รักร้ายๆของนายมาเฟีย
รักร้ายๆของนายมาเฟีย ตอนที่ 3
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
รักร้ายๆของนายมาเฟีย ตอนที่ 3

เมื่อถึงเวลาที่นัดแนะกับเพื่อน นนท์ก็เดินลงมารอที่หน้าคอนโดเพื่อที่จะไม่ให้วาโยรอนาน แต่เขาหารู้ไม่ว่ามีคนสะกดรอยตามเขามาตั้งแต่ที่ทำงานแล้ว นนท์ยืนรอไม่นานวาโย ไม่นานรถของวาโยก็เคลื่อนตัวออกไปสู่สถานที่ท้องราตรี

“ไปกันสาวๆรอเพียบ” วาโยบอกเพื่อนด้วยสายตาแพรวพราว

“เบาๆหน่อยมึงหนะ555” นนท์ว่าเพื่อนไม่จริงจังนัก

ทางด้านรถหรูคันนึงที่สะกดรอยตามนนท์มาตั้งแต่ที่ทำงานได้มาจอดมองการกระทำของชายหนุ่มสองคน

“มันคงถึงเวลาที่นายต้องชดใช้แล้วล่ะ นนทภัทร์” ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบพร้อมมองไปที่ร่างเล็กที่กำลังเดินไปกับน้องชายของตนเอง

”นายจะเข้าไปข้างในไหมครับผมจะได้ไปจอดด้านหลัง” เคนถามเจ้านายตนเองขึ้น

“อืม จะเข้าไปดูงานและทักทายคนนิดหน่อย” วายุตอบกลับเสียงเรียบ เขาคิดเอาไว้แล้วว่ายังไงวันนี้เขาก็จะลากตัวนนท์มาชดใช้ความผิดใหัได้

หลังจากที่นนท์และวาโยเข้ามาข้างในก็มีสายตาทั้งหลายหันมามองเขาทั้งสองทั้งชายทั้งหญิงแต่ส่วนมากพวกผู้ชายมองนนท์ด้วยสายตาโลมเลีย เพราะนนท์จัดได้ว่าสวย(ในสายตาคนอื่น) นนท์เป็นคนตัวสูงแต่ไม่เท่าวาโย ผิวขาวจมูกเชิดปากอมชมพูนิดๆตัวบางๆไม่หนาเท่าวาโย

“มองเหี้..ไรนักหนาวะ” วาโยบ่นออกมาอย่างไม่ชอบใจ

“ช่างเขาดิ ไปได้แล้วอยากดื่มแล้วเนี่ย” นนท์ไม่สนใจกับสายตาพวกนั้นแล้วลากแขนเพื่อนเดินเข้าไปที่โต๊ะประจำของพวกเขา เขาจะรู้ไหมว่าได้ถูกสายตาหนึ่งจ้องมองการกระทำของพวกเขาตลอด

“สวัสดีครับคุณวายุ” บริกรหนุ่มกล่าวสวัสดีอย่างสุภาพ “รับอะไรดีครับวันนี้”

“เปิดเหล้ามาให้ผม1 กรมนะ”วาโยหันไปบอกบริกรหนุ่ม“แล้วมึงอะ อยากดืมอะไร” วาโยหันมาถามเพื่อนตน

“ไม่ล่ะเอาเหมือนมึงแหละ”นนท์บอกกลับเพื่อนไปก่อนที่วาโยจะหันไปบอกบริกรเพื่อทำการสั่งเหล้าแหละหญิงสาวมานั่งข้างกาย

ผ่านไปสักพักนนท์และวาโยดื่นกันไปหยอกล้อกับสาวไปหารู้ไม่ว่ามีร่างสูงของใครบางคนอยู่ข้างหลัง

“เจ้าโย” เสียงทุ้มด้านหลังของนนท์ดังขึ้น

“อ้าว พี่วายุเข้าร้านด้วยหรอผมนึกว่าไม่อยู่”วาโยหันไปถามชายร่างสูงที่ตอนนี้เดินมานั่งอยู่อีกด้านตรงข้ามกับนนท์ นนท์มองชายร่างสูงอย่างงงก่อนที่วาโยจะมองหน้าเพื่อนและแนะนำให้รู้จัก

“นนท์ นี้พี่วายุ พี่ชายกูเอง พี่วายุนี้นนท์เพื่อนผมครับ” วาโยแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกัน นนท์ยกมือไหว้วายุอย่างเคารพ

“สวัสดีครับ”นนท์เอ่ยขึ้น

“อืม” วายุตอบรับพร้อมมองนนท์ด้วยสายตานิ่งๆ นนท์รู้สึกอึดอัดกับสายตาที่วายุมองตนจนต้องหาทางเลี่ยง

“โย เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” นนท์บอกวาโยพร้อมเดินออกไป วายุมองตามหลังพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากโดยที่ไม่มีใครได้สังเกตเห็น

“พี่ขอตัวก่อนละกันจะไปอีกที่” วายุบอกน้อยชายตนเองเสียงเรียบวาโยพยักหน้ารับก่อนที่วายุจะลุกขึ้นเดินออกไป

ทางด้านของนนท์หลังจากทำธุระในห้องน้ำเสร็จแล้วก็ได้ชนกับชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง

“ขอโทษครับ”นนท์กล่าวขอโทษในทันที

“ไม่เป็นไรครับ เอ่อ คุณ..”

“เอ่อ นนท์ครับ”นนท์บอกชื่อตนเองเสียไม่ได้ก็อีกฝ่ายเล่นจ้องหน้าเพื่อรอคำตอบ

“ครับ นนท์ พี่ชื่อ ชา นะครับ” ชายร่างสูงบอกเสียงนุ่มนวม

“เอ่อครับ” นนท์ตอบพร้อมยิ้มน้อยๆ

“นนท์มีแฟนรึยังครับ” ชาถามกลับมาด้วยสายตาแพรวพราว

“เอ่อ ไม่ครับ ทำไมหรอครับ” นนท์อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าทำไมชายหนุ่มร่างสูงถึงถามตนแบบนั้น

“ว้าว ดีใจจังนึกว่านนท์จะมีแฟนแล้วสะอีกนะ”ชาบอกกลับมาด้วยปากที่ยิ้มอย่ามีเลสนัย

“ทำไมถึงดีใจล่ะครับ”นนท์ถามขึ้นอย่างงงๆ

“ก็น้องนนท์น่ารักขนาดนนี้ พี่ก็นึกว่ามีแฟนแล้วน่ะสิครับ” นนท์มองหน้าผู้ชายตัวสูงอย่างไม่เข้าใจ อยู่ๆก็โดนผู้ชายชมว่าน่ารักทั้งๆที่ก็เป็นผู้ชายด้วยกัน

“ไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ” นนท์บอกเลี่ยงเพื่อจะเดินหนีกลับไปที่โต๊ะของตน

“พี่จีบนนท์ได้ไหมครับ”ชาพูดขึ้นก่อนที่นนท์จะชะงักกึกกับคำพุดของชา

“เอ่อ คือ ผมเป็นผู้ชายน่ะครับ ผมขอโทษด้วย ผมขอตัวนะครับ” นนท์บอกออกไปพร้อมรีบเดินออกจากตรงนั้นทันที

การกระทำของนนท์ที่คุยกับชายหนุ่มอยู่ในสายตาร่างสูงอย่างวายุตลอด

“อ่อยเก่งจังนะ” เสียงร่างสูงดังขึ้น นนท์ชะงักกึกก่อนจะหันไปมองต้นเสียงนั้น

“ว่าผมหรอครับ" นนท์ถามวายุขึ้นทันทีพร้อมชี้มาหาตัวเอง

“มันมีใครอยู่ตรงนี้ถ้าไม่ใช่มึง” นนท์ถึงกลับงงที่อยู่ดีๆพี่ชายของเพื่อนก็มาว่าตนเองแบบนี้

“มันเรื่องของผม” นนท์บอกก่อนจะเดินไปแต่ก็ต้องถูกร่างสูงกระชากตัวไปด้วยความแรง

“เห้ย ปล่อยผมนะคุณจะพาผมไปไหน ปล่อยนะคุณวายุ” นนท์ร้องขึ้นพร้อมแรงดึง ของวายุจนคนรอบข้างหันมามองแต่ก็โดนคนของวายุคุมสถานการณ์ไว้

ผลัก!! วายุพลักนนท์ไปกระแทกกับรถหรูคันสวยที่จอดอยู่ด้านหลังผลับ

“โอ๊ยย คุณทำบ้าอะไรเนี่ย”นนท์หันมาตวัดสายตาใส่วายุ ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้วว่าร่างสูงตรงหน้าจะเป็นพี่ชายเพื่อนตนเอง

"อย่ามองกูด้วยสายตาแบบนั้นสิ" วายุพูดพร้อมเอามือแกร่งมาบีบคางมนของนนท์ จนนนท์เจ็บกรามไปหมด "คนทำผิดอย่างมึงทำไมมันไม่ได้รับกรรม ทำไมมันถึงยังลอยนวน"วายุพูดพร้อมกับเพิ่มแรงในมือมากขึ้น นนท์ได้แต่นิ้วหน้าด้วยความเจ็บ

"อ่อย อม อะ" นนท์ได้แต่พูดไม่เป็นคำพร้อมทั้งตีไปทั่วแขนและออกแกรงของวายุ เมื่อทำยังไงวายุก็ไม่ยอมปล่อยตนเองนนท์จึงเอาหัวโคกกับหน้าของวายุที่ก้มลงมาพอดี

"โอ๊ยย!!!" วายุร้องออกมาด้วยความเจ็บ พอได้จังหวะนนท์รีบผละออกแล้ววิ่งหนีแต่ก็หนีไม่พ้นเมื่อวายุสาวเท้าเข้ามากระชากแขนของร่างบางไว้ก่อนที่จะ

เพี๊ยะ!!

หน้าเล็กสะบัดไปตามแรงตบของคนร่างสูง พร้อมทั้งเลือดไหลออกจากมุมปากเล็ก นนท์มองหน้าวายุด้วยความเคือง เขาไม่เคยรู้จักวายุไม่เคยสนิท พึ่งจะมารู้จักตอนที่วาโยแนะนำ แล้วทำไมวันนี้คนร่างสูงต้องมาทำกับเขาแบบนี้ เขาทำไปเพื่ออะไร

"ตอนแรกกูว่าจะไม่ทำรุนแรงกับมึง แต่มึงดื้อเองไอ้นนท์" รางสูงบอกพร้อมดึงผมในมือของนนท์ให้เงยหน้าขึ้นมองเขา นนท์มองหน้าวายุด้วยสายตาสั้นระริกเขาไม่รู้ว่าร่างสูงตรงหน้าเขาต้องการอะไรจากเขากันแน่

"ปล่อยผม คุณทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ" นนท์ว่าออกมา

"หึ ฉันทำได้มากกว่านี้อีกนะ"ไม่รอให้ร่างเล็กตอบกลับมาร่างสูงก็ทำการประกบปากลงไปแบบดุดันและรุนแรง นนท์เบิกตากว้างกับการกระทำของวายุ

"อื้อออออ" นนท์ที่กำลังจะขาดอากาศหายใจและรู้สึกถึงรสฝาดเผื่อนของเลือดในปาก ดิ้นคลุกคลักในวงแขนของวายุเพื่อให้เขาปล่อย

วายุปล่อยปากออกจากร่างเล็กก่อนที่จะกระชากขึ้นรถหรูคันสวยของตนและขับออกไปยังบ้านของเขาด้วยความเร็ว

"จอดเดี๋ยวนี้นะคุณวายุคุณจะพาผมไปไหน"นนท์ถามด้วยความอยากรู้และตื่นกลัว และกำลังจะเปิดประตูรถออกไปทั้งๆที่รถยังวิ่งเร็วแบบนี้

"ถ้ามึงไม่อยากตายก็นั่งอยู่เฉยๆ" วายุพูดเสียงเรียบพร้อมมีบางอย่างจี้อยู่ที่ข้างตัวของนนท์ นนท์ตกใจนั่งตัวแข็งทื่อ วายุได้แต่ยิ้มมุมปากและขับรถไปเรื่อยๆด้วยความเร็ว

 

#เป็นไงบ้างคะ ตอนนี้เรื่อยๆอยู่ ตอนหน้าจะมี nc ไหมนะ รอติดตามกันนะคะ🥰

กลับหน้าเรื่อง

เพิ่งเริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น