Love At First Sight ปิ๊งรักยัยสวยเวอร์
15-ตัวเลือกที่คล้ายกัน
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
15-ตัวเลือกที่คล้ายกัน

"มะนาวไปล้างมือมาทะ....." หลังจากที่ทำอาหารเสร็จเรียบร้อยพร้อมตั้งโต๊ะเตรียมทานมื้อเย็น น้ำส้มจึงเดินมาเรียกลูกสาวและแขกของบ้าน แต่ต้องมีอาการชะงักเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ที่สร้างความตกใจแก่เธอเป็นอย่างมาก 

 

มันคือความเละเทะ! จนยากจะปริปากพูด 

 

"ชู่~~คุณแม่เบา ๆ สิคะเดี๋ยวคุณอาจะตื่น" เด็กหญิงรีบยกนิ้วแตะริมฝีปาก ทำท่าทางห้ามปรามผู้เป็นแม่ที่เสียงดัง

 

"น้องทำอะไรคะเนี่ย! ทำไมหน้าคุณอานักรบเละแบบนี้" น้ำส้มปรี่ประชิดตัวลูกสาวแล้วถามด้วยความใคร่รู้ แม้จากสิ่งที่เห็นจะเดาได้ว่าเป็นฝีมือลูกสาวแสนซนของเธอ

 

"ทำเหมือนคุณแม่ไงคะ น้องอยากให้คุณอาหล่อเวอร์ ๆ กว่าเดิม....น้องทำดีไหมคะคุณแม่ขา" เด็กหญิงอธิบายตาใส แววตาไร้เดียงสา ปากฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี ทว่าท่าทีนั้นทำเอาผู้เป็นแม่ควันแทบออกหู

 

"ทำดีอะไรล่ะ น้องทำคุณอาแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะน้องมะนาว ไปเอาที่เช็ดเครื่องสำอางกับสำลีมาให้แม่เลยนะคะ ก่อนที่คุณอานักรบจะตื่น" ผู้เป็นแม่จับแขนลูกสาวออกห่างจากนักรบ แล้วพูดเสียงเบาตำหนิลูกสาวแสนซนที่ปั้นหน้าแป้นไร้เดียงสา อย่างกับว่าเธอไม่ได้ทำอะไรผิด จนแม่ต้องถลึงตาเขียวใส่

 

"คุณแม่อย่าเพิ่งแปลงร่างนะคะ...เดี๋ยวน้องจะไปหยิบมาให้น้องรู้ว่ามันคือขวดไหน รอแป๊บเดียวนะคะ แป๊บเดียวจริง ๆ ค่ะ" เด็กหญิงเหมือนจะเริ่มรู้ตัว รีบพูดแทรกและยกสองมือยับยั้งอารมณ์ของแม่ จากนั้นจึงรีบวิ่งไปบนบ้านด้วยความรีบร้อน เพื่อไปหยิบสิ่งที่แม่ต้องการ

 

"ตาย ๆ ลูกฉันหางานยากให้แม่จนได้ ซนได้ใครวะเนี่ย!" น้ำส้มยืนมองศิลปะบนใบหน้าของนักรบ ถึงกับยืนกุมขมับมือเท้าสะเอวอย่างกลัดกลุ้ม หากเขาตื่นมาแล้วเจอสภาพหน้าตัวเอง ที่ถูกละเลงจนเละไม่เป็นท่ามีหวังเธอได้ตกงานเป็นแน่ 

 

"ขวดไหนนะคล้าย ๆ กันเลยนี่ก็สีฟ้า ขวดนี้ก็สีฟ้า" น้องมะนาวเข้ามาในห้อง สองขวดสีวางใกล้กันลักษณะแทบไม่ต่างกันจึงทำให้เธอสับสน ขวดหนึ่งคือคลีนซิ่งและอีกขวดนั้นคือแอลกอฮอล์ ซึ่งมีสีฟ้าคล้ายคลึงกัน "เอาขวดนี้แล้วกันเนอะน่าจะใช่แหละ น้องจำแม่นเวอร์ ๆ" จากนั้นเธอจึงวิ่งลงมาหาแม่ทันทีพร้อมกับขวดแอลกอฮอล์

 

"นี่ค่ะคุณแม่ขา" เด็กหญิงยื่นสำลีและคลีนซิ่งให้แม่ จากนั้นน้ำส้มจึงนั่งลงแล้วทำงานชุบสำลีแล้วเช็ดให้นักรบอย่างเบามือที่สุด ดีที่เขาหลับสนิทไม่รู้สึกตัว เธอจึงค่อย ๆ บรรจงเช็ดด้วยความละเมียดละไม โดยไม่ได้อ่านทวนฉลากบนขวดว่าใช่หรือไม่ เพราะความรีบร้อนทำให้ไม่รอบคอบ

 

"น้องช่วยไหมคะ" เด็กหญิงกระซิบกับแม่ด้วยน้ำเสียงเบา

 

"ช่วยอยู่นิ่ง ๆ ก่อนค่ะ เดี๋ยวแม่ทำเอง"

 

"น้องไปนั่งดูนิ่ง ๆ ก็ได้ค่ะ...ใจดีจะช่วยก็ไม่ให้น้องช่วย ชิ!"

 

"อุ๊ป!"

 

ผู้เป็นแม่ปฏิเสธด้วยสีหน้าระอา นั่นทำให้น้องมะนาวเกิดอาการหน่ายเช่นกัน เธอจึงเอี้ยวตัวหันหลังให้และเดินหนี ทว่าก้นกลม ๆ ของเธอที่อยู่ใกล้นั้นดันโดนหลังผู้เป็นแม่อย่างแรงจนเสียหลัก ทำให้ถลาพลาดพลั้งจนปากประกบชิดกับริมฝีปากหยักของนักรบที่หลับใหล การสัมผัสชิดใกล้กะทันหัน ทำให้เขาลืมตาตื่นและตกใจเมื่อใบหน้าสวยหวานนั้นประกบแนบชิดจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นกระทบผิวหน้า...

 

 

กลับหน้าเรื่อง

ติดต่อ/พูดคุยกันได้ที่นี่นะคะ  https://www.facebook.com/profile.php?id=100022839270007

 

 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น