ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
บทที่31 สูญเสีย

อัลเบอร์โตกระแทกเท้าออกมาจากโรงพยาบาลด้วยความหงุดหงิดใจที่ถูกมีล่าตามวอเเวความจริงที่เขามาหามีล่าในวันนี้เพราะว่าจะมาเคลียร์เรื่องของเขาและเธอ

'อะนี่เงินของคุณนะมีน'

'หมายความว่ายังไงคะอัลเบิร์ต'มีล่าพยายามดึงเเขนของอัลเบอร์โตมากอดแต่ก็ถูกเขาสะบัดออกอย่างแรงจนเธอถึงกับหน้าเสีย

'ต่อไปนี้ไม่ต้องมาวุ่นวายกับผมอีกผมมีคนรักใหม่แล้วและอย่าคิดว่าผมไม่รู้ว่าที่อยู่ๆคุณมาหาผมเพราะอะไร'

'ฮึก...ไม่จริงคุณยังรักมีนอยู่ มีนมั่นใจ'มีล่าเดินเข้าไปสวมกอดเขาจากด้านหลังแต่ก็ถูกอัลเบอร์โตผลักลงไปนั่งอยู่กับพื้น เขาให้คนตามสืบมาหมดเเล้วว่าทำไมมีล่าถึงเข้าหาเขาทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่มีวี่เเววเลยว่าเธอจะกลับมาหาเขาและก็ได้คำตอบที่ชัดเจนเเล้วว่าเธอเข้าหาก็เพราะตอนนี้เธอกำลังหมดเนื้อหมดตัวผู้ชายที่เคยรับเลี้ยงเธอไว้ก็ไล่เธอออกมาอีกทั้งมีล่ายังติดการพนันจนต้องขายรถขายบ้านกันเลยทีเดียว

'ผมจะบอกคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะมีล่าเลิกยุ่งกับผมสักทีถ้ายังไม่หยุดผมจะฆ่าคุณเหมือนกับพวกผู้หญิงที่ชอบเข้ามายุ่งยากกับผม นี่ผมถือว่าผมเมตตาคุณเกินพอเเล้วนะ'น้ำเสียงเย็นชาดังออกมาจากปากของอดีตคนรักอย่างอัลเบอร์โตทำให้มีล่าถึงกับนิ่งเงียบเธอรู้จักนิสัยเขาดีเพราะฉะนั้นเธอจะจากไปพร้อมกับเงินก้อนโตอย่างเงียบๆเพราะไม่งั้นเขาคงฆ่าเธอแน่

'ค่ะ'มีล่าตอบรับก่อนจะเก็บเช็คเงินสดที่เขายื่นให้ใส่กระเป๋าแล้วเดินจากไปอย่างเร็วไว

Richard'sCompany

"นายจับตัวฉันมาทำไมต้องการอะไร"ริก้าเอ่ยถามชายตรงหน้าด้วยสายตาที่หวาดระเเวง

"ก็จับเธอมาเป็นนักวิจัยยาให้บริษัทฉันไง"

"แต่ฉันเซ็นสัญญากับบริษัทมาร์ติเนซกรุ๊ปแล้ว"

"เพราะอย่างนี้ไงฉันเลยต้องลักพาตัวเธอมา"ริชาร์ดเดินเข้ามาใกล้ก่อนที่จะบีบคางของริก้าอย่างแรง

"อุบ "เมื่อได้กลิ่นของชายตรงหน้าทำให้ริก้าถึงกับรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาอีกครั้ง

"เห้ยพาไปห้องน้ำ"ริชาร์ดตะโกนเรียกลูกน้องให้พาริก้าไปเข้าห้องน้ำ

"อุบ อ้วก อ้วก อ้วก"ริก้านั่งอ้วกจนหมดแรงอยู่ในห้องน้ำทำให้บอดี้การ์ดของริชาร์ดต้องอุ้มเธอกลับมาที่ห้อง

"นายครับคุณริก้าเธอเหมือนจะไม่สบาย"บอดี้การ์ดหนุ่มรายงานให้ผู้เป็นนายรับทราบก่อนจะวางร่างไร้เรี่ยวแรงของหญิงสาวลงบนโซฟาตัวเดิม

"ไปตามหมอมา"

"ครับ"

"อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะสาวน้อยฉันยังต้องใช้ประโยชน์จากเธออีกเยอะ"ริชาร์ดจ้องมองไปที่ใบหน้าซรดเผือกของริก้าและสั่งการให้ลูกน้องไปตามหมอมาตรวจที่นี่ ที่บริษัทของเขา

ไม่นานหมอก็มาถึงพร้อมกับเข้าไปดูอาการคนไข้ที่นอนอยู่บนเตียงเธอเช็คอาการของริก้าจากนั้นก็เอาปัสสาวะของเธอไปตรวจที่แล็ปภายในบริษัทยาแห่งนี้

"ฉันต้องใช้เเล็ปค่ะคุณริชาร์ด"

"เอาไปให้บอดี้การ์ด ในนี้มีแล็ปอยู่"ด้วยความที่นี่เป็นบริษัทผลิตยาทำให้ภายในนี้มีเครื่องไม้เครื่องมือทั้งทางด้านการเเพทย์และการวิจัยอยู่มากมายเรียกได้ว่าเป็นบริษัทที่ใหญ่พอๆกับบริษัทของอัลเบอร์โตเลยก็ว่าได้

"นี่ครับหมอผลแล็ป"บอดี้การ์ดหนุ่มยื่นผลเเล็ปมาให้คุณมาดู

"สรุปเป็นอะไร"ริชาร์ดเอ่ยถามชั้นมาด้วยความอยากรู้

"คนไข้ตั้งครรภ์อยู่นะคะ"

"อ่ออืมไปได้"แพทย์หญิงเดินออกจากห้องไปหลังจากทำหน้าที่เสร็จ

"ว้าวสาวน้อยในนี้เป็นลูกของใครกันนะไออัลเบอร์โตรึเปล่า?"

"..."ริก้านั่งนิ่งเงียบไม่ไหวติงเธอเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมานิดๆ

"ฉันว่าชั้นมีอะไนสนุกๆให้อัลเบอร์โตดูแล้วล่ะ"พูดจบริชาร์ดก็ให้บอดี้การ์ดมาถ่ายคลิปของริก้าที่กำลังนั่งน้ำตาไหลนองเต็มหน้าด้วยความกลัวเพราะริชาร์ดจ่อปืนไว้บนหน้าท้องของเธอ

"ไงอัลเบอร์โตมึงดูนี่เมียมึงท้องว่ะ จะให้กูทำไงดีน้า"ชายวัยกลางคนหันไปพูดกับกล้องอย่างกวนๆแต่การกระทำของเขากลับทำให้ริก้ากลัวจนตัวสั่น

"จัดการส่งคลิปไปให้มันดู"

"ครับ"บอดี้การ์ดหนุ่มจัดการส่งคลิปวิดีโอที่ถ่ายไว้ไปให้อัลเบอร์โตดูตามคำสั่งนาย

"นายครับมีคลิปวิดีโอจากใครสักคนส่งมาให้นายครับ"

"เปิดดู"

"นี่ครับ"ริคาร์โดยื่นไอเเพดให้อัลเบอร์โตดูในขณะที่กำลังนั่งรถไปเอาตัวริก้ากลับมา

"..."คลิปวิดีโอที่ถูกส่งมาเผยให้เห็นถึงหน้าของริก้าเธอนั่งน้ำตานองหน้าเพราะถูกริชาร์ดจ่อปืนไว้ที่ท้องและเมื่ออัลเบอร์โตเห็นคลิปเขาถึงกับช็อคเมื่อรู้ว่าริก้ากำลังตั้งท้องลูกของเขาอยู่

"จัดการเผาโรงงานมันทั้งหมด"

"ครับ"ริคาร์โดรับคำสั่งจากนายก่อนที่จะโทรหาลูกน้องให้จัดการเผาโรงงานยาของริชาร์ดทั้งหมดที่มีอยู่ในประเทศอิตาลี

ฝ่ายริชาร์ดเองที่รู้ตัวว่าโรงงานของตนเองถูกเผาทั้งหมดทำให้เขาโกรธจนตัวสั่นและในไม่ช้าเหล่ามาเฟียกว่าร้อยชีวิตก็บุกมาถึงบริษัทของริชาร์ดจนได้

"ฮอลล์มายังวะ"

"อีกสามนาทีครับนาย"

"โถ่เว้ย เตรียมตัวแม่นี่ให้พร้อม"ริชาร์ดสบถออกมาอย่างหัวเสียที่ตอนนี้บริษัทของเขาถูกล้อมโดยบอดี้การ์ดกว่าหลายชีวิตของอัลเบอร์โตพร้อมอาวุธครบมือทำให้ลูกน้องที่อยู่ด้านล่างตายกันจนหมด

"ทางนี้ครับนาย"อัลเบอร์โตเเละลูกน้องกว่าอีกสิบคนรีบวิ่งขึ้นไปในลิฟต์

"ห้องนี้ครับ"

"ปัง"ทันทีที่ขึ้นมาถึงลูกน้องของริชาร์ดก็ถูกยิงจนตายโดยฝีมือของริคาร์โด

"ปังๆๆ"อัลเบอร์โตใช้ปืนยิงเข้าไปที่ประตูจากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องและก็พบกับริชาร์ดที่กำลังเอาปืนจ่อท้องของริก้าอยู่

"ถ้ามึงเข้ามาลูกมึงตายแน่"

"ฮะ...ฮึกอัลเบอร์โตช่วยด้วย"

"ปล่อยเมียกู"

"ปล่อยก็โง่นะสิ"

"นายครับฮอลล์มาถึงแล้ว"

"ปัง"เสียงปืนดังขึ้นกระสุนถูกเจาะเข้าที่หัวของลูกน้องริชาร์ดจนตายคาที่

"ปัง"ริชาร์ดเหมือนคนสติเเตกทันทีที่อัลเบอร์โตวิ่งเข้ามาช่วยริก้าเขาก็ลั่นไกปืนลงบนท้องของเธอ

"ฮึก ลูก"ริก้าหายใจเข้าปอดเฮือกสุดท้ายก่อนจะหมดสติไปโดยที่มือยังกอบกุมหน้าท้องไว้อยู่

"ปัง"กระสุนนัดสุดท้ายถูกเจาะเข้าไปกลางหัวของริชาร์ดโดยริคาร์โดในขณะที่เขากำลังเตรียมวิ่งขึ้นไปชั้นดาดฟ้า

"ฮึก ริก้า"อัลเบอร์โตรีบวิ่งไปพาตัวริก้าออกมาจากตรงนั้นเขารีบวิ่งลงมาข้างล่างอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้ริก้าและลูกน้อยของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย

"ไปโรงพยาบาลด่วน"เสียงเข้มเอ่ยสั่งคนขับรถ รถหุ้มเกราะคันหรูทะยานออกมาจากบริษัทของริชาร์ดและรีบมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลด้วยความรวดเร็ว กลิ่นควาเลือดลอยคละคลุ้งไปทั่วรถทำให้อัลเบอร์โตถึงกับใจเสียเขากำลังภาวนาให้ริก้าและลูกปลอดภัย

Martinez's hospital

"อดทนหน่อยนะจะถึงแล้ว"รถเลี้ยวเข้ามาในโรงพยาบาลด้วยความรวดเร็วจนเกือบชนคนข้างทางแต่โชคดีที่เขาหลบได้ทันก่อนจะมีเสียงก่นด่าตามหลังมาด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงอย่างนั้นอัลเบอร์โตก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้นตอนนี้เขาสนใจเเต่ร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของริก้าและลูกน้อยในท้องแค่นั้น

"ทางนี้ครับ"อัลเบอร์โตอุ้มร่างของริก้าลงมาวางบนเตียงผู้ป่วย เธอถูกเข็นเข้าห้องฉุกเฉินด้วยความเเละถูกส่งต่อไปที่ห้องผ่าตัดทันที

น้ำตาเริ่มไหลคลอเบ้าของชายหนุ่มเป็นเวลากว่าหลายชั่วโมงแล้วที่เขานั่งรอเธออยู่ด้านนอกภายในใจเขาร้อนรุ่มเเทบจะสามารถเผาไหม้ตัวเองและคนรอบข้าง อัลเบอร์โตเอาแต่โทษตัวเองที่เป็นสาเหตุที่ทำให้ริก้าต้องตกอยู่ในอันตรายหากตอนนั้นเขายอมฟังเธอสักนิดเรื่องทั้งหมดคงจะไม่เป็นอย่างนี้

เวลาผ่านไปอยู่หลายขั่วโมงก่อนที่หมอเจ้าของไข้จะเดินออกมาบอกอาการของคนไข้ให้อัลเบอร์โตรับทราบ

"คนไข้ปลอดภัยดีนะครับเเต่หมอไม่สามารถช่วยชีวิตลูกคุณเอาไว้ได้เสียใจด้วยนะครับ"ร่างหนาล้มทรุดลงไปนั่งกับพื้นหลังจากที่หมอบอกว่าลูกของเขาได้จากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ อัลเบอร์โตยันตัวเองลุกขึ้นมาเพื่อที่จะไปหาริก้าที่ห้องพักฟื้น

หญิงสาวนอนอยู่บนเตียงคนไข้รอบตัวเต็มไปด้วยสายน้ำเกลือและอุปกรณ์ทางการเเพทย์ต่างๆทั้งเครื่องวัดความดัน เครื่องวัดชีพจรใบหน้าของเธอดูซีดเซียวจนน่าเป็นห่วงถึงลูกจะตายแต่นับว่ายังโชคดีอยู่มากที่ริก้าไม่เป็นอะไรเพราะหากต้องเสียเธอกับลูกไปพร้อมกันเขาคงทำใจไม่ได้เเน่ๆ

อัลเบอร์โตนั่งเฝ้าริก้าอยู่ไม่ห่างตลอดทั้งคืนเค้านั่งมองแต่ใบหน้าของเธอพร้อมกับความรู้สึกผิดที่กัดกินจิตใจเขาอยู่ตลอดจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

 

 

 

 

 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น