นายเย็นชากับยัยขี้ตื้อ nc18+
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย 09
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย 09

 

เบบี้

ฉันตื่นมาพร้อมกันความปวดหัวสัมผัสได้เลยว่าตาฉันต้องบวมมากๆแน่ เพราะมันปวดแล้วเจ็บความรู้สึกเหมือนชาไปเลยฉันไม่เคยร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ ฉันว่าฉันจะตัดใจจริงๆสักทีแล้วแหละฉันไม่อยากจะทนอะไรอีกแล้วฝืนต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นถูกมั้ย

“ตื่นแล้วหรอมึงลุกขึ้นไปอาบน้ำมากินข้าว....อิเชี่ยยยย!!!”ชีต้านางตกใจที่เห็นหน้าของฉัน

“อะไรของมึงเนี่ยยย”

“เห้ออลุกค่ะ ไปแต่งตัวเปลี่ยนลุคกัน เปลี่ยนเพื่อตัวเองไม่ต้องเปลี่ยนเพื่อใครโอเค๊! ทำให้มันเสียดายเล่นอ่ะ”

“จ้าา”ฉันทำสีหน้ายิ้มแป้นใส่มันให้มันสบายใจ

.

.

“เอิ่มมมมึงงง...กูไม่มั่นใจเลยอ่ะกูไม่กล้าออกไปไหนจริงๆนะ”ฉันพูดจริงๆนะฉันไม่อยากใส่เลยอ่ะมันแปลกๆยังไงไม่รู้

“อีบี้สวย มึงกูเป็นกะเทยยังอยากได้มึงเป็นเมียเลย”ขนลุกค่ะ5555

“อีกะเทยกูขนลุก”

“ฮ่าๆกูหยอกน้าาาา”

 

 

ทำไมฉันรู้สึกมันไม่เข้ากับฉันเลยอ่ะฮ่าๆๆ

กริ่ง~~ครืน~

เบบี้: ฮัลโล่ค้า เบบี้พูดค่ะ

... : สวัสดีครับ คุณใช่คุณเบบี้ที่ลงหางานในเพจคนหางานใช่มั้ยครับ

เบบี้: ใช่ค่ะ มีงานแล้วหรอค่ะ

... : ใช่ครับแต่ไม่ใช่งานประจำนะครับ พอดีช่วงนี้นักร้องนำเขาลาอะครับเลยอยากให้คุณเบบี้มาแทนสักระยะหนึ่งสะดวกมั้ยครับ

เบบี้: ก็ได้นะคะแล้วงานเริ่มกี่โมงเลิกกี่โมงเริ่มวันไหนที่ไหนค่ะ

... : เริ่มพรุ่งนี้ครับ1ทุ่มถึง4ทุ่มครับ 600บาทต่อวันที่ผับVOO

เบบี้: ผับVOO!! (เวรกรรมอะไรของฉันพอได้งานก็มาได้ที่นี้ ยิ่งหนีเหมือนยิ่งเจอ)

... : ใช่ครับ มีอะไรป่าวครับ

เบบี้: เอ่อ...ป่าวค่ะยังไงเดี๋ยวฉันติดต่อไปอีกทีนะคะ

... : ครับ เอ่อ..ผมชื่อธีรกรนะครับเรียกว่ากรก็ได้

เบบี้: โอเคค่ะ

กร: ครับ

เห้อออออยากจะกระโดดตึกตายให้แล้วๆไปทำไมต้องมาเจออีกด้วยวะโลกแกล้งกันชัดๆเลยเมื่อก่อนพยายามเข้าหาแทบจะผลิกแผ่นดินก็ไม่ค่อยเจอแต่ดูตอนนี้สิฉันอยากหนีเขาจะตายอยู่แล้วไม่อยากจะเจอแต่กลับเจอง่ายๆแบบนี้

“ใครโทรมาอ่ะมึง”

“งานที่กูโพสต์สมัครไปนะ”

“เอ้าก็ดีแล้วนิ ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

“เห้ออ ก็งานที่ติดต่อกลับมาคือที่ผับVOOไง”ชีต้าสีหน้าตกใจหน่อยๆ

“กูว่าคงไม่บังเอิญขนาดนั้นมั้ย”อะไรงง

“หมายถึงอะไรกูไม่เข้าใจ”

“ป่าวหรอก ก็ไปทำดิดีออกเขาจะได้รู้ว่ามึงนะไม่ได้สนใจอะไรในตัวพี่เขาแล้ว”

“โอ้ยยย ไม่มีงานอื่นแล้วไงวะ แต่ก็วันละ600เลยนะฉันใช่ได้อีกหลายเดือนเลยแต่ฉันไม่อยากเจอเขาแล้ว”โอ้ยยปวดหัว

“ทำไปเถอะถือว่าได้ตัง เรื่องอื่นไว้ก่อนเอางานกลับเงินให้มาก่อนค่ะ”

“เห้ออ ก็ได้กูโทรไปตกลงกลับพี่เขาก่อนนะ”เห้อเอาวะ

.

.

เบบี้: สวัสดีค่ะคุณกร ดิฉันเบบี้นะคะ ดิฉันตกลงรับงานนะคะ

กร: โอเคเลยครับพรุ่งนี้เริ่มงานนะคะมาเตรียมสถานที่สัก18:30ก็ได้ครับ

เบบี้: โอเคค่ะ

กร: ครับเจอกันครับ

.

ทุกอย่างมันต้องดีขึ้นแหละ ฉันจะตัดใจให้ได้ทุกคนเป็นกำลังใจให้ฉันด้วย

 

 

ลูคัส

“เป็นไงบ้างงานที่กูให้ไปจัดการเรียบร้อยดีมั้ย”ผมเอ่ยถามพนักงานฝ่ายบุคคลของผับผม

“เรียบร้อยแล้วครับผมให้เธอเริ่มงานพรุ่งนี้เลย”ดีหึ

“ดี! แล้วคนเก่า?”

“ผมบอกว่าให้เธอกลับไปพักร้อนสักเดือนครับผมให้เงินเธอไปก่อนหนึ่ง”

“แล้วเขามีปัญหาอะไรมั้ย อย่าให้มีปัญหามาถึงกูละว่าไล่พนักงานไม่มีเหตุผล”

“ไม่แน่นอนครับ”

“เอ่อดี”ผมยิ้มมุมปากในเมื่อเกมส์ระหว่างผมกับเพื่อนยังไม่จบ เธอก็ต้องไม่จบหึหึ จะว่าผมเลวเห็นแกตัวก็ได้นะเพราะนั่นก็นิสัยของผมจริงๆ

 

วันต่อมา

เบบี้

สู้ๆ ฉันพูดกับตัวเองมารอบที่ล้านแล้ววันนี้มันคงไม่บังเอิญเจอเขาหรอกถึงฉันจะไปผับเขาเพราะเมื่อก่อนฉันไปหาเขาบ่อยๆที่ผับก็ไม่ค่อยเจอไป10รอบเจอ3รอบไปทำงานรอบแรกวันนี้คงไม่บังเอิญอะไรขนาดนั้นมั้ง

“เอ่อขอโทษนะคะ มาขอพบคุณธีรกรนะคะ”ฉันพูดกับพนักงานคนหนึ่ง

“เด็กพี่กรหรอ”อีบ้านี้จะมองเป็นคนอื่นไม่ได้เลยรึไง

“ป่าว!! ฉันมาร้องเพลงชั่วคราว”

“อ้าวหรอโทษทีๆ พี่กรอยู่ทางนั้นน่าจะคุยงานกับเฮียอยู่”เฮีย? คงไม่หรอกมั้งในผับแบบนี้เขาชอบเรียกกันว่าเฮียนิเนอะ!!!!

“ขอบใจมากค่ะ”ฉันเดินไปในห้องหนึ่งที่เขียนว่าฝ่ายบุคคล

 

“สวัสดีค่ะ เอ่อ...มาพบคนชื่อกรค่ะ”

“อ่ออผมนี้แหละ”อ้าวอายมั้ยละ

“อะ..เอ่อ ขอโทษค่ะฉันไม่รู้ ฉันชื่อเบบี้เองค่ะคนที่จะมาร้องเพลง”

“โอเคครับงั้นเซ็นสัญญาก่อนเลยครับ”ห้ะถึงกับต้องเซ็นเลยหรอ

“แค่ชั่วคราวต้องเซ็นด้วยหรอค่ะ”

“ไม่ว่าจะมา2-3วันก็ต้องเซ็นครับเพราะผับเราจะมีตำรวจมาตรวจสอบอยู่เสมอครับเราต้องเซฟกันไว้ก่อน”จะเวอร์อะไรขนาดนี้อ่ะ

“นี้ครับสัญญา รีบๆหน่อยนะครับจะถึงเวลาที่กำหนดแล้ว”

“ขออ่านแป๊บนะคะ” ฉันอ่านไปได้1หน้าฉันก็ไม่อะไรเพราะก็เหมือนสัญญาทั่วไปฉันเลยตัดสินใจเซ็น

“ยินดีร่วมงานนะครับ”คุณกรยื่นมือมาจับฉันก็จับ

“เดี๋ยว1ทุ่มขึ้นเวทีเลยนะครับขอให้โชคดีกับการทำงานครั้งแรก”

“ขอบคุณค่ะ”อย่างน้อยก็ยังมีคนดีๆในผับละวะ

ฉันรอเวลารีบทำรีบเสร็จฉันจะได้รีบกลับฉันไม่มีรถฉันโทรไปบอกชีต้าให้นางมารับตอน4ทุ่มที่จริงฉันจะกลับแท็กซี่เองด้วยซ้ำแต่นางบอกอันตรายฉันเกรงใจนางเหมือนกันแต่ทำไงได้ก็นางไม่ยอมที่เดียว

.

.

“สวัสดีนะคะทุกคน ไม่ต้องสงสัยกันนะคะทำไมไม่คุ้นหน้าเลย เพราะวันวันนี้เบบี้มาทำงานวันแรกใครอยากจะเพลงอะไงมาขอกันได้เลยนะคะ บรรยายดีๆแบบนี้มาฟังเพลงแรกแบบชิลๆกันก่อนดีกว่าค้าา”

ฉันก็เริ่มร้องเพลงไปเรื่อยๆมีคนเอาเหล้ามาให้กินบ้างแต่ก็มีพนักงานคนหนึ่งเดินมาบอกกับฉันว่าอย่ากินเหล้าที่มีคนให้กินนะ ฉันก็โอเคคงกลัวคนมอมเหล้ามั้งพนักงานที่นี้ก็ดีนะไม่เหมือนเจ้านาย!!!!!ฉันร้องเพลงไปเรื่อยๆจนตอนนี้เหลือแค่เพลงเดียวก็จะหมดเวลาทำงานของฉันแล้วจะได้กลับบ้านแล้วโว้ยย

แต่ทว่าฉันกลับหันไปเห็นไอคนที่ฉันไม่อยากจะเห็นที่สุด เป็นใครไปไม่ได้ก็คือลูคัส!ไง เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เย็นชาจองเขานั่นแหละหึฉันละเกลียด

“และคืนนี้เราก็มาถึงบทเพลงสุดท้ายกันแล้วนะคะฉันตั้งใจจะร้องเพลงนี้ให้กับคนๆหนึ่งเขาคือคนที่ใจร้ายที่สุดในชีวิตฉันแล้วแหละหึหึ เพลงนี้มีชื่อว่า ลงใจ

ปลอบใจตัวเองว่าฉันมาไกลเกินย้อนไป

เหนื่อยแทบไม่ไหว และน้ำตายังไหลนอง

สิ่งที่ประคองกลับค่อยๆไกลจนลับไป

จนมีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงกอดมันไว้

จะหลุดพ้นเมื่อไร ทำไมอยู่ตรงนี้

ถามตัวเองซ้ำ ๆ ไม่เข้าใจสักที

โอ้ย.. เจ็บไปทั้งหัวใจทำไมยังทน

เริ่มใหม่อีกกี่หนนะคนใจร้าย

ปวดไปทั้งหัวใจแทบเจียนตาย

ขาดเธอไม่ได้ เพราะฉันนั้นลงใจให้เธอ

ฉันร้องเพลงไปด้วยมองเขาไปด้วยและเขาก็มองฉันเหมือนกัน ตาฉันเริ่มร้อนอีกแล้ว อย่าเบบี้แกต้องเข็มแข็งดิวะ อึก..ฮือออ

“อึก...ขะ..ขอโทษนะคะ เบบี้ขอบคุณทุกคนที่ตั้งใจฟังนะคะวันนี้ก็จบกันเพียงเท่านี้เจอกันใหม่พรุ่งนี้ค่ะทุกคนสวัสดีคะ” ฉันเดินลงจากเวทีสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วบอกตัวเองตั้งสติให้ดี

.

.

“ขอโทษนะคะที่ทำได้ไม่มี ร้องไห้ด้วย” -//-ฉันพูดกับคุณกรทั้งทีที่ลงมาจากเวที

“ไม่ดีตรงไหนครับดีมากๆต่างหากครับ”

“ค่ะงั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”

“เดี๋ยวครับไปเอาตังค์ก่อนครับ”เออทำงานลืมเอาตังเลยแฮะ

“ฮ่าๆลืมไปเลย แล้วต้องไปเบิกที่ไหนค่ะ”

“ของนักร้องต้องไปเบิกกับเฮียโดยตรงครับ”วอท?

“เฮีย? ใครหรอค่ะ”ภาวนาให้ไม่ใช่เขา

“คุณลูคัสครับ”เอาปืนมาจ่อหัวฉันทีเถอะไม่เอาแล้วได้มั้ย

“เอ่ออ..งั้นไม่เป็นไรก็ได้ค่ะค่อยเอาที่เดียว”ฉันไม่อยากเจอเขาแล้ว

“คงไม่ได้ครับเพราะในสัญญาเราเขียนไว้แล้วว่าจะได้รับวันต่อวัน”หึหึฉันโดนสวรรค์แกล้งชัดๆ

“เอ่อเชิญครับเฮียอยู่ทางนี้”คุณกรเดินนำขึ้นไปโซนVIPที่ที่ฉันไม่อยากไปมากที่สุด

 

“เฮียครับนักร้องใหม่มาเบิกเงินครับ”ลูคัสนั่งบนเก้าอี้ตัวหรู

“อื้มม มึงออกไปก่อน”ลูคัสหันไปพูดกับคุณกร

 

“นั่งก่อน”ทำไมต้องยืดยาดด้วย

“รีบๆหน่อยค่ะ เพื่อนฉันรออยู่”ฉันรีบพูดตัดบท

“หึหึ”เขาขำ ขำบ้าอะไรห่ะตลกมากหรอ เขายื่นเงินมาให้ฉัน

“ทีหลังฝากไว้กับคุณกรเลยนะคะฉันจะได้ไม่ต้องเสียเวลา”

 

“ไอลูคเพื่อนรัก! อ้าวเบบี้โทษทีไม่คิดว่ามีแขก”อยู่ๆไปพี่มาร์คกับพี่เจมส์ก็โพล่เขามา

“พวกมึงนี้หัดมีมารยาทหน่อยมั้ย”

“ไม่มีตั้งแต่เกิดแล้วครับเพื่อน” ฉันควรเดินออกไปสินะ

“เอ่ออ..ขอโทษนะคะขอทางหน่อยค่ะ”

“จะรีบไปไหนนั่งก่อนดิ”ลูคัสเดินมาดึงแขนฉัน ฉันไม่อยากเห็นหน้านายไงเลยจะรีบกลับฉันคิดในใจ

“ปล่อยฉันจะกลับแล้ว นิขาดความอบอุ่นรึไงห้ะ!” ฉันพยายามดึงมือเขาออกแล้วพูดด้วยความโมโห

“อย่ามาทำปากดีนะ”สีหน้าเขาเหมือนจะโมโหแล้วไงอ่ะฉันก็โมโหเป็นเหมือนกัน

“บอกให้ปล่อยไงพ่อแม่ไม่รักรึไง”

หน้าเขาโมโหสุดขีดตอนนี้เขาบีบแขนฉันแรงจนฉันเจ็บ

“โอ้ย ฉันเจ็บนะปล่อย”

เพียะ!!!!! เชี่ยยยย!!!(เสียงพี่มาร์คกับพี่เจมส์อุทานพร้อมกัน)

“หะ...หนูไม่ได้ตั้งใจ”ฉันตบหน้าพี่เขาเต็มๆและตอนนี้พี่เขาหันมาแบบเอาลิ้นดุนแก้มแล้วมองฉันด้วยอารมณ์ที่โกรธสุดๆ

“รับสิ่งที่มึงทำให้ได้แล้วกัน!!!! มานี้”

.

.

.

อะไรจะเกิดขึ้นน้า Ep.หน้าจะมีฉากnc มั้ยรอติดตามนะคะ เม้นให้กำลังไรท์ด้วยนะคะ. #วันนี้มาเร็ว เดี๋ยวดึกๆมาต่อให้นะถ้าเม้นเยอะ อิอิ 💓🥰🙏

 

 

 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น