เด็กหมอ
EP37 : อ้อนเมีย
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
EP37 : อ้อนเมีย

ก๊อกๆ เเกร๊กก เสียงเคาะประตูก่อนเปิดเข้ามาในห้องพักฟื้นของหมอกาย

“สวัสดีครับม๊า” หมอกายที่นั่งดูทีวีอยู่ภายในห้องก็เอ่ยทักทายม๊าของนิกส์

“สวัสดีค่ะพี่หมอ” เเละก็เป็นนาฟที่ยกมือไหว้หมอกาย

“เป็นไงบ้างเรา” ม๊าเดินเข้ามาหาหมอกายก่อนเอ่ยถามคนบนเตียง

“ก็เพิ่งฟื้นตัวหนะครับม๊า ยังเพลียๆอยู่นิดหน่อย” หมอกายตอบพร้อมยิ้มกลับให้ม๊า

“เเล้วนิกส์มันไปไหนปล่อยเราอยู่คนเดียวเนี่ย” ม๊าถามเสียงดุขึ้นมาเมื่อไม่เห็นลูกชายตัวเอง

“ลงไปหาขนมด้านล่างครับ” หมอกายตอบกลับเสียงอ่อน

“กายหิวยัง? ม๊าทำซุปเห็ดมาให้เราด้วย น้องไปจัดใส่ถ้วยให้พี่เขาสิ” ม๊าเอ่ยถามกายเเล้วหันไปสั่งนาฟต่อ หญิงสาวลุกขึ้นไปจัดซุปใส่ถ้วยให้พี่หมอ

เเกร๊ก นิกส์เปิดประตูเข้ามาพร้อมของกินเต็มไม้เต็มมือ

“ม๊า มาไวจังอะ” นิกส์เอ่ยทักทายม๊า

“ก็เมื่อคืนเเกโทรไปบอกว่ากายฟื้นเเล้ว วันนี้ฉันเลยมาเร็วหน่อย ทำซุปมาให้ทานด้วย” ม๊าบอกออกมา

“ไหนของผมอะม๊า” นิกส์ไปที่เคาเตอร์สำหรับตั้งจานชามภายในห้อง นิกส์ก็รื้อของภายในถุงที่ม๊าเขาเอามา

“ไม่มี” ม๊าบอกหน้าตาเฉย

“อ้าว” นิกส์ทำหน้ายู่ใส่ม๊า พอเขาพาหมอกายไปหาที่บ้านบ่อยๆเดี๋ยวนี้ม๊าเขาชักจะรักหมอกายมากกว่าลูกตัวเองเเล้ว

“ม๊าล้อเล่น วันนี้ม๊าทำข้าวผัดทะเลมาให้เเก อยู่อีกถุงหนะ” ม๊าบอกพร้อมเพยิดหน้าไปที่ถุงใบใกล้ๆที่วางอยู่ข้างเขา

นิกส์เปิดดูข้าวผัดก่อนจัดใส่จาน หันมองหมอกายอีกฝ่ายก็ทานซุปเห็ดที่ม๊าทำมาให้อย่างเอร็ดอร่อย ม๊ากับนาฟอยู่ถึงเเค่ช่วงเที่ยงก็พากันกลับ ส่วนนิกส์ก็อยู่เฝ้าหมอกายต่อ

ในช่วงบ่ายของวันธารก็มาเยี่ยมหมอกายที่โรงพยาบาล ธารชวนหมอกายคุยสารพัดเรื่อง ส่วนนิกส์เมื่อเห็นว่ามีคนอยู่ด้วยกับหมอกาย ตัวเองก็เลยลงไปหาขนมเสบียงเพิ่ม

“ธาร นายไม่ได้ป๊าเรื่องที่ฉันถูกยิงใช่ไหม” หมอกายเอ่ยถามธาร

“ไม่ได้บอกครับ ช่วงนี้นายอาจจะยุ่งๆ เลยไม่ค่อยติดต่อมาถามเรื่องคุณมากนัก” ธารรายงานกับหมอกาย พ่อของหมอกายชอบโทรมาถามสารทุกข์สุกดิบของลูกชายผ่านทางธารนี่เเหละ

“ดีเเล้ว ฉันไม่อยากให้ป๊ารู้ เดี๋ยวมันจะมากเรื่อง” กายบอกกลับไปบ้าง ยิ่งป๊าเขาไม่ชอบนิกส์อยู่ด้วย ถ้ารู้ว่าเขาถูกยิ่งเพราะนิกส์ก็คงจะยิ่งไม่ชอบใจเข้าไปให้ ซึ่งเขาคิดว่าถ้าปิดได้ก็ขอให้เรื่องนี้รู้กันเท่านี้ก็พอ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา นิกส์ก็กลับขึ้นห้องมา ธารก็เลยขอตัวกลับบ้าง นิกส์หิ้วถุงบางอย่างมาวางไว้ใกล้โต๊ะผู้ป่วยก่อนเดินไปหยิบขวดเจ็บล้างมือมาให้หมอกาย ร่างสูงก็กดเจลล้างมือก่อนลูบไล้ไปกับฝ่ามือของตัวเอง นิกส์ก็หยิบถุงขนมมายื่นให้หมอกาย

“อะไรอ่ะ” หมอกายถามขึ้น

“หมั่นโถว” นิกส์ตอบกลับสั้นๆ หมอกายก็รับถุงขนมมา

“กูอุส่าห์ขับรถไปซื้อหมั่นโถวเจ้าดังให้มึงเลยนะเนี่ย” นิกส์ว่าออกมาก่อนจะลากเก้าอี้มานั่งข้างๆหมอกาย

“ไปนานชิบหาย กูคิดว่ามึงกลับบ้าน ทิ้งให้กูอยู่โรงพยาบาลคนเดียวสักอีก” หมอกายว่าออกมาเล่นๆ

“กูไม่กล้าทิ้งมึงไว้ที่นี่หรอก สงสารพยาบาลเค้า” นิกส์ว่าออกมาขำๆเช่นกัน

“ทำไม พยาบาลเค้าต้องชอบดูเเลอยู่เเล้ว คนไข้หล่อๆเเบบกูอะ” หมอกายว่าอย่างกวนๆ

“ครับ พ่อคนหล่อ พ่อเทพบุตร” นิกส์ยอหมอกาย อีกฝ่ายก็ยักคิ้วใส่นิกส์จนหน้าหมั่นไส้

“เห้ย มึงกินหมดเลยหรอ” นิกส์ว่าออกมาเมื่อมองในถุงหมั่นโถวที่ซื้อมา 4ลูก เเต่ตอนนี้เหลือเเต่ถึงเปล่าๆ

“เเฮ่ๆ” หมอกายยิ้มร่าออกมา

“ไอหมอ!! เดี๋ยวมึงก็ไม่กินข้าวอีกอะ” นิกส์ว่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย เมื่อเที่ยงหมอกายก็กินขนมจนอิ่มเลยไม่ได้กินข้าว นี่เย็นเเล้วกินหมั่นโถวเข้าไปตั้ง4ลูกเเล้วนั่น

“กินอีกก็ได้...เเต่มึงต้องป้อนกูนะ” หมอหนุ่มว่าออกมาก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์

“เรื่องไรต้องป้อน มีมือก็เเดกเองดิ” นิกส์ว่าออกมาพร้อมกับเลื่อนโต๊ะกินข้าวสำหรับผู้ป่วยมาไว้ตรงหน้าหมอกาย ก่อนจะเดินไปหยิบชามข้าวต้มที่ตัวเองซื้อมา หมอกายไม่ยอมทานอาหารของโรงพยาบาล นิกส์เลยออกไปซื้อให้เข้าเเบบนี้ทุกมื้อ

“มึงไม่ป้อนกูก็ไม่กินนะ” หมอกายหันหน้าหนีไปทางอื่น

“เอาเเต่ใจนะมึงหนะ” มึงนิกส์ว่าออกมาเเต่ก็ยอมจับช้อนตักข้าวต้มกุ้งขึ้นไปจ่อที่ปากหมอกาย

“เป่าด้วย” ใบหน้าหล่อหันกลับมาก็เอ่ยบอกกับนิกส์

“เรื่องมากอีก” นิกส์บ่นออกมาเเต่หมอกายกลับยิ้ม

“อะ กินได้ยัง” นิกส์ข้าวต้มพออุ่นๆก็ยื่นไปจ่อที่ปากหมอกายอีกรอบ ชายหนุ่มอ้าปากรับข้าวต้มจากช้อน นิกส์มองใบหน้าหล่อที่นั่งมองเขาอยู่ก่อนจะขำออกมา นิกส์ป้อนข้าวให้หมอกายเสร็จก็ให้อีกคนกินยาที่พยาบาลจัดมาให้ นิกส์ก็เดินไปล้างจานชามที่เคาร์เตอร์ ปล่อยให้หมอกายนั่งดูทีวีไป

หมอกายอาการดีขึ้นเรื่อย ม๊ากับน้องนาฟก็มาเยี่ยมเขาทุกวัน ธารก็มาเฝ้าหมอกายบ่อยๆในเวลาที่นิกส์กลับบ้าน

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูจากด้านนอกดังขึ้น พยาบาลสาวเดินเข้าพร้อมกับชุดผู้ป่วยสำหรับหมอกายเเละเเก้วยามื้อเย็นของวันนี้ เเผลจากการผ่านกระสุนเริ่มดีขึ้น หมอสั่งห้ามเรื่องการอาบน้ำเเต่สามารถเช็ดตัวได้

“คุณต้องการจะเช็ดตัวเลยไหมคะ? ดิฉันสามารถช่วยคุณได้” พยาบาลสาวสวยถามขึ้นเป็นภาษาอังกฤษเมื่อเห็นหมอกายอยู่คนเดียว

“ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ” หมอหนุ่มปฏิเสธกลับไป เธอก็ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไป พอดีกับที่นิกส์กลับเข้ามาในห้อง

“ไอหมอ ม๊าทำซี่โครงหมูตุ๋นยาจีนมาให้มึงอะ” นิกส์ว่าออกมาพร้อมถุงชูใสที่ภายในมีกล่องอาหารอยู่

นิกส์ยกชามซี่โครงหมูตุ๋นยาจีนมาให้หมอกายพร้อมกับข้าวสวยหนึ่งจาน

“หิววะ” หมอกายว่าออกมาก็มาอาหารตรงหน้า

“หิวก็กินเลย อร่อยสุดๆสูตรม๊ากูเอง” นิกส์ว่าออกมาเชิงเล่น

“เเล้วมึงไม่กินหรอ” หมอกายถามกลับนิกส์บ้าง

“ไม่อะ กูจะกินกระเพราไก่” นิกส์พูดขึ้นก็ชูถุงกล่องข้าวที่เพิ่งซื้อมา หมอหนุ่มพยักหน้าก็ก้มกินข้าวของตัวเอง

นิกส์รีบกินข้าวเสร็จก็ไปเตรียมน้ำสำหรับเช็ดตัวให้หมอกาย

ร่างหนาของนิกส์จัดการเก็บจานข้าวเเละชามออกก่อนจะนำกะละมังใส่น้ำพร้อมผ้าผืนเล็กสำหรับเช็ดตัวผู้ป่วย ร่างหนานั่งลงตรงขอบเตียงมือพลางถอดเสื้อผู้ป่วยให้หมอกาย หมอหนุ่มมองนิกส์ที่เช็ดเเขนเเละช่วงบนของเขาก่อนยิ้มกรุ่มกริ่มออกมา

หมับ!! หมอหนุ่มคว้ามือของนิกส์ที่ใช้ผ้าเช็ดช่วงท้องให้เขาอยู่ มือหนาจับมือของนิกส์เลื่อนต่ำลงจนถึงท้องน้อย นิกส์มองหน้าหมอกายกลับ เเต่หมอหนุ่มก็ไม่มีท่าทีจะหยุด

พรึ่บ!! นิกส์กระชากมือกลับทันที เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเเกล้งพามือเขาลงต่ำมากเกินไปเเล้ว

“อะไรของมึง พอเลย!!” นิกส์ว่าออกมาก่อนจะนำผ้าใส่ลงในกะละมัง

“นิกส์ กูอยากว่ะ” หมอหนุ่มเอ่ยขึ้นมาพร้อมมองหน้านิกส์อย่างมีเล่ห์นัย นิกส์ก็มองกายกลับเช่นกัน

“จะบ้าหรือไงไอหมอ นี่มันโรงพยาบาลนะ” นิกส์ปฏิเสธ กำลังจะสะบัดตัวออกจากหมอกาย

“น่า เเค่ปากก็ได้” หมอกายยังคงพยายามขอให้นิกส์ช่วยเขา

“อือ ไม่สงสารกูหรอ” หมอหนุ่มดึงนิกส์เข้ามาใกล้พร้อมส่งสายตาอ้อนๆใส่

“ก็ได้ รอบเดียวนะ” นิกส์ว่าออกมา

“ครับ” หมอหนุ่มรับคำอย่างอารมณ์ดี

ร่างสูงร่นกางเกงผู้ป่วยลงเเล้วมองหน้าเด็กหนุ่มอายุน้อยกว่า

นิกส์นั่งลงที่เตียงผู้ป่วย ร่างหนาใช้มือรูดรั้งเเกนกายของหมอหนุ่มช้าๆก่อนก้มลงครอบครองเเกนกายนั้นด้วยปากของเขา นิกส์ขยับปากเข้าออกเเกนกาย

“อื้ม” หมอหนุ่มครางออกมาเบาๆ นิกส์ยังคงปรนเปรอหมอกายต่อไป

“ดูดตรงหัวเเรง ซี๊ด” หมอหนุ่มว่าออกมา มือก็จับหัวกลมๆควบคุมจังหวะให้นิกส์ไปด้วย

“อึก อื่อ” เสียงครางด้วยความเสียวของหมอกายทำอีกคนมีอารมณ์ไปกับเขาด้วยเเล้วนั่น

“อื้ม ใกล้เเล้ว ซี๊ด” หมอหนุ่มจับหัวกลมของนิกส์ขยับเข้าออกเเกนกายของตัวเองด้วยความเร็ว

พรวด!!

“อือ อ่าส์” หมอกายกดหัวของนิกส์ลงก่อนปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนอีกฝ่ายสำลัก หมอกายหยิบทิชชูส่งให้นิกส์ก่อนจะหยิบอีกเเผ่นขึ้นมาเช็ดเเกนกายของตัวเอง

“ให้กูช่วยไหม” หมอกายเลิกคิ้วขึ้นถามพร้อมมองต่ำลงที่เป้ากางเกงของนิกส์ที่นูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“มะ...ไม่ต้อง” นิกส์ปฏิเสธเเล้วลุกขึ้นจากเตียง

“อ๊ะ” ร่างหนาโดนหมอหนุ่มกระชากจนเซเข้าหาตัวเขาอีกรอบ

“เเต่กูอยากช่วย” หมอกายยักคิ้วใส่ก่อนปากหนาจะครอบครองริมฝีปากบางนั้นไว้ มือของหมอกายเลื่อนต่ำลงมาจนถึงเป้ากางเกงของอีกฝ่าย มือหนาสอดมือเข้าไปทักทายเเกนกายของนิกส์

“อ๊ะ” ร่างหนาสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อหมอกายสัมผัสกับส่วนเเกนกายของตน

หมอหนุ่มรูดรั้งเเกนกายของนิกส์ขึ้นลง ริมฝีปากทั้งสองก็ยังคงประกบกับอยู่ ลิ้นร้อนสอดเเทรกเกี่ยวพันกัน

“อือ อื้ม” หมอกายเร่งจังหวะในการรูดรั้งเเกนกายของนิกส์จนอีกฝ่ายก็หลุดเสียงครางออกมา หมอหนุ่มไซร้คอนิกส์ ร่างสองคนที่คลอเคลียกันจนเเทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกันอยู่บนเตียงผู้ป่วยภายในห้องพักฟื้น

“อึก อื้ม” เเกนกายในมือหมอหนุ่มเกร็งกระตุกเล็กน้อยเเล้วค่อยปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา ใบหน้าใสเเดงขึ้นสีระเรือง นิกส์หยิบทิชชูเช็ดคราบคาวที่ตัวเองปลดปล่อดออกมาจนเลอะ

“ไปล้างตัวก่อนก็ได้” หมอหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อนิกส์ลุกขึ้นจากเตียงเขาอีกครั้ง

“ไม่เป็นไร เช็ดตัวให้มึงก่อนดีกว่า” นิกส์ว่าออกมาก่อนใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำเเล้วบิดหมาดๆในกะละมัง มือบางเช็ดตั้งเเต่ช่วงขาเสร็จก็เลื่อนขึ้นมาช่วงบนก่อนจะสอดมือเข้าไปเช็ดเเกนกายให้หมอหนุ่ม

“เช็ดเองเลยไอหมอ” นิกส์โยนผ้าใส่หมอหนุ่มเมื่อตนรู้สึกถึงบางอย่างที่มันเริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง

“หึ” หมอกายขำในลำคอกับท่าทางของอีกคน นิกส์ลอบมองหมอหนุ่มก่อนเดินเข้าห้องน้ำไป

“ดึกเเล้วนะไอหมอ นอนได้เเล้ว” นิกส์ที่นั่งดูทีวีภายในห้องก็พูดขึ้นเมื่อมองนาฬิกาบอกเวลาเกือบๆเที่ยงคืนเเล้วเเต่หมอกายไม่ยอมนอนเสียที

“มาจุ๊บหน่อยดิ” หมอกายอ้าเเขนอ้อนนิกส์อีกรอบ นิกส์ส่ายหน้าถึงความเอาเเต่ใจของอีกคนเเต่ก็ยอมโอบเข้าอกหมอหนุ่ม หมอกายจุ๊บหน้าผากของอีกฝ่ายก็ล้มตัวลงนอน นิกส์ก็เดินไปปิดไฟให้อีกคนก่อนตัวเองจะกลับมาล้มตัวลงนอนที่โซฟาญาติผู้ป่วยบ้าง



เฮียเยอะไปละ หนูนิกส์ก็ไม่ขัดเลยลูก #หวงลูกเเม่

ฝากกดถูกใจเเละเม้นกันเยอะๆนะ💕

ติชมได้ ชอบก็ติดตามกันนะ








กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น