ติดใจ[NC18+++ 3P 4P 5P] (อ่านฟรี)
ตอนที่ 40 ทัวร์เกาหลี(2) (NC+++)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 40 ทัวร์เกาหลี(2) (NC+++)

วันรุ่งขึ้นฉันตื่นมาแต่เช้า ก่อนจะไปรับอลันกับคุณนายวิลเลียมส์ฉันก็ต้องเติมน้ำมันรถให้พร้อม

 

พอไปรับคนทั้งสองที่โรงแรมก็ขับรถร่วมชั่วโมงกว่าจะถึงท่าเรือข้ามฟากไปเกาะนามิ พอมาถึงก็ไปอุโมงค์ต้นแปะก๊วยเป็นที่แรก ใบแปะก๊วยสีเหลืองทองให้บรรยากาศโรแมนติกสวยงาม

 

ตรงนี้ได้รูปหลายรูปเลยทีเดียว ไปๆมาๆจากการคะยั้นคะยอของคุณนายวิลเลียมส์ก็ได้รูปคู่กับอลันมาอีก พอถ่ายรูปกันเหนื่อยแล้วก็ไปนั่งพักที่คาเฟ่ พอพักจนพอใจก็ไปชมต้นเมเปิ้ลที่มีใบสีแดงสดใสเต็มต้นต่อ จุดนี้เองก็ได้มาหลายรูปอีกเช่นเคย

 

จากนั้นก็แวะพักรับประทานอาหารกลางวัน ช่วงบ่ายก็จะแวะไปฟาร์มนกกระจอกเทศ ทางเดินริมน้ำ อุโมงค์ต้นสน พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านเกาหลี

 

ตกเย็นก็เดินทางกลับ ระหว่างทางกลับฉันก็พาแวะร้านเนื้อย่างชื่อดัง โดยฉันมีหน้าที่ย่างให้เพราะอลันกับคุณนายวิลเลียมส์ไม่เคยมาร้านอาหารประเภทนี้มาก่อน

 

พอกลับมาถึงบ้านแล้วในเวลาสองทุ่มมินจีก็โทรมาหาพอดี

 

[นาลินอ่าา กลับมาเกาหลีไม่บอกกันสักคำ] น้ำเสียงแง่งอนของมินจีดังเข้ามาในสาย

 

"ขอโทษนะมินจี พอดีมีเรื่องด่วนเข้ามาทำให้ลืมไปหาเธอซะสนิทเลย"

 

[งืออออ]

 

"พอดีลูกค้าเขาอยากให้ฉันพาทัวร์เกาหลีน่ะสิ อีกสามวันนั่นแหละถึงจะว่าง"

 

[โธ่ ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม อย่างน้อยฉันอยู่เกาหลีมานานกว่าเธอน่าจะพาเที่ยวได้ดีกว่า]

 

"ฉันยินดีเลยล่ะ แต่ต้องถามความเห็นของอีกฝ่ายก่อน"

 

[โอเค]

 

ฉันวางสายจากมินจีแล้วโทรหาอลัน

 

[อืม] เสียงทุ้มของอลันลอยเข้ามาในสาย

 

"คือคุณจะว่าอะไรไหม ถ้าเพื่อนของฉันจะไปด้วย เธออยู่เกาหลีนานกว่าฉันน่าจะนำเที่ยวได้ดีทีเดียว"

 

[เรื่องนั้นคุณคุยกับแม่ผมเถอะ ผมยังไงก็ได้]

 

"อ่าค่ะ งั้นฉันขอสายคุณป้าหน่อยสิคะ ฉันลืมแลกเบอร์กับเธอไปเลย"

 

[งั้นถือสายรอเดี๋ยว]

 

พอได้คุยกับคุณนายวิลเลียมส์ดูแล้วเธอบอกว่าเธอโอเค ฉันเลยต้องจองโรงแรมเพิ่มอีกห้อง และตั๋วสวนสนุกเพิ่มอีกใบ

 

ดีที่บ้านมินจีอยู่ติดกับฉัน ฉันเลยไม่ต้องขับรถไปรับหลายที่เพราะมินจีมารอที่บ้านของฉันเองแล้ว

 

ที่นั่งในรถเลยถูกปรับเปลี่ยนไปด้วย เป็นมินจีที่นั่งข้างหน้าคู่กับฉันส่วนอลันก็ไปนั่งข้างหลังกับคุณนายวิลเลียมส์ ด้วยความเฟรนด์ลี่ของมินจี ทำให้บรรยากาศในรถมีสีสันขึ้นมาบ้าง สามสาวในรถก็เลยคุยกันได้ตลอดทาง

 

ก่อนเข้าไปสวนสนุกฉันไปเช็คอินที่โงแรมและฝากกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ก่อน เสร็จแล้วจึงค่อยไปที่สวนสนุก

 

วันนี้พวกเราเล่นเครื่องเล่นอย่างสนุกสนานทั้งวัน เครื่องเล่นไหนที่หวาดเสียวเกินไปคุณนายวิลเลียมส์ก็ขอรออยู่แล้วดันพวกเราสามคนเข้าไปเล่น

 

ตกเย็นก็ชมขบวนพาเหรด ด้วยความที่คนเยอะเหมือนฉันจะหลงกับคุณนายวิลเลียมส์และมินจีซะแล้ว ฉันหันไปมองอลันที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

"แม่บอกว่าเพื่อนของคุณชวนไปเล่นเครื่องเล่นที่น่าสนใจ ไม่ต้องห่วงเที่ยวเล่นให้สบายใจ"

 

ยัยมินจีก็เอากับเขาด้วยหรอ? นี่เป็นประโยคแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวเมื่อได้ยินสิ่งที่อลันพูด

 

"แล้วคุณอยากเล่นอะไรไหม?" ฉันถามอลัน

 

"ตามใจเลย"

 

ฉันก้มลงมองแผนที่ในมือ "วันนี้เราเล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวมาหลายอย่างแล้ว อืม งั้นไปที่ที่เบาๆหน่อยดีกว่า บอลลูนก็ไม่เลว อยู่ใกล้ๆได้ชมวิวแล้วก็นั่งพักไปในตัว" พูดจบฉันก็เดินนำไป

 

พลั่ก

 

ฉันเดินไปสักพักก็มีคนวิ่งมาชนจนฉันหงายหลัง โชคดีที่อลันเข้ามารับตัวฉันไว้ได้พอดี หน้าหล่อของอลันนั่นอยู่ใกล้มากเหลือเกิน เราต่างคนต่างมองตากัน อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนถูกนัยน์ตาสีอำพันนั่นดึงดูดเข้าไปจนใจเต้นไม่เป็นส่ำ ฉันหน้าแดงแล้วผละออกมาจากอ้อมแขนแกร่ง

 

"ขอโทษค่ะ ฉันรีบจนไม่ทันระวัง" ผู้หญิงชาวเกาหลีที่วิ่งมาชนฉันก้มหัวขอโทษขอโพยฉันยกใหญ่

 

"ฉันไม่เป็นไร ยังไงก็ระวังด้วยนะคะ รีบไปทำธุระของคุณต่อดีกว่าค่ะ"

 

ผู้หญิงคนนั้นก้มหัวขอโทษฉันอีกสองสามทีแล้ววิ่งไปต่อ ส่วนฉันก็เดินนำลิ่วไปยังบอลลูน หลังจากต่อคิวไม่นานฉันก็ได้ขึ้นมานั่งจ้องหน้าอลันบนบอลลูน

 

"ลำบากคุณแย่เลยนะคะ งานคุณออกจะเยอะมากแท้ๆ"

 

"ไม่เป็นไร ถือซะว่าได้ออกมาพพักผ่อนบ้างก็ดีเหมือนกัน"

 

ฉันยิ้ม "สนุกไหมคะ ได้มาเที่ยว"

 

"อืม สนุก อากาศก็อุ่นดี"

 

ฉันหัวเราะเบาๆ "ถ้าคุณว่าอากาศฤดูใบไม้ร่วงของเกาหลีอุ่น พอไปถึงไทยคุณคงได้พูดว่าร้อนดุจเตาไฟ ว่าแต่คุณเคยไปไทยไหมคะ"

 

"เคยตอนเด็กๆน่ะ แค่ไปตอนฤดูหนาวของที่นั่นก็รู้สึกว่าร้อนแล้วล่ะ"

 

"คุณคงจะติดอากาศเย็นน่าดูเลยนะคะ ถ้าวันหลังมีโอกาสคุณสนใจให้ฉันพาเที่ยวไทยไหมคะ" ฉันแค่ถามเล่นๆไม่ได้คิดจริงจัง

 

"ได้สิ" อลันตอบมาแทบจะทันที

 

ฉันแปลกใจแต่ก็ยิ้มกว้างออกมา "อยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจัง ฉันนำเที่ยวได้ดีกว่าที่นี่แน่นอน"

 

ระหว่างที่นั่งชมวิวอยู่เงียบๆก็นึกอะไรขึ้นได้ "ฉันตั้งใจไว้ว่าพอกลับอังกฤษฉันจะเริ่มจัดการผู้หญิงคนนั้น ตอนแรกฉันก็ไม่คิดจะเริ่มมันเร็วขนาดนี้หรอก แต่บังเอิญว่าคุณดันมาเกาหลีพร้อมกับฉันแบบนี้ ทำให้ฉันคิดอยากจะปล่อยข่าวลือบางอย่างออกมา แต่เรื่องนี้ต้องถามความยินยอมจากคุณก่อน"

 

"ว่ามาสิ"

 

"ฉันจะปล่อยข่าวลือปลอมๆออกไปว่า ที่คุณกับคุณป้ามาเกาหลีพร้อมกับฉันเพราะมาสู่ขอฉันกับคุณพ่อคุณแม่ของฉัน เพราะผู้หญิงคนนั้นเขาต้องการคุณ ดังนั้นฉันจะทำให้เธอโกรธจนทรมาณ โกรธที่คุณตกเป็นของฉันไม่ใช่ของเธอ จากนั้นเราก็แกล้งสวีทกันให้เธอเห็น ยิ่งเธอคลั่งมากเท่าไหร่ยิ่งเข้าทางฉัน ยิ่งโกรธมากยิ่งขาดสติ ถึงตอนนั้นเธออาจจะวิ่งโร่เข้ามาหาฉัน ถ้าฉันโดนลักพาตัวอีกรอบถึงตอนนั้นถ้าไม่ระวังให้ดีบางทีอาจถึงชีวิตเลยก็ได้"

 

"นี่คุณไม่ห่วงชีวิตตัวเองเลยหรือไง!" อลันพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

 

ฉันยิ้ม "ห่วงสิคะ ห่วงมากด้วย แต่ฉันเชื่อนะคะว่าได้ความช่วยเหลือจากคุณ ฉันจะรอดมาได้แถมยังทำให้เธอคนนั้นอยู่ไม่สู้ตายด้วย แต่ถึงคุณไม่อยากทำก็คงไม่ได้ ใครใช้ให้เมื่อก่อนคุณไปคาริสม่าใส่ผู้หญิงคนนี้กันล่ะคะ นำพาตัวปัญหาเข้ามาในชีวิตแท้ๆเลยนะ แถมยังลำบากมาถึงฉันด้วย ดังนั้นเรื่องนี้เราต้องช่วยกันค่ะ"

 

"แล้วใครบอกว่าจะไม่ช่วยกันล่ะ" อลันพึมพำออกมาเบาๆ

 

"อะไรนะคะ" ฉันได้ยินที่อลันพูดเมื่อกี้ไม่ชัด

 

"พอดีนึกขึ้นได้ว่าที่โรงแรมมีบาร์อยู่ เราไปดื่มกันไหม"

 

ฉันเห็นว่าสีหน้าเขาดูอารมณ์ไม่ดีจึงเข้าใจว่าอยากดื่มแก้เครียดจึงพยักหน้า "ได้สิคะ แต่ฉันต้องขับรถคงดื่มเยอะไม่ได้"

 

"อือ"

 

พอลงจากบอลลูนฉันก็ได้ข้อความจากมินจีว่ารออยู่ที่ทางออก ให้รีบๆมากันได้แล้วเพราะจะพาไปทานอาหารเย็นที่อื่นต่อ

 

"เราไปกันเถอะค่ะ มินจีกับคุณป้ารออยู่"

 

มื้อเย็นวันนี้มินจีพาไปกินอาหารดั้งเดิมของเกาหลี แม้หน้าร้านจะไม่ได้สวยหรูอะไร แต่รสชาติดีมากและให้ความเป็นเกาหลี

 

กินเสร็จก็กลับไปโรงแรมที่เช็คอินไว้ตั้งแต่เช้า พอเข้าห้องไปแล้วก็มีข้อความจากอลันว่าสี่ทุ่มเจอกันที่บาร์ ตอนนี้ก็สองทุ่มกว่าๆฉันเลยไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า อยู่สวนสนุกมาทั้งวันกลิ่นตัวคงไม่น่าอภิรมย์เท่าไหร่

 

บาร์ของโรงแรมนั้นอยู่ชั้นบนสุด รอบๆเป็นกระจกทำให้มองเห็นทิวทัศน์ยาวค่ำคืนของเมืองได้ ไฟข้างในชั้นนี้เปิดไว้สลัวๆ และมีเพลงเปิดคลอเบาๆ ทำให้บรรยากาศดูสงบ

 

ฉันหันไปเห็นอลันนั่งอยู่ตรงเก้าอี้สูงหน้าบาร์ แผ่นหลังของเขาบวกกับบรรยากาศรอบๆชวนทำให้นึกถึงคืนในไนท์คลับที่ได้รู้จักอลัน

 

ฉันกะพริบตาแล้วเดินเข้าไปหาอลันและนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่อยู่ติดกัน เห็นอลันสั่งวอดก้ามาดื่มแล้วก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมา

 

"คุณอยากลองดื่มอะไรแปลกใหม่ดูไหม คนเกาหลีเขาฮิตกันมากเลยนะ"

 

"สั่งมาลองสิ"

 

ฉันหันไปหาบาร์เทนเดอร์สั่งเหล้าด้วยภาษาเกาหลี "เอาโซแม็กมาสองที่ค่ะ" บาร์เทนเดอร์ดูแปลกใจที่ฉันสั่งอะไรแบบนี้ เพราะจริงๆสามารถทำได้ที่ร้านเหล้าทั่วๆไปด้วยซ้ำ ฉันเห็นสีหน้าบาร์เทนเดอร์แล้วก็อธิบาย "เพื่อนฉันมาเกาหลีครั้งแรกแต่ยังไม่มีโอกาสได้ลองน่ะ ว่าแต่มีโซจูใช่ไหม?"

 

"มีครับมี"

 

บาร์เทนเดอร์ไปหาโซจูมาพักนึงแล้วก็กลับมาพร้อมโซจูหนึ่งขวด เขาหยิบแก้วขึ้นมาวางตรงหน้าเราสองใบ เทโซจูใส่แก้ว แก้วละหนึ่งจอก ตามด้วยเบียร์อีกครึ่งแก้ว บาร์เทนเดอร์หยิบช้อนเหล็กออกมาหนึ่งคู่ แล้วกระเทาะสองแก้วพร้อมกันจนเกิดฟองฟู่ขึ้นมา

 

ฉันกับอลันรับไปคนละแก้ว ฉันดื่มเข้าไปอึกหนึ่งแล้วหันไปถามอลัน "เป็นยังไงคะ"

 

"อืม หวานดี แต่ตอนนี้รู้สึกอยากดื่มอะไรแรงๆมากกว่า"

 

ฉันเห็นวอดก้าที่เกือบหมดขวดแล้วก็ไปสั่งกับบาร์เทนเดอร์ใหม่ "เอาเหล้าที่แรงที่สุดมา ไม่ต้องสนเรื่องราคา"

 

บาร์เทนเดอร์ยกขวดวิสกี้มาวางไว้ตรงนี้ นี่เป็นวิสกี้เก้าสิบสองเปอร์เซ็นต์ คิดไม่ถึงเลยว่าจะแรงขนาดนี้

 

"จะผสมไหมครับ?" บาร์เทนเดอร์ถามอลันเป็นภาษาอังกฤษ แม้สำเนียงจะแปร่งๆแต่ก็พอตีความได้

 

"ไม่ล่ะ" อลันตอบ ทันใดนั้นฉันก็เห็นอลันเทดื่มเอาเพียวๆ ไปหลายต่อหลายแก้ว แค่เห็นก็แสบกระเพาะแทน ฉันเลยสั่งบาร์เทนเดอร์ให้เอาค็อกเทลเบาๆมาให้ฉัน

 

"คุณคอแข็งอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะคะ" ฉันเห็นเขาดื่มไปจนครึ่งขวดแล้วก็ทักขึ้นมา

 

"เมื่อก่อนดื่มอะไรแบบนี้บ่อยน่ะ เวบาจะดื่มแต่ละทีก็ดื่มพวกดีกรีต่ำๆไม่ได้แล้วล่ะ"

 

"เพราะดีกรีต่ำๆมันเบาไปแล้วใช่ไหมล่ะคะ?"

 

"อืม"

 

ฉันแย่งแก้วเหล้าจากมืออลันมา "แต่ฉันว่าวันนี้คุณพอแค่นี้ดีกว่านะ ก่อนหน้านี้คุณก็ดื่มวอดก้าไปขวดนึงแล้ว มันไม่ดีต่อตัวคุณเท่าไหร่"

 

ผิวที่ขาวแบบคนยุโรปของอลันแดงเรื่อ "แต่มันยังไม่หมดเลย"

 

ฉันเห็นวิสกี้ที่เหลืออยู่หนึ่งในสี่แล้วก็เอ่ยออกมา "เดี๋ยวที่เหลือฉันดื่มเองให้หมดก็ได้ค่ะ"

 

ดีที่ไม่ใช่่ขวดใหญ่มากพอเทใส่แก้วช็อตก็ได้สี่แก้วเท่านั้น แต่ละแก้วที่กลืนลงคอก็ร้อนดุจไฟเผา พอดื่มหมดหน้าของฉันกลับแดงเถือกยิ่งกว่าอลันเสียอีก

 

ฉันหยิบบัตรออกมาจ่ายเงิน

 

"เดี๋ยวผมคืนให้คุณนะ" ระหว่างที่รออลันก็พูดขึ้นมา

 

"ไม่ต้องหรอกค่ะ เอาไว้เลี้ยงมื้อแพงๆฉันคืนสักมื้อก็พอแล้ว" ฉันรับบัตรมาเก็บแล้วลุกขึ้นยืน แต่เหมือนฤทธิ์ของวิสกี้จะแรงมากไปฉันเลยทรงตัวไม่ค่อยจะได้เท่าไหร่

 

แขนแกร่งของอลันโอบเอวคอดของฉันไว้ ฉันเลยพิงไปที่อลันตามสัญชาตญาณ กลิ่นน้ำหอมที่ลอยมากจากตัวเขาผสมกับกลิ่นของสุราทำให้ใจฉันเต้นไม่เป็นส่ำ อยู่ๆก็นึกถึงตอนที่ได้มีอะไรกับอลันแล้วก็ร้อนวูบวาบ หน่วงๆตรงกลางกายสาว

 

"ฉันขอแวะห้องคุณหน่อยได้ไหม?" ฉันโพล่งขึ้นมาระหว่างที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวลง

 

ฉันพลิกตัวไปกอดรอบคอของอลัน บดเบียดหน้าอกนิ่มๆเข้าหาอกแกร่ง พลางส่งสายตาที่แสดงออกมาชัดเจนว่าต้องการมีอะไรกับเขา

 

ท้องน้อยของฉันสัมผัสเข้ากับท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่อยู่ในร่มผ้าได้อย่างชัดเจน มันร้อนและแข็ง เขาเองก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากฉัน

 

อลันโอบเอวฉันตอบแล้วก้มหน้าลงมาจูบกับริมฝีปากอวบอิ่มของฉัน ด้วยไม่อยากให้อีกฝ่ายปวดคอฉันเลยเขย่งตัวเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่อุปสรรคที่ใหญ่หลวงอะไร

 

น่าเสียดายที่เวลาในลิฟต์นั้นน้อยไปหน่อย แลกลิ้นกันได้ไม่นานก็มาถึงชั้นที่พักซะแล้ว อลันอุ้มฉันในท่าอุ้มเจ้าหญิงเดินไปห้องของเขา พอไปถึงเตียงแล้วเราก็กลับมาจูบกันต่อ

 

มือของอลันก็ใช่ว่าจะอยู่นิ่ง ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ฉันเหลือแต่เสื้อชั้นในและกางเกงในตัวจิ๋วส่วนอลันนั้นฉันแค่ถอดเชิ้ตออกไปได้แค่นั้นเอง

 

อลันลุกออกมาจากตัวฉันแล้วถอดกางเกงของตัวเองโยนทิ้งไป ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาก็เลยปรากฎอยู่ตรงหน้าฉัน

 

ฉันกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอย่างยากลำบาก ในหัวตอนนี้ได้จินตนาการไปถึงตอนที่ถูกกระแทกไปเรียบร้อยแล้ว

 

"อาา อลันมันใหญ่มาก"

 

"ตอนนี้คุณคงอยากให้ผมใส่มันเข้าไปในตัวคุณจะแย่อยู่แล้วสินะ?"

 

"ใช่ ฉันห่างหายจากเรื่องแบบนี้มาเป็นเดือนแล้ว"

 

"งั้นหรอ"

 

"ค่ะ อื้มมม" อลันก้มลงมาจูบปากของฉันต่อ ส่วนมือใหญ่ของเขาก็รั้งกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกไปจากเรียวขาของฉันแล้วกลับมาสัมผัสเนินสวาทต่อ นิ้วใหญ่ของเขาคลึงไปที่ติ่งเกสรเบาๆก่อนจะค่อยๆเพิ่มแรงเข้าไป ฉันเสียวมากจนหอบหายใจถี่ แล้วนิ้วใหญ่ทั้งสองก็สอดแทรกเข้ามาในรูสวาท เขาชักมันเข้าๆออกๆจนเสียงน้ำฉ่ำแฉะดังไปทั่วห้อง

 

เขาขยับอย่างเต็มแรงไม่มีการผ่อนเบาลงเลยแม้แต่น้อย ไม่นานฉันก็เสร็จคามือของเขา

 

อลันจับขาฉันถ่างออกกว้างแล้วเสียบท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้ามาในตัวฉัน

 

"อ่าาาาา คุณยังแน่นดีเหมือนเดิมเลยนะ"

 

"แล้วชอบไหมล่ะคะ แน่นๆแบบนี้" พูดจบก็แกล้งเกร็งตัวตอดรัดเขาไปทีหนึ่ง

 

อลันสบตาฉันแล้วตอบออกมา "ชอบสิ ชอบมากด้วย"

 

ฉันสบสายตาสีอำพันที่ลึกล้ำก็เขินหน่อยๆ ไม่แน่ใจว่าที่บอกกว่าชอบเมื่อกี้คือชอบอะไรกันแน่ แต่ว่าอลันไม่ปล่อยให้ฉันคิดอะไรนาน เขาเริ่มโถมแรงเข้าใส่ตัวฉันจนร้องครางออกมาไม่เป็นภาษา

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

 

"ซี๊ดดดดดดด อลัน ซี๊ดดดดด" ฉันถกเสื้อชั้นในขึ้นมากองเหนืออกแล้วใช้ปลาบนิ้วเขี่ยปลายจุกสีชมพูหวานควบคู่ไปด้วย ทำให้เสียวไปทั้งข้างบนแล้วก็ข้างล่าง

 

อลันเห็นดังนั้นก็ก้มลงมาใช้ปากครอบครองปลายจุกสีชมพูไปหนึ่งข้าง แล้วขบเม้มทำรอยจ้ำแดงๆไว้รอบๆ ด้วยความที่เป็นคนผิวขาวเลยยิ่งขับเน้นให้รอยแดงนี้เห็นชัดมากเป็นพิเศษ

 

ท่อนเอ็นขนาดใหญ่กว่าคนปรกติขยับเข้าๆออกๆตรงกลางกายสาวอย่างเร็วและแรง มือใหญ่ซุกซนเลื่อนต่ำลงมาที่ติ่งเกสรแล้วบดคลึงร่วมไปด้วย

 

"อาาาาาาา อลัน ฉันจะไม่ไหวแล้ว ฉันจะเสร็จ ซี๊ดดดดดดด อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ"

 

"คุณเสร็จเลย ผมยังทนได้อีกนาน อีกอย่างผมก็ชอบตอนที่คุณเสร็จมันรัดแน่นเป็นพิเศษ"

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

 

"ฉะ ฉัน เสร็จ เสร็จแล้ว อ๊าาาาาา ซี๊ดดดดดดดดดด" ฉันถึงฝั่งฝันไปอีกรอบหนึ่งแต่อลันก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหยุดมือหรือเอวเลย ความเสียวที่กลางตัวเลยพุ่งทะยานอย่างฉุดไม่อยู่ "ซี๊ดดดดดด พะ พอก่อน อ๊ะ อ๊าาาาาา อ๊าาาาา" คราวนี้กลางกายของฉันฉีดน้ำใสๆออกมาไม่หยุด กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างกายก็หดเกร็งจนเสียวจะเป็นตะคริว

 

จนฉันรู้สึกว่าแทบจะขาดใจตายอยู่แล้วนั้นอลันก็ถึงให้ผ่อนลงให้ฉันได้พักหายใจ "คุณกะจะทำให้ฉันขาดใจตายเลยใช่ไหมคะ" ฉันมองค้อนอลัน

 

"แต่เสียวสุดๆไปเลยใช่ไหมล่ะ?" อลันก็ตอบกลับ

 

"เสียวมากค่ะ เสียวจนจะสำลักความเสียวนี่ตาย"

 

"หึ พร้อมไปต่อหรือยัง?"

 

"ขอพักอีกนาทีนึงได้ไหม?"

 

อลันขยับเอวช้าๆ "แต่เหมือนว่าของผมจะรอไม่ไหวน่ะสิ"

 

ฉันยู่ปาก "อีกสามสิบวิ"

 

"งั้นก็เปลี่ยนท่ารอ" อลันถอนตัวออก ฉันพลิกตัวมาคลานเข่าไปทางหัวเตียงแล้วใช้สองมือจับหัวเตียงไว้มั่นพร้อมกับแอ่นสะโพกให้อลัน

 

"คืนนี้ขอแค่น้ำเดียวพอนะคะ พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ถ้าทำจนกว่าคุณเหนื่อยฉันคงไม่ได้นอนจริงๆ"

 

"หือ ใครเป็นคนเริ่มกันนะ?"

 

"ฉันเองค่ะ"

 

"คุณเป็นฝ่ายขอความช่วยเหลือจากผม งั้นก็ต้องตามใจผมสิ"

 

"แล้ววันนั้นที่บ้านคุณตอนฉันอยากนอนคุณไม่ให้ฉันนอนนะ ตอนนั้นคุณเริ่มก่อนด้วย" ฉันหันไปถลึงตาใส่อลัน

 

"ผมโดนแม่ตัวเองวางยาเอาซะแบบนั้นคุณก็ถือซะว่าช่วยๆกันละกันนะ เอาล่ะครบหนึ่งนาทีแล้ว" จบประโยคเขาก็เสียบท่อนเอ็นเข้ามารูสวาทของฉันมิดลำ

 

"อึก อ่าาาาาา"

 

"ไว้คราวหน้าค่อยตามใจคุณละกันนะ แล้วก็ให้เพื่อนของคุณขับรถในวันพรุ่งนี้ละกัน"

 

"อืม แล้วคุณจะเสียบคาไว้แบบนี้อีกนานไหม รีบๆทำสักทีเถอะ"

 

"Yes, my honey (ได้ครับ ที่รักของผม)" เสียงทุ้มมากระซิบที่ข้างหูพร้อมทั้งเน้นหนักไปที่คำว่าmy

 

แม้จะอยู่ในท่าทางแบบนี้แต่ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนโดนหนุ่มหล่อกระซิบเรียกที่รักอย่างหวานชื่นอยู่ข้างหูก็อ่อนระทวยกันทั้งนั้น ฉันเองก็เขินหนักเหมือนกัน ดีที่ตอนนี้หน้าก็แดงเพราะฤทธิ์สุราอยู่แล้วเลยไม่ต้องโดนทักว่าหน้าแดงเพราะเขิน

 

"คุณคงพูดแบบนี้กับคู่นอนของคุณบ่อยล่ะสิ" ฉันพูดแก้เขิน

 

"ใครว่าล่ะ ประโยคนี้น่ะกับคุณเป็นคนแรก" อลันกระซิบตอบที่ข้างหู

 

กลับกลายเป็นว่าแทนที่จะแก้เขินดันโดนสวนกลับมาจนเขินหนักกว่าเก่า

 

หลังจากที่ได้แกล้งคนตัวเล็กไปแล้วอลันก็เริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะ

 

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ซี๊ดดดดดด แรงๆ" ฉันเริ่มรับแรงของอลันไม่ไหวปล่อยมือออกจากหัวเตียงแล้วหมอบราบไปกับเตียง

 

ดีที่ภายในห้องถูกออกแบบมาให้ดูดซับเสียงได้อย่างดีเยี่ยม แถมวัสดุตรงผนังห้องก็กั้นเสียงได้เป็นอย่างดี ไม่อย่างนั้นคุณนายวิลเลียมส์ที่อยู่ห้องติดกันคงได้ไปสู่ขอฉันถึงบ้านแล้วกำหนดวันแต่งงานแน่ๆ

 

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

 

ผ่านไปไม่กี่นาทีฉันก็เสร็จไปอีกรอบหนึ่ง จนฉันไปอีกสองรอบอลันถึงจะเสร็จ น้ำรักสีขาวขุ่นนั้นถูกฉีดเข้ามาเต็มท้องน้อยของฉันจนล้นออกมาเปรอะเปื้อนไปตามง่ามขา

 

บางทีถ้าไม่ได้ยาคุมแบบฝังฉันคงท้องจริงๆแน่ แต่จะว่าไปก็มีโอกาสท้องอยู่จุดศูนย์ห้าเปอร์เซ็นต์เลยนี่นา แต่ฉันก็คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกใช่ไหม? นี่อุตส่าห์เลือกแบบที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุดมาเลยนะ จะใช้ถุงยางก็ได้แต่ฉันชอบความรู้สึกตอนที่โดนแตกในมากกว่า

 

"คิดอะไรอยู่?" อลันที่ลงมานอนข้างจ้องเข้ามาในดวงตาของฉัน

 

ฉันเลยตอบไปตามความสัตย์จริง "ฉันกำลังคิดว่าโดนแตกในแบบนี้จะท้องไหมแค่นั้นน่ะค่ะ แต่โอกาสแค่จุดศูนย์ห้าเปอร์เซ็นต์คงไม่น่าจะโชคร้ายแบบนั้น"

 

"งั้นต่อไปให้ใส่ถุงไหม?"

 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถุงยางยังมีเปอร์เซ็นต์ท้องมากกว่าอีก อีกอย่างฉันชอบตอนคุณแตกในใส่"

 

"อ้อ"

 

"คุณรู้ไหม ตั้งแต่ไปอยู่อังกฤษคุณคือผู้ชายคนแรกในรอบหลายเดือนเลย และจนถึงตอนนี้คุณก็ยังเป็นผู้ชายชาวยุโรปคนเดียวที่เคยมีอะไรกับฉันด้วย"

 

"แล้ว?"

 

"แค่อยู่ๆก็อยากเล่าเฉยๆน่ะค่ะ ไม่รู้ทำไม" ฉันลุกขึ้นแล้วไปนั่งคร่อมอลันพลางยิ้มยั่ว "ในเมื่อน้ำเดียวยังไงคุณก็ไม่พอ และพรุ่งนี้เพื่อนของฉันก็คงได้ทำหน้าที่สารถี งั้นเรามาต่อกันดีไหมคะ?" ฉันถูกลีบเนื้อไปตามลำเอ็นใหญ่ช้าๆ

 

"เอาสิ"

 

ฉันยกตัวขึ้นเอามือจับท่อนเอ็นให้จ่อปากรูสวาทแล้วกดตัวลงมา จากนั้นฉันก็เริ่มขย่ม

 

ค่ำคืนยันยาวนานผ่านไปไวเหมือนโกหก พอถึงจุดที่อลันพอใจก็ตีสามตีสี่แล้ว เราต่างคนต่างก็ใส่เสื้อผ้าแล้วอลันก็พาฉันไปส่งที่ห้องทั้งๆที่เดินไปแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้นเองเพราะเป็นห้องตรงข้ามกัน

 

กลับห้องไปฉันก็อาบน้ำนอน ได้นอนได้ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องตื่นขึ้นมาอีกด้วยอาการที่ปวดหัวเพราะดื่มอะไรที่เกินตัว

 

ระหว่างที่กำลังรออาหารเช้าของโรงแรมมาเสิร์ฟกับมินจี คุณนายวิลเลียมส์และอลันยังไม่ลงมา ฉันเลยส่งกุญแจรถให้มินจี

 

"ให้ฉันขับหรอ? ว่าแต่วันนี้เธอเป็นอะไรทำไมดูโทรมๆ" มินจีถามขึ้นมา

 

"เมื่อคืนไม่รู้ว่าเป็นอะไร ฉันนอนไม่หลับเลยน่ะสิ แถมกว่าจะข่มตานอนได้ก็ปาไปตีสาม ได้หลับก็ใช่ว่าจะหลับสนิทนะ ดันฝันร้ายอีก แย่มากเลย" ฉันพูดโกหกคำโตออกไปอย่างแนบเนียน ฉันมักจะคิดอยู่บ่อยๆว่าถ้าไม่ได้ทำธุรกิจฉันคงไปจบที่อาชีพนักแสดง

 

"ได้สิ วันนี้จะไปเกาะเชจูใช่ไหมล่ะ? เชื่อมือมินจีคนนี้ได้เลย"

 

"จ้าา" ฉันพูดจบก็เหลือบไปเห็นคุณนายวิลเลียมส์กับอลันเดินมาพอดี "อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

 

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ" มินจีเองก็ทักทั้งสองเช่นเดียวกัน

 

"อรุณสวัสดิ์จ้ะ หนูลิน หนูมินจี" คุณนายวิลเลียมส์ทักตอบส่วนอลันนั้นก็พยักหน้า

 

คุณนายวิลเลียมส์นั่งลงข้างมินจี ทำให้อลันต้องมานั่งข้างฉันแทน

 

"ทำไมหนูลินสีหน้าไม่ดีเลยล่ะจ๊ะ?" คุณนายวิลเลียมส์ที่เพิ่งสั่งอาหารเสร็จทักขึ้นมา

 

"เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับน่ะค่ะ วันนี้เลยยกหน้าที่ขับรถให้กับมินจีนะคะ"

 

"ตายจริง งั้นตอนอยู่บนรถหนูก็รีบพักผ่อนซะนะ เอาแบบนี้ ที่นั่งข้างหลังแสงน้อยหนูไปนั่งข้างหลัง วันนี้ป้าอยากชมวิวป้าจะไปนั่งข้างคนขับกับหนูมินจีก็แล้วกันนะ"

 

คุณนายวิลเลียมส์อ้างเหตุผลมาซะจนฉันไม่กล้าปฏิเสธเลย "ก็ได้ค่ะ"

 

"ดีๆ แม่ฝากดูแลหนูลินด้วยนะจ๊ะ" ประโยคคุณนายวิลเลียมส์หันไปคุยกับอลัน

 

อลันมองฉันแล้วส่งเสียงตอบกลับมาคำเดียว "อืม"

 

 

 

--------

 

รีดฟินกันแหละ รู้น่าดูออก

 

ตอนนี้ไม่ต้องหาข้อมูลเยอะเท่าตอนที่แล้วเลยมาไวหน่อยค่ะ

อ่านทุกเมนต์เลยน้า

(ทุกคนดูเชียร์อลัน จะแกล้งล่มเรือดีไหมน้าา)

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น