|END| ก็แค่คนใช้... [6p]
คนใช้ 18. อดีตที่อบอุ่น
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
คนใช้ 18. อดีตที่อบอุ่น

อดีตที่อบอุ่น 

 

 

เพนกวิน part

 

หลังจากที่ผมวางสายจากป๋า ผมหงุดหงิดใจแปลกๆมันร้อนวูบไปหมด

 

"ป๊ะป๋าของหนูงั้นหรอ ไหนจะเสียงจุ๊บอีก เหอะ ป๋าคนเจ้าชู้!"

 

ผมเล่นน้ำต่ออีกครึ่งชม.ระหว่างเล่นผมก็ยังหงุดหงิดไม่หายจนผมไม่สามารถเล่นน้ำต่อได้ ผมย่นคิ้วแล้วเสยผมที่ลู่ลงมาเกือบจะปิดตา นึกถึงแต่เรื่องป๋าทักหาเฮียดีกว่า

 

เฮียคิง 

เพนกวิน : เฮียคะ อยู่ไหน

 

ผมมองโทรศัพท์ที่เปิดแชทส่วนตัวของเฮียคิงอย่างร้อนใจ เพราะเจ้าตัวอ่านแต่ไม่ตอบ

 

เพนกวิน : เฮียคะ

 

เฮียคิง : ทำไม? เป็นแค่เด็กขายอย่าริอาจมาเรียกแฟนชั้นว่าเฮีย

 

เพนกวิน : คุณเป็นใครครับ ?

 

เฮียคิง : ชั้นเป็นแฟนพี่คิง ตอนนี้พี่คิงกำลังเดินเลือกสร้อยให้ชั้นอยู่

-แนบรูป-

 

รูปของเฮียสุดที่รักของผมกำลังก้มมองสร้อยเส้นเล็กที่ดูยังไงก็เหมาะกับข้อมือเล็กๆของผู้หญิง

 

เพนกวิน : ครับ

 

ผมเริ่มหงุดหงิดใจ แต่ยังควบคุมอารมณ์ได้อยู่

 

เสี่ยเดฟ 

เพนกวิน : เสี่ยคะ อยู่ไหน

 

เสี่ยเดฟ : อยู่ห้างค่ะ หนูมีไรรึป่าวอ่ะ

 

เพนกวิน : อยู่กับใครคะ

 

เสี่ยเดฟ : ไออคินค่ะ

 

เพนกวิน : โทรได้มั้ย

 

เพนกวิน : สติกเกอร์หมีสีขาวอ้อน

 

เสี่ยเดฟ : ไม่ได้ค่ะ เสี่ยไม่ว่าง ไม่โกรธนะ

 

-กำลังโทร-

 

"เสี่ยทำไมต้อง...."

[พี่เดฟ เฟย่าอยากได้อันนั้นค่ะ]

"......"

[อันไหน เดินไปหยิบสิ] ชาครับ หน้าผมโครตชา ทุกคนติดชะนีกันหมดเลยรึไง!!!

"ฟู่วว...."

[อ๊ะ! จริงหรอคะพี่เดฟ เฟย่ารักพี่ที่สุดเลย จุ๊บ ติ๊ด!!] 

 

ผมกดวางสายกำมือกับโทรศัพท์แน่น คิ้วเริ่มย่นแรงจึ้นเพราะอารมณ์ที่หงุดหงิดเต็มทน

 

กึก

 

"ถ้าพี่คินกับแด๊ดมีชะนีอีกนะ จะไม่ปล่อยแน่ไอผัวตัวดี!!!"

 

ตู้ดดดด กึก

 

[เมียมีอะ / พี่คินๆ เจสอยากทานไอติม จุ๊บๆๆๆ นะคะๆ]

"กรอด! ติ๊ด!"

 

ฟู่ว เหลืออีกคน

 

ตู้ดดด กึก!

 

[มีอะไรคะยัยหนู แด๊ดกำลังคิดถึงหนูอยู่เลย]

"แด๊ดอยู่ไหน"

[มำไมเสียงแข็งกับแด๊ด ลงท้ายก็ไม่ลงท้ายด้วยค่ะ อยากโดนกระแทกหรอ]

"อยู่ไหน" ผมกำโทรศัพท์แน่นขณะที่กำลังถือมันแนบหู

[ห้างค่ะ งอนหรอ หรือ ที่เสียงแข็งแบบนี้เพราะตังหมดแล้วหรอเดี๋ยวแด๊ดโอนให้] 

"มาหาหนูได้มั้ย" ผมค่อยๆโล่งอกที่แด๊ดยังคงแคร์ความรู้สึกผมอยู่

[ไม่ได้ค่ะ น้องไอซ์ลุกออกก่อนพี่ปวดขา / แต่ไอซ์เจ็บก้นนี่คะ นั่งตักพี่นุ่มนิ่งดี]ขอถอนคำพูด!!!! ไม่แคร์กันเลยไอผัวตัวดี!

 

ติ๊ด!

 

"หึ้ยย!!!!"ผมขยี้หัวจนฟูแล้วเดินก้มหน้าเตะของนู้นนี้จนถึงขวดน้ำพลาสติก

"ไอผัวบ้า!!!"

 

พลัก! โอ้ยย!!

 

"เห้ย! ร..เราขอโทษ ป..เป็นอะไรมั้ย ม..มันแดงอ่ะนาย ฮื้อออ เราขอโทษ"

 

ผมรีบเงยหน้ามองผู้ชายลูกครึ่งสูงเกือบเท่าเฮียที่กุมท้องอยู่ ขวดน้ำพลาสติกเมื่อกี้มันมีน้ำอยู่เกือบเต็มขวด เขาถอดเสื้อและใส่กางเกงว่ายน้ำเขาจะกำลังเตรียมตัวจะเล่นน้ำแต่โดนผมสะกัดดาวรุ่งก่อน

 

"โอ้ย! เตะมาได้ยังไง! ผมไม่ใช่ผัวคุณนะ!" เสียงทุ่มๆที่แสนคุ้นหูทำให้ผมที่น้ำตาคลอเพราะรู้สึกผิดและเริ่มเจ็บๆที่เท้า เงยหน้ามองแล้วเราทั้ง2ก็เบิกตากว้างเพราะความตกใจ

"โนอา! / ลูกแกะ!"

"ไอบ้า ผมไม่ใช่ลูกแกะ!"ผมกอดอกมองหน้าโนอาอดีตแฟนอย่างงอนๆ

"555 ก็ผมเธอนุ่มนิ่มเหมือนขนแกะหนิ"โนอาว่าจบแล้วเอื้อมมือมาลูบหัวผมแล้วขยี้เบาๆ

"บ้า!" ผมตีแผลที่ผมเตะขวดแรงๆ

"โอ้ย ลูกแกะ! เธอใจร้ายกับผมจัง ผมจะร้องไห้แล้วนะ!"โนอารีบจับมือผมแล้วดึงมากอดไว้เหมือนเมื่อก่อนตอนเป็นแฟนกัน

"... / ..."

"ข..ขอโทษ ล..แล้วเธอเป็นไงบ้าง"

 

โนอาปล่อยมือจากมือผมแล้วนั่งลงกับเก้าอี้ข้างสระ กระตุกมือผมน้อยๆให้นั่งตามผมจึงนั่งตาม

 

"ก..ก็สบายดี น..โนอาละ เรียนที่นู้นหนักมั้ย"ผมยิ้มอ่อนๆไปให้เขาเพราะมันก็นานแล้วที่เราขาดการติดต่อกัน

"จริงๆมันไม่หนักหลอก แต่ผมควบเรียน2ปีในเวลาปีเดียวเพื่อที่จะรีบกลับมาหาเธอ มันเลยหนักมากๆเลย"มือโนอาหยุดลูบหัวผมผมเลยดันหัวกับมืออุ่น โนอาหัวเราะเบาๆแล้วลูบต่อ

"แล้วทำไมเธอถึงเตะขวดน้ำแล้วบอกไอผัวบ้าละ?"

"เอ่ออ ร..เรา"

 

กึก

 

โนอาหยุดการกระทำแล้วมองมาที่ผมด้วยสายตาเศร้าสร้อย มืออุ่นลูบมาที่ใบหน้าหวานของผม

 

"ตลอดที่ผมอยู่ที่นู้น ผมไม่เคยลืมเธอเลย ผมขอโทษที่ดูถูกความรักที่เธอมีให้ผมตอนนั้น ผมแค่ไม่อยากให้เธอเหงา"เสียงสั่นๆของโนอาทำให้ใจผมหวิวไปชั่วขณะ ผมเลยยกมือขึ้นจับมืออุ่นที่ทาบกับแก้มผมอยู่แล้วบีบเบาๆ

"ผ..ผมเข้าใจ เลิกโทษตัวเองได้แล้วนะ...."

"ขอผมกอดได้มั้ยลูกแกะ ผมคิดถึงเธอเหลือเกิน" โนอาหลบตาที่เริ่มแดงนั้นแล้วมือก็ทำท่าจะชักกลับ ผมเลยลุกขึ้นแล้วยืนตรงหน้าเขา

"ได้สิ มาม้ะลูกหมา"

"ลูกแกะบื้อ" ผมหัวเราะเบาๆ 

 

โนอาซุกหน้าผมหน้าท้องผม ผมก็ลูบหัวเพื่อปลอบ โนอาเป็นอดีตแฟนผมก็จริง เราคบกันเกือบปีแต่ก็เลิกกันเพราะโนอาโดนคุณพ่อบังคับให้ไปเรียนต่อที่อิตาลี ตอนนั้นผมเคยบอกเขาไปแล้วว่าผมรอเขาได้แต่เขาก็ไม่อยากให้ผมรอเขาเขาจึงเลือกใช้เหตุระยะทางในการบอกเลิกผม โนอาเป็นผู้ชายอบอุ่นโนอาเป็นฝ่ายจีบผมก่อนรวมๆเป็นเวลา3เดือนผมจึงตกลงคบหาด้วย โนอาไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงเข้ามาเกี่ยว ถึงมีเขาก็ไม่รับโอกาศที่ผู้หญิงยื่นให้เพราะแบบนี้ผมถึงหลงรักเขา

 

"ไงลูกหมา ร้องไห้หรอออออ"

"ป่าวซะหน่อย ลูกแกะมั่วๆๆ"

"ว๊ายย ลูกหมาร้องไห้555"

"ลูกแกะ! มานี่เลยนะ!"

"จ้างให้ลูกหมาก็จับไม่ได้555"

"555ไอลูกแกะบื้อ"

 

พวกผมวิ่งมาราธอนลงน้ำบ้างขึ้นบกบ้างจนสุดท้ายเราก็เหนื่อยทั้งคู่

 

"โนอา ผมจะทำยังไง ผมรู้สึกเหมือนหัวใจผมกำลังแตกสลาย"

"เธอเล่ามาสิ ผมจะช่วยเธอเอง" ผมกัดฟัน ถ้าผมเล่าเรื่องนี้ว่าผัวๆของผมหนีไปกับผู้หญิงมันจะดูใจร้ายไปมั้ยที่เล่าเรื่องแฟนใหม่ให้แฟนเก่าฟังอ่ะ

.

ผมทำใจอยู่นานจนโนอาบีบมือผมเบาๆในเชิงให้ใจเย็นๆเขารับฟังอยู่ตรงนี้ ผมตัดสินใจเล่าไปรวมถึงแฟนผมที่อายุมากกว่าผมและมี5คน โนอาตกใจแต่ก็ไม่ขัดเขาบีบมือผมแน่นและหันหน้าหนีตลอดไม่แม้แต่จะมองหน้าผม

 

"น..โนอา ผ..ผมใจร้ายใช่มั้ยที่เล่าเรื่องนี้ให้โนอาฟังอ...อุ๊บ!"

 

จุ๊บ!

 

"ไม่หลอก เธอดีเกินไปต่างหาก เธอเป็นแบบนี้ผมถึงได้หลงรักเธอตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรก"

 

ผมยังคงอึ้งค้าง โนอาจุ๊บปากผมเบาๆลมหายใจที่ร้อนพร้อมกับใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้

 

"น...โน อา"

"เธอน่ารักมากเลยเพนกวิน ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะช่วยเธอเองนะ" เสียงที่สั่นจนใจผมแทบตกไปถึงตาตุ่ม โนอาค่อยผละหน้าออกแล้วคว้าเสื้อคลุมคลุมไหล่ให้ผมก่อนจะจูงมือผมขึ้นมาที่ห้องทำงานของใครสักคน

"ด..เดี๋ยว ว..ว่าแต่ทำไมถึงเข้ามาที่บริษัทได้ล่ะ?"

"อ่อ ผมเข้ามาเอาของให้พี่สาวผมที่เป็นหัวหน้าฝ่ายแผนกบัญชีไง พี่ทิฟฟานี่ไงอ่ะ จำได้ใช่มั้ย"

"จริงหรอ ว่าแล้วชื่อคุ้นๆ"ผมพยักหน้ายิ้มๆ

"พอผมจะมาเอาให้พี่สาวตัวดีของผมก็บอกว่าเดี๋ยวเขาเข้ามาเอาเอง ผมเลยเซ็งๆเลนว่าจะเล่นสระด้านหลังบริษัทก็ได้เจอเธอนี่แหละ"

 

โนอาเล่าไปแล้วเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วค้นหาเสื้อผ้าอยู่นาน ห้องนี้คงเป็นของพี่ทิฟฟานี่สินะ 

 

"อ่ะนี้ เธอผอมนะแต่มีพุงยื่นออกมา โอ้ย!"

"โนอา ผมไม่มีพุงนะ!" ผมหยิกแขนโนอาเบาๆแต่โนอาก็แกล้งร้องเสียงดัง เป็นแบบนี้ตลอด 

"555 อ่ะ เธออ่ะ เธอใส่เสื้อคอวีตัวนี้กับกางเกงขาสั้นละกัน บ้านๆดีผมชอบ"

"ตลอดแหละ55" ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าที่ห้องเฮียก็มีเสื้อผ้าผมแต่ก็ไม่อยากได้ยินเสียงสั่นๆของโนอาเลยเงียบดีกว่า ผมดูใจร้ายไปรึเปล่า ทั้งๆที่ผมมีแฟนอยู่แต่ก็มาหวั่นไหวกับแฟนเก่า โนอาจะหาว่าผมให้เขาเป็นตัวสำรองรึเปล่า ผมแค่ไม่อยากให้ใครมารู้สึกผิดเพราะผม

 

"เฮ้ ลูกแกะ!"

"อ๊ะ เห้ยย ใกล้ไปนะลูกหมา!" 

"ก็ลูกแกะเหม่อหนิ ไปใส่ในห้องน้ำไป เดี๋ยวผมก็จะรีบเปลี่ยน"

 

ผมพยักหน้าแล้วเดินถือเสื้อผ้าเข้ามาเปลี่ยนแต่ผมก็ยังคิดถึงแฟนๆของผมระหว่างการใส่เสื้อผ้าแค่นี้ หลังจากผมใส่เสร็จก็ออกมาเจอโนอาที่นั่งรอผมที่โต๊ะทำงานพอดี

 

"งั้นเราไปหา....พวกแฟนลูกแกะกันเนาะ" โนอาโอบไหล่ผมเดินออกจากห้องลงลิฟต์และมาที่รถสีดำที่จอดอยู่ โนอาเปิดประตูให้ผมและค่อยๆเดินอ้อมมาตรงฝั่งคนขับ รถค่อยๆเลื่อนระหว่างเราหยอกล้อกันบ้างแต่ส่วนมากจะเงียบมากกว่า อยู่ๆความคิดนึงก็พุดเข้ามาในหัว

 

'ถ้าผมไปแล้วเจอภาพบาดตาละ ผมจะทำยังไง'

 

.

.

.

.

**มาแล้วววว จุ๊บๆๆๆ**

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น