วิศวะขาโหด VS เกษตรฯ ตัวร้าย ♥ [Yaoi Nc 18+] End.
Chapter 2 ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยซ่อน...+ Special Talk Talk [105%] Nc 18+
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
Chapter 2 ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยซ่อน...+ Special Talk Talk [105%] Nc 18+

Chapter 2

ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยซ่อน...

 

 

            “บ้านมึงอยู่ไหน

            “กูอยู่หอของมหาลัย

            “ห๊ะ ?

            “อะไรผมมองไอ้ธามที่หันมามองผมด้วยความแปลกใจเมื่อผมบอกว่าตัวเองอยู่หอ ก่อนที่มันจะหันไปสนใจกับถนนตรงหน้าต่อ

            ไม่คิดว่ามึงจะอยู่หอ...

            “เออ เรื่องของกูเถอะผมพูดก่อนจะเบือนหน้าหนีมันด้วยความรำคาญ โดยอยากให้ถึงที่หอไวๆ เพราะอยากนอนเต็มที แล้ววันนี้ก็เป็นวันหยุดด้วย

            หอมันปิดสามทุ่มไม่ใช่เหรอวะ แล้วเวลามึงออกมาแดกเหล้าดึกๆ มึงเข้าไปยังไง ?

            “ปีน

            “...

            “ถ้าไม่ไหว ก็เปิดห้องที่อื่น

            “อ่อ แล้วทำไมไม่ย้ายออกมาอยู่ข้างนอกเลยล่ะ ?

            “ขี้เกียจ

            “แล้ว...

            “หุบปากซักทีดิ แม่งน่ารำคาญ !”

            เอี๊ยดดดด !

            อยู่ๆ ไอ้ธามมันก็เบรครถกะทันหัน ทำเอาตัวกระชากมากระแทกกับคอนโซลหน้ารถจนปวดไปหมด ก่อนจะหันไปมองหน้ามันอย่างเอาเรื่อง แต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรไอ้คนตรงหน้ามันก็บีบคางผมแรงๆ แล้วพูดเสียงเรียบ ปากดีอย่างนี้ แม่งน่าจะหา อะไรมายัดปากอีกทีเนอะ

            พลั๊ก !

            ผมปัดมือมันออก ก่อนจะซัดเข้าไปที่หน้าใบหน้านั่นอย่างเหลืออด จนไอ้คนตรงหน้าเลือดกบปาก มันหันมามองผมด้วยสีหน้าโกรธๆ ซึ่งผมเองก็ไม่ต่างจากมันนัก เพราะตอนนี้ความโกรธอยู่เหนือสติไปแล้ว และก็ผิดคาดที่ตอนแรกผมคิดว่ามาจะซัดหน้าผมกลับทันที แต่เปล่าเลย เจ้าตัวได้แต่กำมือแน่น แล้วหายใจเข้าออกแรงๆ ราวกับกำลังพยายามสงบสติอารมณ์

            อย่ามาพูดจาหมาๆ กูไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ของมึง !” ผมพูดเสียงดังก่อนจะทำท่าลงจากรถ แต่ไอ้ธามมันก็กระชากตัวผมกลับมานั่งที่ก่อน ซึ่งผมเองก็ได้แต่ปรับอารมณ์ให้เย็นลงแล้วพูดเสียงเรียบ กูจะกลับเอง

            “กูจะไปส่ง

            “ไม่เป็นไร กูไม่อยากรบกวน

            หุบปาก แล้วนั่งไปเงียบๆมันว่าก่อนจะออกรถอย่างรวดเร็ว ผมจึงได้แต่จิ๊ปากออกมาเบาๆ ด้วยความไม่พอใจ แล้วเลือกที่จะหลับตาลงระหว่างที่รอถึง เพราะไม่อยากเห็นหน้าหรือสนทนาอะไรไอ้ธามเต็มทน

            เพียงแค่หลับตาลงไม่นาน สติผมก็วูบลง

            โดยไม่รู้เลยว่าการเลือกที่จะหลับตาครั้งนี้ เป็นการคิดที่ผิดถนัด

            .

            .

            .

            .

            .

 

            “งืม...

            “หึ...

            ผมพยายามขยับตัวด้วยความอึดอัดเมื่อรู้ถึงได้ความคับแคบที่เกิดขึ้นอย่างผิดปกติ ก่อนที่จะต้องลืมตาโพลงเมื่อเห็นว่าใบหน้าของไอ้ธามอยู่ไม่ห่างจากตัวเองนัก แถมมันยังย้ายมาอยู่เบาะเดียวกับผมอีกต่างหาก โดยที่ตอนนี้เบาะที่ตัวเองนั่งได้โดนเอนไปเกือบสุดจนเป็นสภาพนอน

            อะ...ไอ้เหี้ยธาม !”

            “ถึงหอมึงแล้วนะ Jมันว่า ก่อนที่ผมจะชะเง้อมองออกไปนอกกระจก ซึ่งเป็นอย่างที่มันพูดจริงๆ

            ถ้าถึงแล้วก็ถอย กูจะลง !”

            ผมว่าก่อนจะพยายามดันตัวคนตรงหน้าออก แต่มันยอมขยับที่ไหน ก่อนที่ไอ้คนตรงหน้ามันจะยกมือลูบใบหน้าของผมเบาๆ ซึ่งผมแอบตกใจสัมผัสจากมือมันเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่ามือผู้ชายจะนุ่มและเนียนได้ขนาดนี้ กูอยากลองจูบมึงซักครั้ง...

            “...ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ โดยมีนิ้วเรียวกำลังไล่เกลี่ยริมฝีปากสีคล้ำของตัวเองอยู่ ก่อนที่มันจะเปลี่ยนมาตีแก้มผมเบาๆ

            แต่แม่งทำไม่ลงว่ะ !” มันว่าก่อนจะเมินหน้าหนีเซ็งๆ แต่ตัวก็ไม่ขยับไปไหน อย่างว่า แม่งจะมาจูบลงได้ไง ขนลุกจะตายห่า ถึงเมื่อคืนมันจะเอาผม แต่พวกเราสองคนไม่ได้เล้าโลม ไม่ได้จูบปาก หรืออะไรกันทั้งนั้น ซึ่งไอ้ธามเองมันก็มุ่งแต่ช่วงล่างอย่างเดียว อ่าส์...

            เสียงครางนั้นทำเอาผมสะดุ้งเฮือก ก่อนจะเห็นว่าอีกมือนึงของมันกำลังรูดแก่นกายตัวเองที่ตอนนี้โผล่ออกมาอยู่นอกกางเกงเรียบร้อย ทะ...ทำอะไรวะ !”

            “ไม่ได้ทำอะไรนิ Jมันว่าก่อนจะเลิกการกระทำนั้น แล้วเปลี่ยนเป็นพยายามดันขาของผมขึ้น ซึ่งตัวเองก็ดิ้นสุดแรงแต่สภาพแคบๆ แบบนี้เลยขยับไม่ได้นัก ก่อนที่มันจะโถมตัวลงมาโดยที่ขาของผมขึ้นพาดบนไหล่ของมันพอดี มือก็เอื้อมไปดึงกางเกงด้านหลังของผมออกเล็กน้อย จนเผยให้เห็นแค่ช่องทางด้านหลังเท่านั้น ที่ตอนนี้อยู่ตรงกับช่วงกลางกายของมันพอดี ซึ่งเท่านี้ก็รู้แล้วว่ามันคิดจะทำอะไร

            เหี้ยธาม พอแล้ว กูเจ็บ !”

            ขออีกครั้ง...

            “ไม่...

            “อ่า...

            สวบ !

            “อึก...!” ผมแหงนหน้าตาเหลือกด้วยความเจ็บปวด เมื่อมันดันแท่งร้อนของมันเข้ามาทีเดียวมิดด้าม น้ำตาก็ค่อยๆ ไหลออกมา ซึ่งรอยเก่ายังไม่ทันหาย มันก็เริ่มอีกแล้ว ไอ้ธามมันแช่ไว้แบบนั้น พลางครางในลำคอเสียงต่ำด้วยความพอใจ ก่อนที่ผมจะพูดออกด้วยเสียงสั่นๆ ทำไม...มึงชอบทำเรื่อง...แบบนี้...

            “ข้างในมึงตอดดีชะมัด...ซี๊ด...มันไม่แม้แต่ตอบคำถามผมด้วยซ้ำได้แต่ซี๊ดปากออกมาเบาๆ ก่อนที่ตัวเองจะหลับตาแน่นเมื่อคนตรงหน้าเริ่มขยับช่วงล่างโดยมันถอนออกไปจนสุดแล้วกระแทกเข้ามาใหม่แรงๆ จนผมเจ็บจุกไปหมด ไอ้แทน...

            พับ ! พับ ! พับ !

            “อั๊ก...อื้อ...เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเหมือนเมื่อคืน แต่แค่สถานที่คราวนี้แคบลง และไม่ใช่บนเตียงหนานุ่ม ซึ่งตอนนี้รถที่พวกเราอยู่กระเพื่อมไปตามแรงนั่น ที่สำคัญความรู้สึกเจ็บมันดันเข้าโสตประสาทผมแบบเต็มๆ โดยไม่มีฤทธิ์แอลกอฮอล์มาช่วยบรรเทาลงแม้แต่น้อย ตัวเองเลยได้ภาวนาให้เหตุการณ์แบบนี้มันช่วยผ่านไปเร็วๆ เพราะการกระทำของคนตรงหน้าตอนนี้มันยิ่งกว่าสัตว์ป่า มันไม่สนใจความรู้สึกของผมด้วยซ้ำ มีแค่ความรู้สึกของมันเองล้วนๆ คนเห็นแก่ตัว...อึก !”

            สิ้นคำพูดผม สายตาของมันก็มองต่ำลงมาด้วยอารมณ์ที่คาดเดายาก ก่อนที่เจ้าตัวจะบีบคางผมแรงๆ อีกครั้งจนปากผมอ้าออก ตามด้วยใบหน้าที่ก้มมาใกล้ ปากของมันขยับเข้ามาแต่ไม่ใช่การจูบ มันทำสิ่งที่ผมรังเกียจกว่านั้นคือการถุยน้ำลายลงมาในปาก พลางใช้มือปิดปากผมไว้แน่นเพื่อใม่ให้ได้คลายทิ้ง ช่วงช่วงล่างก็ยังคงทำหน้าที่ของมันเรื่อยๆ ความเร็วและแรงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เออ กูมันเห็นแก่ตัว

            “อื้อ...อึก...!”

            “มึงเป็นของเล่นของกูแล้วไอ้เหี้ยมืด...อ่าส์...

            “อื้อ...อ่อย !”

            “...

            “อย่าคิดหนีไปไหน หรือไปยุ่งกับใคร...

            “...

            “เพราะไม่งั้นกูจะเอามึงให้ตาย โดยไม่มีโอกาสได้ไปยุ่งกับคนอื่นอีกเลย

            ความรู้สึกของผมตอนนี้คือพลาด ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด ตั้งแต่ตอนที่ตัวเองคิดจะเล่นขี้โกงกับไอ้ธามแล้ว

            แต่ผลที่ได้กลับมา มันหนักหนาเกินไปมั้ย...

            “ไอ้เอี้ย !!”

 

 

 

 

 

# อาทิตย์ต่อมา...

            เหี้ย...!”

            ผมสบถออกมาเมื่อมองแปลงผักของตัวเองที่เคยดูสวยงาม แต่ตอนนี้แห้งเน่าตายเต็มไปหมด หนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ที่ผมไม่ได้เข้ามาที่มหาลัย โดยลืมไปว่าตัวเองต้องรับผิดชอบผักในแปลงด้วย และนี่ก็เป็นเรื่องที่ซวยซ้ำซวยซ้อนที่สุดในชีวิตผมเลย

            อ้าว ไอ้แทน มาเรียนได้แล้วงั้ยเสียงที่คุ้นเคยจากด้านหลังทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะเห็นไอ้ทิมกำลังเดินถือกระถางต้นไม้ขนาดไม่ใหญ่มากเข้ามาหาพลางก้มลงมองผักในแปลงด้วยความตกใจ โห ตายหมดเลย

            “เออดิ แม่ง !” ผมสบถก่อนจะหันไปมองผักทุกต้นที่อุตส่าห์ปลูกมาเองกับมือ ตายไม่เหลือชิ้นดี ก่อนจะยืนกลุ่มขมับตัวเองแล้วพูดออกมาเสียงเบา ปลูกใหม่อย่างเดียว...

            “แต่อาจารย์จะเข้าตรวจอีกสามวันนะ จะทันเหรอวะ

            งั้นก็ไม่ต้องปลูก

            “อ้าว...

            “ไว้ปลูกใหม่อีกทีหลังอาจารย์เข้าตรวจแล้ว...

            “...?

            “หึ Jผมยิ้มแบบไม่ใส่ใจ แล้วเดินออกมาจากตรงนั้นโดยปล่อยให้ไอ้ทิมยืนงง วันนี้ผมขี้เกียจมาเคลียร์อะไรแบบนี้ด้วย ก่อนที่ตัวเองจะหันไปหาไอ้คนที่ยังยืนอยู่ พลางตะโกนเสียงดัง วันนี้กูโดดนะ บอกอาจารย์ให้ด้วย !”

            “เอ้า หายไปตั้งอาทิตย์นึง ยังจะโดดอีกนะมึงอ่ะ !”

            “เออ กูขี้เกียจ !”

            “แล้วจะให้บอกอาจารย์ว่าอะไร ?!”

            “บอกว่ากูโดด !” ผมพูดก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นด้วยอารมณ์ที่ไม่ดีนิดหน่อย ก่อนจะเดินเลี่ยงไปที่หลังตึกดิน ซึ่งช่วงเวลาเรียนจะไม่ค่อยมีคน และอาจารย์ก็ไม่ค่อยมายุ่มย่ามแถวนี้ด้วย เฮ้อ...

            ผมถอนหายใจออกมา ก่อนจะเอนหลังพิงกับกำแพงตึก อารมณ์ตอนนี้ตีกันมั่วไปหมด พลางหยิบบุหรี่ในกระเป๋าออกมาจุดอัดเข้าปอดอย่างใจเย็น หวังว่ามันจะช่วยขับไล่สิ่งที่กวนใจผมอยู่ตอนนี้

            ...

            หืม...

            ผมเลิกตาอย่างสนใจ เมื่อเห็นใบหลังเล็กที่คุ้นเคยกำลังยืนด้อมๆ มองๆ อยู่ข้างตึกห่างจากผมพอสมควร ซึ่งถึงจะอยู่ห่างขนาดไหน ผมก็จำมันได้แม่น เพราะมันเองที่เป็นคนที่ผมฝากซื้อยานอนหลับ  ก่อนที่ตัวเองจะทิ้งบุหรี่ลงพื้นพลางใช้ปลายเท้าขยี้มันให้จมดินราวกับกำลังระบายอารมณ์ แล้วเดินเข้าไปหาไอ้เด็กนั่น แต่ก่อนที่ผมจะไปถึง ก็เห็นไอ้เหี้ยโอมมันเดินเข้ามาหาไอ้แว่นเหมือนกัน จนตัวเองต้องหยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเห็นว่ามันยื่นบางอย่างให้ไอ้โอม ซึ่งไอ้โอมที่หันหน้ามาทางผมก็เงยหน้าขึ้นสบตาผมพอดีเลยเรียกขึ้นมาเสียงดัง

            อ้าว ไอ้แทน !”

            และการเรียกนั่นทำเอาใบหลังเล็กสะดุ้งโหยง

            ไงผมพูดก่อนจะเดินเข้าไปสองคนนั้น ซึ่งตอนนี้ไอ้แว่นก้มหน้าหงุด ผมจึงถามขึ้นเสียงเรียบ ทำอะไรกัน

            “อ่อ กูฝากไอ้บีมมันซื้อยาน่ะมันว่าก่อนจะโชว์ซองยาผงสีขาว ซึ่งทำเอาผมตาโตด้วยความสนใจ แต่ก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

            ยา ?

            “ไม่ใช่ยาบ้าหรอกน่า อย่ามองกูแบบนั้นดิ !”

            “อ่าหะ...

            “เออ กูไปละ ขอบใจมึงมากไอ้บีม ส่วนมึงไว้เจอกัน !” ประโยคแรกมันหันไปบอกไอ้ตัวเล็กข้างๆ ส่วนประโยคหลังมันบอกผม ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินไป ปล่อยผมกับไอ้แว่นยืนอยู่กันสองคน ผมจึงพูดขึ้นทำเอามันสะดุ้งโหยง

            มึงเปลี่ยนเป็นเด็กส่งยาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

            “คะ...ครับมันตอบแค่นั้น โดยไม่เงยหน้ามองผมด้วยซ้ำ บ้านมันเป็นร้านขายยาเภสัช ผมจึงเลือกที่จะให้มันเอายานอนหลับมาให้ ส่วนยาที่ไอ้โอมเอาไปผมไม่รู้ว่าคืออะไร และที่สำคัญมันเหมือนกับที่ผมหยิบไปวันนั้นด้วย ผะ...ผมขอตัว...

            “มึงไม่ต้องมาขอตัว มากับกูเดี๋ยวนี้ !” ผมว่าก่อนจะลากคอเสื้อไอ้คนตัวเล็ก ซึ่งมาก็ถลาตามผมมาอย่างง่ายดาย ก่อนที่ผมจะกระชากคอเสื้อมันแล้วดันให้ติดกับกำแพงตึก ซึ่งตอนนี้บริเวณนี้มีเพียงผมกับไอ้แว่นสองคนเท่านั้น มึงมีอะไรจะสารภาพมั้ย

            “ฮึก...ไอ้ตรงหน้าน้ำตาคลอ พลางส่ายหัวหงึก ผมเลยได้แต่พูดขึ้นมาอีกครั้ง

            ยาที่ให้ไอ้โอมไป คือยาอะไร ?

            “...

            “กูถามว่ายาอะไร !”

            “ยะ...ยา...ฮึก...

            “ยา !”

            “ยาปลุกเซ็กส์ครับ ฮื้อ...

            คนตรงหน้าปล่อยโฮออกมาทันที แต่คำพูดนั้นก็ทำเอาผมหน้าชาไม่น้อย อารมณ์ตอนนี้โมโหสุดๆ แต่ถ้าทำรุนแรงกับมันมีหวังตายคามือแน่ๆ ผมจึงได้แต่ผ่อนลมหายใจออกมาแล้วถามเสียงเบา เดี๋ยวนี้เภสัชมียาปลุกเซ็กส์ขายแล้วหรือไง

            “มะ...ไม่มีครับ อันนี้พี่ชายผมเอามาให้ ฮึก...

            “งั้นกูขอถามคำถามสุดท้าย...

            “ฮึก...

            “วันนั้นมึงเอายาอะไรมาให้กู ทำไมไอ้เหี้ยธามมันกินแล้วไม่หลับ แต่เสือกมีอารมณ์แทน !”

            “ฮื้ออออออออออ ~” ไอ้คนตรงหน้าปล่อยโฮออกมายกใหญ่ ซึ่งไม่ต้องรอมันพูดก็รู้ได้ถึงคำตอบอย่างดี

            ไอ้เหี้ยแว่น !”

            “ก็ผมจะบอกพี่แล้ว แต่พี่แทนไม่รอฟังผมด้วยซ้ำอ่ะ ฮื้อออ ~ มันหลับตาปี๋แล้วพูดออกมาเสียงดัง น้ำตา น้ำมูกไหลย้อยเต็มไปหมด

            นี่มึงจะบอกว่ากูผิดใช่มั้ย !!”

            ผมกระชากคอเสื้อมันแรงๆ เตรียมง้างมือเต็มที่ด้วยความโกรธ ราวกับกำลังอยากบรรเทาความเจ็บ ความแค้นที่ตัวเองได้เจอ แต่ก่อนที่หมัดของผมจะลงบนหน้ามัน ก็มีมือปริศนามากระชากตัวผมให้ออกจากไอ้ตัวเล็กอย่างแรง ตามด้วยแขนที่ยกขึ้นล็อกคอผมไว้แน่น

            พ...พี่ธาม...

            “เหี้ยธาม !”

            “อ้าวๆ มัวแต่รังแกอะไรรุ่นน้องอยู่ครับ ไม่มีเรียนหรือไง อยู่ตั้งปีสามแล้วควรเป็นตัวอย่างที่ดีได้แล้วนะ ไอ้คุณแทน...J

            เหี้ย...มาได้ไงวะ !

            “ปล่อย !” ผมพูดก่อนที่จะพยายามแงะมือมันออก แต่ไอ้บ้านี่กับล็อคไว้แน่น จากมือเดียวเปลี่ยนเป็นสองมือ ไอ้เหี้ยธาม !”

            “พะ...พี่ธาม คือผม...

            “ไม่เป็นไรครับ น้องจะไปไหนก็ไปเถอะไอ้ธามมันพูดพลางยิ้มให้ด้วยความเป็นมิตร ก่อนที่ไอ้แว่นนั่นจะท่าดีใจอย่างออกนอกหน้า แล้วปาดน้ำตาใต้กรอบแว่นของตัวเอง

            “ไอ้เหี้ยแว่น มึงห้ามไปไหนนะเว้ย !”

            พี่ธามใจดี ~มันว่าก่อนจะวิ่งออกไป โดยไม่ฟังคำพูดผมด้วยซ้ำ ก่อนที่ผมจะตะโกนเรียกมันเสียงดัง เพราะยังเคลียร์กับเจ้าตัวไม่เสร็จ แต่ก็ไม่มีวี่แววว่ามันจะหันกลับมา จนตอนนี้เหลือผมกับไอ้ธามเพียงสองคน ซึ่งใบหน้าความเป็นมิตรเมื่อซักครู่ของมันหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงใบหน้าเย็นชา ที่ไม่ได้ต่างจากเสียงของเจ้าตัวที่ดังออกมานัก

            “ส่วนมึง...

            “...

            “เลิกทำตัวพาลแล้วมากับกูเดี๋ยวนี้ !”

 

 

.........................................

 

Special Talk Talk : วิศวะขาเม้าท์

            Member 1 : เฮ้ย พวกมึง วันนี้ตอนกูเดินเข้าหอ แล้วกูเห็นรถไอ้ธามด้วยล่ะ (1 คน อ่านแล้ว)

            Member 2 : แล้วแปลกตรงไหนวะ (3 คน อ่านแล้ว)           

            Member 1 : แต่รถแม่งขย่มอยู่นะเว้ย !(9 คน อ่านแล้ว)

            Member 3 : มันก็คงเย่อสาวในรถแหละ ไม่แปลกเท่าไหร่ แต่เล่นซะในบริเวณมหาลัย นี่แม่งก็เกินไปว่ะ (11 คน อ่านแล้ว)

            Member 4 : แต่ไอ้ธามมันไม่ได้อยู่หอนะ แล้วมันไปทำอะไรหน้าหอวะ... (14 คน อ่านแล้ว)

            Member 1 : ที่สำคัญหอชาย... (16 คน อ่านแล้ว)  

            Member 2 : ไอ้เหี้ย คนอ่านอย่างเยอะ ไม่ค่อยจะเสือก ! (17 คน อ่านแล้ว)

            Member 3 : 555555+ ใครๆ ก็สนใจเรื่องไอ้ธาม (18 คน อ่านแล้ว)

            Member 5 : วันนี้กูก็เห็น แต่คนที่ลงมาจากรถไอ้ธามคือไอ้แทนนะ (20 คน อ่านแล้ว)

            Member 4 : ไอ้แทน ? (22 คน อ่านแล้ว)

            Member 5 : เออ สภาพค่อนข้างจะสะบักสะบอมด้วย... (23 คน อ่านแล้ว)

            Member 4 : ไอ้แทนไหน ใช่ไอ้ที่เรียนเกษตรฯ ตัวดำๆ ชอบมัดผมป้ะ ? (24 คน อ่านแล้ว)

            Member 5 : เออ ไอ้นั่นล่ะ ไอ้ที่มันชอบดวลเหล้าแย่งสาวกับไอ้ธามอ่ะ (24 คน อ่านแล้ว)

            Member 3 : อ้าว งั้นมันก็ไม่ได้เย่อกับสาวในรถดิ แล้วไอ้แทนมันทำอะไรกับไอ้ธามในรถวะ... (26 คน อ่านแล้ว)

            Member 1 : ไม่รู้ว่ะ แต่สภาพสะบักสะบอมแล้วรถขย่มนี่... (29 คน อ่านแล้ว)

            Many member : …

          ธาม : พวกมึงคุยเหี้ยอะไรกัน (37 คน อ่านแล้ว)

.

.

.

.

กริบ...

คุณไม่มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน...

Special Talk Talk : วิศวะขาเม้าท์ [END]

 

 

http://image.dek-d.com/25/2997026/

- แทน -

คนเห็นแก่ตัว...

................................................

สาววายผู้ลึกลับ Talk Talk

และตอนนี้ ก็ยังคงมี Nc โผล่มาป๋าธามนี่หื่นจริงไรจริงงง 5555+ ส่วนแทนนี่ ซวยซ้ำ ซวยซ้อน ซวยซ่อน... โดนแล้วโดนอีก แต่เพราะการกระทำของตัวเองทั้งน้านนน น่าสงสาร (แอบขำ) ส่วนน้องแว่นนี่ก็พลอยโดนไปด้วยเฉยเลย ทำไงได้ ก็นายเอกของเราชอบพาล แต่ธามขาโหดของเราน่าจะเอาอยู่...มั้ง 55555+

สุดท้ายยย (คำเดิมๆ) ขอบคุณที่แวะมาอ่านนิยายของสาววายผู้ลึกลับนะคะ ทั้งคนที่เผลอหลงเข้ามา และคนที่กดเข้ามาอ่านจริงๆ และฝากเฮียหนึ่งกับนรินทร์ด้วยเนอะ ใครที่ยังไม่อ่าน อย่าลืมแวะไปอ่านด้วยนะคะ (แอบโฆษณาข้ามเรื่อง แฮะๆ -..-) จู๊บบบบ

 

 

Thank You !

 

กลับหน้าเรื่อง
สวัสดีค่า เรา สวผลล นะคะ ツ ขอบคุณทุกคนที่แวะมาอ่านนิยาย คอยคอมเม้น โดเนท ซื้อเหรียญ ซื้ออีบุ๊ก รวมถึงซื้อเล่มหนังสือและเล่นแท็กต่างๆ อยากจะขอบคุณจริงๆ ค่ะ ดีใจมากๆ เลย ヽ ( ̄▽ ̄) ノ หวังว่างานเขียนของเราจะสร้างความสุขให้ทุกคนที่แวะมาอ่านได้นะคะ ᴛʜᴀɴᴋs ғᴏʀ ʏᴏᴜʀ sᴜᴘᴘᴏʀᴛ 🖤 ติดตามนักเขียน Twitter : @merizelrada  Fanpage​ : สาววายผู้ลึกลับ
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น