครคนหนึ่งที่กำลังจะข้ามถนนเพราะเขาเบรกรถไม่ทันทำให้ชนคนนั้นเข้าอย่างจังร่างสูงรีบลงจารถเพื่อมาดูคนที่เขาชนทันทีเพราะดูจากทิศทางแล้วเขาคิดว่าน่าจะเจ็บหนักไม่ใช่น้อย

 

“โอ้ยยยยยยย!”เสียงของจินร้องเจ็บขึ้นมาเพราะตอนที่เขากำลังจะข้ามถนนอยู่ดีๆก็ดันมีรถขับเร็วพุ่งมาที่เขาแต่ดีที่เขาหลบทันจึงทำให้เชี่ยวแค่เล็กน้อยเท่านั้น

 

“เห้ย  เจ็บตรงไหนไหม”คนไหนรถรีบลงจากรถมาถามคนที่ตัวเองชน จากตอนแรกที่เขาคิดว่าจนอย่างจังแต่พอลงจากรถมาเขาก็โล่งใจที่อีกคนหลบทันทำให้แค่เชี่ยวเล็กน้อยเท่านั้น

 

“ไม่เป็นไรครับ”จินตอบพลางพยุงตัวลุกขึ้นยืนเล็กน้อยร่างสูงชะงักเล็กน้อยเพราะคิดว่าคนตรงหน้าคือผู้หญิงซะอีก

 

“แน่ใจหรอวะ กูว่าไปโรงพยาบาลเหอะ กูเป็นหมอเดี่ยวกูพาไป”ร่างสูงคนที่ขับรถชนจินพูดบอกอย่างกังวล

 

“ไม่เป็นไรจริงๆครับ แผลเล็กน้อยแค่นี้ก็หาย”จินพูดบอกเพราะเขาก็ไม่เป็นไรจริงๆ แค่ถลอกเล็กน้อยเท่านั้น

 

“ไปเหอะน่า เร็ว”อีกคนไม่ฟังที่จินพูดรีบลากจินไปที่รถของตัวเองก่อนจะยัดจินเข้าไปในรถอย่างรวดเร็วและขับรถออกไปทันที

 

 

 

“เอ่อคือ คุณชื่ออะไรครับ”จินที่นั่งเงียบมาตลอดทางพูดถามขึ้นเพราะอย่างน้อยรู้จักชื่อไว้ก็ดี

 

“กูชื่อเจมส์ มึงอ่ะ”เจมส์พูดตอบก่อนจะถามจินกลับ

 

“ผมชื่อจินครับ”จินพูดบอก

 

“เออๆ”เจมส์พูดแค่นั้นก่นจะตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปยังโรงพยาบาลอย่างรีบเร่ง จินที่เห็นว่าเจมส์ไม่พูดอะไรก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อเลยได้แต่หันออกไปมองข้างทางแทน จนรกของเจมส์มาจอดที่หน้าโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

 

“ลงมา”เจมส์ลงจากรถก่อนจะอ้อมมาเปิดประตูให้จินเพื่อให้จินลงมา จินลงมาตามที่เจมส์บอกก่อนจะเดินตามเจมส์เข้าไปในโรงพยาบาล

 

“คุณเจมส์มีอะไรหรือป่าวคะ”พยาบาลสาวคนหนึ่งถามขึ้น

 

“เอาคนนี้ไปตรวจให้ละเอียดที”เจมส์ชี้มาที่จินที่ยืนอยู่ข้างหลัง

 

“ได้คะ เชิญทางนี้เลยคะ”พยาบาลพูดก่อนจะเดินนำจินไปที่เคาเตอร์เพื่อกรอกประวัติ จินก็เดินตามพยาบาลไปอย่างงงๆ เจมส์ไม่พูดอะไรเดินไปนั่งรอที่โซฟาทันที

 

“งั้นเชิญที่ห้องตรวจเลยคะ”หลังจากที่จินกรอกข้อมูลเสร็จแล้ว พยาบาลก็เรียกให้เข้าไปตรวจ

 

 

 

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

 

จินเดินออกจากห้องตรวจโดยที่แขนซ้ายมีผ้าปิดแผลที่หลังมือและต้นแขนเล็กน้อย จินเดินมาหาเจมส์ที่นั่งรออยู่

 

“ไม่เป็นอะไรมากคะ มีแค่แผลถลอกเท่านั้น”พยาบาลที่เดินมากับจินพูดบอกเจมส์ที่นั่งรอยู่

 

“ขอบใจ”เจมส์พูดบอกก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทำให้จินสังเกตว่าเจมส์สูงมากจริงๆเพราะเขาสูงแค่ไหล่ของเจมส์เท่านั้น

 

“ไปดิ เดี่ยวกูไปส่ง”เจมส์พูดแค่นั้นก่อนจะเดินมาเลย

 

“เอ่อเรื่องค่ารักษา”จินให้ไปพูดกับพยาบาลเพราะเห็นว่าเจมส์เดินออกไปเลยโดยที่ยังไม่จ่ายค่ารักษาให้ตัวเอง

 

“ไม่เป็นไรคะ คุณเจมส์เป็นลูกชายของเจ้าของโรงพยาบาลนี้คะ”พยาบาลสาวพูดบอกจิน

 

“อะไรนะครับ!”จินถามอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าคนที่เขาเจอจะเป็นคนรวยขนาดนี้

 

“ก็อย่างที่บอกแหละคะ ขอตัวก่อนนะคะ”พยาบาลสาวพูดบอกก่อนจะเดินออกไป จินมองตามอย่างงงๆก่อนจะเดินตามเจมส์มาที่รถ

 

“ให้กูไปส่งที่ไหน”เจมส์พูดถามทันทีที่มาถึงรถ

 

“เดี่ยวผมกลับเองได้ครับ”จินพูดบอกอย่างเกรงใจ

 

“ก็กูบอกจะไปส่ง”เจมส์พูดย้ำจินอีกครั้ง

 

“งั้นไปส่งผมที่มหาลัยก็ได้ครับ”จินพูดบอกก่อนจะเปิดประตูรถขึ้นไป เพราะเถียงไปก็เท่านั้นคนตรงหน้าก็ยังจะไปส่งอยู่ดี ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไรจนมาถึงที่หน้ามหาลัยเจมส์ก็จอดรถเพื่อให้จินลง

 

“ขอบคุณสำหรับค่ารักษาและก็ที่มาส่งนะครับ”จินพูดบอกก่อนจะลงจากรถทันทีที่มาถึงหน้ามหาลัย เจมส์ไม่พูดอะไรก่อนจะขับรถตรงเข้าไปข้างในมหาลัย

 

“อะไรวะ เข้าข้างในก็ไม่บอก”จินพูดบอกเมื่อเห็นว่าเจมส์ขับรถเข้ามหาลัยของเขา

 

 

 

จินเดินจากหน้ามหาลัยเข้ามาที่คณะของตัวเองและมันก็ค่อนข้างจะไกลมาก อีกทั้งแดดประเทศไทยที่ร้อนขนาดนี้ เดินไกลนี่ทำให้หน้ามืดได้เลยทีเดียว สุดท้ายจินก็เดินมาถึงคณะของตัวเองก่อนจะเดินไปที่โต๊ะม้าหินที่มีเพื่อนนั่งรออยู่

 

“มึงไปซื้อชานมที่ไหนมาวะ นานชิบหาย จะโทรหามึงก็ไม่อาโทรศัพท์ไป”วินเพื่อนของจินพูดขึ้น

 

“กูโดนรถเชี่ยววะ”จินพูดบอกก่อนจะนั่งลงข้างๆ

 

“เห้ย!ไหนวะ มึงเป็นไงมั่ง”วินพูดถามพลางหมุนตัวจินไปมาเพื่อสำรวจ

 

“แผลแค่นี้เองวะ”จินชูแขนซ้ายที่มีผ้าปิดแผลให้ดู

 

“ใครแม่งเชี่ยวมึงวะ ขับรถไม่ดูทางหรือไง”วินพูดอย่างอารมณ์เสีย

 

“กูผิดที่ไม่ได้ดูรถเองแหละ และนี่เขาก็พากูไปหาหมอมาแล้ว”จินพูดบอกเพราะเขาเองก็ไม่ได้มองทางจริงๆ

 

“เออๆ มึงก็ระวังด้วยเว้ย”วินพูดบอกก่อนจะกอดไหล่จินไว้

 

“อืม”จินพูดบอก

 

“ไปเหอะวะ วันนี้อาจารย์บอกศิษย์เก่าจะมาแนะแนวทางให้ฟัง ไปสายโดนหักคะแนนด้วยวะ”วินพูดบอกจินทันทีเพราะนี่ก็ใกล้เวลาแล้ว ทั้งสองคนเดินเข้ามาที่ห้องประชุมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของมหาลัยก่อนจะหาที่นั่งกลางๆ เพราะนั่งหน้าก็ใกล้ไป นั่งหลังก็ไกลไป กลางๆนี่แหละดีที่สุด

 

 

 

“สวัสดีครับ น้องๆทุกคนพี่เป็นศิษย์เก่าที่เรียนจบแพทย์ที่นี่นะครับ วันนี้พี่จะมาแนะนำน้องๆเกี่ยวกับแนวทางต่างๆ ให้น้องๆได้นำไปปรับใช้นะครับ”เสียงหนึ่งดังขึ้น ปรากฏให้เห็นชายหนุ่มรูปหล่อสูงเกือบร้อยเก้าสิบ ผิวขาวสะอาด ดีกรีแพทย์เดินออกมาจากหลังเวที

 

“นั่นมัน...”จินเมื่อได้ยินเสียงของคนที่พูดก็รู้สึกคุ้นหูจึงเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเป็นเจมส์ที่เป็นคนขับรถเชี่ยวเขาเมื่อกี้นั่นเอง!

 

เจมส์ยืนพูดบรรยายแนะนำเกี่ยวกับการเรียนแพทย์ต่างๆ และเคล็ดลับ สิ่งที่ต้องรู้หรือสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเรียนแพทย์และอธิบายถึงความยากของแต่ละชั้นปีให้ฟัง จินก็นั่งจดตามที่เจมส์พูดไปด้วย แม้จะยังสงสัยอยู่บ้างว่าอะไรมันจะบังเอิญได้ขนาดนี้

 

“งั้นพี่ขอจบการบรรยายเพียงเท่านี้ครับ สวัสดีครับ”เจมส์พูดบอกก่อนจะเดินลงจากเวทีไป

 

 

 

“น่าเบื่อชิบ เย็นนี้ไปหาไรกินป่ะ”วินพูดบ่นออกมาก่อนจะชวนจินไปหาอะไรกินด้วยกัน

 

“ไปดิ”จินพูดตอบพลางเก็บของลงกระเป๋า ก่อนจะพากันออกจากห้องประชุมไป

 

วินชอบเดินกอดคอจินเพราะว่าจินเตี้ยกว่า แม้ว่าจินจะเคยบอกว่าไม่ชอบวินก็ไม่ฟังจินเลยปล่อยเลยตามเลย เพราะแค่เดินกอดคอมันก็ไม่แปลกอะไร

 

 

 

บรึ้นนนนนน!

 

 

 

เสียงเร่งเครื่องยนต์ของรถคันหนึ่งดังที่ด้านข้างของจิน จินหันไปมองเล็กน้อยก็เห็นว่าเป็นรถของเจมส์มาจอดอยู่ริมฟุตบาทที่เขายืนอยู่ เจมส์ลดกระจกลงก่อนจะพูดขึ้น

 

“แฟนมึงหรอวะ”เจมส์พูดถามออกมาทันที เพราะเขาเห็นทั้งสองคนตั้งแต่ในห้องประชุมแล้วก็ดูสนิทสนมกัน พอมาตอนนี้ก็เดินกอดคอกันมาอีก

 

“แฟนบ้าอะไรของคุณ!”จินพูดตอบกลับไปทันที

 

“ก็เห็นสวีทกันตั้งแต่ในห้องประชุมแล้ว”เจมส์พูดบอกจิน

 

“แล้วมึงมายุ่งอะไรด้วยละ”วินที่ได้ยินดังนั้นจึงพูดขึ้นมาบ้าง

 

“เปล่า แค่อยากเตือนที่นี่มหาลัย ไม่ใช่โรงแรม”เจมส์พูดบอกก่อนจะเลื่อนกระจกปิดและขับรถออกไปทันที

 

“อะไรของมันวะ!”จินที่ยืนอยู่ก็สบถออกมาก่อนจะสะบัดตัวออกจากวินแล้วเดินไปที่รถของตัวเองทันที วินที่เห็นดังนั้นก็เดินไปที่รถของตัวเองเช่นกัน

 

 

 

เจมส์ที่ขับรถออกมาจากมหาลัยด้วยความเร็วก็เร่งผ่อนความเร็วลง เจมส์เขารู้สึกติดใจกับใบหน้าของจินแปลกๆ ตอนแรกที่เขาขับรถชนเขาคิดว่าเป็นผู้หญิงเสียอีก แต่พอจินพูดครับออกมาเขาจึงรู้ว่าเป็นผู้ชาย เจมส์พาจินไปโรงพยาบาลของที่บ้านเพื่อเช็คให้เรียบร้อยแล้วพาจินกลับมาส่งที่มหาลัยเหมือนเดิม เพราะเขาเองก็ต้องมาที่มหาลัยเพื่อบรรยายอยู่แล้ว

 

เจมส์มาที่มหาลัยตามคำขอของอาจารย์ท่านหนึ่ง เมื่อเข้าไปในห้องประชุมเขาก็กวาดสายตาไปทั่วเพื่อมองหน้านักศึกษาแต่ก็ไปสะดุดกับจินคนที่เขาพึ่งจะเจอเมื่อกี้ แถมตอนนี้ยังนั่งจู๋จี๋อยู่กับผู้ชายอีก เจมส์เห็นก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก พอออกมาเห็นทั้งคู่เดินกอดคอกันก็อดไม่ได้ที่จะว่าสักหน่อย และพอเห็นหน้าตอนโกธรของจินเจมส์ก็รู้สึกชอบใจ...

 

 

 

ไม่นานรถของจินก็มาจอดที่คอนโดแห่งหนึ่งที่เขาพักอยู่ ระหว่างทางเขาโทรไปบอกวินว่าไม่ไปแล้วเพราะอารมณ์เสียที่เจมส์พูดไม่หาย จินไม่ค่อยได้กลับบ้านนานๆทีก็กลับบ้านแล้วแต่บางครั้ง เพราะบ้านของเขาค่อนข้างไกลจากมหาลัยเขาเลยตัดสินใจออกมาอยู่คอนโดใกล้มหาลัยแทน จินเดินเข้าลิฟท์ก่อนจะกดชั้นที่ต้องการ

 

“รอด้วยครับ”เสียงหนึ่งพูดขึ้นในขณะที่ประตูลิฟท์กำลังจะปิด จินจึงรีบกดเปิดทันทีเพราะกลัวว่าลิฟท์จะหนีบคนข้างนอก

 

“ขอบคุณครับ”ชายหนุ่มพูดบอกทันทีที่เข้ามาได้

 

“นี่มึง!/มึง!”ทั้งสองคนอุทานขึ้นมาพร้อมกันทันที่ที่เห็นหน้าอีกฝ่ายเพราะคนที่จินเห็นเข้ามาในลิฟท์ก็คือเจมส์ที่พึ่งทำให้เขาหัวเสียมา!

 

“เมื่อกี้ยังเรียกคุณอยู่เลยไม่ใช่หรอ”เจมส์พูดบอก เพราะเมื่อกี้เขาได้ยินจินเรียกเขาว่ามึง

 

“แล้วจะทำไม”จินพูดบอก

 

“ก็ไม่ทำไมกูรุ่นพี่มึง ให้เกียรติกูด้วย”เจมส์พูดบอกไปตามความจริง

 

“มึงน่าเคารพเอง”จินพูดบอก

 

“แล้วไงวะ”เจมส์พูดถามอย่างเอาเรื่อง

 

“ไม่ไง จะไปชั้นไหนก็กดดิ”จินพูดบอกให้เจมส์กดชั้นที่จะไปเพราะเห็นว่าเจมส์ยังไม่กดสักที

 

“ก็มึงกดอยู่แล้ว”เจมส์พูดบอกอย่างกวนๆ จินไม่ได้พูดตอบกลับอะไร เพราะไม่อยากเถียงกับเจมส์ เถียงไปก็เปลืองน้ำลายเปล่า

 

 

 

ติ้ง!

 

 

 

เสียงลิฟท์เปิดเมื่อถึงชึ้นที่ทั้งสองคนจะมา จินรีบเดินออกมาก่อนเจมส์ทันที เจมส์เดินตามหลังจินมาเรื่อยๆจนสุดทางเดินของชั้น

 

“นี่มึงเดินตามมาทำไม”จินถามขึ้นเมื่อเห็นว่าสุดทางแล้วเจมส์ก็ยังเดินตามเขามาอยู่

 

“ใครว่ากูตามกูมาห้องกู”เจมส์พูดบอกก่อนจะหันไปเปิดประตูของตัวเองซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับห้องของจิน!

 

“มึงอยู่ห้องนี้”จินพูดถามอย่างสงสัยเพราะเท่าที่เขารู้มาห้องตรงข้ามของเขามันเป็นห้องว่าง

 

“เออ”เจมส์พูบอกก่อนจะเดินเข้าห้องแล้วปิดประตูไป

 

 

 

ปัง!

 

 

 

จินที่เห็นดังนั้นก็รีบเปิดประตูเข้าห้องของตัวเองทันที ใครจะรู้ว่าคนที่พึ่งจะชนเขาดันมาอยู่ห้องตรงข้ามซะงั้น ทำไมโลกมันกลมแบบนี้กันนะ...

 

.

 

.

 

หลังจากที่เจมส์เข้ามาในห้องแล้วก็สะใจเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าคนที่เขาอยากจะแกล้งดันมาอยู่ที่ห้องตรงข้ามกับเขา โชคดีจริงๆที่ตอนที่เขาหาซื้อคอนโดก็มาเจอห้องนี่ที่เขาถูกใจเลยซื้อห้องนี้ละพึ่งจะมาอยู่เมื่อวานนี้เอง

 

 

 

Tru...tru

 

 

 

เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของเจมส์ดังขึ้น เจมส์ล้วงมือหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของเพื่อนเขาเอง

 

“ไงวะไอ้พี”เจมส์พูดถามเพื่อนทันที

 

(วันนี้มึงมานะเว้ย ไอ้ไฟมันไม่ว่างกูเหงาวะ)พีพูดชวนเจมส์ทันที

 

“เออๆ เดี๋ยวกูไป”เจมส์พูดบอกปลายสาย

 

(ห้ามเบี้ยวนะเว้ย)พีพูดบอกเจมส์อีกครั้งก่อนจะวางสายไป เจมส์วางโทรศัพท์ไว้ที่เตียงก่อนจะเดินไปอาบน้ำแต่งตัว เพื่อเตรียมตัวไปหาเพื่อนคืนนี้...

 

.

 

.

 

จินเมื่อเข้ามาในห้องแล้วก็โยนกระเป๋าไปที่โซฟาก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งด้วยความอ่อนเพลีย ดวงตากลมโตค่อยๆหลับลงเล็กน้อยเพื่อพักสายตา จินหลับตาสักพักก่อจะลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไป ไม่นานจินก็เดินออกมาในชุดนอนที่เขาชอบใส่เป็นประจำพร้อมกับเดินมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วเปิดดูงานที่ต้องส่งในวันพรุ่งนี้เล็กน้อย เมื่อดูเสร็จแล้วจินก็เดินเข้ามาในห้องนอนก็เห็นว่าเกือบเที่ยงคืนแล้วจึงล้มตัวลงนอน

 

.

 

.

 

เวลาสี่ทุ่มที่ผับXXX

 

เจมส์อยู่ในชุดสบายๆเสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนส์สีดำ แม้มันจะดูธรรมดา แต่กลับทำให้ทั้งสาวๆและหนุ่มน้อยทั้งหลายมองเจมส์กันอย่างสนใจ เจมส์เดินเข้าผับและตรงขึ้นไปชั้นวีไอพีทันทีก่อนจะเดินไปยังห้องที่เพื่อนของเขาบอก

 

 

 

แอด!

 

 

 

“น้อยๆหน่อยมึง ไหนว่าเหงาไงวะ”เจมส์พูดว่าเพื่อนทันทีที่เปิดประตูเข้ามา เพราะตอนที่เขาเปิดเข้ามาก็เห็นว่ามีหนุ่มน้อยร่างเล็กคร่อมอยู่บนตักของเพื่อนแถมยังจูบกันอย่างดูดดื่มอีกต่างหาก

 

“โทษทีวะ ออกไปก่อน”พีหันมาพูดกับเจมส์ก่อนจะบอกให้หนุ่มน้อยร่างเล็กออกไปก่อน

 

“ผู้ชายดีตรงไหนวะ”เจมส์พูบอกทันทีที่ร่างเล็กเดินออกไปจากห้อง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามกับเพื่อนของเขาเขารู้ว่าเพื่อนของเขาได้ทั้งชายทั้งหญิงแต่กับตัวเขาเขาไม่เคยลอง

 

“มึงไม่ลองไม่รู้วะ แต่ถ้ามึงลองแล้วมึงจะติดใจ”พีพูดบอกเจมส์อย่างนึกสนุก

 

“ไม่วะกูกลัวติดโรค”เจมส์พูดบอกก่อนจะหยิบแก้วเหล้าที่พีชงให้ขึ้นมาดื่ม

 

“มึงก็ใส่ถุงดิวะ”พีก็ยังคงพูดยุแยงเพื่อนต่อ

 

“เวลามึงจูบน้ำลายก็เข้าตัวมึงป่ะวะ”เจมส์พูดบอกตามหลักการของเขา

 

“เบื่อมึงวะแม่ง เป็นหมอยังจะทฤษฎีเยอะอีก”พีพูดอย่างหงุดหงิด

 

“ก็กูเรียนมาถ้าคนเป็นโรคน้ำลายก็ติดนะเว้ย”เจมส์พูบอกตามสิ่งที่ตัวเองรู้

 

“เออๆแล้วแต่มึงแล้วกัน แต่กูบอกเลยเอากับผู้ชายดีกว่าเอากับผู้หญิงอีก”พียังคงพูดบอกเพื่อนของตัวเอง

 

“ไว้กูจะลอง”เจมส์พูดปัดออกไปเพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีก เจมส์ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเรื่อยๆ พลางคุยเรื่องอื่นๆกับพี่ไปด้วยจนเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงคืนเจมส์ก็ขอตัวกลับ

 

“มึงกลับไหวป่าวะ”พีที่เห็นว่าเพื่อตัวเองก็ดื่มไปเยอะจึงถามด้วยความเป็นห่วง

 

“แค่นี้กูไหวเว้ย ไม่เป็นไร กูไปละ”เจมส์พูดบอกก่อนจะตบที่บ่าของพีเพื่อบอกว่าไม่เป็นไรจริงๆ

 

“เออๆ”พีพูดบอก

 

 

 

เจมส์เดินออกจากร้านของพีมาทางหลังร้านเพราะไม่ค่อยมีคนมากนักก่อนจะเดินมาที่รถของตัวเองเพื่อขับกลับคอนโดของเขา ไม่นานรถคันหรูก็มาจอดเทียบที่หน้าคอนโด เจมส์โยนกุญแจให้พนักงานคนหนึ่งเพื่อเอารถไปจอดก่อนจะขึ้นลิฟท์เพื่อตรงไปยังห้องของเขา เมื่อมาถึงชั้นแล้วเจมส์เดินตรงมาที่ห้องของเขาก่อนจะมองมาที่ห้องตรงข้ามกับห้องของเขาก่อนจะ...

 

 

 

กริ้ง กริ้ง กริ้ง!

 

 

 

เจมส์กดกริ่งที่หน้าประตูห้องของจินทันที ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เขากดกริ่งแต่เขาแค่อยากจะเห็นหน้าจินเท่านั้นเอง ไม่นานประตูห้องของจินก็เกิดออก

 

 

 

แกร๊ก แอด!

 

 

 

“นี่มึง!”จินที่เห็นว่าคนที่มายืนอยู่หน้าห้องของเขาคือเจมส์ก็เตรียมจะปิดประตูแต่เจมส์ไวกว่า...

 

 

 

ปัง!แกร๊ก!

 

 

 

ทันทีที่จินจะปิดประตูเจมส์ก็รีบง้างประตูก่อนจะดันตัวเองเข้ามาในห้องของจินแล้วปิดล๊อคประตูของจินให้เรียบร้อยทันที

 

“มะ มึง เข้ามาทำไมเนี่ย!”จินพูดบอกเสียงดังทันทีที่อยู่ๆเจมส์เข้าห้องของเขา

 

“แต่งแบบนี้จะยั่วกูหรอวะ”เจมส์พูดขึ้นหลังจากที่มองจินตั้งแต่หัวจรดเท้า จินอยู่ในชุดเสื้อกล้ามตัวโคร่งกับบ๊อกเซอร์ขาสั้นที่ถ้าไม่สังเกตก็อาจจะคิดว่าจินไม่ได้ใส่ก็เป็นได้

 

“ใครเขาไปยั่วมึงบ้าป่ะ”จินพูดบอกเพราะเขาแต่งตัวแบบนี้นอนมันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว เพราะใส่ชุดแบบนี้มันสบายตัวดี

 

“ก็มึงไง”เจมส์พูดบอกก่อนจะเอื้อมมือมาจับไหล่จินทั้งสองข้าง

 

“มึงเข้าห้องผิดแล้ว ห้องมึงอยู่โน่น!”จินพูดบอกอีกทีเพราะคิดว่าเจมส์คงเข้าห้องผิด

 

“กูมาหามึง”เจมส์พูดบอก

 

“อี๋ นี่มึงเมาป่าววะ กลิ่นเหล้าหึ่งเลยด้วย”จินพูดขึ้นเพราะการที่เจมส์มาจับไหล่เขาทำให้ตัวของเขากับเจมส์อยู่ไม่ห่างกันมาก

 

“กูไม่ได้เมา”เจมส์พูดบอกก่อนจะปล่อยมือจากไหล่ของจินแล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของจินอย่างไม่ขออนุญาต

 

“เห้ย! นั่นมึงจะไปไหน”จินที่เห็นว่าเจมส์เดินเข้าห้องของตัวเองก็รีบเดินตามมาทันที แต่เพราะเจมส์ขายาวกว่าจึงเดินถึงห้องนอนของจินก่อนที่จินจะห้ามเมื่อมาถึงเตียงเจมส์ก็ทิ้งตัวลงนอนทันที

 

“มึงมานอนอะไรตรงนี้วะ ลุกเลยนะเว้ย นี่มันเตียงกู”จินพูดบอกก่อนจะรีบดึงแขนให้เจมส์ลุกจากเตียงของเขา แต่เจมส์ก็ไม่ขยับเลยสักนิด

 

“มึงแม่ง ไปนอนห้องตัวเองดิวะ”จินพูดบอกเจมส์

 

“กูจะนอนนี่”เจมส์พูดบอกก่อนจะหลับตาลง

 

“ไม่ได้เว้ย!ลุกเลยนะมึงลุกเลย!”จินพูดบอกเสียงดังขึ้นก่อนจะออกแรงดึงเจมส์มากขึ้นเพื่อให้ลุกออกจากเตียงของเขา

 

 

 

พรึบ! ตุบ!

 

 

 

จินที่ดึงแขนเจมส์อยู่ก็ถูกเจมส์ดึงจนร่างทั้งร่างของจินทับอยู่บนตัวของเจมส์ เจมส์ที่เป็นคนดึงจินมาเองก็มองหน้าจินเล็กน้อย ก่อนที่จะนึกถึงสิ่งที่เพื่อนของเขาพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่าเอากับผู้ชายดีกว่าผู้หญิง ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอะไร แต่ตอนนี้กลับอยากรู้และอยากลอง...

 

จินตกใจที่อยู่ๆเจมส์ก็ดึงเขาจนเขาล้มทับบนตัวของเจมส์ แถมเจมส์ยังมามองเขาด้วยสายตาแปลกๆที่บอกไม่ถูก แต่สายตานั้นกลับทำให้เขาใจเต้นแรงแปลกๆ

 

 

 

ตึก ตึก ตึก

 

 

 

จินสัมผัสได้ว่าหัวใจของเขาเต้นเร็วผิดปกติจินพยายามที่จะยันตัวขึ้นมาจากเจมส์แต่ว่าแขนแกร่งของเจมส์ก็ยังมารัดที่เอวของเขาแน่นทำให้ลุกไปไหนไม่ได้

 

“ปล่อยดิวะ กูจะลง”จินพูดบอกเพราะดิ้นเท่าไหร่เจมส์ก็ไม่ยอมปล่อยสักที

 

“มึงแม่งน่าเอาวะ”เจมส์ยกตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะพูดที่ข้างหูของจิน

 

“มึงจะบ้าหรอวะ กูผู้ชายนะเว้ย! มึงเมาแล้ว”จินพูดบอกด้วยความตกใจที่อยู่ๆเจมส์ก็มาพูดแบบนี้กับเขา

 

“แล้วไงวะ มึงก็มีผัวป่ะวะ”เจมส์พูบอกโดยที่ยังไม่ปล่อยให้จินลงจากตัว

 

“กู ไม่ มี ผัว”จินพูดย้ำทีละคำเพื่อให้เจมส์เข้าใจแต่...

 

“งั้นขอกูลองหน่อยแล้วกันว่าเอากับผู้ชายดีกว่าจริงไหม”เจมส์พูดบอกก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมจินแทน จินที่ไม่ทันตั้งตัวก็ตกใจไม่น้อย ไหนจะคำพูดที่เจมส์พูดอีก

 

“ปล่อยนะเว้ย ถ้ามึงจะเอาก็ไปเอาคนอื่นดิวะ”จินที่ตั้งสติได้ก็รีบโวยวายขึ้นมาทันที

 

“ก็วันนี้กูพึ่งพามึงไปตรวจมี่โรงพยาบาลมา เขาบอกมึงไม่เป็นอะไรแสดงว่ามึงปลอดภัย”เจมส์พูดบอกจิน

 

“แล้วมันเกี่ยวอะไรวะ!”จินพูดบอกเพราะการที่เขาไปหาหมอมาวันนี้มันเกี่ยวอะไรด้วย

 

“ก็ถ้ากูเอาคนอื่นกูไม่รู้ว่าปลอดภัยไหมเป็นโรคหรือป่าว แต่ถ้ามึงที่ไปตรวจมาวันนี้มึงปลอดภัย”เจมส์พูดบอกเหตุผลให้จินฟังทันที จินที่ได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างเพราะเข้าใจแล้วว่าทำไมต้องเป็นเขา

 

“ไอ้เหี้ย ไม่เอานะเว้ย!ปล่อยกู!”จินที่รับรู้ได้ว่าตัวเองเริ่มไม่ปลอดภัยก็พยายามดิ้นให้หลุดจากการเกาะกุมของเจมส์ แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะเขาแรงน้อยกว่าเจมส์มาก

 

“เอาน่า วินๆทั้งคู่ไง”เจมส์พูดบอกอย่างนึกสนุกแต่คนใต้ร่างกำลังเครียดอย่างหนัก

 

“ปล่อยกูนะ อื้อออออออ” ไม่ทันที่จินจะพูดอะไรก็โดนเจมส์ทาบริมฝีปากลงมาทันที โดยที่เขาเองก็ไม่ได้ตั้งตัว

 

เจมส์ที่จ้องริมฝีปากบางของจินอยู่นานมันช่างเย้ายวนและเชิญชวนให้เขาลิ้มลองเหลือเกินสุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว อยากลิ้มลองว่าริมฝีปากของจินจะนุ่มและหวานแค่ไหนกว่าจะรู้ตัวเขาก็ทาบริมฝีปากลงไปแล้ว

 

“อื้อ อ่อย อะ เอ่ย”จินอ้าปากพูดบอกให้เจมส์ปล่อยแต่กลายเป็นว่าเปิดปากให้ลิ้นร้อนของเจมส์สอดเข้ามาฉกชิมความหวานซะอย่างนั้น จินทั้งทุบทั้งดันแต่เจมส์ก็ยังไม่ผละออก เจมส์สอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากของจินอย่างอยากรู้อยากลอง ลิ้นร้อนกวาดไปทั้วโพรงปากราวกับหาของหวานหอมในนั้น จินที่โดนเจมส์สอดลิ้นเข้ามาทำให้รู้สึกถึงความขมของเหล้าที่เจมส์ดื่มมาก่อนหน้านี้

 

 

 

ตุบ ตุบ ตุบ

 

 

 

“อืมมมมมมมม”เจมส์ส่งเสียงอย่างพอใจในรสจูบในขณะที่จินทุบกำปั้นเล็กไปที่อกของเจมส์อยู่หลายครั้งแต่เจมส์ก็ไม่ยอมถอนปากออกและเขาก็กำลังขาดอากาศเช่นกัน

 

“มึงจะไม่ให้กูหายใจเลยหรือไง!”จินพูดว่าทันทีที่เจมส์ถอนริมฝีปากออกเพราะเขาเองก็เริ่มหายใจไม่ออกแล้ว

 

“หายใจให้เต็มปอด”เจมส์พูบอกสั้นๆก่อนจะทาบริมฝีปากอีกครั้ง จินที่ยังไม่เข้าใจความหมายที่เจมส์พูดในตอนแรกตอนนี้เขารู้แล้วว่าที่เจมส์ให้เขาหายใจเข้าปอดเยอะๆก็เพราะเจมส์จะจูบต่อนี่เอง!

 

 

 

 

 

 

-แก้ไขเรียบร้อยแล้วนะคะ-

 

กลับหน้าเรื่อง

 

 

สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนะคะ

ไรท์ชื่อ เบลล์นะคะ เรียนโทอยู่ค้า 

 

ก่อนอื่นต้องขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนที่เข้ามาอ่านเข้ามาเม้นติชมกัน ไรท์เป็นแค่นักเขียนธรรมดาที่ไม่ได้มีดีอะไรมากมาย แต่รีดทุกคนก็ยังเม้นให้กำลังใจกัน บอกเลยว่ากำลังใจจากรีดช่วยได้มากจริงๆ เพราะแค่เห็นว่ามีคนมาเม้นให้ไรท์ก็ดีใจแล้วและมันก็ทำให้มีกำลังใจในการเขียนต่อ ไรท์ดีใจจริงๆที่มีคนติดตามผลของของไรท์ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีคนชื่นชอบและคอยติดตามผลงานของเรามากขนาดนี้

 

ขอบคุณทุกคนจากใจจริงค่ะ

ARCANA(อาคาน่า)

 

 

-ผลงาน-

 

 

 FINAL LOVE...ไม่ใช่รักแรกแต่เป็นรักสุดท้าย (จบแล้ว)

SECRET DOCTORเมียเก็บคุณหมอ(จบแล้ว)

FALL IN LOVE แย่แล้วดันตกหลุมรักรุ่นพี่(จบแล้ว)

FORGET LOVE ลืมเขาแล้วมารักผมสิ (จบแล้ว)

DANGER MAFIA อันตราย...สามีผมเป็นมาเฟีย  (จบแล้ว)

BECAUSE OF YOU เพราะรักมึงกูถึงร้าย  (จบแล้ว)
MARRY AGAIN แต่งงานกันอีกครั้งได้ไหม (จบแล้ว)
SECRETARY ก็แค่คู่นอนเลขา (ยังไม่จบ)

 

 

 

 

 

 คำแนะนำ
ถ้าอยากอ่านแบบเรียงก็เรียงตามเรื่องที่ไรท์เรียงเลยนะคะ แต่ไม่อ่านเรียงก็ได้เหมือนกันแล้วแต่คนชอบ ในแต่ละเรื่องก็อาจจะมีคู่ของคนนั้นคนนี้โผล่มาบ้างนะคะ ไว้อ่านเจอคู่ไหนในเรื่องไหนก็ค่อยมาอ่านเรื่องของคู่นั้นได้นะค้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 -ฝากติดตามผลงานของไรท์กันด้วยนะคะ-

อยากเม้นอะไรเม้นได้เลย ไรท์อ่านทุกเม้นนะคะ ไรท์ก็อยากรู้ว่ามีอะไรที่ไรท์ต้องแก้ไขหรือปรับปรุงไหม อีกอย่างความเห็นของรีดเดอร์ทุกคนสำคัญหมดนะคะ อยากให้ทุกคนแชร์ความรู้สึกกันเยอะๆ ไรท์เองก็อ่านทุกคอมเม้นและนำคำแนะนำของรีดมาปรับปรุงผลงานของตัวเองอยู่เสมอนะคะ

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif

 

 

 

FANPAGE

Arcana 。◕‿◕。
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น