ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
อบอุ่น

“อี้เหนียง จะถึงยามอู่แล้ว (11.00-12.59) เจ้าไปโรงครัวกับข้าเถอะ” เมื่ออี้เหนียงได้ยินชิงอิงเอ่ยเรียกดังนั้นก็พยักหน้า จัดชุดให้เข้าที่และเดินมาหาชิงอิง ชิงอิงจึงได้ตะโกนไปบอกพี่ฉือเย่ว์และพี่ชิงอวี้ที่นั่งอยู่ที่ศาลาริมสระน้ำ 

“พี่ฉือเย่ว์ พี่ชิงอวี้ ข้ากับอี้เหนียงจักไปที่โรงครัวก่อนนะเจ้าคะ พี่ฉือเย่ว์ท่านอย่าเพิ่งไปไหนนะเจ้าคะอยู่รับข้าวเที่ยงที่จวนกับพวกข้าก่อนเจ้าค่ะ” 

“ได้ชิงอิงพี่จักคอยเจ้า วันนี้พี่คงจะอยู่กับพวกเจ้าทั้งวัน” เมื่อได้ยินพี่ฉือเย่ว์ตอบกลับมาดังนั้นก็ได้จูงมืออี้เหนียงเดินออกจากสวนไปทันที เมื่อมาถึงโรงครัวบ่าวที่โรงครัวได้ดำเนินการก่อเตาไฟพร้อมเตรียมเครื่องปรุงที่ใช้ปรุงอาหารไว้ให้ชิงอิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เนื่องจากในแต่ละวันช่วงเช้าชิงอิงจะนำรายการอาหารที่คิดไว้แต่ละมื้อมาส่งให้ท่านพ่อบ้านใหญ่ชินเหมาดำเนินการจัดเตรียมเครื่องปรุงไว้ให้ 

“ถึงช่วงเวลาที่ท่านต้องชิมอีกแล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อบ้านใหญ่” 

เมื่อได้ยินคุณหนูเอ่ยออกมาดังนั้นท่านพ่อบ้านใหญ่ก็หัวเราะชอบใจนัก ตั้งแต่คุณหนูผู้นี้ฟื้นขึ้นมาและมาขลุกอยู่ที่โรงครัวเกือบตลอดทั้งวัน ทำให้ท่านพ่อบ้านใหญ่ที่ดุและเข้มงวดนั้นลดความดุลงไปถึงสามส่วนแต่ความเข้มงวดนั้นยังคงเช่นเดิม แต่ก็ช่วยให้บ่าวในโรงครัวดีอกดีใจยิ่งนักเนื่องจากไม่ต้องโดนดุว่าปรุงอาหารรสชาตผิดเพี้ยน 

“ข้าเต็มใจชิมอาหารของท่านยิ่งนักขอรับคุณหนู” 

เมื่อชิงอิงได้ยินก็หัวเราะเบาๆ พร้อมพยักหน้าให้กับอี้เหนียง 

“อี้เหนียง วันนี้ข้าจะปรุงกับข้าวให้เจ้าดูนะ เจ้าจงจดจำไว้วันข้างหน้าเจ้าจะได้ทำได้” 

“ได้ ข้าจักคอยดูและจดจำ” 

“วันนี้ที่ข้าจะทำมี หมูทอดเปรี้ยวหวาน ไก่ผัดถั่วลิสง ไก่ตุ๋นซีอิ้ว ยำรวมผักบุ้งกรอบ แล้วก็เกี๊ยวน้ำกุ้ง” เมื่อชิงอิงกล่าวจบก็ลงมือปรุงอาหารนั้นโดยมีอี้เหนียงช่วยส่งเครื่องปรุงยื่นให้ตามคำสั่งของชิงอิง เมื่อเวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม(1ชั่วโมง) อาหารทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อย อี้เหนียงที่ได้เห็นดังนั้นก็ได้แต่ตื่นตะลึง 

“อาหารไม่ได้จบเพียงแค่การปรุงรส แต่ความสวยงามของจานอาหารก็สำคัญเช่นกันนะอี้เหนียง” 

“ช่างรวดเร็วและสวยงามอะไรเช่นนี้ชิงอิง ข้าใคร่อยากชิมอาหารของเจ้ายิ่งนัก” เอ่ยขึ้นพร้อมกับตาที่เป็นประกาย 

“มิได้ๆ ผู้ที่จะชิมอาหารของข้าได้คือท่านพ่อบ้านใหญ่ชินเหมา” 

เอ่ยดังนั้นจึงได้ยกจานแบ่งเล็กที่นำอาหารใส่ไว้บนจานเรียบร้อยแล้วมาวางที่โต๊ะด้านหน้าท่านพ่อบ้านใหญ่ทันที เมื่อพ่อใหญ่บ้านชินเหมาได้ยินเช่นนั้นก็ได้หัวเราะขึ้นมาอีกครา คุณหนูของข้าผู้นี้ช่างเอาใจข้าเป็นยิ่งนัก 

“ข้าจักชิมแล้วนะขอรับ” ท่านพ่อบ้านใหญ่เอ่ยบอกพร้อมตักอาหารชิมและได้เอ่ยปากชมอย่างไม่ขาดปากเช่นเคย เมื่ออี้เหนียงได้ยินเช่นนั้นก็ตาเป็นประกาย 

“ชิงอิง ถ้าเช่นนั้นยกสำรับอาหารได้เลยหรือไม่ ข้าอยากลิ้มลองอาหารของเจ้ายิ่งนัก” เมื่อชิงอิงและท่านพ่อบ้านใหญ่ชิงเหมาได้เห็นสายตาอันเป็นประกายของอี้เหนียงแล้วก็ได้หัวเราะขึ้น เมื่อท่านพ่อบ้านใหญ่เห็นคุณหนูพยักหน้าแล้วจึงแจ้งให้บ่าวโรงครัวลำเลียงอาหารที่คุณหนูทำไปยังเรือนรับรองเล็ก โดยชิงอิงและอี้เหนียงได้เดินตามออกไป 

“ซินเหลียน เจ้าไปเรียนพี่ฉือเย่ว์และพี่ชิงอวี้ให้มารับอาหารที่เรือนรับรองเล็กเถิด” 

“เจ้าค่ะคุณหนู” เมื่อซินเหลียนได้เอ่ยรับคำคุณหนูชิงอิงแล้วก็มุ่งหน้าไปยังศาลาริมสระน้ำทันที 

  

ที่เรือนรับรองเล็ก 

“นี่พี่มาถึงช้าไปหรือไม่” เมื่อทุกคนหันไปมองตามเสียงที่ตะโกนถามมาก็เห็นว่าเป็นพี่ชายรองฟางชิงฉี 

“ไม่เลยเจ้าค่ะพี่ชายรอง เพิ่งตั้งสำรับเจ้าค่ะ” ชิงอิงร้องตอบไป 

“ดีจริงๆ ดีจริงๆ” เมื่อพี่ชายรองฟางชิงฉีเดินมาถึงยังเรือนรับรองก็พบเข้ากับท่านพ่อ ท่านแม่ทั้งสอง น้องสาวทั้งสอง และฉือเย่ว์ซึ่งทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เล็ก  

คารวะท่านพ่อ ท่านแม่ทั้งสองขอรับ” เมื่อคุณชายฟางชิงฉีเห็นเด็กผู้หญิงอีกคนที่ไม่เคยพบหน้ายืนอยู่ข้างชิงอิงจึงให้แปลกใจนัก จึงเป็นชิงอวี้ที่เป็นผู้แนะนำให้รู้จัก 

“แม่หนางหลิวอี้เหนียง บุตรสาวของท่านเจ้าเมืองแคว้นอี้เหมินเจ้าค่ะพี่ชายรอง อี้เหนียงนี่พี่ชายรองของข้าฟางชิงฉี” 

“คารวะคุณชายรอง ข้าหลิวอี้เหนียงเจ้าค่ะ” เอ่ยเช่นนั้นหลิวอี้เหนียงก็ค้อมศรีษะลงเพื่อทำความเคารพ 

“อย่าคิดว่าข้าเป็นคนอื่นไกลเถอะ เรียกข้าว่าพี่ชายรองดีกว่านะ มาๆ น้องสาวข้า นั่งเถอะๆ” 

“เจ้าค่ะพี่ชายรอง” อี้เหนียงเอ่ยรับ 

“นี่พี่ใหญ่ กับน้องสามยังไม่มาใช่หรือไม่ 

“ใช่เจ้าค่ะ” ชิงอิงเอ่ยตอบพี่ชายรอง 

“ถ้าย่างนั้นอี้เหนียงเจ้าคงต้องได้แนะนำตัวอีกไม่ต่ำกว่าสองรอบเป็นแน่แท้” เมื่อได้ยินพี่ชายรองเอ่ยดังนั้นทุกคนก็พากันหัวเราะออกมา อี้เหนียงจึงรู้สึกอบอุ่นยิ่งนักที่ได้รับการต้อนรับจากบุคคลในจวนเป็นอย่างดี 

เมื่อการรับอาหารเที่ยงได้จบลงแล้ว คุณชายรองฟางชิงฉี รองแม่ทัพฝ่ายซ้ายชิงฉือเย่ว์ ชิงอวี้ ชิงอิง และอี้เหนียง จึงได้ย้ายไปนั่งที่ศาลาริมสระน้ำ โดยฉือเย่ว์และอี้เหนียงยังคงพูดถึงอาหารที่ได้ลิ้มรสในวันนี้ 

“ข้าคิดว่าข้าจะมิได้ลิ้มรสอาหารของเจ้าอีกครั้งเสียแล้วชิงอิง ข้ายังติดในรสอาหารงานเลี้ยงที่เจ้าปรุงเมื่อวานอยู่เลย” 

“ขอบคุณเจ้าค่ะพี่ฉือเย่ว์ที่ท่านชมข้า อีกหน่อยเมื่อท่านแต่งกับพี่ชิงอวี้แล้วได้ชิมอาหารของพี่ชิงอวี้ท่านก็จะลืมอาหารฝีมือข้าแล้วเจ้าค่ะ” เอ่ยตอบดังนั้นก็ได้กล่าววาจาเย้าแหย่เพื่อให้พี่สาวตัวเองได้เขินอาย” 

“ชิงเอ๋อ เจ้าพูดอันใด” ถึงชิงอวี้จะขัดเขินเล็กน้อยแต่ก็อดยิ้มกับคำพูดน้องสาวมิได้  

เมื่อชิงอิงได้เอ่ยเย้าแหย่พี่สาวแล้ว ก็ได้หันมาถามพี่ชายรองด้วยความแปลกใจ 

“แล้วเหตุใดในวันนี้พี่ชายรองได้กลับจวนในเวลาเที่ยงล่ะเจ้าคะ มีเหตุอันใดเกิดขึ้นหรือเจ้าคะ” 

“ไม่มีเหตุอันใดหรอก เพียงแค่พี่จัดการงานที่กรมคลังเสร็จไวพี่จึงกลับจวน วันพรุ่งวันหยุดพักของพี่พี่จะเข้าไปที่ร้านผ้าไหมแพรพรรณและเครื่องประดับของพี่เพื่อจะตรวจผลประกอบการร้าน เมื่อชิงอิงได้ยินพี่ชายรองเอ่ยเช่นนั้น แววตาซุกซนก็ส่งประกายวิบวับทันที 

“พี่ชายรองเจ้าค่ะ ถ้าข้าอยากขอติดตามท่านไปด้วยจักได้หรือไม่เจ้าค่ะ พี่ชิงอวี้กับอี้เนียงก็ไปเจ้าค่ะ พี่ฉือเย่ว์ท่านก็ไปด้วยใช่ไหมเจ้าคะ” เอ่ยขอพี่ชายรองเสียงอ่อนหวาน พร้อมทั้งพยักเพยิดให้ทุกคนไปด้วย พี่ชายรองเห็นดังนั้นก็หัวเราะและก็ใจอ่อนให้เพราะชิงอิงยังไม่เคยออกไปเที่ยวเลยสักครั้งจึงได้เอ่ยปากอนุญาต 

“ยามซื่อ (9.00-10.59) วันพรุ่ง พวกเจ้ารอพี่ที่เรือนรับรองเล็ก” เอ่ยเช่นนั้นก็กล่าวขอตัวกับทุกคนเพื่อไปเตรียมการของวันพรุ่งทันที 

“เจ้าค่ะพี่ชายรอง” หลังจากที่พี่ชายรองอนุญาตชิงอิงก็ดีใจนัก การขอติดตามพี่ชายรองไปในวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่การไปเที่ยวเล่นอย่างที่ใครๆอาจจะคิด แต่ชิงอิงก็ไม่ได้เอ่ยคำใดออกมา  

หลังจากที่พี่ฉือเย่ว์อยู่พูดคุยกับชิงอวี้ ชิงอิง และอี้เหนียงจนถึงเวลาที่สมควรแล้ว จึงได้เอ่ยขอตัวกลับเพื่อที่จักได้เตรียมตัวไปที่ร้านของชิงฉีตามที่ชิงอิงเอ่ยชวน (แกมบังคับ)นั้น ชิงอวี้ ชิงอิง อี้เหนียงจึงได้เดินไปส่งพี่ฉือเย่ว์ขึ้นรถม้าที่ประตูจวนและได้เดินกลับเรือนของตนเพื่อเตรียมตัวเช่นกัน 

กลับหน้าเรื่อง
ผู้อ่านที่รัก ถ้าชอบนิยายของผู้เขียน ช่วยกดถูกใจ กดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจ หรือกดดาวเพื่อเป็นการสนับสนุนผู้เขียนด้วยนะเจ้าคะ มาทักทายพูดคุยกันได้เจ้าค่ะ
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น