สะดุดรัก... ยัยปีศาจชุดแดง
ตอนที่ 19 กลัวไม่ปลื้ม?
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 19 กลัวไม่ปลื้ม?

            

                    คุณอรัญญาขับรถกลับเข้ามาเทียบจอดหน้าบ้าน และสวนทางกับรถอีกคันตรงกลางซอย เธอจำได้ดีว่ารถหรูที่สวนออกไปคันนั้น ต้องเป็นรถของปัฐวีอย่างแน่นอน ก่อนจะยิ้มออกมา

                “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผลบุญที่เราทำในวันนี้ จะส่งผลดีได้เร็วขนาดนี้คุณอรัญญาพึมพำเบาๆ ก่อนรีบเดินเข้าบ้าน

                “อ้าวคุณแม่กลับมาแล้วเหรอคะ ไหนบอกไปทำบุญแป้บเดียวไงคะ นี่ไปตั้งแต่เช้ากลับมาเอาเกือบเที่ยงเลย

                “โทษทีจ๊ะลูก แม่มีเรื่องขอพรพระท่านมากไปนิดนึงก็เลยกลับมาช้า แต่ก็ไม่เสียแรงที่อธิษฐานนาน

                “ทำไมเหรอคะคุณแม่?” ไอยรดาแปลกใจในคำพูดของมารดา

                “ก็ว่าที่ลูกเขยมาหาลูกสาวแม่ถึงบ้านน่ะสิ พึ่งขับรถสวนออกไปเมื่อกี้น่ะคุณปัฐใช่รึเปล่าล่ะ?”

                “ชะ ใช่ค่ะ แต่เรื่องที่เขามาไม่รู้ว่ามันจะดีหรือร้ายมากกว่ากันน่ะสิคะคุณแม่

                “รีบเล่าให้แม่ฟังซิ เขามาด้วยเรื่องอะไรเหรอลูก?”

                “คุณปัฐบอกว่าคุณแม่ของเขาจะชวนไอยไปเดินแบบผ้าไหมไทยเพื่อการกุศลอาทิตย์หน้าน่ะค่ะคุณแม่

                “ก็ดีออกนี่ลูก ไม่เห็นจะน่าห่วงตรงไหนเลย

                “ใช่ค่ะเรื่องเดินแบบไอยไม่ห่วงหรอกค่ะ แต่คุณปัฐบอกว่าท่านอยากจะคุยรายละเอียดกับไอยด้วย สรุปก็คือท่านเชิญไอยไปทานมื้อเย็นที่บ้านด้วยเย็นนี้น่ะสิคะคุณแม่ ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องอะไรแอบแฝงรึเปล่า คุณปัฐก็เลยต้องมาถามไอยว่าจะไปได้รึเปล่า?ท่าทางบุตรสาวดูจะหนักใจอยู่ไม่น้อย

                “แล้วหนูตอบเขาไปว่ายังไงล่ะลูก?”

                “ไอยก็คงต้องไปน่ะค่ะคุณแม่ เดี๋ยวจะหาว่าไม่ให้เกียรติคุณหญิงปรางทิพย์ คุณแม่ของเขาเข้า

                “ถูกแล้วล่ะลูก บางทีคุณแม่เขาอาจจะอยากรอดูตัวหนูอยู่ก็ได้นะ แม่ว่าอาจจะเพราะเรื่องข่าวซุบซิบเมื่อวันก่อนแน่ๆ ถึงอยากจะเห็นตัวตนจริงๆ ของหนูน่ะหญิงสาวทำท่าเป็นกังวล

                “แต่ถ้าหนูไม่อยากไปก็ไม่ต้องฝืนใจไปหรอกนะลูก บอกเขาไปตามตรงเราจะได้ไม่ต้องไปทนนั่งอึดอัดใจมารดาแนะนำเมื่อเห็นท่าทางบุตรสาวไม่อยากไปนัก

                “คุณปัฐสัญญาว่าจะคอยอยู่ข้างๆ ไอยตลอดเวลา คงไม่มีอะไรหรอกมั้งคะคุณแม่บอกอย่างไม่แน่ใจเช่นกัน

                “ต้าย ตาย!! คุณปัฐนี่น่ารักจริงๆ เชียว แม่ก็เชื่อนะ ว่าคุณปัฐเขาจะดูแลและปกป้องลูกสาวของแม่ได้แน่ๆมารดาบอกหนักแน่นอีกแรง

                “ดูคุณแม่จะเชียร์เขาออกนอกหน้าจังเลยนะคะ

                “ก็แม่ชอบคนนี้นี่นา ไฟเขียวให้เลยล่ะ

                “ไม่คุยเรื่องเขาแล้วดีกว่าค่ะ ไอยว่าเราไปทำมื้อเที่ยงทานกันดีกว่านะคะ ไอยหิวแย่แล้ว นะคะคุณแม่บุตรสาวรีบเปลี่ยนเรื่องคุย และหันหลังให้มารดาทันที เพราะไม่อย่างนั้นมีหวังมารดาได้เห็นสีแดงระเรื่อบนหน้าของหล่อนเข้าให้อีก คงมีเรื่องล้อหล่อนกับเขาต่อไปไม่จบไม่สิ้นแน่ๆ

 

                หลังทานมื้อเที่ยงเสร็จเรียบร้อย ไอยรดาได้รับโทรศัพท์ของภูมินทร์ที่โทรมาถามหล่อนเรื่องนัดทานมื้อเย็นกับคุณหญิงปรางค์ทิพย์อย่างตื่นเต้น โดยมีคู่หมั้นสาวอยู่ใกล้ๆ ด้วยนั่นเอง

                (ท่าทางพี่ภูมิกับน้องปิงปองตื่นเต้นมากกว่าไอยอีกนะคะเนี่ย)หญิงสาวว่าทั้งคู่อย่างขันๆ

                (ก็ปกติคุณแม่ท่านไม่เคยออกปากเชิญใครเข้าไปทานข้าวที่บ้านเลยน่ะสิคะ ส่วนมากจะนัดเจอลูกสาวของคุณหญิงคุณนายเพื่อนๆ ท่านที่โรงแรม หรือไม่ก็ร้านอาหารหรูๆ มากกว่า แต่คราวนี้แปลกมากๆ เลยนะคะ)ปิยะธารินทร์แย่งโทรศัพท์จากคู่หมั้นหนุ่มไปคุยเองจนได้

                (น้องปิงปองทำพี่เริ่มกลัวๆ ขึ้นมาแล้วนะคะเนี่ย ท่านดุรึเปล่าคะ?”)

            (คุณแม่ท่านก็เจ้าระเบียบอยู่เหมือนกันนะคะ แต่ก็อยู่ในเหตุในผล พี่ไอยไม่ต้องกลัวหรอกนะคะ)

            (แล้วน้องปิงปองพอจะรู้ไหมคะ ว่าเรื่องหลักๆ ที่ท่านจะคุยกับพี่น่าจะเป็นเรื่องอะไร?”)

            (หลักๆ น่าจะเป็นเรื่องข่าวนะคะ คุณแม่คงอยากฟังคำอธิบายจากพี่ไอย ว่าจะตรงกันกับที่พี่ปัฐบอกรึเปล่า ส่วนเรื่องรองน่าจะเป็นเรื่องงานเดินแบบ งานนี้ปิงปองก็เดินด้วยนะคะ)

            (จริงเหรอคะ งั้นก็ดีเลยจะได้มีเพื่อนคุย)

            (ว่าแต่คืนนี้ พี่ปัฐจะไปรับพี่ไอยกี่โมงคะ?”)

            (ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ เห็นบอกจะโทรมาบอกล่วงหน้า)

            (พี่ปัฐขอเบอร์จากพี่ไอยเหรอคะ?”)

            (เปล่าหรอกค่ะ พี่เป็นคนขอโทรศัพท์ของคุณปัฐมากดเบอร์พี่เอง รายนั้นเขาไม่เสียหน้าขอเบอร์พี่หรอกค่ะ)

                (พี่ปัฐคงเขินมากกว่าน่ะค่ะ)

            (อย่างเขาคงชินกับอะไรที่ได้มาง่ายๆ โดยไม่ต้องร้องขอมากกว่า)ปลายสายได้แต่หัวเราะคิกคัก

                (งั้นเอาเป็นว่า พี่ไอยไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นนะคะ แล้วเย็นนี้เจอกันที่บ้านนะคะพี่ไอย)

            (ค่ะ ไว้เย็นนี้เจอกันค่ะ)หญิงสาววางสายเรียบร้อย ก็เดินขึ้นไปบนห้องแต่งตัวของตัวเอง

                “เป็นคนเจ้าระเบียบงั้นเหรอ อย่างนั้นชุดก็ต้องเรียบร้อยๆ หน่อยน่ะสิหญิงสาววางสายเรียบร้อยก็นึกได้ว่ายังไม่ได้เตรียมชุดที่จะใส่ไปเจอกับคุณหญิงปรางทิพย์เลย จึงรีบไปเปิดตู้เสื้อผ้าและหาชุดที่จะเหมาะสมกับหล่อนมากที่สุด

                “กำลังเลือกชุดไปดินเนอร์คืนนี้เหรอลูก?”

                “ค่ะคุณแม่ เห็นบอกว่าคุณหญิงปรางทิพย์ท่านเป็นคนเจ้าระเบียบมาก คุณแม่ช่วยไอยเลือกชุดที่จะใส่คืนนี้หน่อยสิคะหญิงสาวขอความช่วยเหลือจากมารดา เพื่อหวังให้อีกฝ่ายประทับใจ

                “ท่าทางกลัวคุณแม่เขาจะไม่ปลื้มล่ะสิ

                “ปะ เปล่าหรอกค่ะ แค่ไม่อยากโดนตำหนิมาถึงคุณแม่ตะหากล่ะคะ เดี๋ยวจะหาว่าลูกสาวคุณแม่แต่งตัวไม่ถูกกาลเทศะเข้าให้อีก ไอยไม่อยากให้คุณแม่เสียชื่อไปด้วยมากกว่าหญิงสาวยกเหตุผลขึ้นมาอ้างกับมารดาเร็วไว

                “ฉลาดตอบนะเรา ไหนดูซิ มีชุดไหนเข้าตากรรมการบ้าง?” มารดาหยิบชุดในตู้ออกมาดูหลายชุด แต่ละชุดไม่เปิดบนก็เปิดล่างซะมากกว่า สีก็แรงๆ ทั้งนั้น

                “แม่ว่าชุดนี้ดูเรียบร้อยดีนะลูก ไม่เปิดหน้าเปิดหลังด้วย สีก็เรียบๆ ไม่ฉูดฉาดนักมารดาแนะนำชุดแส็คสีเนื้อแขนกุดกระโปรงยาวเหนือเข่าขึ้นมานิดเดียวขณะที่เอามาทาบทับกับตัวของบุตรสาว

                “ก็ดีนะคะคุณแม่ งั้นไอยใส่ชุดนี้ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณแม่หญิงสาวขอบคุณมารดาและหอมแก้มฟอดใหญ่

                “แม่แค่ไม่อยากให้ลูกเสียโอกาสในการที่จะขึ้นแท่นเป็นลูกสะใภ้ของคุณหญิงปรางทิพย์ตะหากล่ะ

                “เลิกแซวไอยซะทีเถอะค่ะคุณแม่

                “เขินเหรอลูก?” มารดายังแซวต่อ

                “เปล่าซะหน่อยค่ะ แค่มันไม่ใช่แบบนั้นตะหาก

                “แม่ดูออกนะ ว่าลูกเริ่มหวั่นไหวกับคุณปัฐเขาน่ะ

                “คุณแม่พูดเรื่องอะไรคะ เขากับไอยเป็นคู่กัดกันซะมากกว่า เรื่องหวั่นไหวไม่มีเด็ดขาดค่ะหญิงสาวรีบหาข้ออ้างขึ้นมากลบเกลื่อนกับมารดาเร็วไว แต่ดูท่ามารดาจะไม่เชื่อข้ออ้างของเธอเลยสักนิดเดียว

                “แน่ใจนะลูก ที่บอกว่าไม่หวั่นไหวน่ะ แล้วที่แม่เห็นหน้าแดงๆ ของเราอยู่ตอนนี้เนี่ยล่ะ มันคืออะไรกันจ๊ะ?” บุตรสาวหันมองดูตัวเองในกระจกทันที และก็เห็นจริงอย่างที่มารดาพูดไม่ผิดเพี้ยน แก้มใสของหล่อนมันมีสีแดงระเรื่อขึ้นมาชัดเจน ทั้งที่วันนี้หล่อนไม่ได้แต่งหน้าอะไรเลยด้วยซ้ำ

                “ไอยว่าเราลงไปข้างล่างดีกว่าค่ะ ในห้องอากาศมันร้อนน่ะค่ะหญิงสาวจึงรีบเก็บชุดเข้าเก็บในตู้ก่อนผลุนผันออกจากห้องของตัวเองไปก่อน ปล่อยให้มารดาส่ายหน้าให้กับความปากแข็งของบุตรสาว

                “จะทำปากแข็งไปทำไมก็ไม่รู้ หลักฐานก็ฟ้องอยู่เต็มหน้าซะขนาดนี้แล้วน่ะ ลูกไอยเอ๊ย...

*************************************************************

กลับหน้าเรื่อง

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/950535617.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/958168993.gif

2 เรื่อง...รูปเล่มกับธัญวลัย

 

#

 

 

 

 

 

#

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

9 ผลงาน

1.สะดุดรัก...ยัยปีศาจชุดแดง 

2.เล่ห์รัก...จอมวายร้าย 

3.เพียงเธอ... 

4.แสน...จะรัก 

5.ต่อเวลารัก 

6.ยัยจุ้น...ที่รัก 

7.เสน่หา...วิวาห์ว้าวุ่น 

8.วายร้ายหวงรัก 

9.รักวุ่นวายของนาย...พระเอก (ลงได้สองตอนละ อิอิ)

 

 

ขอกำลังใจ ส่งมาให้ไรท์ กันโหน่ยยย

ไม่เม้นท์ไม่ว่า แต่ถ้าชอบกรุณากดไลค์

เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ ให้ไรท์สมองลื่นไหล

กันด้วยนะจร้าาา คุณรี๊ดดดที่น่ารักจ๋าาาาา

 

 

ขอบคุณทุกการติดตาม

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gifและ http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

นิยายรักโรแมนติก By

Chaiywalee // ฉายวลี

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น