ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
พ่อแมวยักษ์โกรธ 😾

“ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ เดียวขอตัวก่อนนะคะ” เธอจึงเอยบอกพร้อมกับจะลุกขึ้นนั่ง 

“พี่มาริน่าใช่ไหมคะตัวจริงพี่สวยมากๆเลย”มีแฟนเกิร์ลอีกคนที่เข้ามาทัก แล้วคนเริ่มมองเธอเป็นจุดเดียว 

“ใช่ค่ะ ตอนนี้ริน่ากำลังจะไปส่งพี่ที่เมามากๆแล้วขอตัวก่อนนะคะ” “พี่จีน่ากลับกันเถอะ คนเริ่มมองริน่ากันใหญ่แล้วก่อนที่จะโดนแฟนๆๆรุ่มล้อมแล้วออกไปไม่ได้” เธอเอยบอกสาวปริศนาที่มาทักเธอ แล้วรีบกระซิบบอกคนที่เธอมารับพร้อมกับพยุงตัวของจีน่าขึ้น 

“คุณจีน่าครับ ถ้าไม่รังเกียจกันจนเกินไป รบกวนดื่มแก้วนี้เพื่อสำหรับแฟนบอยของคุณหน่อยจะได้ไหมครับ”แฟนบอยหนุ่มถามพร้อมยื่นแก้วที่มีน้ำบอรันดีอยู่มาให้เธอ 

“ต้องขอโทษด้วยนะคะ ถ้าคุณเป็นแฟนผลงานริน่าจริงคุณน่าจะพอทราบข่าวคราวบ้างนะคะว่าตอนนี้ริน่ากำลังให้นมลูกอยู่คงดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้ ตอนนี้ต้องไปแล้วคะพอดีเพื่อนเมามากแล้วและสามีก็โทรตามแล้วคะ”  

“ยะอย่าเพิ่งไปสิครับ งั้นเดียวผมจะสั่งเป็นน้ำผลไม้ให้แทนแล้วกันนะครับ”เควินยังคงไม่ย่อท้อยังคงตื้อมาริน่าต่อ 

“คงไม่ได้จริงๆคะ สามีโทรศัพท์ตามแล้วขอตัวก่อนนะคะ” “พี่จีน่าคะกลับกันเถอะ”มาริน่าเธอเริ่มอึดอัดที่เควินนั้นตื้อไม่เลิกแล้วมือเรียวเล็กของเธอก็จับแขนจีน่าไว้อีกครั้งเพื่อจะพากลับ 

“อื้อ ก่อดายยย”จีน่าผู้จัดการตอบกลับไปด้วยเสียงย่อนยานแต่ไม่ได้ขัดขืนเมื่อรู้ว่ามาริน่าจะพาเธอกลับ 

“คุณมาริน่าครับ ขอร้องอย่าเพิ่งไปสิครับ”เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังเดินจากไป แต่ก็โดนแฟนบอยอย่างเควินนั้นโผล่กอดเธอจากด้านหลังของเธอ จนเธอตกใจแล้วปล่อนแขนของจีน่าล้มไปกองกลับพื้น 

“ว้ายย” 

ผัวะ! แต่โดนหมัดหนักจากชายปริศนาซกเข้าไปที่ใบหน้าเควิน จนล้มลงกับพื้น 

“โอ้ย ใครวะ” 

ผัวะ! ผัวะ! ๆๆๆ แต่ไม่ทันได้ตอบโต้ ก็โดนหมัดหนักซัดเข้าใส่ใบหน้าแฟนบอยของมาริน่ารัวๆจนแน่นิ่งไป แล้วเหลาบอกดี้การ์ดในชุดสูทสีดำนับ 10 คนที่ยืนล้อมพวกเขาสามคนไว้จนผู้คนในผับเริ่มมุมดูพวกเขาแล้ว 

“อะแอนดี้คะ พอแล้วเดียวเขาก็ตายหรอก”บอกห้ามพร้อมโผล่กอดชายหนุ่มจากด้านหลังเข้าไว้แน่น ไม่งั้นสามีเธออาจจะกลายเป็นฆาตกรแน่ๆ 

“มึงกล้าดียังไงมากอดเมียกู”เมื่อโดนโอบกอดจากร่างเล็กของภรรยาเขา ชายหนุ่มจึงสงบสติอารมณ์ที่มันคุจนแทบจะฆ่าคนได้ 

“ใครเป็นเพื่อนมัน ถ้าไม่อยากให้มันตายแบบศพไร้ญาติก็ลากมันไปซะ ก่อนที่จะไม่มีแม้แต่ลมหายใจ”แอนดิสันตระโกนดังสนั่นแต่ไม่มีใครฝ่าวงล้อมของบอดี้การ์ดที่สวมชุดดำของเขาที่ล้อมเควินไว้นับ 10 คน 

“แล้วมานี่เลยเมียตัวดี มาแอบหนีเที่ยวไม่คิดจะบอกกันเลยใช่ไหม” 

“แอนดี้ใจเย็นๆก่อน แล้วฟ้องระริน่าก่อน ริน่าไม่ได้หนีเที่ยวนะแค่จะมาพาพี่จีน่ากลับคอนโด เพราะพี่จีน่าเมาทีไรกลับเองไม่เคยได้สักครั้ง” 

“แล้วทำไหมไม่บอกบอดี้การ์ดมารับ ทำไหมถึงมารับเองห๊ะ” 

“ริน่าขอโทษลิน่าลืมคิดไป ว้ายยย”เขาจับเธอพาดบ่าหนาแล้วกำลังจะเดินออกจากผับ โดยมีบอดี้การ์ดนับสิบที่เดินเรียงรายตามเขาออกไป 

“ยะอย่านะอย่าเพิ่งไปเราจะทิ้งพี่จีน่าไว้แบบนี้ไม่ได้นะ พี่จีน่าเมาไม่ได้สติอยู่ตรงบาร์โน้น” 

“อิริก เข้าไปพาตัวจีน่ากลับไปส่งที่ห้องให้อย่างปลอดภัยด้วย” 

“ครับนาย” 

“ทีนี้หยุดโวยวายได้หรือยัง”เขาพูดพร้อมกับยัดร่างบางบนบ่าหนาเข้าไปในรถ Limousine ของเขาที่จอดอยู่ลานจอดหน้าผับ แล้วนั่งกอดอกอยู่ข้างๆเธอแล้วหันหนีไปอีกด้าน 

“เจสันออกรถได้แล้ว” 

“ได้ครับผมนาย” เมื่อรถเริ่มขับออกจากลานจอดแล้วมุ่งหน้ากลับไปยังคฤหาสน์หรู สาวสวยร่างเล็กก็เริ่มออดอ้อนเขา 

“แอนดี้คะ อย่าโกรธริน่าเลยนะ นะคะ ริน่าขอโทษที่ลืมบอก” “แต่ริน่าต้องรีบมารับพี่จีน่านะ นะคะสามีสุดที่รักของริน่า” 

“…………………” 

“นี่จะไม่คุยกับริน่าจริงๆเหรอคะที่รักกกก” เมื่อชายหนุ่มยังคงนั่งเงียบไม่ตอบเธอ ร่างเล็กกอดแขนหนาเขาอย่างออดอ้อนออเซาะ 

“ไม่ต้องเลยครั้งนี้ผมโกรธจริงๆ ถ้าผมไปช่วยไม่ทันคงโดนไอ่ห่านั้นลากไปปู้ยี่ปู้ยำแล้วมั้ง ก่อนที่จะทำอะไรทำไมไม่รู้จักคิดให้รอบคอบ” “แล้วคุณเป็นถึงนางแบบดังแต่กลับไปเดินในที่แบบนั้นคนเดียวถ้าคุณเป็นอะไรไป แล้วผมกับลูกจะทำยังไงคุนเคยคิดบ้างไหม”  

เสียงหนาที่บอกเธอนั้นเจือไปด้วยความเป็นห่วงและน้ำเสียงแห่งความโกรธ เพราะเขานั้นทั้งเป็ห่วงและโกรธในเวลาเดียวกันและในครั้งนี้เขาจะไม่ยอมใจอ่อนให้เธอเด็ดขาด 

“แอนดี้คะ ริน่าขอโทษ ขอโทษจริงๆนะคะ ยกโทษให้ริน่าได้ไหมคะ ที่รักขาาา”ของร่างเล็กตอบเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความรู้สึกผิดและออดอ้อนเขาในเวลาเดียวกัน 

“……………………” 

“แอนดี้ที่รักขาาาา ริน่าจะไม่ทำอีกแล้วยกโทษให้ริน่านะค่าาาา” 

“……………………” 

เมื่อเขายังคงนั่งกอดอกเงียบแล้วหันหน้าหนีเธอ ร่างเล็กจึงตัดสินใจใช้วิธีสุดท้ายโดยค่อยๆคลานไปนั่งตักเขาพร้อมกับใช่สองมือเล็กจับหน้าหล่อของเขาไม่ให้ขยับแล้วส่งจุมพิตร้อนบดจูบปากหนาของเขาจนมือหนาเริ่มโอบเอวเล็กไว้ 

เมื่อเห็นสีหน้าเขาเริ่มเคริ้มกับจุมพิตหวานของเธอแล้ว หญิงสาวก็เริ่มบดสะโพกเธอที่เแนบกับแก่นกายเขาจนมันเริ่มแข็งตัว ปากเล็กจึงไล้จุมพิตลงคอหอมกรุ่นของเขา 

“อ๊าสส ยะอย่า คิดเหรอว่าทำอย่างนี้แล้วจะยกโทษให้มันไม่ได้ผลหรอกนะ อ๊าสที่รัก” 

“ไม่รู้สิค่ะ ริน่าชอบพิสูจน์เสียด้วยสิ หึ”ปากเล็กบอกพร้อมดูดเม้นตามลำคอไล่ไปยังออกแกร่งโดยมีมือเล็กที่คอยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ดำของเขา 

“ยะอย่านะ ที่รัก อ๊าสส”มือหนาพยายามผลักร่างเล็กออกจากออกเขาที่เธอกำลังใช่ลิ้นเล็กร้อนดูดเลียยอดอกเขา แต่การกระทำเธอมันทำเขาเสียวซ่านจนไม่มีแรงผลักร่างเล็กของเธอออกไปยอดอกของเขา 

“มะไม่ อย่าผมไม่ยอมคุณจะ อ๊าสส ที่รักเสียวว อย่าจับ อื้อ”เขาร้องบอกเธอน้ำเสียงกระเส่าแหบแห้งจากสะโพกสวยที่คอยบดคลึงนวดก็เปลี่ยนมาเป็นมือเล็กที่ลวงเข้าไปในกางเกงแล้วลวงแก่นร้อนของเขาออกมาช้าๆ จนเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอรูดซิปกางเกงเขาเมื่อไร่  

ปลายมือเรียวเล็กเริ่มเขี่ยแกนร้อนของเขาจนมันแข็งสู้มือเธอ มาริน่ายิ้มมุมปากมองเขาอย่างเป็นต่อ  

“ว้าว แน่ใจเหรอคะว่าไม่อยากให้ริน่าทำ ดูสิมันแข็งจนสู้มือริน่าแล้วนะ”เธอไม่ว่าเปล่าใช่มือเล็กรูดแก่นร้อนๆของเขาขึ้นลงอย่างช้าๆ แล้วมองเขาด้วยสายตายั่วยวน 

“ยะอย่านะริน่า ซี๊ดเสียววว อื้อ”ปากหนาเริ่มเม้มปากแน่นเพื่อจะได้ไม่ส่งเสียงครางเพราะเขาไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าเป็นต่อ  

แต่ช้าเสียแล้วเพราะตอนนี้ร่างเล็กได้ลงไปคุกเขาต่อหน้าเขา หญิงสาวส่งลิ้นแดงเล็กสัมผัสพวงไข่สวยของเขา 

“อ๊าสสส ยะอย่าาาาา ซี๊ดด อ๊าสสส” 

“ยะหยุดที่รัก หยุด!”เขาต้องหยุดก่อนที่เขาจะเสียท่าให้กับเธอ  

 

 

 

 

 

…………………………………………………………… 

 

คุณคิดว่าพ่อแมวยักษ์หืนจะเสียท่าให้กับแม่ริน่าหรือเปล่าคะ? 

 

ถ้าชอบนิยายเรื่องนี้ ก็ฝากกด like และคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจไลท์ด้วยนะคะ😘 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น