นายเย็นชากับยัยขี้ตื้อ nc18+
ความสุขของครอบครัว. 26
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ความสุขของครอบครัว. 26

เบบี้

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่บนรถ ในรถมีพ่อแม่ลูคัส ลูคัสและธีนอล คนที่ไม่เป็นตัวเองที่สุดก็น่าจะเป็นลูคัสตอนนี้เค้าเหงื่อเต็มตัว ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันเค้าเป็นอะไรเค้าเงียบไม่พูดจากับใครตั้งแต่ขึ้นรถ

“ปาปี้เป็นอารายฮับ”

“ปะ...ป่าวครับ” เค้าเป็นอะไรกันแน่

“ปาปี้เค้าตื่นเต้นครับจะโดนคุณตาพี่นอลตี”

“พ่อเงียบไปหน่าาา” อ้อที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง

“คุณตาใจดีจะตาย จะตีปาปี้ทำไม”

“ไม่แน่นะครับ”

“ถ้าตีจริงๆ ป้มจะปกป้องปาปี้เอง”

“หึ” ลูคัสยิ้มแล้วหอมแก้มธีนอล

“พ่อ เดี๋ยวพ่อเข้าไปก่อนนะ”

“ฮ่าๆ ลูคัสผู้ไม่เคยเกรงกลัวใคร แต่กลับมากลัวพ่อตา” พ่อของลูคัสพูด

“นิ ลูคัสพ่อฉันไม่ได้โหดขนาดนั้นหรอก” มั้ง

“เห็นป่ะ บี้ยังพูดไม่เต็มปากเลยว่าไม่โหด”

“กล้าทำก็กล้าขอโทษดิ”

“กล้าอะกล้าอยู่แล้วพ่อ แต่ตอนที่เข้าไปจะหัวแตกมั้ย”

“หึ ตอนทำลูกเค้าไม่คิด”

ตอนนี้ถึงบ้านฉันแล้วทุกคนลงรถ ยกเว้นลูคัสที่ยังนั่งอยู่ในรถไม่ยอมลง

“ลูคัสลงมา”

“พ่อแม่เข้าไปก่อน”

“ฮ่าๆลูคัสลงมาเร็วๆ” ฉันพูด

ลูคัสก็ยอมลงมา

“โห้นี่ฟังเมียมากกว่าพ่อแม่แล้ว”

“ธรรมดาครับ” ก็ยังมีอารมณ์ขบขันนิ

.

.

“สวัสดีค่ะ ดิฉันคาเรียแม่ของตาลูคัส” แม่ลูคัสเอ่ยทักมายแม่ฉันกับพ่อฉัน

“สวัสดีครับผมคารอสพ่อของลูคัส”

“ค่ะสวัสดีค่ะ” แม่ฉันตอบกลับแบบยิ้มๆ ส่วนพ่อฉันนิ่งจ้าาาาา

“เอ่อ...สวัสดีครับคุณพ่อตาแม่ยาย” ดู๊!!!คำพูด

“ใครรับเป็นลูกเขย” หึเป็นไงละ

“ธีนอลมาหาตาหน่อยมา” พ่อฉันพูดกับลูคัสจบก็หันไปหาธีนอล

“เดี๋ยวพี่นอลจะไปแต่ตาต้องพูดกับปาปี้ป้มดีๆก่อน”

“ไม่เป็นไรครับ คุณตาเค้าคงไม่ชอบปาปี้เท่าไหร่” ลูคัสมันร้ายมันจะใช้ธีนอลอีกแล้ว

“ทำไมคุณตาต้องไม่ชอบปาปี้ป้มด้วย ปาปี้เป็นคนดีตามใจป้มนะ” ฉันเห็นลูคัสยิ้มมุมปาก ส่วนพ่อฉันหัวร้อนแล้วค่ะตอนนี้

“แก!!” พ่อฉันชี้หน้าลูคัส

“พอๆ เข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่าค่ะ ตรงนี้มีแต่คนไร้สาระ” แม่ฉันพูด คำว่าไร้สาระหันไปมองทางพ่อฉัน

“ไร้สาระที่ไหนกัน” พ่อฉันตะโกนตามหลัง

ทุกคนเข้ามานั่ง แม่ของฉันกับลูคัสก็พูดกันไปส่วนพ่อฉันก็นั่งหน้าบูดอยู่ ส่วนพ่อลูคัสก็คุยกับแม่ฉันอย่างจริงจังเรื่องของฉันกับลูคัส

“ผมอยากแต่งให้มันถูกวิธีไปเลยครับ” ลูคัสก็พูด

“ถามลูกฉันยังห้ะว่าจะแต่งรึป่าว”

“นิคุณอยู่เงียบๆไปเลย” แม่ฉันชี้หน้า

“เอาไงจะแต่งมั้ย” แม่หันมาถามฉัน

“ไม่ต้องก็ได้ เพราะเราก็มีธีนอลแล้วไง” จริงๆนะแต่งงานเมื่อก่อนฉันต้องการนะแต่ตอนนี้มีลูกแล้วก็ไม่รู้จะแต่งไปทำมั้ยอ่ะ

“ถ้าไม่แต่งก็จดทะเบียนสมรสให้ถูกต้องไป” แม่ฉันพูด

“แต่งมั้ย พี่อยากให้เราเริ่มกันใหม่นะ” ลูคัสหันมาจับมือฉัน

“ก็นี้ไงตัวก็เริ่มใหม่ให้เค้าเห็นแล้ว” ฉันเปลี่ยนสรรพนาม ลูคัสยิ้มน้ำตาคลอที่ฉันกลับมาพูดแบบนี้

“หมั่นไส้!! ตอนร้องไห้กลับมาบ้านแล้วมา..โอ้ย”. พ่อฉันพูดแต่ก็ไม่ทันพูดจบก็โดนแม่ฉันตีแขนก่อน

เราก็คุยกันต่อกันอาหารเย็นจนตอนนี้ค่ำแล้วฉันก็กำลังเก็บของของฉันกับธีนอลเพื่อจะย้ายไปอยู่บ้านของลูคัสเอาตรงๆก็ใจหายเหมือนกันนะ

ฟอดด~~

“เก็บเสร็จยัง ลูกง่วงละ” ลูคัสเดินมาหอมแก้มฉัน

“บี้ร้องไห้ทำไม พี่ทำอะไรผิด”

“ป่าวว เค้าแค่ใจหายเหมือนกันจู่ๆก็ต้องไปอยู่ที่อื่นไง”

“โอ้ยยตกใจหมด ไปอยู่ใช่ว่าจะกลับมาไม่ได้ พี่จะพากลับมาเที่ยวทุกอาทิตย์พี่สัญญา”

“พี่ก็ขอบคุณบี้มากนะที่ให้โอกาสพี่”

ลูคัสค่อยๆยื่นหน้ามาใกล้ๆฉัน

“ปาปี้~~~ พี่นอลง่วง”

ฉันกับลูคัสผลักหน้าออกจากกันแล้วหัวเราะออกมาธีนอลมาถูกจังหวะทุกครั้งจริงๆ

“ป่ะ...มามี้เก็บเสร็จพอดีไปนอนในรถ”

“ปาปี้อุ้มหน่อย”

“มา...ฮึบบ..”

ฉันเดินออกมาหน้าบ้านคนของลูคัสก็ยกของขึ้นรถฉันเดินไปหาพ่อแม่ ทั้งสองน้ำตาคลอ

“หนูจะมาหาบ่อยๆนะคะ รักพ่อแม่นะ”

ฉันเข้าไปกอดแล้วหอมแก้มทั้งสองคน

“หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันนะอย่าทะเลาะกันบ่อยๆ”

“ค่ะ-ครับ”

ฉันเดินขึ้นรถ ธีนอลก็หลับบนตัวลูคัสแล้ว ช่วงนี้ธีนอลติดพ่อเค้ามากๆ ฉันละกลัวได้เชื้อพ่อมาจริงๆแค่นี้ก็ปวดหัวจะแย่แล้ว

.

.

เช้าวันต่อมา

วันนี้เป็นวันเกิดของพี่มาร์คซึ่งฉันกับลูคัสกำลังจะไปแต่.....

“ถ้าไม่ให้พี่นอลไปด้วยพี่นอลจะไม่ยอมกินข้าว”

“พี่นอลปาปี้กับมามี้ไปธุระไม่ได้ไปเที่ยว” ฉันหันไปดุ

“ธุระอะไรพี่นอลได้ยิน บอกว่าวันเกิดลุงมาร์ค”

“เค้าจัดที่ผับครับ ลูกยังเด็ก”

“ผับก็ของปาปี้นิ ไม่ต้องมาพูดกับพี่นอลแล้ว”

“พี่นอล!!! เดี๋ยวนี้ดื้อละนะ”. ฉันเริ่มจะอารมณ์ร้อนละ

“โอเคๆ แป๊บนะครับ” ลูคัสหันไปพูดกับธีนอลแล้วเอาโทรศัพท์ขึ้นมา

ลูคัส: ไปบอกไอกรว่าเปิดประตูหลังด้วยเดี๋ยวกูเข้าไปทางหลัง

... : ได้ครับเฮีย

ลูคัส: แล้งก็ไปบอกไอมาร์คว่าให้ไปจัดห้องVIPลับ

.... : ทำไมครับเฮีย

ลูคัส: ลูกกูจะไปด้วย

... : อ้อได้ครับ

ตื้ดด~~

“ตามใจจนจะเสียคน” ฉันบ่นแล้วเดินขึ้นรถ

ลูคัสอุ้มธีนอลขึ้นแล้วเดินขึ้นรถตามมา ฉันไม่พูดกับธีนอลฉันอยากให้เค้ารู้ว่าทำแบบนี้มันจะทำให้คนอื่นเสียความรู้สึก

ผับVOO

ฉันลูคัสที่อุ้มลูกก็เดินเข้ามาในห้องVIP คนไม่ได้เยอะส่วนมากก็เป็นคนรู้จักแค่นั้น

“สวัสดีฮับลุงๆทุกคน” ธีนอลยกมือไหว้

“ว่าทำไมมาทางหลัง”พี่มาร์คกับพี่เจมส์พูด

“เป็นไงเราหลานรัก”

“เป็นคนที่มามี้โกรธ” ลูคัสพูดแทน

“อ่าววทำไมอ่ะ” พี่มาร์คถาม

“ดื้อทั้งพ่อทั้งลูก” ฉันทำหน้าเบื่อหน่าย

“ไม่เกี่ยวกับพี่” ลูคัสพูดขึ้น

“ตัวนั้นแหละตามใจลูกจนเคยตัว” ฉันชี้หน้าลูคัส

“มามี้ใจร้าย” ธีนอลพูด

“หึ เชื้อพ่อแม่งแรง”

“พี่คนสวย พี่นอลอยากกินน้ำแตงโม” พนักงานชายเยอะนะ แต่เรียกพนักงานหญิงตายลูกฉัน

“ฮ่าๆๆ ไม่ธรรมดา” พี่เจมส์ก็หัวเราะกับการกระทำของธีนอล

ทุกคนก็กินดื่มกันไปส่วนธีนอลก็นั่งเล่นกับพนักงานสาวๆอยู่อีกฝั่ง

.

.

“มามี้!!! ปาปี้มองนมพี่สาวคนนั้น”

.

.

แสบได้พ่อมากลูกกก 💓🙏

ฝากไปกดไลค์เรื่องใหม่ด้วยนะคะ

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น