ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ระยะทาง

เวลาแห่งความสุขชั่งเดินเร็วเหลือเกินครับ ตอนนี้ผมอยู่สนามบินสุวรรณภูมิใช่แล้วครับวันนี้เป็นวันเดินทางของผม ประเทศที่ผมไปเป็นประเทศสวิตช์เป็นประเทศที่โรแมนติกมากเลยครับ อยากให้คนในอ้อมกอดนี้ไปด้วยกันจัง คงได้เมฆน้อยหรือไม่ก็เดียร์น้อยกลับมาแน่ ไม่ต้องสงสัยหรอกครับว่าเมียผมไปไหน กอดผมตั้งแต่อยู่บนรถจนมาถึงนี้ไม่ยอมปล่อยเลย ยัยขี้อ้อนของผมคงเหงาแย่

"จะกอดจนไปขึ้นเครื่องเลยหรือไงครับเมีย" กอดแบบนี้ผมก็ไม่อยากไปพอดี อยากกลับคอนโดกับเมียจะแย่

"อื้อ ขอกอดหน่อยคิดถึง" ก็ฉันต้องเก็บอ้อมกอดของเขาไว้นี่ ไม่ได้กอดตั้งปีหนึ่ง

"ทำแบบนี้ก็ไม่อยากไปแล้วสิ" ใครจะอยากไปละครับเสียงเมียหงอยเหมือนหมา

"ป๋า ม๋า สวัสดีดีครับ" ป๋ากับม๋ามาส่งผมขึ้นเครื่องด้วยแหละ นึกว่าจะไม่มา

"เอ่ออ สวัสดีดีค่ะ" ฉันผละออกจากเมฆเผื่อมาสวัสดีป๋ากับม๋าของเขา ฉันค่อนข้างสนิทกับครอบครัวเมฆพอสมควร

"ติดตาเมฆใหญ่เลยนะจ๊ะหนูเดียร์ :)"

"ม๋าอย่าแซวยัยนี้สิครับ น่าแดงหมดแล้ว" โดนม๋าแซวถึงกับมุดเข้าอกผมเลย

"เดี๋ยวไม่ได้กอดนานค่ะม๋า ต้องรีบเก็บเกี่ยวค่ะ" ฉันบอกม๋า ทำเอาม๋าป๋าหัวเราะกันออกมา

"ใกล้ขึ้นเครื่องแล้วนิ เดินทางปลอดภัยนะไอ้ลูกชาย" ผู้ชายวัยกลางคนเดินมากอดลูกชายตัวเอง

"ดูแลตัวเองด้วยนะลูก เดี๋ยวลูกสะใภ้ม๋าจะดูแลให้" จุ๊บ ผู้หญิงวัยกลางคนเดินเข้าไปกอดลูกชายสุดที่รักของตัวเอง

"ผมฝากด้วยนะครับม๋า" ผมหันหน้าไปหายัยตัวเล็กที่ทำท่าทางจะร้องไห้และเดินเข้าไปกอดเธอ นี่เป็นกอดสุดท้ายที่ผมจะได้กอดเธอ เพราะหลังจากนี้ผมคงต้องห่างหายไปนาน

"อึกอื่อ ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ อย่าหักโหม" ฉันว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะแต่มันอดไม่ได้ คนที่อยู่ด้วยกันทุกวันต้องมาห่างกัน ฮื่อพูดแล้วเศร้า

"อย่าร้องไห้นะครับคนดี จะรีบกลับมาหานะครับจุ๊บ" พูดจบผมก็จุ๊บเหม่งไปทีหนึ่ง อ่าเมียนี้ยังไงชอบทำตัวให้เป็นห่วง

"อยู่นู้นก็อย่ามองหญิงละ รักนะคะ จุ๊บ" ต้องจากแล้วสินะ

"จะเอาเวลาที่ไหนไปมองครับเมีย แค่เวลาคิดถึงเมียก็หมดไปแล้ว" เพราะเวลาของผมทั้งหมดก็มีแต่เมียคนเดียวครับ

"ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เค้าจะรอเมฆนะรอวันที่เราได้กอด ได้จุ๊บ ได้ตื่นขึ้นมาเจอหน้ากันทุกวันแบบเมื่อก่อน" แล้วน้ำตาฉันก็ไหล อึบสิ ยัยขี้แงเอ่ย

"ต้องไปแล้ว อย่าดื้อละ รักเมียนะครับ จะคอลหาทุกคืนนะครับ พรึบ" ผมเดินไปกอดเธอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วผละออกเดินเข้าเกท

"ฮื่อ สมกับเป็นยัยขี้แงจริงๆเลยนะฉันเนี่ย" อดทนนะเดียร์ปีเดียวเท่านั้น อดทน ได้แต่ท่องไว้ในใจ

"ไปกันเถอะหนูเดียร์ ม๋ากับป๋าจะไปส่ง"

 

 

บนเครื่องบิน

คิดถึงเมียแทบจะบ้า อยากกอดเมียใจจะขาดเห็นนํ้าตาเมียแล้วใจแทบสลายผมก็ได้แต่อดทน เพื่อครอบครัว ผมมาเปิดตัวบริษัทใหม่ของครอบครัวที่นี่และต้องดูแลให้ได้กำไรเท่าบริษัทแม่ จึงจะกลับไปหาเมียได้ระยะเวลาก็แล้วแต่ผมกำหนดว่าจะสำเร็จช้าหรือเร็วป่านนี้จะเอาอะไรอยู่นะ จะคิดถึงผมบ้างหรือเปล่า ผมเป็นห่วงเมียกลัวจะร้องไห้ไม่ยอมกันข้าวนะสิ ยิ่งตัวเล็กๆอยู่ด้วย เพื่ออนาคตที่ดีของเมียและลูกที่ผมคิดจะมีผมต้องอดทนและทำให้พวกเขาอยู่สุขสบาย คิดถึงก็คอลเอาครับ

 

เดียร์

หลังจากไปส่งเมฆก็กลับมาคอนโด กลิ่นตัวเขาก็ยังคงเต็มห้องเต็มหมอน คิดถึงจะแย่แล้วเนี่ย เวลาคิดถึงแล้วไม่ได้กอดมันทรมานอย่างนี้นี่เอง ทำไมฉันอ่อนแอจังเลยนะ ฉันเข้าใจคนที่ไม่ได้อยู่ใกล้กับคนที่เรารักแล้วแหละ แล้วใครจะกอดฉันตอนนอนละ ก็ฉันติดนี่น๊า ติดจุ๊บเหม่ง จุ๊บหัวของเค้า ติดไปงอแงใส่เขา ติดทุกอย่างที่เป็นเค้า ฮื่ออคิดถึงนี่แค่วันแรกนะ ผ่านไปหนึ่งปีเลยไม่ได้เหรอ ทำเวลาเดินช้า ที่เป็นอยู่นี่คือฉันรักเขามากแล้วฉันก็ติดแฟนฉันมาก วันหนึ่งเราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอด แล้วพอวันนี้วันว่างเปล่าอึกอื่อ ฉันได้แต่ร้องไห้อยากจะบินไปหาซะเดี๋ยวนี้แต่ฉันติดเรียน ฉันกำลังจะขึ้นปีสี่ เราเคยต้องแยกกันอยู่ และฉันจะอดทนเพื่อเค้า เพื่ออนาคตของเรา แค่ปีเดียวอย่าอ่อนแอนะเดีียร์

ตึ่ง!

สามี: คิดถึงเมียจัง

เมีย: ที่พักเป็นไงบ้าง

สามี: คิดถึงเมียครับ

เมีย: อื้อคิดถึงเหมือนกันคิดถึงมาก (นํ้าตานี่ก็ไหลจัง)

สามี: หยุดร้องไห้ได้แล้วนะครับเมีย คนอยู่ตรงนี้ใจจะขาดแล้ว

เมีย: ใครร้องไห้ไม่มีหรอก (รู้ดีอย่างกับอยู่ใกล้ๆ)

สามี: ก็ว่าจูบปากทุกวัน มันไม่แข็งนะ

เมีย: ก็มันยังไม่ชิลนิ อยากกอดจะแย่

สามี: พูดอีกจะบินกลับแล้วนะเมีย

เมีย: คนบ้า!

หลังจากคุยกับเมฆไม่นานเค้าก็ต้องไปดูงานต่อ หายคิดถึงบ้างแล้วแหละ แต่ก็ไม่ชิลค่อยๆปรับตัวทั้งเขาและฉัน ผ่านคืนนี้ไปฉันคงเก่งมากเลยแหละ ได้แต่ดูรูปในโทรศัพท์ของตัวเอง ฉันชอบถ่ายรูปเมฆมาเลยละ ดูรูปเขาเพลินๆนี่ก็ดึกมาแล้ว พรุ่งนี้ฉันมีเรียนเข้าอีก ถามว่านอนยังไงนะเหรอก็เอาหมอนที่เมฆหนุนเป็นประจำทุกวันมากอดนะสิ กลิ่นของเขาติดหมอนทำให้ฉันอบอุ่นอยู่ไม่น้อย เขาจะทรมานมากเหมือนฉันไหมนะ

ติึ่ง!

สามี: ฝันดีนะครับสุดที่รักของเมฆ

ฉันอ่านข้อความเสร็จก็ยิ้มออกมา ฝันดีนะคะสุดที่รักของฉัน

 

 

 

 

 

1 ไลค์ = 1 กำลังใจนะคะ

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น