นายเย็นชากับยัยขี้ตื้อ nc18+
ความเจ็บปวดครั้งนี้. 17
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ความเจ็บปวดครั้งนี้. 17

เบบี้

โอ้ยยยปวดหัวชะมัดเลย ฉันลืมตาขึ้นมาอาการปวดหัวก็เกิดขึ้นตามมาเลย สงสัยเมื่อคืนฉันกินเหล้ามากไปหน่อย ก็คนมันเศร้าอ่ะให้ทำไง

“ตื่นแล้วหรอแม่นาง” ชีต้าเดินเข้ามาแล้วถามฉัน

“มึงเห็นกูหลับอยู่ป่ะล่ะ”

“ปากดีกูน่าจะปล่อยให้โดนพี่ลูคลากไปตบปากจริงเมื่อคืน” ห้ะแปลว่าเมื่อคืนมีอะไรเกิดขึ้น แต่ฉันจำไม่ได้เลย

“เมื่อคืนทำไม กูทำอะไรไป”

“นี้มึงจำไม่ได้เลย..”

“อีกะเทย ถ้ากูจำได้กูจะถามมึงมั้ย”

“น๊อยยยย!!! อีนี้ปากดี” ชีต้าชี้หน้าฉันแล้วท้าวสะเอว

“ฮ่าๆๆ หยอกหน่าาา”

“ก็เมื่อคืนมึงด้าพี่ลูคไง ด่าอย่างเดียวไม่พอนะมึงทั้งผลักทั้งร้องไห้ขี้มูกโป่งด้วย” ขนาดนั้นเลยหรอ

“แล้วพี่เค้าเป็นไงบ้าง”

“อีนี้!!!! มึงยังจะไปห่วงอีกหรอ”

“มะ...หมายถึงโกรธอะไรกูมั้ยต่างหากเดี๋ยวพี่เค้าดักฆ่ากูทำไง”

“ดักฆ่าหรือดักเอากันแน่วะ”

“มึงหุบปากไปเลย” ฉันปาหมอนใบใหญ่ใส่มัน

ฉันหันไปดูนาฬิกาปรากฎว่าตอนนี้บ่าย2แล้วจ้าาา นี้ฉันนอนนานขนาดนี้เลยหรอ ฉันรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่าง

“อ้าว มาแล้วหรอเป็นไงเมื่อคืน” พี่มาร์คหมายถึงเรื่องที่ฉันเมาหรือเรื่องที่ฉันทำกับพี่ลูควะ

“เอ่ออ...ก็ดีค่ะ”ก็ไม่รู้จะตอบยังไงอ่ะ

“หิวป่ะ ตื่นซะสายเลย”

“นิดหน่อยค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวพี่ออกไปซื้อของกินแป๊บ เอามาไว้คืนนี้ด้วย”

“ของกินหรือเหล้าเบียร์ค่ะ” ฉันแกล้งแซวพี่เค้าไป

“อะแสนรู้”-//-พี่มาร์คพูดพร้อมเอามือมายีหัวของฉัน

“พี่มาร์คหนูไม่ใช่หมานะ โอ้ยผมหนูยุ่งหมดแล้ว”

ฮ่าๆฉันดึงมือพี่มาร์คออก

ปัง~~

จู่ๆเสียงประตูก็ดังขึ้น ทำให้ฉันกับพี่มาร์คหันไปมองแต่ก็ไม่เจอใคร ฉันหันมามองพี่มาร์ค พี่มาร์คก็ยิ้มมุมปาก

“เจ้าที่แรงดีเนอะ” ห้ะ!!! หรือ.....ที่นี้ทีผีวะ

“พะ..พี่มาร์คขอไปด้วยดิ” ฉันเริ่มกลัวแล้ว

“หึ อยู่นี้แหละแค่นี้พี่ก็จะตายห่าแล้ว” อะไรวะเกี่ยวไรกับตาย

“โห้ไรอ่ะ ขออ้างไม่ให้ไปชิชิ”ฉันทำเป็นสะพัดผมใส่

“ไม่ง้อนะ ไปละ” พี่มาร์คหันหน้ามายิ้มแล้วโบกมือใส่ฉัน

“พี่มาร์คอ่ะ”ฉันตะโกนตามหลัง

.

.

ไปเดินเล่นดีกว่าในบ้านนี้แม่งหน้ากลัว ฉันเดินออกมาที่ชายหาดคนน้อยดีจัง ฉันเดินดูน้ำทะเลขึ้นลงไปเรื่อยๆ มาที่แบบนี้มันก็คลายเครียดไปได้เยอะเลยแฮะ

หมับ~~~~

“กรี๊ดดดด.....อืมมม” ระหว่างที่ฉันเดินก็มีคนมาดึงมือฉันพอฉันกรี๊ดก็เอามือมาปิด

“เงียบบบ!!!!!” เสียงนี้มีแค่คนเดียว

“อืมมม”ฉันพยายามดึงมือเค้าออกจากปาก

ลูคัสปล่อยมือออกแต่อีกมือยังดึงฉัยไว้อยู่

“ปล่อย!!” ฉันเอามือตัวเองพยายามดึงมือเค้าออก

“ทำไมจะไปแรดต่อ”

“เสือกก....อื้มมมม” ลูคัสดึงหน้าของเบบี้มาจูบและกัดปากเบบี้

จ๊วบ~~~จ๊วบบบ~~~

“ปะ...ปล่อย...อื้มมมม”

ลูคัสค่อยๆเอาปากออกแล้วมองหน้าฉัน

“อย่าทำเป็นเก่ง”

“สกปก เอาปากที่จูบใครต่อใครมาจูบฉัน” ฉันเอามือถูๆปากตัวเองทำให้มันเหมือนคือสิ่งสกปกที่ติดอยู่

“สกปกก็ปากผัวนิ”

“หึหึ เมียคงเยอะน่าดู”

“อยู่ให้ห่างไอมาร์ค”

“ทำไม ฉันต้องทำตามที่นายบอก”

“จะลองไม่ทำดูก็ได้นะ”

“ไม่ต้องมาขู่ ฉันไม่ทำแน่”

“อย่าคิดว่ามีไอมาร์คมาคอยคุมหัวแล้วฉันจะไม่กล้าทำไรเธอนะเบบี้”

“ฉันไม่เคยคิดที่จะเอาพี่เค้ามาคุมหัว”

“แต่คิดที่จะเอามาทำผัว?” ทุเรศความคิดเค้ามันทุเรศสิ้นดี

“คนต่ำๆก็คิดได้แค่เรื่องต่ำๆสินะ” ลูคัสบีบมือฉันแรงกว่าเดิมม

“โอ้ยยย ปล่อยเจ็บ”

“ปากดีนักนะ”

ลูคัสลากฉันไปที่โขดหินแล้วดึงฉันให้เข้าไปนั่งเค้าเดินตามนั่งลงมาแล้วจับฉันจูบอีกรอบ

จ๊วบบบ~~~~จุฟ~~~จ๊วบบบบ

“อะ....ปล่อยยย” ลูคัสดูดปากฉันจนเจ็บแล้วเอามือมาบีบที่หน้าอกฉันผ่านเสื้อยืด

ลูคัสดึงเสื้อขึ้นแล้วบีบผ่านบราสีชมพูของเบบี้ บีบสลับไปมาสองข้างอย่างเมามัน

“อื้มมมมม......”.

“ลูคค่ะ!!!! ลูคค คุณอยู่แถวนี้รึป่าว” เสียงของเชอรี่ทำให้ทั้ง2คนตกใจ

ลูคัสรีบผลักเบบี้ออกแล้วลุกขึ้น

“อย่าออกมาก่อนให้ฉันไปหาเชอรี่ก่อน” หึหึ ฉันไม่ตอบรีบหันไปทางอื่นเพราะตอนนี้น้ำตาฉันมันมาอีกแล้ว

ลูคัสมองเบบี้อยู่แป๊บนึง

“เชอลูคอยู่นี้ ทำไมหิวหรอ”

“นิดหน่อยค่ะ เห็นลูคหายไปนานเลยมาตามค่ะ”

“มาสูดดมอากาศนะ ไปกันเดี๋ยวไม่สบาย”

อึก....อือออออออ ทำไมอะฉันทำอะไรผิดหรอ ฉันไมาเคยได้รับอะไรแบบนี้เลยความเป็นห่วงจากเค้าไม่เคยเลย อึก...อือ ฉันนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่หน้าชายหาด

.

.

6 โมงเย็นแล้วหรอฉันนั่งอยู่ที่เดิมเป็นเวลา2ชั่วโมงกว่า ฉันเข้าใจคำว่านั่งโง่ๆหน้าชายหาดก็วันนี้แหล่ะ

ฉันเดินเข้ามาให้บ้านทุกคนก็นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นพอดีฉันหันไปมองลูคัสเค้าก็มองฉันอยู่สายตาเค้าดูแปลกๆไป ฉันก็เดาไม่ถูก

“ไปไหนมา โทรศัพท์ก็ไม่เอาไป”ชีต้ารีบถามทันทีที่เห็นฉัน

“ไปดูเค้าเล่นทรายหน้าหาดนี้เอง” ฉันบอกชีต้าไป

ฉันรู้สึกเหมือนมีคนมองฉันอยู่ฉันหันไปดูปรากฏว่าคนที่มองฉันก็คือเชอรี่เธอมองแรงเหมือนโกรธอะไรฉันสักอย่าง ชั่งเถอะ พรุ่งนี้ก็กลับแล้วเบบี้

.

.

ตอนนี้เป็นเวลา2ทุ่มคืนนี้เรามาปาร์ตี้กินของและเล่นเกมส์ร้องเพลงกันเพราะมันคืนสุดท้ายแล้ว พวกเราเลยมาจัดเต็มแต่คนนี้ฉันว่าฉันจะไม่ดื่มแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่รอด

“เป็นอะไรบี้ พี่เห็นตั้งแต่กลับมาจากชายหาดแล้ว”พี่มาร์คถามฉัน

“ป่าวสักหน่อย ปกติจะตาย”ฉันทำเป็นยิ้มใส่พี่มาร์ค

“หึ นึกว่างอนพี่ ที่ไม่ให้ไปฮ่าๆๆ” เห้ออย่างน้อยก็มีพี่มาร์คที่ทำให้หัวเราะขึ้นได้

“บ้าบอ”ฉันยิ้มขำ

.

“อีชีต้าปวดฉี่พาไปฉี่หน่อย” ฉันหันไปบอกชีต้า

“โอ้ย คนเดียวไม่ได้เลย”

“นะคะ เพื่อนรัก”

“เออๆ”

ฉันกลับชีต้าเดินมาเข้าห้องน้ำกันชีต้าก็ออกไปรอข้างๆ ฉันทำธุระอะไรเสร็จเดินออกมากำลังจะกลับโต๊ะไปแต่ทว่า

“เดี๋ยว!!!” ฉันหันไปตามเสียงก็เห็นเชอรี่ไรนั่นยืนปากแดงอยู่

“มีอะไรค่ะ”

“ชอบยุ่งของชาวบ้านหรอ”

“พี่หมายถึงอะไร”

“เยอะจนจำไม่ได้เลยหรอค่ะน้อง” ทำหน้าหน้าหมั่นไส้มากค่ะอีป้า

“พูดอะไรไม่รู้เรื่อง ไปแล้วนะคะ” ฉันไม่อยากมีปัญหาเลยเลือกจะเดินออกมา

“คิดว่าจะไปได้ง่ายๆ คนที่กล้าจะยุ่งกับคนของฉันมันไม่ตายดีหรอก”

“อ้ออ นี้มาคุยเรื่องผู้ชาย”

“ยังมีการมาปากดีอีกหรอ”

“พี่ก็ไปบอกคนของพี่สิเลิกยุ่งกับหนู”

“นี้แกจะบอกว่าลูคเป็นคนเข้าหาแก นิรู้ไว้สะด้วยนะลูคไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหน”

“รวมถึงพี่ด้วยป่ะ”

“อีนี้!!! เพียะ!!” เชอนี่ตบหน้าฉัน

คิดว่าคนอย่างฉันจะยอมโดนฝ่ายเดียวหรอ

เพียะ!!! เพียะ!!!

ฉันดึงผมมันแล้วขึ้นคร่อมตบซ้ายตบขวา ฉันโมโหจนฟิวขาดแล้วตอนนี้

“แก!!! จะเอาแบบนี้ใช่มั้ยหึ”อยู่ๆอีป้านี้ก็หัวเราะทั้งๆที่ฉันตบมัน มันจับมือฉันไปตบหน้ามันเอง

“กรี๊ดดดดดดด พอแล้วๆๆ พี่ขอโทษ” จู่ๆมันก็ร้องเสียงดังว่าฉันเป็นคนทำมันนี้มันบ้าไรไง

“นิหยุดนะ!!!!!” เสียงลูคัสดังขึ้นมาแล้ววิ่งมา

ปึก~~~ ลูคัสมาผลักฉันออกจากเชอรี่แล้วไปจับเชอรี่ประคองขึ้น หึหึเหมือนในหนังเลยเนอะ ความโง่

“เธอทำบ้าอะไรห้ะ!!!!” ลูคัสชี้หน้าตะโกนใส่ฉันเสียงดัง

“อย่าไปว่าน้องเลยลูคน้องไม่ได้ตั้งใจ” หึกูว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้

“หึ แสดงดีนิ”ฉันพูดออกไป

“หุบปาก!! เป็นบ้าอะไรห้ะ ถึงได้ทำร้ายคนอื่นแบบนี้”

“อึกไม่อะไรหรอกน่าจะเข้าใจอะไรผิด” ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จไปอีก

“หมายความว่าไง”ลูคัสถาม

“ใครกันแน่ที่เข้าใจผิด”

“หุบปาก!” นี้เค้าไม่คิดจะฟังฉันเลยใช่มั้ย

“อึก เชอแค่มาถามน้องเบบี้ว่าสนิทกับลูครึป่าวเขออยากซื้อของให้ลูค”

“ไม่จริง!!!” ฉันรีบเถียงกลับไป

“กูบอกให้มึงหุบปาก” ลูคหันมาชี้หน้าฉัน

“มึงก็ฟังน้องบ้างดิวะ มึงจะฟังความข้างเดียวหรอ”

“มึงก็หยุดเข้าข้างยั่ยนี้ได้แล้ว มึงก็เห็นอยู่เมื่อกี้ใครเป็นคนทำใคร” อึก...อือ เค้าคิดแบบนั่นสินะ

“อื้มมม....ฉันผิดเอง” ฉันไม่ไหวแล้วฉันอยากมห้มันจบๆไป

“ก็ใช่ไงเธอคือคนผิด แล้วฉันจะบอกอะไรให้ฉันไม่เคยรักเธอ และไม่เคยคิดที่จะรักด้วย” เข้าใจแล้ว น้ำตาฉันไหล ไหลจนจุกแล้วตอนนี้ มันชัดเจนแล้วว่าที่ผ่านมามันไม่มีอะไรจริงสักอย่าง

“อืมม ขะ....เข้าใจแล้ว ขะ...เข้าใจทุกอย่าฃแล้วอึก...อึก”

“ขอโทษเชอรี่” ลูคัสสั่งให้ฉันขอโทษ

“ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด” ลูคัสเริ่มโมโหอีกครั้ง

“ขอโทษเดี๋ยวนี้!!” ลูคัสเข้ามาบีบไหล่ทั้ง2ข้างของฉัน

“ไม่!!!! ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมฉันต้องขอโทษ”

“กูบอกให้มึงขอโทษ!!!!!!” ลูคัสพูดแล้วผลักไปทางเชอรี่แต่พลาด เบบี้ดันหัวไปโดนโต๊ะแทน

ปึก~~~~.

“โอ้ยยยย” ฉันจับที่หัวปรากฎว่ามีน้ำไหลออกมาฉันเอามือไปโดนก็แสบพอมาดูมันคือเลือด

“เชี่ย!!!!!” พี่มาร์คพี่เจมส์ชีต้า ร้องออกมาพร้อมกันแล้วเข้ามาประคองฉัน

“บะ....บี้!!” ลูคัสเห็นก็ตกใจ

“มึงทำเกินไปแล้ว”พี่มาร์คไปกระชากคอเสื้อพี่ลูค

“อึก... ขอโทษค่ะ”ฉันเลือกที่ตะให้มันจบฉันเลยไปขอโทษเชอรี่ นางก็ทำหน้าซะใจฉัน

“ฉันขอโทษให้แล้ว อึกหวังว่าคงพอใจแล้วนะ อึก...อืออฉันเกลียดนายลูคัส~~~~” ฉันพูดจบจู่ๆสติฉันก็ดับวูบไป

“บี้!!!! เบบี้!! อีบี้ตื่นนน”

.

.

.

ต่อไปจะเป็นพี่แล้วที่จะเจ็บปวด 💓😂🙏

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น