รับจ้างตั้งครรภ์ Mpreg [END]
EP.1 ทดแทนบุญคุณ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
EP.1 ทดแทนบุญคุณ

EP.1 ทดแทนบุญคุณ

[รับจ้างตั้งครรภ์] : สวีทการ์เดนท์

 

 

 

ณ ชุมชนแออัดใจกลางกรุงเทพฯ

คุณหญิงดารากานต์แห่งตระกูลหิรัญเทพากรได้เดินทางมาที่นี่เป็นวันที่สามแล้ว จุดประสงค์ก็เพื่อมาตามตื๊อลูกชายบ้านนี้ให้ไปอยู่ด้วยกัน โดยมีป้าแม่บ้านที่เป็นคนเก่าคนแก่คอยรับใช้ตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ติดสอยห้อยตามมาด้วยเพราะเคยเป็นคนในพื้นที่ และมีบอดี้การ์ดรูปร่างสูงใหญ่อีกสองคนคอยคุ้มกันเนื่องจากที่แห่งนี้เป็นสังคมมั่วสุมอันดับหนึ่ง มีทั้งนักเลงหัวไม้และยาเสพติดเยอะแยะไปหมด

 

“ให้น้องสุดที่รักไปกับพวกเราเถอะนะคะ ก็อย่างที่บอกว่าเรามีค่าตอบแทนให้อย่างงามเลย” เธอพูดจาไพเราะเสนาะหูบวกกับเครื่องหน้าที่สละสลวยงดงามแม้อายุจะปาเข้าเลขห้าแล้วก็เถอะ ดวงตาฉายแวววิงวอนราวกับว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายหากไม่ได้ตามความมุ่งมาดปรารถนา

 

“มาลัย แกไม่อยากมีชีวิตที่ดีขึ้นหรอกหรือ ถ้ามีเงินจะได้ย้ายออกจากที่นี่ตามที่แกเคยวาดฝันไว้ พื้นที่ตรงนี้ยังไงสักวันก็ต้องโดนไล่อยู่ดีนั่นแหละ”

 

“พี่ใจ การที่ลูกชายฉันสามารถตั้งท้องได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องขายลูกกินหรอกนะ” วันแรกก็คุยกันแล้วว่าเธอไม่ยอม พอเมื่อวานเธอไม่ให้ลูกชายออกมาเจอคนรวยคนนี้เลยด้วยซ้ำ

 

“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ เราแค่มาทำสัญญาตกลงกันว่าให้น้องรักอุ้มท้องให้ลูกชายของดิฉันเฉยๆ ไม่ได้มีข้อผูกมัดอย่างอื่นอีกเลย แค่ในระยะนี้ให้อยู่ร่วมชายคาเดียวกันจนกว่าเด็กจะคลอดเท่านั้นเอง หรือถ้าคุณแม่ไม่สบายใจก็ให้คิดซะว่าน้องรักรับจ้างอุ้มบุญก็ได้ค่ะ” คุณผู้หญิงยังพยายามโน้มน้าวใจเต็มที่

 

“ถ้าคุณคิดแบบนั้น ทำไมไม่ไปจ้างคนอื่นล่ะคะ ขอโทษด้วยที่เสียมารยาทถาม” มาลัยพูดตามที่คิดทั้งหมด

 

“ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยอะไรก็ถามได้เลย ที่เราไม่จ้างอุ้มบุญในครรภ์ผู้หญิงก็เพราะว่าลูกชายของดิฉันเขาชอบผู้ชายค่ะ เขาต้องการมีบุตรกับผู้ชายด้วยกัน”

 

“แล้วทำไมถึงต้องให้ไปอยู่ที่นู่นคะ ในเมื่อหากฝั่งเรายอมตกลงก็แค่คลอดให้เฉยๆ” เธอถามต่ออีก เรื่องรสนิยมทางเพศเธอเข้าใจดี แต่ไม่เห็นต้องให้ย้ายไปอยู่ด้วยกันเลย

 

“เราต้องแน่ใจว่าแม่ของเด็กกินอยู่อย่างสบาย รวมไปถึงสุขภาพร่างกายและจิตใจด้วย ไม่ให้อยู่ในสภาวะเสี่ยงแท้งไม่ว่าจะกรณีใดๆทั้งสิ้น”

 

“ตกลง!” เสียงทุ้มหูประกาศอย่างหนักแน่น

 

“พี่ทอง!!” มาลัยเบิกตากว้างกับการปรากฏตัวของสามี เธออุตส่าห์หลอกล่อให้ออกจากบ้านแล้วทำไมถึงกลับมาไวขนาดนี้

 

“ที่มึงใจดีให้เงินกูออกไปกินเหล้าก็เพราะไม่อยากให้กูรู้เรื่องนี้น่ะเหรอ ถ้าชาวบ้านไม่ลือกันว่ามีคนรวยมาหามึง กูก็คงไม่รู้อะไรเลย กะจะหอบเงินพากันหนีล่ะสิ” ปกติถ้าจะไปกินเหล้าต้องได้ขโมยเงิน แต่นี่ภรรยาหยิบยื่นให้ด้วยความเต็มใจ วันแรกก็งงๆหน่อย วันที่สองเริ่มเอะใจเพราะได้ยินชาวบ้านพูดคุยกัน วันนี้ก็เลยทำทีเป็นออกจากบ้านแล้ววกกลับมาดู

 

“...” ผู้เป็นภรรยาไม่เถียงเพราะรู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น ที่ไม่อยากให้รับรู้ก็เพราะกลัวสามีจะตัดสินใจคนเดียวและก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

 

“ไอ้รักมันมุดหัวอยู่ที่ไหน ใครอยากได้ตัวมันก็เอาไปเลย” คนเป็นพ่อประกาศกร้าว เพราะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าเงินทอง

 

“ไม่นะพี่ เราต้องเคารพในการตัดสินใจของลูก” ซึ่งมาลัยได้คุยกับลูกชายเรียบร้อยแล้ว ที่รักไม่อยากหารายได้ด้านนี้เพราะไม่รู้ว่าลูกที่เกิดมาจะเป็นยังไง ครรภ์ผู้ชายคงแตกต่างจากครรภ์ผู้หญิง อีกอย่างถ้าลูกน้อยอยู่กับเขาตั้งเก้าเดือน สุดท้ายต้องเดินหันหลังให้ เขาคงทนไม่ได้แน่ๆ

 

“ไอ้รัก มึงออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เกิดมาผิดปกติขนาดนั้นมีคนเอาเงินมากองตรงหน้าก็บุญหัวมึงแค่ไหนแล้ว อย่าโง่นักเลยที่จะไม่เอา ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้หรอก” นายทองลั่นวาจาด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น

 

ชายหนุ่มร่างบางวัยยี่สิบปีคนนี้ชื่อสุดที่รัก เขาเกิดในวันแห่งความรักแต่กลับไม่ค่อยมีใครรัก นอกจากคุณแม่ ขนาดพ่อแท้ๆยังตราหน้าว่าเขาเป็นตัวเสนียดจัญไรร่างกายผิดมนุษย์มนา มีอวัยวะเพศเป็นชายแต่สามารถท้องได้อย่างกับผู้หญิง ร่างสั่นเทายังนั่งกอดเข่าอยู่ท่าเดิมไม่คิดจะไปไหน ได้ยินบทสนทนาของคนด้านนอกทั้งหมด คนพวกนั้นต้องการซื้อตัวเขาในราคาหลายล้านเพื่อไปอุ้มท้องให้ เรื่องที่เขาสามารถมีลูกได้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ หนึ่งในนั้นก็คือป้าใจ คนที่แม่ของเขาขอยืมเงินบ่อยๆในวันที่ครอบครัวลำบาก จะว่าไปตั้งแต่จำความได้ก็ลำบากมาทั้งชีวิตนั่นแหละ

 

“ออกไปตกลงซะ มีเพียงสิ่งนี้ที่มึงจะทดแทนบุญคุณกูได้”

 

แววตาแดงก่ำมองพ่อตัวเองที่ถีบประตูเสียงดังโครมคราม ฝีเท้าหนักกระทืบจนแผ่นไม้เก่าๆสั่นสะเทือนไปหมด ทำให้ผนังสังกะสีที่ชำรุดทรุดโทรมสั่นคลอนไปด้วย ที่จริงที่รักกับพ่อก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้ว พยายามเป็นฝ่ายปรับตัวเข้าหา แต่พ่อไม่ได้มีความรู้สึกอยากคลุกคลีกับเขาเลย ยังดีนะที่ยังให้เรียกว่าพ่ออยู่

 

“พี่ทอง อย่ามาบังคับลูกนะ” มาลัยวิ่งเข้ามาขวางเอาไว้ ก่อนจะทรุดลงกอดลูกชายเพียงคนเดียวของเธอ ใครไม่รักก็ช่าง...เธอรักมาก

 

“พวกมึงจะโง่ไปถึงเมื่อไหร่ จะทนกับสภาพนี้ไปทำไม ในฐานะผู้ให้กำเนิด...กูจะขายมันให้กับคนรวย” คนเป็นพ่อเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ

 

“...” สุดที่รักในเวลานี้ดวงตาสั่นระริกยิ่งนัก อยากร้องไห้แต่ก็ต้องอดทนอย่างเช่นทุกครั้ง เพราะคุณพ่อของเขาจะด่าซ้ำกว่าเดิมหากได้เห็นน้ำตา

 

เขาเป็นตัวกาลกิณีจนถึงขั้นทำให้พ่อไม่อยากมีลูกอีกเลย ครั้นจะมีคนที่สองก็กลัวว่าจะผิดปกติเหมือนอย่างเขา แต่ทุกอย่างมันเป็นไปแล้ว ไม่มีสิทธิ์เลือกเกิดด้วยซ้ำแต่เขากลับผิดเต็มๆในสายตาของพ่อ จำได้เสมอที่ท่านเคยไล่ให้ไปฆ่าตัวตาย มีเพียงแม่มาลัยที่คอยโอบกอดตลอดมา ถ้าวันนี้เขาจะตัดสินใจพาแม่ออกจากที่นี่เพื่อหนีพ่อ จะกลายเป็นลูกอกตัญญูหรือไม่

 

“ถ้าพ่อให้ไป รักขอพาแม่ไปอยู่ด้วย” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเบาราวกับคนหมดแรง

 

“ก็ไปสิ ใครห้าม แต่กูต้องได้เงิน” คำตอบนั้นทำเอาทั้งภรรยาและลูกชายอึ้งไปตามๆกัน ก็พอจะรู้อยู่แล้วว่าไม่รักเขาแต่เพิ่งรู้ว่าท่านไม่คิดจะรั้งแม่ด้วย

 

“ไปกับรักนะครับ” ชายหนุ่มมองหน้าหญิงวัยห้าสิบด้วยความเหน็ดเหนื่อยใจ

 

“รัก” มาลัยทั้งกอดทั้งหอมลูกชาย

 

“ถึงเวลาที่ต้องตอบแทนพระคุณแล้ว แค่อุ้มท้องเอง รักอยากมีแม่อยู่ใกล้ๆ ไปกับรักนะครับ” เขาย้ำคำเดิม ทั้งสองกอดกันกลม ด้านคุณแม่เริ่มสะอื้นจนตัวสั่น เคารพในการตัดสินใจของลูกเสมอและจะไม่ยอมทิ้งลูกชายไปไหน ส่วนสุดที่รักปวดตาปวดจมูกไปหมดเพราะกลั้นใจไม่ให้ร้องออกมา

 

“รักลูกแม่ ฮึก!”

 

“กอดกันให้พอใจแล้วก็ออกไปตกลงกับเขาซะ” สามียังคงรบเร้าไม่หยุด ทั้งมองภาพตรงหน้าด้วยความตลกสิ้นดี

 

สุดที่รักกอดคุณแม่เนิ่นนานจนกระทั่งพยุงกันออกมาหาแขกเพื่อเจรจาต่อ ส่วนผู้เป็นพ่อทำทีนั่งอยู่ในบ้านแต่ก็เงี่ยหูฟังตลอดว่าผลจะเป็นยังไง ชายหนุ่มตัวเล็กมองหน้าคุณผู้หญิงที่แต่งตัวดีราศีจับ บนใบหน้ามีรอยยิ้มประดับอยู่ เพิ่งเคยเจอครั้งที่สองแต่เขาสามารถรับรู้ได้ถึงความใจดีที่แผ่ออกมาจากตัว

 

“การอุ้มท้องที่ว่าคือทำแบบไหนเหรอครับ ต้องนอนด้วยกันหรือเพียงแค่ฝากน้ำเชื้อเข้าสู่ร่างกายของรัก” ถึงการศึกษาจะจบเพียงระดับชั้น ม.ปลาย แต่ก็เคยเรียนเรื่องทารกในครรภ์

 

“ต้องมีความสัมพันธ์ทางร่างกายเพื่อจะได้ตัวอ่อนที่สมบูรณ์ เพราะครรภ์ผู้ชายไม่แข็งแรงเท่าครรภ์ผู้หญิง เรื่องนี้เราได้ไปปรึกษาคุณหมอมาแล้ว” ดารากานต์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม เธอเอ็นดูเด็กหนุ่มตรงหน้าเนื่องจากเจอกันกี่ครั้งก็วางตัวดีเสมอ ใบหน้าก็แสนน่ารักเหลือเกิน

 

“...” หัวใจคนฟังเต้นตุบๆแทบทะลุอกหลังจากได้ฟังคำตอบ ต้องมีความสัมพันธ์ทางร่างกายกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้

 

“ถ้าฝืนก็ไม่ต้องทำนะลูก แม่ไม่ได้ลำบากอะไร” มาลัยแทรกขึ้นมา ซึ่งย้อนแย้งกับฐานะครอบครัวยิ่งนัก สุดที่รักรู้ดีว่าแม่ลำบากมาโดยตลอด ยิ่งตอนนี้ป่วยด้วยโรคไขข้อกระดูกเสื่อมอีก

 

“แต่รักไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับชายใดเพราะชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะต้องตั้งท้อง จึงไม่ค่อยมั่นใจว่าจะให้กำเนิดทารกที่สมบูรณ์ได้จริงๆ” สุดที่รักพูดกับคุณหญิงอีก

 

“จะมีคุณหมอประจำตัวคอยดูแลตั้งแต่การตรวจร่างกาย ดูแลทุกๆส่วนบนร่างกาย มีการสอนเรื่องเตรียมความพร้อมก่อนมีเพศสัมพันธ์ สามารถเลือกเพศของทารกได้ด้วยนะว่าคนสองคนต้องทำกันท่าไหน เขาจะอยู่กับน้องรักไปจนถึงตอนคลอดเลย คุณหมอเป็นผู้หญิงค่ะ” เธอบอกกลับแบบไม่ปกปิด

 

“อ๋อ ครับ” อ๋อไปอย่างนั้นแหละ ไม่มีความรู้อะไรสักอย่าง แต่ถ้าถึงเวลานั้นจริงๆก็คงได้รู้

 

“แล้วลูกชายของคุณนิสัยใจคอเป็นยังไงคะ โมโหร้ายหรือเปล่า ลูกชายของฉันจะบอบช้ำหรือไม่หากเผลอทำอะไรไม่เข้าตา” มาลัยเป็นฝ่ายถามขึ้นบ้าง ต้องมั่นใจว่าลูกชายตัวเองจะปลอดภัย

 

“ลูกชายของฉันให้เกียรติคนอื่นเสมอ ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เรื่องทำร้ายร่างกายทุบตีให้บอบช้ำไม่มีแน่นอนค่ะ สบายใจได้ หากคุณแม่ไปอยู่ด้วยกันยังไงก็อยู่ในสายตาอยู่แล้ว”

 

“ไปอยู่ด้วยกันเถอะมาลัย คุณทัพฟ้าเป็นผู้ชายใจดี เป็นมิตรกับทุกคน” ป้าใจช่วยโน้มน้าวอีกแรง

 

“ก็สุดแล้วแต่ลูก” เธอหันไปหาลูกชาย

 

“ครับ รักจะรับจ้างตั้งครรภ์” เมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพอใจ ดารากานต์ก็ยิ้มกว้างทันที เธอจะมีหลานตามความประสงค์แล้วสินะ

 

...

 

ก่อนจะพาหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักเข้าบ้าน คุณหญิงดารากานต์ได้พาไปแปลงโฉมเสียก่อน ผลปรากฏว่าเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน เธอให้รถอีกคันมารับป้าใจและแม่ของสุดที่รักกลับบ้านไปก่อน ตอนนี้เธอกำลังจับเด็กหนุ่มมาแต่งองค์ทรงเครื่อง ให้พนักงานห้างฯช่วยจัดการตั้งแต่หัวจรดเท้า อันดับแรกคือการขัดสีฉวีวรรณอาบน้ำแร่แช่น้ำนมให้กายหอมกรุ่นดึงดูดลูกชายของเธอ มีการพูดชมไม่หยุดว่าหน้าตาจิ้มลิ้มและผิวพรรณดีมาก เรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายต่างๆ ก็จัดการซื้อให้ใหม่ทั้งหมด มีตั้งแต่ตัวละหลักพันบาทจนกระทั่งถึงหลายหมื่นบาท ซึ่งแน่นอนว่าชีวิตที่ผ่านมาที่รักไม่เคยได้สัมผัสช่วงเวลาแบบนี้เลยสักครั้ง

 

“รักว่าพอก่อนดีกว่าครับ เรารีบกลับกันเถอะ รักเป็นห่วงแม่” นี่ก็เย็นมากแล้ว ไม่รู้ว่าคุณแม่ของเขาได้กินข้าวกินปลาหรือยัง

 

“ไม่ต้องห่วงนะน้องรัก ฉันฝากป้าใจดูแลเป็นอย่างดี”

 

“แค่นี้ก็เยอะแล้วนะครับ รักใส่ไม่หมดหรอก” ชายร่างบางมองของที่อยู่ในมือบอดี้การ์ดทั้งสองคนจนท้อใจ ปกติมีเสื้อผ้าแค่ไม่กี่ตัวที่ผลัดกันซักผลัดกันใส่วนอยู่อย่างนั้น

 

“ร้านสุดท้ายแล้ว” ชายหนุ่มถูกดึงแขนเข้าไปในร้านกางเกงในผู้ชาย ซึ่งมันแบ่งเป็นสองโซนอย่างชัดเจนคือกางเกงในแบบทั่วไปกับกางเกงในแนวเซ็กซี่ และแน่นอนว่าคนที่ต้องการหลานตัวน้อยต้องพาเดินไปโซนนั้นอยู่แล้ว

 

“เอ่อ” ที่รักเบิกตากว้างไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ละตัวมีการออกแบบที่แตกต่างกันออกไป แต่จุดประสงค์ก็คือเน้นโชว์แก้มก้นเป็นหลัก

 

“ตัวนี้ทำได้โดยที่ไม่ต้องถอด” คุณหญิงพึมพำออกมาเมื่อพินิจกางเกงในตัวบนหุ่น มันเว้าโชว์ก้นแต่ด้านหน้ากลับปิดมิดชิด

 

“...” ที่รักกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความประหม่า ว่าตามตรงคือยังไม่เคยเห็นหน้าคนที่เขาจะต้องร่วมหลับนอนด้วยเลย ไม่รู้ว่าเป็นคนแบบไหน แต่นี่กลับซื้อกางเกงในไว้รอแล้ว ซึ่งสำหรับเขามันดูวาบหวิวเกินไป

 

“น้องรักชอบสีไหนคะ” ปากเรียวแต่งแต้มลิปสติกสีชมพูเอ่ยถาม แต่สายตายังกวาดมองสินค้าภายในร้าน

 

“สีไหนก็ได้ครับ รักใส่ได้หมด” เขาตอบกลับเสียงเบา ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อต้องมายืนเลือกของแบบนี้

 

“อืม... แต่ตาทัพชอบสีเทาเข้ม งั้นเอาเทาเข้มสามตัว แล้วก็สีชมพูอ่อนสามตัว อีกสามตัวเอาเป็นลูกไม้สีขาวนะคะ ไซซ์เอสทั้งหมดค่ะ”

 

ที่รักปล่อยให้คุณหญิงจัดการทุกอย่าง เวลานี้เขาไม่ต่างอะไรกับหุ่นลองชุดเลย ไม่อยากโต้แย้งเพราะไม่มีสิทธิ์ หลังจากที่จรดปลายปากกาเซ็นชื่อในสัญญาฉบับนั้น ก็ถือว่าตัวเองเป็นลูกจ้างคนหนึ่ง  

 

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง รถตู้คันสีดำสนิทก็แล่นเข้าสู่อาณาเขตบ้านหลังใหญ่ ดวงตากลมมองที่อยู่อาศัยที่มันใหญ่โตมโหฬารราวกับคฤหาสน์ นี่เรียกว่าบ้านอย่างนั้นเหรอ 

 

“ที่รัก พี่ทัพฟ้ายังไม่กลับจากบริษัท หลังจากทานข้าวเสร็จให้เข้าไปรับฟังคุณหมอก่อนนะ คิดว่าคงเริ่มงานคืนนี้ได้เลย” ดารากานต์เอ่ยขึ้นเมื่อรถจอดสนิทภายในโรงจอด หัวใจดวงน้อยพลันหล่นวูบเนื่องจากยังไม่ได้เตรียมใจไว้ ไม่คิดว่าจะได้เริ่มงานเร็วขนาดนี้

 

 

 

—-TBC—-

 

 

ตอนแรกมาแล้วค่า

พวกเขาจะได้เจอกันตอนหน้านะคะ

 

  ขอสงวนสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ฉบับเพิ่มเติม พ.ศ. 2558 ห้ามทำการคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหานิยายทุกเรื่องของนักเขียนสวีทการ์เดนท์   ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่คอยติดตามผลงานค่ะ
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น