สะดุดรัก... ยัยปีศาจชุดแดง
ตอนที่ 2 ต้องแย่ง!
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 2 ต้องแย่ง!

                        

                ไอยรดานอนไม่หลับเอาเลย ถึงแม้ว่าห้องนอนที่หล่อนเคยคิดว่ามันเป็นห้องที่ทำให้หล่อนหลับสบายที่สุดมาตลอดชีวิตนั้น แต่มาวันนี้ความรู้สึกของหญิงสาว มันกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

           แม้ว่าห้องนอนของหล่อน จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย เพราะมารดาไม่ได้เอาอะไรในห้องออกไปขายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว แต่หญิงสาวก็ยากที่จะข่มตาให้หลับได้ลง แม้จะรู้สึกเหนื่อยและเพลียมากแค่ไหนก็ตาม หญิงสาวดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างคนที่ต้องใช้ความคิดอย่างหนัก

           “หนึ่งเดือนกับเงินสิบล้าน...โอ้ยๆ จะทำยังไงดีนะ นอกจากจะถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งสองใบเท่านั้น แล้วมันจะเป็นไปได้งั้นเหรอ เฮ้อ!คิดๆ ไปแล้วหญิงสาวก็ทำท่าถอดใจ เพราะข้อนี้คงเป็นไปได้ยากแน่ๆ ขนาดคนที่เล่นหวยเสี่ยงดวงทุกงวด ยังยากที่จะฟลุ๊คถูกรางวัลกันเลย นับประสาอะไรกับหล่อน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยจะซื้อหวยรวยเบอร์เลยสักครั้งด้วยซ้ำ

           แต่...ไม่ว่ายังไงก็จะลองเสี่ยงดวงดูหน่อยก็แล้วกัน สักสองสามใบ ยังไงเราก็จะยังไม่ตัดข้อนี้ทิ้งไปหรอกนะหญิงสาวบอกกับตัวเองพร้อมกับคิดถึงหนทางอื่นอีก

           หนึ่งเดือนกับการหาสามีรวยๆ งั้นเหรอ?” อีกข้อเสนอเล่นๆ ของมารดาผุดเข้ามาในหัวอย่างอัตโนมัติ ไอยรดาเดินไปมองตัวเองหน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง พร้อมหมุนตัวไปทางซ้ายทีทางขวาที และลองยิ้มให้ตัวเองในกระจกอย่างสุดฝืน

           คงต้องเลือกวิธีนี้จริงๆสินะ แล้วจะหาสามีรวยๆ ได้จากที่ไหนกันล่ะ?” หญิงสาวครุ่นคิดอย่างตัดสินใจเลือกวิธีนี้แล้วจริงๆ แต่เพราะหญิสาวไปเรียนต่อเมืองนอกเมืองนานานตั้งสองปี ผู้ชายที่เข้ามาหาก็ล้วนเป็นฝรั่งมังค่า หรือต่างชาติต่างภาษาแทบทั้งนั้น ผู้ชายไทยหญิงสาวแทบไม่รู้จักใครเลยด้วยซ้ำ นอกจาก...

           จริงสิพี่ภูมินทร์ รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย ที่เคยตามจีบหล่อนเมื่อตอนเรียนอยู่ปีสามหญิงสาวนึกถึงหนุ่มตี๋สูงขาวขึ้นมาได้ แม้จะไม่ถูกสเป็คที่หล่อนตั้งเอาไว้นัก แต่เรื่องฐานะทางบ้านของเขา มันกลับตรงสเป็คตอนนี้ของหล่อนเข้าอย่างจังเลยล่ะ ภูมินทร์  อริยะเลิศสกุลชัยหญิงสาวทวนชื่อของเขาอีกครั้ง เมื่อพิมพ์ค้นหาชื่อของเขาในกูเกิ้ลเรียบร้อย ไม่นานข้อมูลทุกอย่างของเขา ก็โชว์หราบนหน้าจอโทรศัพท์ให้พรึ่บเต็มไปหมด จึงเริ่มกรอกตาอ่านอย่างตั้งใจ

           หนุ่มไฮโซเนื้อหอม ติดอันดับหนึ่งในห้าของผู้ชายในฝันของสาวๆ ในปีนี้ โอ้โห! หล่อ เท่ห์ และดูดีขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยนะเนี่ยพี่ภูมิหญิงสาวพึมพำออกมาอย่างเหลือเชื่อหลังจากกรอกตาอ่านข้อมูลที่พึ่งค้นพบ พร้อมกับภาพถ่ายของหลายต่อหลายภาพ ก่อนจะตาค้างเมื่ออ่านเจอข้อมูลอีกข้อของเขาเข้า

           เปิดตัวคู่หมั้นสาวสวย น้องปิงปอง-ปิยะธารินทร์ อภิรักษ์มนตรีงานนี้มีแต่คนอิจฉาตาร้อนผ่าวไปตามๆ กัน ด้วยทั้งคู่ช่างเหมาะสมกันเป็นที่สุด ช่างเหมาะกับตำแหน่งคู่รักแห่งปีเสียจริงๆไอยรดาละสายตาจากมือถือของตัวเองอย่างหมดแรง ความหวังพังครืนเมื่อรับรู้ว่าคนที่เธอจ้องจะจับมาเป็นสามีในอนาคต ตอนนี้เขาดันมีคู่หมั้นคู่หมายเป็นตัวเป็นตนไปซะแล้ว

           มีคู่หมั้นซะแล้ว จบกัน!ไอยรดารู้สึกว่าสมองของหล่อนตอนนี้มันตื้อไปหมด และมันเริ่มลุกลามไปยังส่วนอื่นของร่างกายอย่างรวดเร็วแล้วด้วย เพราะจู่ๆ หญิงสาวก็รู้สึกหายใจติดขัดยังไงชอบกล หรือว่ามโนไปเองก็ไม่รู้สิ จึงได้แต่พยายามยกมือเรียวขึ้นมาตบหน้าตัวเองไปมาเบาๆ อย่างเรียกสติ

           ไม่สิ! ถอยไม่ได้ เราจะยอมแพ้แบบนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด! ยังไงๆ เรื่องมันจะต้องไม่ลงเอยแบบนี้สิ ก็แค่หมั้นหมายกันไว้ ยังไม่แต่งงานกันซะหน่อย ยังไงเราก็ยังมีหวังอยู่ความคิดชั่วร้ายแว้บเข้ามาในหัวอย่างน่าตกใจไม่น้อย แม้แต่ตัวเองก็ยังคาดไม่ถึงเลยเชียวล่ะ

           เราคงต้องยอมทำบาปสักครั้ง เพื่อคุณแม่และเพื่อรักษาบ้านที่คุณพ่อสร้างมากับมือ ให้บาปหนักมากกว่านี้ก็ยอม อีกอย่างแม่สาวไฮโซปิงปองอะไรนั่น หน้าตาก็ดี ฐานะก็ดี คงหาแฟนใหม่ได้ไม่ยากนักหรอกน่าไอยรดาคิดไปไกลเป็นตุเป็นตะ อย่างกับว่าได้แย่งคู่หมั้นของคนอื่นมาเป็นของตนเองได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วกระนั้น ก่อนจะเริ่มมีเรี่ยวแรงขึ้นมาได้อีกครั้ง หันไปหยิบมือถือขึ้นมาหาข้อมูลของผู้เป็นความหวังเดียวของหล่อนต่อไปอีก

           “ต้องหาข้อมูลของเป้าหมายเพิ่มอีกหน่อยแล้วเรา” หญิงสาวพึมพำเบาๆ  ก่อนจะเลื่อนสายตาอ่านข้อมูลของอีกฝ่ายอย่างสนอกสนใจ

           ท่านเจ้าสัวประภาส ขอเรียนเชิญแขกผู้มีเกียรติ ร่วมงานวันเกิดครบวัยเบญจเพสของบุตรชายคนเล็ก ภูมินทร์ในวันเสาร์นี้ที่โรงแรม...และอีกข้อมูลใหม่ที่หญิงสาวเห็นจากกูเกิ้ล และเป็นข้อมูลที่ทำให้หญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาได้

           งานนี้แค่แต่งตัวหรูหราหน่อย ก็สามารถไปร่วมงานได้แล้วสินะ แล้วเจอกันนะคะ...พี่ภูมิหญิงสาววางมือถือลงบนโต๊ะข้างเตียง ก่อนล้มตัวลงนอนได้เสียที

           คงเพราะยังอ่อนเพลียจากการเดินทาง หรือไม่ก็เป็นเพราะเรื่องเครียดๆ ที่ประเดประดังเข้ามา ทำให้หญิงสาวกว่าจะหลับลงได้ก็ดึกดื่นเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว จึงทำให้ไอยรดาตื่นสายกว่าที่เคยเป็น จึงไม่ได้ยินเสียงเรียกจากมารดาในตอนแรก    

           ลูกไอย! ลูกไอย! ตื่นรึยังลูก?” เสียงมารดาเคาะประตูดังขึ้นเรื่อยๆ เมื่อไม่ได้ยินเสียงขานรับของคนในห้อง ไอยรดางัวเงียลุกขึ้นนั่งอย่างยากเย็น

           ลูกไอย! ไม่นะลูก ไม่นะ!มารดาคงคิดว่าหล่อนคิดสั้นฆ่าตัวตายไปแล้วกระมัง ถึงได้ร้องเสียงดังซะขนาดนั้น หญิงสาวจึงรีบลุกจากเตียงนอนไปเปิดประตูให้มารดาได้สักที

           อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่หญิงสาวเปิดประตูออกมา พร้อมทักทายมารดาเป็นประโยคแรก

           แม่เรียกตั้งนานสองนาน ทำไมไม่ตอบรับออกมาเลยล่ะลูก แม่ตกใจหมดเลยนึกว่า...มารดาหยุดพูดเพียงเท่านั้น

           ไอยขอโทษนะคะคุณแม่ อาจเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกดื่น หรือไม่ก็อาจจะยังปรับตัวไม่ทันกับเวลาในเมืองไทยน่ะค่ะ ก็เลยตื่นสายไปหน่อย เรื่องที่คุณแม่กลัวน่ะตัดทิ้งไปได้เลยนะคะ ไอยไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาดค่ะหญิงสาวบอกเหตุผลกับมารดาออกไป อีกฝ่ายจึงพยักหน้าว่าเห็นด้วย

           อ้อ...อาจจะจริงอย่างที่ลูกว่าก็ได้ ถ้าอย่างนั้นลูกไอยจะนอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะจ๊ะ หรือไม่ก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วลงไปทานมื้อเช้าด้วยกัน วันนี้แม่ทำข้าวต้มกุ้งของโปรดของลูกไว้ให้เรียบร้อยแล้วนะมารดาบอกบุตรสาวอย่างเอาใจและจำได้ว่าหญิงสาวชอบอะไร

           จริงเหรอคะคุณแม่! ดีใจจังเลยค่ะ ไม่ได้ทานข้าวต้มกุ้งฝีมือคุณแม่มานานตั้งสองปีแล้ว งั้นรอไอยแป้บเดียวนะคะคุณแม่ ขอเวลาไอยอาบน้ำแค่สิบนาที เดี๋ยวไอยตามลงไปข้างล่างนะคะหญิงสาวรีบคว้าผ้าเช็ดตัวแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำโดยเร็ว มารดาได้แต่ส่ายหน้าให้อย่างเอ็นดู

           ลูกไอย...แม่จะชดเชยให้ลูกยังไงดีนะ ถึงจะสาสมกับสิ่งที่แม่ทำเอาไว้ กว่าแม่จะคิดได้มันก็สายไปแล้วใช่ไหมลูก?” คุณอรัญญาพึมพำลำพังอย่างสำนึกผิด ก่อนจะหมุนตัวเดินลงไปจัดเตรียมอาหารเช้าไว้รอบุตรสาว ไม่นานนักไอยรดาก็ตามกลิ่นข้าวต้มกุ้งของมารดาลงไปยังห้องครัว

           “ข้าวต้มกุ้งกลิ่นห้อม หอมค่ะ ไอยขอสองชามเลยนะคะคุณแม่หญิงสาวหันมาบอกกับมารดาเหมือนเด็กเห็นแก่กินกระนั้นแหละ คุณอรัญญาจึงได้แต่ค้อนให้บุตรสาวไม่จริงจังนัก

           “ทานชามแรกให้หมดก่อนเถอะลูกมารดาว่ายิ้มๆ ก่อนจะตักข้าวต้มมาวางลงตรงหน้าบุตรสาว

           “คิดถึงคุณพ่อนะคะทันได้เห็นมารดาทำหน้าเศร้าไปถนัดตา

           คุณพ่อคงจะโกรธแม่เอามากๆ ถ้ารู้ว่าแม่เป็นต้นเหตุทำให้ลูกต้องมาตกระกำลำบากแบบนี้ไปด้วยมารดาว่าเสียงแผ่ว ดวงตาเริ่มแดงก่ำขึ้นมาอีกแล้ว

           “คุณแม่อย่าคิดมากเลยนะคะ บางทีคุณพ่ออาจจะไม่ได้โกรธก็ได้นะคะ คุณพ่ออาจจะกำลังส่งแรงใจมาให้พวกเราสู้ต่อไปก็ได้นะคะ ไอยขอโทษนะคะคุณแม่ ไอยแค่คิดถึงวันที่เราสามคนนั่งทานข้าวต้มกุ้งด้วยกันแบบนี้น่ะค่ะมารดาพยักหน้าให้หญิงสาวอย่างเข้าใจ

           “รีบทานเถอะลูก เดี๋ยวข้าวต้มจะเย็นชืดซะหมด จะหาว่าแม่ฝีมือตกเอานะ ต่อไปแม่จะทำกับข้าวให้หนูทานทุกมื้อเลยดีไหมลูก?” มารดาจึงเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพราะกลัวว่าอาหารเช้าจะกร่อยเอาได้

           “ดีที่สุดเลยล่ะค่ะ ไอยรักคุณแม่นะคะ และไอยก็ตัดสินใจเลือกวิธีที่แม่แนะนำให้เมื่อวานแล้วด้วยค่ะ

           “วิธีที่แม่แนะนำ วิธีอะไรหรือลูก?” มารดางุนงงกับสิ่งที่บุตรสาวกำลังจะบอก

           “ก็วิธีที่จะใช้หนี้ได้เร็วที่สุดไงคะคุณแม่

           “วิธีใช้หนี้ได้เร็วที่สุด...นี่อย่าบอกนะ ว่าลูกจะหาสามีรวยๆ เพื่อมาปลดหนี้น่ะ แม่แค่พูดเล่นนะลูกไอยมารดาตกใจเมื่อเรื่องที่พูดเล่นๆ เมื่อวาน จะเป็นต้นเหตุให้บุตรสาวเลือกวิธีนี้ขึ้นมาใช้เข้าจริงๆ

           “แต่ไอยจะทำจริงๆค่ะคุณแม่ มันคงเหลือแค่วิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้น สำหรับเวลาที่จำกัดแค่หนึ่งเดือนเศษ ที่ไอยพอจะทำได้ ก่อนที่บ้านของเราจะโดนเสี่ยซ้งยึดไปบุตรสาวยืนยันหนักแน่น

           “ลูกไอย! แม่ว่าเราทำใจเย็นๆก่อน ค่อยๆ คิดหาทางอื่นกันก่อนดีกว่าไหมลูก บางที...อาจจะมีทางออกอื่นที่ดีกว่านี้ก็ได้นะลูกมารดาชักสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัดเจน จนบุตรสาวต้องรีบเอ่ยขึ้น

           “คุณแม่ไม่ต้องคิดมากหรอกนะคะ ผู้ชายคนนี้เขาเคยตามจีบไอยเมื่อตอนสมัยเรียนปีสาม ยังไงซะ เขาก็ต้องยังมีเยื่อใยหลงเหลือให้ไอยอยู่บ้างแน่ๆ และวันพรุ่งนี้ก็เป็นวันเกิดของเขาด้วยค่ะ และไอย...ก็ต้องไปร่วมงานนี้ให้ได้ด้วยบุตรสาวว่าออกไปอย่างมาดมั่น

           “ใครกันจ๊ะ ผู้ชายคนที่ลูกว่า แม่พอจะรู้จักรึเปล่า?”

           “พี่เขาชื่อ ภูมินทร์  อริยะเลิศสกุลชัยค่ะคุณแม่ ลูกชายคนเล็กของท่านเจ้าสัวประภาสค่ะ คุณแม่พอจะรู้จักหรือได้ยินชื่อบ้างไหมคะ?”

           “ภูมินทร์ อริยะเลิศวงสกุลชัยมารดาทวนชื่อเขาไปมา ก่อนจะร้องอ๋อ

           “อ๋อ...แม่เคยได้ยินชื่อเจ้าสัวประภาสอยู่เหมือนกันนะลูก แต่ลูกชายคนเล็กนี่ เขาพึ่งหมั้นหมายไปไม่นานนี่เองนะ เอ...หรือจะไม่ใช่คนนั้นกันนะมารดาพูดไปนึกไปอย่างไม่แน่ใจสักเท่าไหร่ เพราะหลังๆ เอาแต่เข้าบ่อน ไม่ได้สนใจเรื่องในวงสังคมนัก

           “คนนั้นแหละค่ะคุณแม่ คนที่พึ่งหมั้นหมายกับไฮโซสาวได้ไม่นานคนนี้แหละค่ะ พี่ภูมินทร์หญิงสาวยืนยันกับมารดาหนักแน่นว่าไม่ผิดตัวแน่

           “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า...ลูกจะแย่งคู่หมั้นคู่หมายของคนอื่นอย่างนั้นนะเหรอลูกไอย? แม่ว่าลูกหาคนใหม่ดีกว่าไหมลูก มันจะบาปกรรมเอานะลูกไอย?” มารดาร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับทำตาโต นี่หล่อนถอดแบบตาโตเป็นไข่ห่านมาจากมารดาเปี้ยบเลยแฮะ หญิงสาวคิดและยิ้มออกมาอย่างเผลอๆ ยิ่งทำให้คุณอรัญญามองหน้าบุตรสาวอย่างคาดไม่ถึง ไม่เคยคิดเลยว่าบุตรสาวจะเป็นไปได้มากถึงเพียงนี้

           “ก็ถ้าเขายังไม่ได้แต่งงานกัน ไอยก็ยังมีสิทธิ์ในตัวเขาไม่ใช่เหรอคะคุณแม่?” บุตรสาวยังบอกอีกหน้าตาเฉย

           “พรากคนรักกัน มันบาปนะลูกไอยมารดาว่าเบาๆ

           “ให้บาปหนักกว่านี้ไอยก็จะทำค่ะหญิงสาวบอกจุดยืนแก่มารดา

           “เพราะแม่คนเดียว ลูกไอยถึงต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ เพราะแม่คนเดียวแท้ๆ หนูถึงได้เปลี่ยนเป็นคนละคนแบบนี้ และเพราะแม่คนเดียวอีกนั่นแหละ ที่ทำให้หนูต้องเลือกทำในเรื่องผิดศีลธรรมอันดีแบบนี้...มารดาจึงได้แต่กล่าวโทษตัวเอง

           “ไอยเต็มใจทำทุกอย่างเอง โดยไม่ได้ฝืนใจเลยสักนิด เรารีบทานข้าวกันเถอะค่ะ พอทานเสร็จแล้ว คุณแม่ช่วยพาไอยไปเลือกชุดสวยๆ หรูๆ เพื่อใส่ไปงานวันเกิดพี่ภูมิด้วยนะคะ ไอยจำเป็นจะต้องสวยและโดดเด่นที่สุดในงานนี้ค่ะคุณแม่ เผลอๆ อาจจะได้เหยื่อรายใหม่ โดยที่ไอยไม่ต้องทำบาปพรากคู่หมั้นใคร ให้เป็นบาปแก่ตัวเองก็ได้นะคะบุตรสาวบอกทีเล่นทีจริง หากแต่มารดาก็ยังไม่คลายกังวลแต่อย่างใด

           แต่ว่า...คุณอรัญญาตั้งท่าจะคัดค้านบุตรสาวออกไปอีกครั้ง แต่ทว่าบุตรสาวก็พูดดักคอขึ้นเสียก่อนอย่างรู้ทันความคิดของมารดา

           อย่าพึ่งคิดอะไรมากเลยค่ะคุณแม่ ทำใจให้สบายก่อนเถอะนะคะ เชื่อใจไอยนะคะคุณแม่

           ก็ได้ลูก นับจากนี้ต่อไปแม่จะให้ลูกเป็นฝ่ายตัดสินใจบ้าง แม่จะคอยให้การสนับสนุนลูกทุกเรื่องและทุกอย่าง ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ดีไหมลูก?” คุณอรัญญาตั้งใจเอาไว้แล้ว ว่าจากนี้ต่อไปจะทำตัวเป็นแม่ที่ดีให้บุตรสาวตลอดไป

           ขอบคุณนะคะคุณแม่ ขอแค่มีคุณแม่คอยเป็นกำลังใจให้ไอยอยู่ข้างๆ แบบนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไอยก็จะไม่ยอมแพ้แน่นอนค่ะ

           งั้นก็รีบทานเถอะลูก เดี๋ยวแม่ไปหยิบน้ำส้มมาให้นะลูกมารดาเดินห่างออกไปแล้ว หญิงสาวจึงตั้งหน้าตั้งตาทานมื้อเช้าต่อไป เพื่อจะได้มีเรี่ยวแรงไว้คิดแผนการขั้นต่อไป

 

**********************************************************

 

****เม้นท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะจร้ารีดค๊าาาา****http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Kikucow00005.gif

กลับหน้าเรื่อง

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/950535617.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/958168993.gif

2 เรื่อง...รูปเล่มกับธัญวลัย

 

#

 

 

 

 

 

#

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

9 ผลงาน

1.สะดุดรัก...ยัยปีศาจชุดแดง 

2.เล่ห์รัก...จอมวายร้าย 

3.เพียงเธอ... 

4.แสน...จะรัก 

5.ต่อเวลารัก 

6.ยัยจุ้น...ที่รัก 

7.เสน่หา...วิวาห์ว้าวุ่น 

8.วายร้ายหวงรัก 

9.รักวุ่นวายของนาย...พระเอก (ลงได้สองตอนละ อิอิ)

 

 

ขอกำลังใจ ส่งมาให้ไรท์ กันโหน่ยยย

ไม่เม้นท์ไม่ว่า แต่ถ้าชอบกรุณากดไลค์

เพื่อเป็นแรงบันดาลใจ ให้ไรท์สมองลื่นไหล

กันด้วยนะจร้าาา คุณรี๊ดดดที่น่ารักจ๋าาาาา

 

 

ขอบคุณทุกการติดตาม

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/TLC_090-20080408_Thai.gifและ http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1158925_4598997.gif

นิยายรักโรแมนติก By

Chaiywalee // ฉายวลี

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น