|END| ก็แค่คนใช้... [6p]
คนใช้ 24.งี่เง่า 50%
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
คนใช้ 24.งี่เง่า 50%

งี่เง่า50% 

 

 

 

ผมค่อยๆลืมตาขึ้น มองเจ้าสิ่งมีชีวิตที่หายใจรดคอผม นั้นก็คือเฮีย เฮียเอาแขนมาวางที่เอวผม ผมมองแล้วยิ้ม ให้ตายเถอะ ทำไมเขาถึงหล่อแบบนี้ ผมจะมัดใจเขาได้จริงๆรึเปล่า ปากหนาที่ชอบจุ๊บผมก่อนนอน ผมคิดเพลินๆมือผมก็ไปไวกว่าที่คิด เอื้อมมือเรียวไปลูบปากหนาเบาๆ 

 

"ทำไมถึงน่ารักแบบนี้หื้ม" ผมสะดุ้งเมื่อเฮียลืมตาแล้วขยับมาจุ๊บปากผมอย่างเร็ว  

"ล..แล้วคนอื่นละครับ"ผมเปลี่ยนเรื่องคุย เห็นแบบนี้ผมก็เขินเป็น 

"มันกลับบ้านไปคุยกับครอบครัว เมื่อกี้เฮียตื่นก่อนหนูสัก5นาทีได้มั้ง เห็นไอเดฟบอกว่าพ่อมันอยากเจอหนู วันพน." ห๊ะ พน.? 

"หึหึ จุ๊บ ไม่ขมวดคิ้วสิคะ นานๆทีพ่อไอเดฟจะกลับมา พน.เป็นวันเดียวที่พ่อมันว่าง"เหมือนเฮียรู้ใจผม เฮียจุ๊บมาที่ระหว่างคิ้วผม ผมเลยคลายกล้ามเนื้อบริเวณคิ้ว แต่เรื่องที่พ่อเสี่ยอยากเจอผมมันก็ทำเอาผมคิ้วขมวดอีกครั้ง 

"ต..แต่ถ้าคุณพ่อของเสี่ยไม่ชอบหนูเหมือนคุณแม่ของป๋าละคะ?"ผมถามถึงจะเขินๆอยู่บ้างแต่ถ้าไม่พูดเดี๋ยวจะลุกไม่ขึ้นเอา 

"ไม่หรอก พ่อไอเดฟดีกว่าแม่ไอเทมส์เยอะ เรื่องรักระหว่างเราพ่อไอเดฟรับได้"เฮียค่อยๆพยุงผมนั่ง เฮียเอามือแนบแก้มทั้ง2ข้างของผมแล้วใช้นิ้วโป้งเขี่ยๆที่หัวตาให้  

"หึหึ อยากไปไหนมั้ย นี่ก็พึ่ง9โมง หรือหนูอยากนอนต่อ"เฮียถามขณะที่หยิบโทรศัพท์ส่งให้ผมแล้วหยิบหวีที่หัวเตียงมาหวีผมให้ผม  

"หนูอยากออกไปทานข้าวเที่ยงกับพวกพี่ๆ"ผมว่าแล้วกอดเอวแกร่งที่ไร้เสื้อไม่ต่างจากผม เฮียชะงักแล้วยิ้มให้ ทำไมช่วงนี้เขาถึงยิ้มบ่อยจังหัวใจจะระเบิด 

"ค่ะๆ งั้นหนูอาบน้ำก่อนเดี๋ยวเฮียจะไปโทรคุยให้ โอเคมั้ยคะ"เฮียรวบผ้าห่มที่หุ้มตัวผมอยู่ขึ้นเดินตรงไปที่ห้องน้ำ 

 

ผมพยักหน้าเฮียหอมแก้มผม1ทีแล้วรวบผ้าห่มเดินออกไป ผมเลือกที่จะอาบน้ำฝักบัว เพราะผมยืนตรงหน้าฝักบัว ก็ผมมันไม่อยากขยับนี่ครับ 

. 

 

. 

หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วเอื้อมไปหยิบชุดคลุมมาใส่แล้วค่อยๆเดินออกจากห้องน้ำ ตาก็เหลือบไปเห็นคนที่ผมรักยืนคุยโทรศัพท์ตรงระเบียง อีกมือก็คีบบุหรี่ ผมใส่เสื้อผ้าแล้วหยิบโทรศัพท์มาเล่นเกม เกมที่พวกพี่ๆชวนเล่น  

 

หมับ! 

 

"ตกลงแล้วนะ เดี๋ยววันนี้ไอคินมันจะพาน้องสาวมันมาด้วย" น้องสาวหรอ? 

"หึหึ ทำไมชอบคิ้วขมวดคะ น้องสาวแท้ๆของมันเอง หวงมันรึไง" เฮียยื่นหน้ามาใกล้ๆ ใช้มือกำโทรศัพท์ผมจนผมมองไม่เห็นหน้าจอเกม ผมเลยยื่นหน้าไปจุ๊บปากเขาทีนึงเฮียก็ปล่อยอย่างง่ายแล้วลูบหัวผม 

"เฮียไปอาบน้ำได้แล้วครับ ผมอยากมีเวลาไปเดินดูของที่ห้างด้วย"ผมหันไปยิ้มให้เขาแล้วหันมาเล่นเกมต่อ 

 

เฮียพยักหน้าแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ผมที่ตอนนี้เล่นเกมจบไป2-3เกมก็รู้สึกเบื่อๆ 

 

คลืดดดด คลืดดดด  

 

เสียงโทรศัพย์ทำให้ผมสนใจ ผมมองหน้าตาที่ขึ้นเบอร์แต่ไม่ขึ้นชื่อ ผมไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเลยเมินมันแล้วเปิดทีวีดู แล้วเสียงสั่นก็ดับไป 

 

คลืดดดด คลืดดดด 

 

ผมคิ้วขมวดในรอบที่ล้านของวัน ผมหยิบมาเพื่อกดรับ ตาก็มองไปที่ห้องน้ำ มองหาเจ้าของโทรศัพท์ 

 

คลืดดดด กึก! 

 

"ฮ.." 

[พี่คิงงงงง เค้กคิดถึงพี่คิงจางงงง]ผมเงียบแล้วเบอร์อีกครั้งแล้วแนบหูอีกครั้ง 

"เอ่ออ" 

[พี่คิงพี่เป็นอะไร ไม่คิดถึงเค้กหรอ อุตส่าห์กลับมาหาพี่คิงโดยเฉพาะ]ผมงุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย 

"พี่คิงไปอาบน้ำครับ น้องเค้กมีอะไรครับ?" 

[........] ปลายสายเงียบ  

"ฮ..ฮัลโหลค..." 

[กรี้ดดดด!!!!! / เห้ยย!!! เค้กเป็นไร!!!] เสียงทำให้ผมเอาออกจากหู ผมกำลังจะแนบอีกครั้งก็ปรากฏว่าอีกฝ่ายวางสายไปแล้ว 

"หื้มม มีอะไรหรอหนู" 

"เมื่อกี้มีผู้หญิงโทรมาหาเฮียง่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจกดรับแค่เห็นมันดัง2รอบกลัวเสียมารยาทเลยรับ"ผมยื่นโทรศัพท์ให้เฮีย เฮียก็เปิดเครื่องดูเบอร์แล้วยิ้ม ยิ้มทำไมง่ะ! อย่าบอกนะ... 

"555 อย่าทำหน้านี้สิคะ งั้นเราไปเดินเล่นในห้างดีกว่า"ผมไม่ตอบแต่ก็พยักหน้าไป ในหัวก็คิดถึงเรื่องคุณที่ชื่อเค้ก 

 

. 

 

"ถึงแล้วค่ะ ปะ!"เฮียเอี้ยวตัวมาปลดล็อคเข็มขัดให้ผมแล้วออกจากรถพร้อมกับผม 

"หนูอยากไปดูอะไร นี่ก็พึ่งจะ10โมงครึ่ง"ผมมองไปรอบๆก็เห็นร่างสูงที่คุ้นเคย 

"โนอาาาา!"ผมวิ่งไปหาโนอา โนอาเห็นผมก็อ้าแขนผมก็กระโดดเกาะทันที 

"...."เฮียนิ่งเดินตามมาหาผม มองโนอาตาไม่กระพริบ เอาง่ายๆคือถ้าไม่มีผมยืนคั่นเฮียคงพุ่งไปทีบยอดหน้าแล้ว 

"มากับใครอ่าาา"โนอาถามอย่ายียวน มือโนอาก็โอบเอวผมแต่ก็ไม่ถือหรอก เพื่อนกันน 

"โนอา นี่คือพี่คิงเป็นแฟนเราเอง แล้วโนอาละมากับใคร"ผมตอบอย่าไม่ใส่ใจแล้วหันไปถามโนอาทีายืนทำตัวเลิ่กลั่ก 

"ม..มากับเพื่อนดิ" 

"หึหึ เพื่อนหรือผัว"เฮียพูดแล้วสะบัดมือโนอาออกแล้วโอบไหล่ผมแทน 

"เหอะ ปากดี...." 

 

พลึบ 

 

"เมียยย อยู่ตรงนี้หรอ ผัวตามหาตั้งนาน ฟอดด"ผมนิ่งค้างมองโนอาที่โดนเด็กผู้ชายที่สูงกว่าโอบคอแล้วหอมแก้มดังๆ 

"อ...ไอริว!!!!" 

 

โนอาหันไปตะวาดใส่เด็กผู้ชายทำเอาผมอมยิ้ม ในที่สุดโนอาลูกหมาของผมก็มีแฟนแล้วครับได้แฟนเด็กด้วยย♥ 

 

"มองแต่มัน ใช่สิ เฮียมันแค่คนแก่หนิ"ผมหันมายิ้มหวานให้สามีของผม  

"แก่แล้วไง หนูรักไปแล้วไง ตรงนี้เฮียเป็นของหนูแล้วนะ"ผมว่าแล้ววาดรูปหัวใจตรงตำแหน่งตรงกับหัวใจลงบนอกแกร่ง 

"หึหึ ค้าบๆ น่ารักแบบนี้โกรธไม่ลงเลยย" 

 

เฮียลูบหัวผมแล้วโอบไหล่พาไปดูนั้นนี้จนเหล่าสามีผมก็เริ่มทยอยมา 

 

"หนูจ๋า อยากได้อะไรอีกมั้ย เอาทองมั้ย"ป๋าถามแล้วแกะมือเฮียแล้วสวมบทบาทมาโอบเอวผมแทน 

"อยากทานข้าวแล้วว"ผมลูบท้องที่เริ่มร้องประท้วง ตาก็มองไปมองหาคนสุดท้ายนั้นก็คือพี่คิน 

 

ตึกๆๆ!!! 

 

"คนสวย แฮ่ก ผัวมาแล้ว"พี่คินวิ่งมาพร้อมเด็กผู้หญิงคนนึงน่ารักสุดๆ พี่คินว่าจบก็เดินมากอดผม 

 

ฟอดด!!! 

 

"อืมมม แก้มเมียหอมจังเลยย"พี่คินว่าจบก็แกะแขนป๋าแล้วสวมบทบาทแทนอีกครั้ง 

"แหม้~~เดี๋ยวนี้พี่พูดเยอะนะ ปกติเห็นเป็นใบ้"เด็กผู้หญิงแซวขำๆแต่ตาก็มองแต่เฮียจนผมเริ่มขมวดคิ้วรอบที่ร้อยล้านของวัน 

"หุบปากไปยัยเค้ก ไปหาไอคิงไป๊!" 

"จริงนะ กรี้ดดด!! พี่คิงง"เด็กคนนี้ชื่อเค้กงั้นหรอ เธอพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นรีบเดินไปหาเฮีย 

"ไงตัวแสบ ไม่เจอกันนาน สวยขึ้นเยอะ"เฮียเอามือลูบหัว นั้นจึงทำให้ผมหงุดหงิดเล็กๆ 

"กรี้ดด ไอพี่คินเป็นไง พี่คิงชมหนู ว๊ายย"เค้กแลบลิ้นใส่พี่คินแล้วเกาะแขนพี่คิง ลากเดินไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่น 

"เราก็ไปกันเถอะเนาะ"เสี่ยพูดบ้างแล้วคว้ามือผมไปจับ แต่ก็พ่วงไปด้วยพี่คินที่โอบรอบคอผมกับป๋าที่โอบรอบคอผม ป๋าที่เดินประชิดตัวโอบเอวผม 

"เออ กูช้านิดเดียวไม่มีที่ว่างเลย" 

 

แด๊ดว่าแล้วเดินนำเข้าไปในร้าน พวกผมก็เดินเข้ามาในร้าน ก็รู้อีกทีว่าป๋าจองไว้สำหรับทุกคนแล้ว 

 

"หนูอยากกินอะไร?"พอเลือกที่นั่งเสร็จพี่คินก็ถามขึ้น  

"หนูอยากกินไข่หวานนน"เค้กเสนอความชอบของตัวเองแล้วนั่งคุยกับเฮียต่อ หื้มม!! เฮียไม่สนใจผมเลยอ่ะทุกคน!! 

"ชั้นไม่ได้ถามแกยัยเค้กบูด"พี่คินตอบกลับแล้วเอาเมนูฟาดลงที่หัวเบาๆ 

"อู้ยย พี่คิง ดูสิๆพี่คินแกล้งหนูอีกละ" 

"พอๆเลิกแกล้งเค้กได้ละ สั่งๆๆ"เฮียยกมือจับหัวของเค้กแล้วลูบปลอบเบาๆ แล้วก็ไม่สนใจผมอีกตามเคย  

"หนูเป็นอะไร ทำไมเงียบ"ผมสะดุ้งเมื่อแด๊ดถามผม ผมเลยยิ้มหวานไปให้ 

"หนูกำลังคิดอยู่ว่าจะเอาข้าวหน้าไข่ปลาแซลม่อนไซส์อะไรดี"ผมยิ้มหวานให้แด๊ดแล้วเลือกซูชิหน้าต่างๆตามที่ผมอยากกิน ตาผมก็เหลือบไปเห็นเฮียที่สนใจแต่เค้กจนไม่สนใจผมแม้แต่ติ๊ดเดียว  

"มาๆๆ อาหารมาแล้ว นั่นๆๆๆ ไอหวานหนู! เอามาให้หมดเลยย!" ผมที่กำลังจะคีบไข่หวานก็โดนเค้กคีบไปเสียแล้ว 

"ยัยเค้ก! ยัยหนูก็สั่ง!"พี่คินว่าแล้วคีบไข่หวานจ่อปากผม 

"ม..ไม่เป็นไรให้เค้กก็ได้ ผมกินข้าวหน้าไข่ปลาแซลม่อนดีกว่า นี่ไงๆ ง่ำ!"ผมตักข้าวพูนช้อนแล้วอ้าปากงับเคี้ยวตุ่ยๆ 

"น่ารัก แต่อันนี้หนูสั่งหนูก็ต้องได้กิน"พี่คินวางไช่หวานที่จานแยกให้ผม ผมเลยยิ้มให้กำลังจะตักกินต่อ.... 

"น้องครับเอาไข่หวานมาอีก2คำครับ"เฮียสั่งไข่หวานเพิ่มคงจะให้เค้ก นับจากตอนนั้นผมก็เงียบตอบทุกคำถามแล้วเงียบต่อ อาการแบบนี้คงจะเรียกว่าหึงใช่มั่ยนะ 

"พี่คิงงง แกล้งหนูทำไม เนี่ยเลอะปากหมด!! หึ้ยย!" 

"555 พี่ขอโทษอะๆ"เฮียหยิบทิชชูใกล้ๆผมแล้วไปเช็ดมุมปากให้เค้ก ผมเลยยัดซูชิหน้าทูน่าสลัดเข้าปากเคี้ยวตุ่ยๆอีกครั้งแล้วหันไปหาเสี่ย 

"หื้มม อะไรหรอที่รัก" ฉ่าา! แก้มผมคงจะแดงกว่าเม็ดไข่กุ้งแล้วตอนนี้ เสี่ยถามเมื่อผมหันไปหาแถมเสี่ยยังยิ้มมาให้ผมอีก 

"ปากหนูเลอะง่ะ"ผมพองแก้มน้อยๆแล้วยื่นหน้าไปหาเสี่ย เสี่ยยิ้มขำแล้วยื่นมาหาผมเช่นกันทำเอาผมงงเลย..... 

 

แผร่บ!! 

 

"สะอาดแล้ว" ฉ่าา! ผมยังคงค้างที่เดิมเสี่ยยื่นหน้ามาเลียที่มุมปากของผม  

"อ...เอ่อ ข..ขอบคุณครับ"ผมตอบเงอะๆงะๆตามประสาคนเขิน2รอบติด  

 

ก๊อกๆ 

 

เสียงเคาะกระจกดังขึ้น โต๊ะที่ผมนั่งเป็นโต๊ะด้านหน้าร้าน ติดกระจก ผมหันไปเห็นโนอายืนเคาะกระจก ผมเลยกวักมือเรียกให้เข้ามา โนอาก็ดึงข้อเสื้อริวเข้ามาด้วย 

 

"ผมขอนั่งด้วยดิ พอดีจนอยากเกาะคนรวย"โนอานั่งฝั่งตรงข้ามกับผมซึ่งก็คือฝั่งของเสี่ยเพราะเฮียนั่งตรงหัวโต๊ะที่ติดกระจก 

"ผมบอกพี่แล้วไงแค่นี้ผมเลี้ยงเองได้ ให้พี่กินล๊อบสเตอร์เช้า ไข่ปลาคาเวียร์เที่ยง ตอนเย็นเป็นปูทาราบะไซส์ยักษ์ ผมยังสามารถเลี้ยงพี่ได้ ปลาไหลใช่มั้ยที่พี่ชอบอ่ะ เนี่ยเดี๋ยวเหมาปลาไหลให้พี่กลับไปกินที่บ้านยังได้เลย"ริวแย้งแล้วพยายามดึงแขนของโนอาลุก 

"ไอบ้า! ไม่!! จะกินกับลูกแกะ!" 

"พี่โนอา!! กลับบ้าน!!" เกิดการทะเลาะขึ้น ทำเอาผมลุกขึ้นห้ามแทบไม่ทัน 

"จ..ใจเย็นๆนะ โนอากลับไปแทนที่บ้านก็ได้" 

"แต่..." 

"ไปเถอะ ผมโอเค"ผมยกมือทำท่าโอเคแล้วยิ้มให้ โนอาเอื้อมมือมาลูบหัวแล้วก็เดินออกไปพร้อมริว 

"เฮ้อ หนูเป็นอะไรกับโนอาอ่ะ เพื่อนหรอ"ป๋าถามพรางตักข้าวไข่ปลามาจ่อปากผม 

"หรือ ญาติ?"แด๊ดถามบ้าง หยิบน้ำวางใกล้ผม หันไปคีบซูชิหน้าไข่กุ้งมาวางให้อีก 

"หรือจะเป็นพี่น้อง?"พี่คินถามอีกคนหยิบทิชชูมาเช็ดปากผม 

"เป็นแฟนเก่าอ่ะ" 

 

กึก! 

 

"ห๊ะ!!"เสียงเฮียดังลั่น ผมเมินเฮียแล้วยิ้มหวานให้สามีของผมยกเว้นเฮีย  

"เลิกกันด้วยดีนะ แต่ผมว่ากำลังจะไปหาโนอาอ่ะ เพราะมีแฟนผมคนนึงไม่สนใจผม"ผมมองไปที่เฮียที่นิ่งมองมาที่ผมเช่นกัน 

"ไม่เอาสิหนูจ๋า แด๊ดไม่ให้กลับไปหามันนะ"แด๊ดกอดผมแล้วหอมหัวผมย้ำๆ 

"โอ๋ๆนะ มาๆเดี๋ยวป๋าให้หอมแก้มทีนึง ไม่น้อยใจป๋านะ" ป๋ายื่นหน้ามาผมแล้วพองแก้ม 

"ไหนๆมาๆ เดี๋ยวจะหอมให้แก้มป๋าช้ำเลย ฟอดด" ผมหอมที่แก้มแฟนผมแรงๆจนเจ้าตัวตกใจค้าง 

"อะไร มาสิเดี๋ยวหนูหอมให้ช้ำเลย ฟอดด ฟอดด"ผมหอมแก้มป๋าไปอีก2ที ป๋ายกมือปิดปาก หน้าค่อยๆแดงขึ้น จนผมอดที่จะจุ๊บเขาไม่ได้ 

 

"ทำไมแฟนผมน่ารักจังเลย แบบนี้ต้องให้รางวัล จุ๊บ!"ผมยื่นหน้าไปจุ๊บหน้าผากเขาเบาๆ ยิ้มหวานให้ 

"ทำไมไม่หอมเฮียบ้างอ่ะ"เฮียถามบ้างแล้วมองมาที่ผม เสียงที่ถามมันนิ่งจนผมอดใจหายไม่ได้แต่เขาเริ่มก่อนหนิครับ 

"ไม่ครับ สำหรับคนที่สนใจอย่างอื่นกว่ากว่าผม ก็ไม่สมควรได้รางวัล"ผมหันไปหอมแก้มเหล่าสามีที่น่ารักของผม ยกเว้นเฮีย 

"เอ่อออ ค..เค้กว่าเราคงอิ่มกันแล้ว เค้กจะกลับบ้านก่อนนะพี่คิน"เค้กว่าแล้วก็ค่อยๆเดินออกไป ผมเลยมองนิ่งที่เฮีย 

"อะไร"เฮียถามเสียงเรียบใส่ผม ตอนนี้ผมรู้สึกโกรธจนเอื้อมไปคว้ามือแด๊ดมาบีบแรงๆ 

"เหอะ แล้วจะทำไมครับ?" ผมถามกลับ แด๊ดบีบมือผมเบาๆเชิงให้ใจเย็น 

"งี่เง่าไม่เข้าเรื่อง...." 

"แล้วมันเดือนร้อนคุณตรงไหนครับ?!?!"ผมถามกลับทันที 

"นั้นมันน้องสาวชั้นนะเพนกวิน..." 

"....."ผมเงียบบ้างตาก็จ้องอีกฝ่ายไม่เปลี่ยน 

"หึ! งี่เง่าไม่เข้าเรื่อง! ไว้ใจเย็นค่อยมาคุยกับชั้น..." 

. 

. 

"เอาเวลาใจเย็นนั้นไปทำรักกับพวกป๋ายังดีกว่า!" 

 

 

**มาต่อแล้วนะ มีอีก50%ที่เหลือ จริงมันคือตอนเดียวกันแต่กลัวมันจะยาวเกินไปตัดครึ่งมา ตอนนี้ยัยหนูของเราเริ่มร้ายแล้วนะย่ะเฮียคิง! ไว้เจอกันใหม่น๊าา** 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น