ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
BAD BROTHER 4

BAD BROTHER 4

 

 

 

 

มหาวิทยาลัย H

คณะนิเทศศาสตร์

 

 

 

ด้ามปากกาถูกควงไปมา ใบหน้าสวยเปื้อนยิ้มเท้าคางอย่างอารมณ์ดี ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็พาให้หัวใจรู้สึกดี..

"มึงว่าควีนมันแปลกๆปะ.." แพรวกระซิบถามแชมมี่ที่นั่งข้างกาย พลางสายตาเหลือบมองเพื่อนสาวอีกคนอย่างงุนงง

"อะไรของมึง?" ตลับแป้งถูกวางลง พลางปรายตามองตามแพรว มองเพื่อนสาวอีกคนอย่างพิจารณา

"เมื่อวานหน้าเหมือนอดอาลัยตายอยาก.." แพรวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เมื่อวานเพื่อนสามนั่งเหม่อลอยเหมือนคนไร้ชีวิตจิตใจ แต่วันนี้กลับกลายเป็นอีกคน "..วันนี้แม่งยิ้มหน้าบานอยู่คนเดียว"

"..." คิ้วขมวดเข้าหากันเป็นปม มองเพื่อนสาวอย่างครุ่นคิด ก่อนรอยยิ้มร้ายจะเหยียดขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้

"ผีเข้ามันปะมึง" แพรวตบไหล่แชมมี่เบาๆ

"ผีบ้าอะไรละ.." แชมมี่กรอกตามองบนเอ่ยขึ้นกับแพรว ก่อนหันกลับมาทางควีนตามเดิมเพราะเหมือนว่าเขาพอจะรู้ว่าเพื่อนสาวนั้นยิ้มกับอะไรอยู่ "..ควีน"

"..."

"อีควีน.." แชมมี่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง เมื่อเรียกเพื่อนสาวครั้งแรกเหมือนจะเข้าโสตประสาท

"หะ? อะไร?" ควีนพอได้ยินเสียงเรียกเธอหันกลับมาหาเพื่อนของเธอทันควัน

"มึงแหละค่ะ เป็นอะไรนั่งยิ้มอยู่ได้"

"หน้ากูแสดงออกขนาดนั้นเลยเหรอ.." ควีนยกนิ้วขึ้นชี้เข้าหาตัวเอง วันนี้เธอแค่อารมณ์ดีเอง

"เออ..แล้วยิ้มแบบนี้คือ?.." แชมมี่เอ่ยขึ้น ดวงตาเบิกกว้างนิ้วยกขึ้นควีน "..แสดงว่าเมื่อคืนนี้"

"..." งึกๆๆ~~ ใบหน้าสวยพยักหน้ารับ ควีนฉีกยิ้มกว้าง เมื่อรู้ว่าแชมมี่นั้นหมายถึงเรื่องอะไร และเรื่องนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับเพื่อน เพราะถ้าไม่ได้วิธีของแชมมี่เธอคงไม่ได้คืนดีกับคิง

"ร้ายมากกกกอีชะนี"

"ถ้าไม่ได้วิธีมึงนะ แย่เลย.." ตอนแรกเธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าวิธีของแชมมี่จะได้ผลและเธอก็ไม่เคยคิดวิธีง้อแบบนี้มาก่อนด้วย

ต่อไปนี้..คงต้องใช้บ่อยๆแล้วละ..

"แล้วเป็นไง ได้ผลเกินคาด" แชมมี่ยกยิ้มกรุ้มกริ่ม เอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจ เมื่อวิธีของเขาเป็นผลสำเร็จ

"อื้ม..เขาไม่เมินกูแล้ว"

"แฮปปี้~~~"

"มากกกก" วินาทีเธอมีความสุขมากก.ไก่ล้านตัวไปเลยจ้า

"คุยไรกัน?" แพรวที่นั่งฟังอยู่นานเอ่ยขึ้น เหมือนว่าเธอจะพลาดอะไรไปบางอย่าง

"ก็นางคืนดีกับผู้แล้วไง เลยอารมณ์ดี" แชมมี่หันเอ่ยตอบแพรว ก่อนหันกลับมายกยิ้มให้กับควีนอีกครั้ง

"ว่าไป.." ควีนยกมึงขึ้นทำท่าเล็กน้อย แต่เธอก็ยอมรับว่าการที่ไม่มีเรื่องกวนใจ มันก็ทำให้ใจเธอรู้สึกดีจริงๆ โดยเฉพาะเรื่องของคิง

นอกจากพ่อแล้ว คิงเป็นผู้ชายอีกคนที่เธอนั้นแคร์มากเพราะเขาคือพี่ชายของเธอ พี่ชายที่แสนดี..

"ใครวะ?"

ควีนพลางยกยิ้มมองแพรวเธอกำลังดูดชานม ก่อนวางแก้วลงแล้วกำลังจะเอยตอบ "..ก็"

"ผัวมันสิคะ"

"แฮ่กๆ!" แต่เธอยังไม่ทันได้ตอบ กลับเป็นแชมมี่ที่เอ่ยตอบแทนทำเอาเธอสำลักชานมจนหายใจแทบไม่ทัน

"เฮ้ย! ใจเย็นๆ.." แพรวรีบลุกขึ้นมาตบหลังเพื่อนเบาๆ แต่คำตอบแชมมี่ยังคงทำให้เธออยากรู้ "..แล้วมึงไปมีผัวตอนไหนควีน?"

"อึก..กูเปล่า.." ควีนลอบกลืนน้ำลายลงคออยากยากลำบาก มือยกขึ้นปฏิเสธทันควัน

"เอ้า!" หลอดน้ำถึงกับคาปาก แชมมี่ตวัดหันมองควีน ในใจถึงกับเต้นตุ๊มๆต่อมๆ เขาจะไม่อะไรเลย ถ้าเขาไม่ใช่คนแนะนำวิธีง้อแบบนั้นไป

แล้วยัยเพื่อนตัวดีมันเอาไปใช้กับใคร!

"นี่..พวกมึงคุยเรื่องเดียวกันปะ?" แพรวมองควีนกับแชมมี่สลับกันอย่างงุนงง

"แล้วผู้ชายที่เมินมึงคือใครอีชะนี? บอกกูมา!" อกอีแป้นคล้ายจะแตกเสียให้ได้ แชมมี่รีบถามควีนออกไป

"พี่ชายกู" ควีนเอ่ยตอบขึ้นทันที ใบหน้าสวยยกยิ้มเจื่อนๆเล็กน้อย

"แฮ่กๆ! อา..อะไรนะ?" น้ำที่ดูดลงคอไปแล้วแทบพุ่งออกมา ใบหน้าแดงก่ำมือยกขึ้นทุบหน้าอก เมื่อเป็นเขาเองที่เริ่มหายใจไม่ทัน

"เฮ้ยๆ ใจเย็นดิ.." แพรวลุกขึ้นอีกครั้ง นั่งลงข้างกายแชมมี่ เธอตบเข้าทีหลังของเพื่อนเบาๆ

"อึก..มึงว่าไงนะอีควีน" แชมมี่เอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง เพื่อคาดหวังคำตอบที่จะเปลี่ยนไป

"ก็คิง พี่ชายกูไง.." ควีนตอบกลับเพื่ออีกครั้ง มือยกขึ้นเกาท้ายทอยสายตาของแชมมี่ทำเอาเธอประหม่าอยู่ไม่น้อย "..ทำไม กูทำไรผิดเหรอ?"

"โอยย..อีชะนี" แชมมี่ถึงกับลมจะจับ ใบหน้าฟุบลงโต๊ะอย่างหมดเรี่ยวแรงในความใสซื่อของเพื่อนสาว

ต่อจากนี้ แชมมี่จะไม่พูด..

 

 

 

คณะวิศวกรรมศาสตร์

 

ใบหน้าหล่อยกยิ้มมือถือถูกเก็บใส่กระเป๋ากางเกงตามเดิมเมื่อส่งข้อความหาใครบางคน เขาเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่ก้าวเพียงไม่กี่ก้าวฝีเท้าก็หยุดชะงักเมื่อมีหญิงสาวยืนดักหน้าเขาอยู่

"คิง" ใบเตยที่ยืนดักรออยู่ เธอก้าวเข้าหาชายหนุ่ม

"..." คิงไม่เอ่ยอะไร เขาได้แต่ยืนนิ่งมองหญิงสาว

"เมื่อวาน ทำไมไม่รับสายฉันละ" เมื่อเห็นท่าทีของคิงดูเหมือนรอฟังเธออยู่ ใบเตยจึงเอ่ยถึงเรื่องเมื่อวานที่เธอโทรหาเขาตั้งแต่เย็นยันตกดึก ชายหนุ่มนั้นไม่รับสายเธอแม้แต่สายเดียว ทั้งที่แลกเบอร์กันไว้แล้ว

"ฉันไม่ว่าง"

"นายไม่ว่างก็ควรรับแล้วบอกฉันสิ เรามีโปรเจกต์งานต้องทำด้วยกันนะ เผื่อนายลืม"

"อืม ให้ฉันทำอะไรก็พูดมา" คิงพยักหน้ารับ ก่อนจะเอ่ยออกไปเพราะเขาติดนิสัยไม่รับสายใครนอกเวลา นอกจากเพื่อนสนิท

"ฉันได้ข้อมูลมาบ้างแล้ว นายว่างวันไหนบ้าง?" ใบเตยได้แต่ลอบถอนหายใจในใจ ใครต่างพูดกันว่าชายหนุ่มนั้นแสนเย็นชา เธอก็พึ่งได้รู้วันนี้..

"ยังไงต่อ.."

"ก็เราจะได้ทำด้วยกันไง"

"อืม" คิงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ พลางคิดในใจว่าควรจะทำโปรเจกต์นี้ให้จบไป ในเมื่ออาจารย์ให้เวลาแค่หนึ่งเดือน แต่สำหรับเขาสองอาทิตย์คงเกินพอ

"จะทำห้องฉัน..หรือห้องนายก็ได้นะ" ใบเตยเอ่ยขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหวานอย่างไม่ปกปิด

"..." คิงไม่ได้เอ่ยตอบอะไร มีเพียงความนิ่งเงียบที่ยังคงมองเธออยู่อย่างไม่วางตา

"เอ่อ..จะเริ่มวันไหน ก็บอกฉันด้วยละกัน" สายตาจากคิงทำเอาใบเตยถึงกับประหม่า ก่อนเธอจะเอ่ยแล้วพลางเสมองไปทางอื่น

"อืม" คิงพยักหน้ารับอีกครั้ง ก่อนเดินสวนหญิงสาว แต่เขาก้าวเดินเพียงไม่กี่ก้าว ก็ถูกเอ่ยเรียกอีกครั้ง

"เดี๋ยวคิง.." ใบเตยหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับคิง ใบหน้าหวานยกยิ้มขึ้นเอ่ยกับชายหนุ่ม "..ถ้าเป็นห้องฉันก็สะดวกดีนะ เผื่อนายสนใจ"

เธอไม่ว่าเปล่า มือยกขึ้นแตะไหล่กว้างคิงเบาๆ แล้วเดินออกไป..

 

 

 

15.55 น.

 

 

หลังจากเลิกเรียน ทั้งสามคนก็พากันนั่งรวมตัวอยู่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะ เพื่อเลือกชมรมที่จะเข้าในปีนี้ ก่อนแชมมี่จะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น

"มึงว่าสวยๆอย่างพวกเรา ไปชมรมเชียร์ดีปะ?"

"ไม่เอาอะ.." ควีนถึงกับส่ายหน้าเอ่ยขึ้นทันควัน

"พวกรุ่นพี่เขาอยากได้ตัวมึงนะควีน ไม่สนหน่อยเหรอ" แพรวเอ่ยขึ้นเพราะบ่อยครั้งที่รุ่นพี่มาติดต่อควีนให้ไปเข้าชมรม แต่เพื่อนสาวก็มักปฏิเสธทุกครั้ง

"มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบอะไรแบบนั้น" ควีนหันไปเอ่ยกับแพรวทันที เธอไม่คิดจะเข้าชมรมนั้นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าอะไรที่ไม่ได้ชอบและไม่ได้ทำมันด้วยความรักเธอจะไม่ฝืนใจทำเด็ดขาด ให้เธอซ้อมหนักตั้งแต่เย็นยันดึกเธอไม่เอาด้วยหรอก อีกอย่างการแข่งขันในชมรมนั้นก็ค่อนข้างสูงและเธอก็มีชมรมที่สนใจเอาไว้อยู่แล้วด้วย

"แล้วมึงสนอะไรคะ?" แชมมี่เอ่ยขึ้น

"ก็.." แต่ควีนยังไม่ทันได้ตอบเพื่อน เสียงเรียกก็เอ่ยดังขึ้น ทำให้เธอกับเพื่อนให้มองไปในทางเดียวกัน

"ควีน!"

"อุ้ยย! พี่เวย์~~" เสียงสองแชมมี่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรุ่นพี่หนุ่มเดินเข้ามาหากลุ่มเธอ

"เก็บนอค่ะ" แพรวยกมือแตะเข้าที่หน้าผากแชมมี่อย่างนึกหมั่นไส้ พลางส่ายหน้าในความออกอาการของเพื่อน เห็นผู้ชายทีไรแปลร่างเป็นคนละคนทันที..

"อะ..พี่เอาใบสมัครมาให้" เวย์ส่งยื่นใบสมัครให้กับควีนทันที เมื่อเดินมาถึงโต๊ะที่หญิงสาวนั่งอยู่

"ขอบคุณค่ะ"

"นี่มึงจะเข้าชมรมดนตรี?" แชมมี่เอ่ยถามเพื่อนสาวขึ้นทันที เมื่อเขาเห็นใบสมัครที่รุ่นพี่หนุ่มเอามาให้

"อืม พวกมึงเข้ากับกูดิ" ควีนยกยิ้มพยักหน้ารับและนี้คือชมรมที่เธออยากเข้าร่วม 'ชมรมดนตรีสากล'

"ไม่มีในลิสรายการที่เราคุยกันไว้" แชมมี่เอียงตัวกระซิบข้างกกหูเพื่อนสาว เพราะชมรมนี้ไม่มีในรายการที่คุยกันไว้ตั้งแต่แรก

"ก็..กำลังจะบอกพวกมึงอยู่ แต่พี่เวย์ดันมาก่อน" ควีนยกยิ้มขึ้นเจื่อนๆ กระพริบตาปริบๆเอ่ยขึ้นกับแชมมี่ออกไป

"พี่พึ่งคุยกับควีนเมื่อเช้านี่เอง" เวย์ที่พอได้ยิน ชายหนุ่มจึงเอ่ยขึ้น

"อ่อ.." แชมมี่พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

"กูร้องเพลงไม่ได้" แพรวที่นั่งฟังอยู่นานเอ่ยขึ้น

"กูสาบานว่าใครได้ยินเสียงกู วิ่งแน่นอนค่ะ" ตามด้วยแชมมี่ที่เอ่ยขึ้น ยกมือขึ้นเพื่อบอกเป็นนัยๆว่าไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ถ้าให้เขาจับไมค์ร้องเพลงหรือเล่นดนตรี

"หึ..ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน้องแชม ชมรมมีอะไรให้ทำอีกเยอะครับ" เวย์ถึงกับอดขำไม่ได่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับแชมมี่อีกครั้ง

"แล้วมีอะไรบ้างละคะพี่เวย์~~" เสียงสองกลับมาอีกครั้ง.. พร้อมกับจริตบิดท่วงท่าเล็กน้อย

"ก็จะมีออกค่ายอาสามอบความสุขให้กับเด็กๆ อย่างน้องแชมอยู่ฝ่ายนันทนาการได้สบายๆเลยครับ.."

"ดีจังเลยนะคะ.."

"อีกอย่างที่ดีเลย คือมีพี่คนหนึ่งละครับ"

"อร๊ายยย...แชมจะไม่ทน" แชมมี่บิดเขินอายอย่างห้ามไม่อยู่ รอยยิ้มของชายหนุ่มทำเอาใจแทบละลาย

"หึๆ" ควีนถึงกับสบถขำขึ้นเมื่อเห็นท่าทีของแชมมี่ นาทีคงไม่ต้องหาคำตอบจากเพื่อนแล้ว

"ถ้าอย่างนั้น เข้าทั้งสามคนเลยนะ" เวย์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง พร้อมปรายตามองทั้งสามคน

"เข้านะพวกมึง.." ควีนเอ่ยขึ้นอีกเสียง มองแพรวกับแชมมี่สลับกันอย่างอ้อนวอน

"อืม ก็ได้.." แพรวพยักหน้าตอบรับ สะกิดไหล่แชมมี่ที่ดูเหมือนว่ายังไม่ได้สติมองรุ่นพี่อย่างไม่วางตา "..อีแชมว่าไง?"

"กูยอมเข้าตั้งแต่พี่เวย์เดินมาแล้วมึง"

"โอยย..อีแรด" พราวถึงกับเอ่ยขึ้นอย่างหมั่นไส้

"มากก.." ควีนอย่างขึ้นอีกคน ปรายตามองเวย์ที่ยืนยิ้มอยู่ เธอพลางส่ายหน้าเบาๆ ตอนแรกที่คุยกับชายหนุ่มเอาไว้ เธอมองว่าเป็นเรื่องยากด้วยซ้ำที่จะโน้มน้าวให้ทั้งสองคนเข้าชมรมนี้ แต่พอมีรุ่นพี่อย่างเวย์มาช่วยพูด กลับกลายเป็นเรื่องง่ายทันที

กลับหน้าเรื่อง
แฟนเพจ+Twitter | AINITCHA' นิยายด้นสด แต่งตามอารมณ์จิต. สามารถซื้ออ่านใน Meb ได้งับ >> https://www.mebmarket.com/index.php?action=search_book&type=publisher_name&search=ainitcha&exact_keyword=1&page_no=1
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น