สะดุดรัก... ยัยปีศาจชุดแดง
ตอนที่ 3 ฟื้นความหลัง
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 3 ฟื้นความหลัง

                 

                     แล้วค่ำคืนแห่งความหวังของไอยรดาก็มาถึง มารดาอาสามาส่งหญิงสาวที่โรงแรมจัดงานเลี้ยง และยืนยันจะรอรับหญิงสาวกลับบ้านด้วย ไอยรดานั่งสูดลมหายใจเข้าออกเนิ่นนาน ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูและก้าวลงจากรถได้ในที่สุด

                ไหวไหมลูกไอย แม่ว่ากลับบ้านไปตั้งหลักก่อนดีกว่านะลูก เอาไว้โอกาสหน้าค่อย...มารดาเห็นท่าทางบุตรสาวไม่สู้ดีนักรีบออกความคิดเห็น หากแต่บุตรสาวก็ยังยืนกรานหนักแน่นกลับมา

                “ไอยไหวค่ะแม่ ว่าแต่คุณแม่ช่วยดูรายละเอียดให้ไอยอีกทีได้ไหมคะ ว่าไอยดูดีแล้วรึยัง?” บุตรสาวหมุนตัวไปมา

                “อ๋อ...ที่แท้ก็ยังไม่มั่นใจในตัวเองนี่เอง แม่จะบอกอะไรให้ ลูกสาวแม่ทั้งสวย ทั้งสง่างามมากๆ แม่ว่างานวันเกิดค่ำคืนนี้ ลูกแม่ต้องสวยและโดเด่นที่สุดในงานนี้อย่างแน่นอนมารดาบอกอย่างภาคภูมิใจในตัวบุตรสาวจริงๆ ไอยรดาได้แต่ยิ้มพรายกลับมาให้มารดา ที่ไม่ได้คัดค้านหรือดึงดันจะให้กลับบ้านอย่างเดิมอีก

                “ขอบคุณนะคะคุณแม่ ไอยพร้อมแล้วล่ะค่ะ งั้นไอยเข้าไปในงานก่อนนะคะ ถ้าคุณแม่ง่วงก็กลับบ้านก่อนได้เลยนะคะ เดี๋ยวไอยกลับแท็กซี่เองได้

                “ไม่ล่ะ แม่จะรอจนกว่าหนูจะออกมาจากงานเลี้ยง ถ้าง่วงแม่จะนอนรอที่รถ ลูกไอยออกมาจากงานเลี้ยงเมื่อไหร่ ก็โทรหาแม่ทันทีเลยนะลูก กลับแท็กซี่ดึกๆ ดื่นๆ ปลอดภัยที่ไหน เมืองไทยทุกวันนี้น่ากลัวมากเลยนะลูก เข้าไปในงานเถอะ แม่ขอให้หนูโชคดีนะมารดาก็ยืนยันจะรอรับเธอกลับบ้านเช่นกัน หญิงสาวจึงไม่คิดจะคัดค้านอะไรออกไปอีก

                “ไอยขอบคุณนะคะคุณแม่หญิงสาวเอ่ยขอบคุณและยิ้มน้อยๆ ให้มารดา ก่อนจะเยื้องย่างเข้าไปในงานเลี้ยงที่แสนจะหรูหรานั้น

 

                หญิงสาวเดินเข้าไปในงานเลี้ยงหรูหราอย่างไม่หวั่นไหว สัมผัสได้ถึงสายตาหลากหลายคู่ ที่ต่างจับจ้องมายังหล่อนเป็นจุดเดียว บ้างก็หันมาซุบซิบกันว่าหล่อนเป็นใคร มาจากไหน หากแต่บุคคลเหล่านี้ไม่ใช่เป้าหมายหล่อนนี่สิ ไอยรดาจึงได้แต่เดินผ่านเลยไป กระนั้นก็ยังได้ยินเสียงซุบซิบผ่านเข้ามาในโสตประสาทอยู่บ้าง

                “ผู้หญิงชุดแดงคนนั้น เธอเป็นใครกันนะ อยากรู้จักเธอจังเลยว่ะ สวย เซ็กซี่เป็นบ้าเลย”หนุ่มๆ ในงานเลี้ยงโพล่งขึ้นยังด้านหลังหญิงสาวไม่ห่างมากนัก หากแต่หญิงสาวก็ไม่คิดจะสนใจหันกลับมามองแม้แต่น้อย หากแต่พยายามมองหาเป้าหมายหนึ่งเดียวของตัวเองเท่านั้น

                “เพื่อนคู่หมั้นนายภูมิรึเปล่าวะ?” อีกคนแสดงความคิดเห็นออกมาบ้าง  

                “ไม่แน่ใจว่ะ แต่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย สวยจริงๆ นี่คงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาๆ ต้องเป็นนางฟ้าจำแลงแปรงกายมาแน่ๆ เลยว่ะ แกคิดเหมือนข้ารึเปล่าวะ? อีกฝ่ายพยักหน้าเห็นด้วยกับเพื่อน หากแต่แววตากลับมองตามหลังหญิงสาวไป อย่างไม่อยากให้คลาดสายตาแม้สักวินาทีเดียว

                แม่นางฟ้าชุดแดงไม่มองเปล่า แถมยังพร่ำเพ้อถึงหญิงสาวเกือบจะพร้อมกันทั้งสองคน เหมือนต้องมนต์สะกดก็ไม่ปาน

 

                ไอยรดาเสาะส่ายสายตามองหาเจ้าของงานวันเกิด และก็เห็นเขาเข้าจนได้ ภูมินทร์ อริยะเลิศวงสกุลชัยหญิงสาวเดินตรงไปยังเป้าหมายในทันที และรอจังหวะที่เขายืนอยู่เพียงลำพัง ก่อนจะเดินเข้าไปทักทายเขาเสียงหวาน

                “สวัสดีค่ะพี่ภูมิ สุขสันต์วันเกิดนะคะหญิงสาวยิ้มเยือนให้เขาหยาดเยิ้ม  ก่อนยื่นกล่องของขวัญกล่องเล็กๆ ออกไปให้กับเขา  อีกฝ่ายยิ้มรับหล่อนอย่างงงๆ แต่กระนั้นก็ยื่นมือใหญ่ออกมารับกล่องเล็กๆ จากหญิงสาวเช่นกัน

                “เอ่อ...คุณ...เราดูท่าว่าเขาจะจำหล่อนไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แต่ไอยรดาก็ยังเห็นอีกฝ่ายใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวด เพื่อที่จะนึกให้ออก หญิงสาวจึงหัวเราะออกมาเบาๆ แต่พองามกับท่าทางเหรอหราของเขา

                “ท่าทางพี่ภูมิจะจำไม่ได้จริงๆ นะคะ?

                “ขะ ขอโทษจริงๆ ครับ คุณ...” อีกฝ่ายยอมรับหน้าเจื่อนที่จำไม่ได้จริงๆ

                “จำไอยไม่ได้จริงๆ เหรอคะพี่ภูมิ ไอยรดาไงคะ น่าน้อยใจจริงๆ เลยเชียว วันเวลาผ่านมาแค่สองปีเอง ลืมกันไปซะแล้วน่ะหญิงสาวแสร้งต่อว่าเขาออกไปอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายอ้าปากค้าง อย่างจดจำหญิงสาวขึ้นมาได้บ้างแล้ว สุดท้ายเขาก็ยิ้มร่าออกมาให้กับหญิงสาว

                “น้องไอย! น้องไอยจริงๆ ด้วย พี่จำได้แล้ว ขอโทษจริงๆ ที่พี่จำไม่ได้ ก็น้องไอยเปลี่ยนไปเยอะซะจนพี่จำเค้าเดิมไม่ได้เลย ขอโทษด้วยนะครับเขาเอ่ยขอโทษหญิงสาวอย่างขอลุแก่โทษ และทันได้เห็นลูกตาวาววับของเขา ถ้าหล่อนไม่หลงตัวเองมากจนเกินไปน่ะนะ

                “เค้าเดิมไอย...ตอนนั้นกับตอนนี้ มันต่างกันมากเลยเหรอคะพี่ภูมิ แล้วเปลี่ยนไปในแนวทางไหนเอ่ย? ดีหรือไม่ดีน้า...พอจะบอกไอยได้ไหมคะ?” ไอยรดาแสร้งถามเขาออกไปเสียงใส พร้อมยิ้มยวนให้เขาอีกด้วย หวังว่าเขาคงจำคำที่เขาเคยบอกกับเพื่อนๆ ของหล่อนสมัยเรียนได้นะ ว่าเขาชอบรอยยิ้มของหล่อนมากที่สุด และตามจีบตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา วันนี้หญิงสาวจึงตั้งใจยิ้มให้เขาหวานหยดที่สุดเลยล่ะ

                “ก็ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ก็ว่าสวยใสมากอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ยิ่งดูสวย หวานและก็...เซ็กซี่มากขึ้นอีกด้วย จนพี่จำเราไม่ได้เลยน่ะสิชายหนุ่มตอบหญิงสาวตามที่คิดไว้จริงๆ ไม่ใช่แค่ต้องการเอาใจสาวสวยตรงหน้า

                “คงเป็นเพราะชุดที่ไอยใส่มางานคืนนี้ด้วยมั้งคะ ถึงทำให้พี่ภูมิคิดแบบนั้น เอ่อ...มันคงไม่โป๊เกินไป จนน่าเกลียดหรอรกใช่ไหมคะพี่ภูมิ?” หญิงสาวทำท่าทีก้มลงมองชุดเกาะอกสีแดงของตัวเองไปมา อย่างไม่ค่อยมั่นใจในชุดของตัวเองนัก พลอยทำให้ชายหนุ่มต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก! เมื่อสายตาบังเอิญเจอะเข้ากับร่องลึกตรงหน้าจังเบ้อเร่อ

                “มะ...ไม่น่าเกลียดเลยครับน้องไอย สมัยนี้สาวๆ ก็แต่งตัวทันสมัยแบบนี้กันทั้งนั้นแหละครับเขาบอกกลับมาเสียงสั่น ยิ่งทำให้หญิงสาวมั่นอกมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองเพิ่มขึ้นไปอีกเกือบเท่าตัว

                “ไอยต้องขอโทษพี่ภูมิด้วยนะคะ ที่โผล่มางานวันเกิดโดยไม่ได้รับเชิญแบบนี้ คือไอยพึ่งกลับจากอเมริกาเมื่อวานนี้เองค่ะ พอดีเห็นข่าวเรื่องท่านเจ้าสัวประภาสเชิญแขกมาร่วมงานวันเกิดพี่ภูมิ โดยไม่มีข้อจำกัดอะไร ไอยก็เลยถือวิสาสะมาอวยพรน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะหญิงสาวขอโทษขอโพยเขาออกไป          

                “ขอโทษพี่ทำไมกัน พี่ยินดีมากๆ เลยนะครับ ที่น้องไอยมาร่วมงานวันเกิดพี่ในคืนนี้ด้วย เห็นทีต้องหาเวลาฟื้นความหลังกันสักหน่อยแล้วล่ะ เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ เลยนะครับ

                “จริงด้วยค่ะ อีกอย่างไอยไม่รู้จักใครในงานเลย นอกจากพี่ภูมิคนเดียวเท่านั้น” หญิงสาวบอกกับเขา

                “ถ้าอย่างนั้น พี่พาน้องไอยไปทำความรู้จักกับเพื่อนๆ ของพี่ดีกว่า จะได้ไม่เบื่อ เชิญทางนี้ครับเขาพาหญิงสาวไปทำความรู้จักกับเพื่อนๆ และก็เป็นอย่างที่คาด เพื่อนๆของเขาแต่ละคนต่างทำเป็นหมาหยอกไก่กับหล่อนแทบทุกคนก็ว่าได้ แต่ก็ต้องฝืนโปรยยิ้มมีเสน่ห์ให้กับทุกคนอย่างตั้งใจเช่นกัน เพราะตราบใดที่หล่อนยังหาหลักยืนไม่ได้ หล่อนจะตัดใครออกไปไม่ได้เลยเช่นกัน โดยหารู้ไม่ว่ามีใครบางคนคอยสังเกตหญิงสาวอยู่นานแล้ว

                “ผู้หญิงชุดแดงที่อยู่ในกลุ่มของภูมินทร์เป็นใครกัน?” ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้ม นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของทั้งสองคนโพล่งขึ้นมาลอยๆ อย่างสนใจใคร่รู้ กับท่าท่างสนิทสนมจนน่าหมั่นไส้นั้น         

                คุณปัฐสนใจเธอคนนั้นหรือครับ จะให้ผมจะไปเชิญเธอมานั่งร่วมโต๊ะด้วยไหมล่ะครับ?” ผู้ช่วยหนุ่มว่าอย่างกับรู้ใจเจ้านายหนุ่มเป็นอย่างดี

                “นายพูดเหมือนกับว่าไม่รู้จักคนอย่างฉันเลยนะ กวินทร์เขาว่าผู้ช่วยหนุ่มเสียงเข้มขึ้นกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัว

                ผมก็แค่ล้อคุณปัฐเล่นก็เท่านั้นล่ะครับ เพราะปกติไม่เคยเห็นคุณปัฐจะสนใจชายตามองผู้หญิงคนไหนเลย คนนี้เป็นคนแรก ตั้งแต่ผมรู้จักกับคุณปัฐมาตลอดสี่ปีกวินทร์บอกเจ้านายยิ้มๆ

                ที่ฉันสนใจเจ้าหล่อน ก็เพราะมันอาจจะเกี่ยวข้องกับชีวิตยัยปิงปองและก็นายภูมิก็เท่านั้น นายไม่เห็นสายตาและท่าทางของนายภูมิหรือไง ว่ามันแปลบปลาบยังไงชอบกลน่ะเพราะเขาสังเกตทั้งคู่อยู่นานแล้วนั่นเอง

                ก็น่าอยู่หรอกนะครับ เจ้าหล่อนสวยสะบัดช่อซะขนาดนั้นกวินทร์บอกเจ้านายอย่างเพ้อๆ สายตายังจับจ้องที่หญิงสาวชุดเกาะอกสีแดงไม่วางตา

                “กวินทร์! นี่นายก็หลงเสน่ห์เจ้าหล่อนเข้าให้อีกคนรึไง พร่ำเพ้อถึงเจ้าหล่อนอยู่ได้น่ะ เลิกทำท่าหื่นกามแบบนี้ได้แล้วนะ นายรีบไปสืบมาเดี๋ยวนี้ ว่าแม่สาวชุดแดงคนนั้นเป็นใคร?” ปัฐวียื่นคำสั่งออกไป และกวินทร์ก็น้อมรับคำสั่งของเจ้านาย อย่างเป็นลูกน้องที่ดีเลยทีเดียว

                “ได้ทันทีเลยครับเจ้านายกวินทร์น้อมรับคำสั่งของเจ้านายหนุ่มในทันที ไม่ใช่เพราะเป็นหน้าที่ซะทีเดียวหรอกนะ หากแต่เขาก็อยากรู้จักเจ้าหล่อนเป็นการส่วนตัวด้วยเช่นเดียวกันตะหากล่ะ เมื่อกวินทร์เดินห่างออกไปแล้ว ชายหนุ่มก็ได้แต่พึมพำบอกกับตัวเอง

                “ถ้าเธอคิดจะเข้ามาแทรกกลางระหว่างน้องสาวกับว่าที่น้องเขยของฉันแล้วล่ะก็ เธอคิดผิดแล้วล่ะ...แม่สาวชุดแดงปัฐวีพึมพำลำพัง

                สายตาคมปราบของปัฐวี ยังจับจ้องพฤติกรรมของหญิงสาวในชุดเกาะอกสีแดงเพลิงและว่าที่น้องเขยของเขาไม่วางตา จนแล้วจนรอดก็ไม่เห็นทีท่าว่าลูกน้องคนสนิท จะนำข้อมูลเรื่องของเจ้าหล่อนมารายงานซะที ชักเริ่มหงุดหงิด พักใหญ่ๆ กวินทร์จึงวิ่งเข้ามารายงาน

                ว่าไงกวินทร์ นายหายไปตั้งนานสองนาน ได้เรื่องอะไรมาบ้าง? ถ้าข้อมูลที่จะมารายงานฉัน ไม่เหมาะสมกับเวลาที่นายหายไปแล้วล่ะก็ นายเตรียมตัวลดตำแหน่งเป็นแค่คนขับรถก็แล้วกันนะ กวินทร์!เขาบอกอย่างอารมณ์หงุดหงิดเต็มพิกัด ทำเอากวินทร์อดที่จะโอดครวญให้เจ้านายหนุ่มออกมาไม่ได้

                “โห!! ขอโทษครับเจ้านายที่หายไปนาน แต่ผมรับรองข้อมูลเพียบครับ” กวินทร์รีบบอกออกไป

                “งั้นก็รีบรายงานมาเร็วๆ เข้า” น้ำเสียงยังบ่งบอกว่าหงุดหงิดไม่หาย

                “เจ้าหล่อนชื่อ ไอยรดา สุทธิกมลรักษ์ครับคุณปัฐ เป็นเพื่อนรุ่นน้องสมัยเรียนมหาลัยกับคุณภูมินทร์ รู้สึกว่าคุณภูมินทร์จะเคยตามจีบเจ้าหล่อนตอนเธอเรียนอยู่ปีสาม...แต่จีบไม่ติด พอจบปริญญาตรีเธอก็บินไปเรียนต่อปริญญาโทด้านการออกแบบที่อเมริกาทันที ก็เลยขาดการติดต่อกันไป พึ่งกลับมาจากอเมริกาเมื่อวานนี้เองครับ และที่มางานนี้ได้ก็เพราะเห็นข่าวในอินเตอร์เน็ต และในงานก็ไม่รู้จักใครอื่นอีกเลยนอกจากคุณภูมินทร์ครับ ทั้งคู่จึงดูสนิทสนมกันกว่าใครๆ ครับเจ้านายกวินทร์รายงานเจ้านายเสร็จสรรพ ก็หันกลับไปมองเจ้าหล่อนอีกครั้งอย่างเพ้อๆ

                อืม...รอดตัวไป แล้วนี่ยัยปิงปองไปอยู่ที่ไหนกัน ทำไมไม่มาแสดงความเป็นเจ้าของคู่หมั้นตัวเองเสียทีนะ?” ปัฐวีรู้สึกเป็นห่วงน้องสาวขึ้นมาดื้อๆยิ่งได้เห็นความสนิทสนมของว่าที่น้องเขยกับแม่สาวชุดแดงด้วยแล้ว ยิ่งรู้สึกเป็นกังวลใจมากยิ่งขึ้น

                “น่าจะอยู่กับเพื่อนๆผู้หญิงอีกกลุ่มน่ะครับ คุณปัฐจะให้ผมไปตามคุณปิงปองมาพบไหมล่ะครับ?” กวินทร์รีบขันอาสาเจ้านายอย่างเอาใจ

                 “ไม่ต้อง! ฉันอาจจะคิดมากเกินไปก็ได้ อย่าพึ่งหาเรื่องให้ยัยปิงปองไม่สบายใจเลยดีกว่า นายเองก็เหมือนกัน จะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันไม่มีอะไรให้แกทำแล้วเขาหันมาบอกลูกน้องคนสนิท

                ขอบคุณครับคุณปัฐ ถ้าต้องการอะไรก็โทรตามผมได้ทุกเมื่อนะครับปัฐวีพยักหน้าให้ลูกน้องก่อนลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ

 

                ไอยรดาเองก็อึดอัดกับการปั้นหน้ายิ้มแย้มให้หนุ่มๆ ในงานเช่นกัน หญิงสาวจึงขอตัวออกมาพักหน้าและปากแก้เมื่อยสักหน่อย โดยขอตัวเข้ามาหลบในห้องน้ำของทางโรงแรมนั่นเอง

                ชักเบื่อๆ เซ็งๆ แล้วสิ หรือว่าวันนี้พอแค่นี้ก่อนดีนะ?หญิงสาวถามตัวเองในกระจก ลืมไปว่ามีคนเข้าห้องน้ำด้วยเหมือนกัน จึงหาที่คิดแผนการขั้นต่อไปที่อื่นที่เงียบสงบกว่า คงจะดีกว่าในห้องน้ำนี่แน่ๆ

                ในสวนด้านข้างโรงแรมน่าจะดีกว่าไอยรดาจึงทำท่าทีคุยโทรศัพท์และเดินออกไปยังสวนอีกด้านหนึ่งของโรงแรม ที่แทบไม่มีผู้คน มีเพียงแสงไฟสลัวๆ แต่ก็ไม่น่ากลัวมากนัก เมื่อมาถึงที่หมาย หญิงสาวจึงเก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋าตามเดิม ก่อนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แบบที่หญิงสาวเคยทำเป็นประจำ เวลาที่ต้องการใช้ความคิด หรือเวลามีเรื่องที่ต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างที่สำคัญ ก็มักจะใช้วิธีนี้ซึ่งมันก็จะได้ผลเสมอ หากแต่วันนี้กลับยังคิดหาทางออกไม่เจอเลยน่ะสิ

                เอายังไงต่อดีล่ะเรา จะรุกต่อหรือถอยกลับไปตั้งหลักก่อนดีคิดลำพังอย่างหาข้อสรุปให้ตัวเองไม่ได้ และเริ่มรู้สึกปวดหัวหนึบๆ เพราะดื่มไปหลายแก้วแล้ว หญิงสาวยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา    

                พึ่งจะสามทุ่มเองนี่นา ทำไมรู้สึกง่วงเร็วแบบนี้กันนะ สงสัยจะยังปรับตัวกับเวลาที่เมืองไทยไม่ได้ละมั้งเรา?” หญิงสาวสรุปให้กับอาการง่วงงุนของตัวเอง

                สายลมเอื่อยๆกระทบเข้ามาที่ใบหน้าทำให้หญิงสาวรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาอีกครั้ง จึงนั่งเล่นอยู่ตรงนั้นอีกครู่ บางทีลมเย็นๆ อาจจะทำให้สมองของหล่อนแล่น และนึกแผนการขั้นต่อไปออกก็เป็นได้ หญิงสาวจึงนั่งคิดอะไรต่อไปเรื่อยๆ

*************************************************************

 

กลับหน้าเรื่อง

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/950535617.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/958168993.gif

2 เรื่อง...รูปเล่มกับธัญวลัย

 

#

 

 

 

 

 

#

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

9 ผลงาน

1.สะดุดรัก...ยัยปีศาจชุดแดง 

2.เล่ห์รัก...จอมวายร้าย 

3.เพียงเธอ... 

4.แสน...จะรัก 

5.ต่อเวลารัก 

6.ยัยจุ้น...ที่รัก 

7.เสน่หา...วิวาห์ว้าวุ่น 

8.วายร้ายหวงรัก 

9.รักวุ่นวายของนาย...พระเอก (ลงได้สองตอนละ อิอิ)

 

 

ขอกำลังใจ ส่งมาให้ไรท์ กันโหน่ยยย

ไม่เม้นท์ไม่ว่า แต่ถ้าชอบกรุณากดไลค์

เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ ให้ไรท์สมองลื่นไหล

กันด้วยนะจร้าาา คุณรี๊ดดดที่น่ารักจ๋าาาาา

 

 

ขอบคุณทุกการติดตาม

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gifและ http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

นิยายรักโรแมนติก By

Chaiywalee // ฉายวลี

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น