คฤหาสน์รัญจวน (NC 18+)
ตอนที่ 5 ใจหวั่นไหว
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 5 ใจหวั่นไหว

คฤหาสน์รัญจวน  : ตอนที่ 5 ใจหวั่นไหว

แม้งานที่โทนี่เสนอจะน่าสนใจแค่ไหนก็ตาม แต่ตามประสาผู้หญิงก็ต้องมีข้อสงสัย แต่ผู้ชายอย่างปอกลับตอบรับโดยไม่ลังเล

“งั้นตกลงครับ ผมรับทำงาน เริ่มวันไหนดีครับ” ปอตกลงรับข้อเสนอของโทนี่

“ปอ...ก้อยยังไม่ตกลงเลยนะ” ก้อยบอก

“โห...ยังไม่ตกลงอีกเหรอ นรกกับสวรรค์ชัดๆ ท่ายังไม่รับอีกก็บ้าแล้ว” ปอบอก ก่อนกระดกไวน์อีกอึกใหญ่

“คุณโทนี่คะ ปออาจจะเมา เราขอกลับไปคิดดูก่อนได้มั้ยคะ อีกอย่างการจะมาอยู่ที่นี่จะต้องขนย้ายของ ต้องคืนบ้านเช่า ต้องลาออกก่อน ต้องอะไรอีกหลายอย่าง สัญญาเราก็ยังมีอยู่กับที่ทำงานเก่า” ก้อยบ่ายเบี่ยง

“เอาล่ะ...ผมให้เวลาตัดสินใจ งานผมไม่สามารถคอยได้เป็นเดือนนะครับ ถ้ารับก็ต้องมาทำภายในสามวัน ถ้าไม่รับผมก็จะได้หาคนใหม่ครับ” โทนี่ยื่นคำขาด ทำเอาก้อยต้องกัดริมฝีปาก หันไปมองปอก็ไม่ได้ช่วยอะไร

“จะอะไรนักหนาล่ะก้อย บ้านก็อยู่ฟรี งานก็เงินเดือนดี” ปอเชียร์ต่อ

“ถ้าคุณก้อยกลัวเรื่องสัญญา เรื่องขนของ เรื่องลาออก โทรมาบอกผมครับ ไม่เกินสิบสองชั่วโมงผมจัดการได้หมด ไม่ต้องห่วงครับ” โทนี่บอก แต่จริงๆก้อยไม่ได้กลัวเรื่องนั้น ก้อยกำลังหวั่นใจตัวเองมากกว่า

“งั้นก้อยจะโทรมานะคะ” ก้อยบอก ก่อนจะแลกทั้งเบอร์ทั้งไลน์กัน

“ผมจะรอครับ” โทนี่ส่งยิ้มหวาน ทำเอาก้อยใจแทบละลาย รีบหันไปหาสามีตัวเองเพื่อห้ามใจ แต่ก็เห็นสามีเพลินอยู่กับไวน์รสเลิศ

“ไวน์อร่อยมากครับคุณโทนี่” ปอบอก

“ไวน์แท้จากบอร์กโดซ์ ปี 2004 ครับ” โทนี่บอก

“จากบ่อ.....ไม่รู้จัก ฮ่าๆๆ แล้วววว...ราคาซักเท่าไหร่ครับ พอจะบอกผมได้มั้ย” ปอถาม

“ขวดนี้ไม่แพงมากครับ ประมาณหมื่นต้นๆ” โทนี่บอกทำเอาปอแทบสำลัก ก่อนจะรีบกลืนกลับด้วยความเสียดาย

“อูย...แพงขนาดนั้นเลยเหรอครับ” ปอถาม

“อันนี้ยังไม่แพงมาก ที่ราคาสูงกว่านี้ก็มี เดี๋ยวจะให้ชิมคราวหน้านะครับ” โทนี่บอก

“ล้างคอรอเลยครับ ฮ่าๆๆ” ปอหัวเราะ หันไปมองก้อย แต่ก้อยไม่ขำด้วย


เวลาผ่านไป ไวน์ใกล้หมดขวด สามในสี่ส่วนอยู่ในท้องปอ

“เพิ่งเคยยยย....กินนนนน เมา...เมานะค...คร้าบบบ” ปออ้อแอ้ หน้าแดงเป็นลูกตำลึง แม้อยู่ในที่ค่อนข้างมืดสลัวก็เห็นชัดเจน

“ก้อยว่าไปนอนดีกว่าปอ เมาขนาดนี้” ก้อยทำหน้ารำคาญ

“สงสัยไม่ค่อยได้ทานไวน์ เลยเมาง่ายครับ” โทนี่บอก

“แต่ทานเหล้าก็เมาแบบนี้แหละค่ะ ต้องให้เพื่อนหิ้วปีกมาประจำ” ก้อยบ่น

“อารายยยยก้อยยยย” ปอถาม ก่อนจะกระดกไวน์หมดแก้ว พอทำท่าจะรินใหม่ก็ฟุบหลับไปบนโต๊ะทันที

“เรียบร้อยค่ะ” ก้อยบอก มองสามีตัวเองแบบเบื่อๆ

“เหลืออีกนิดหน่อยคุณก้อยช่วยดื่มนะครับ” โทนี่ชวน

“นิดหน่อยก็เมานะคะ” ก้อยบอก

“ลองดูครับ ไม่เมาหรอก” โทนี่รินไวน์ใส่ไปครึ่งแก้ว ก้อยจิบแล้วรีบวาง

“ขมอ่ะ...ทานกันไปได้ไงคะ ไม่เห็นหวานเหมือนแบบที่ขายในร้านสะดวกซื้อเลย” ก้อยบอก

“ไวน์แท้ต้องแบบนี้ล่ะครับ ทานๆไปเดี๋ยวก็ชิน ให้เกียรติชนแก้วผมหน่อยนะครับ” โทนี่บอก ก้อยถึงจะไม่ชอบแต่ก็ยอมชนแก้วโดยดี


ทั้งสองนั่งดื่มไวน์ต่อขณะที่ปอก็นอนหลับ เสียงกรนเริ่มดังขึ้นจนก้อยอาย ตอนนั้นไวน์ของก้อยก็หมดแก้วพอดี

“กลับห้องดีกว่านะคะ...ดึกแล้ว” ก้อยบอก

“งั้นผมเรียกพนักงานให้ช่วยพยุงไปนะครับ” โทนี่บอกก่อนจะเรียกพนักงาน จากนั้นกว่าจะพาร่างปอไปที่เตียงได้ก็ทุลักทุเล

“ขอบคุณนะคะ” ก้อยบอกพนักงาน จากนั้นในห้องก็เหลือแค่ก้อยกับโทนี่ที่ยืนมองปอที่หมดสภาพ

“ขอบคุณคุณโทนี่สำหรับคืนนี้นะคะ” ก้อยบอก

“ไม่เป็นไรครับ แค่นี้เทียบไม่ได้กับที่คุณก้อยช่วยชีวิตผมไว้หรอก” โทนี่บอก ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอนพร้อมกัน ก้อยอยากให้โทนี่กลับ แต่โทนี่เลือกไปนั่งที่โซฟา ด้วยความเกรงใจ...ก้อยก็ต้องมานั่งที่โซฟาด้วย

“คุณก้อยเมามั้ยครับ” โทนี่ถาม

“แค่มึนๆค่ะ” ก้อยบอก

“คุณก้อยต้องรีบตัดสินใจนะครับ โอกาสนี้ไม่ได้มาง่ายๆ ผมจะรับพนักงานได้ต้องเฟ้นกันหลายอย่าง แต่กับคุณก้อยนี่พิเศษจริงๆครับ” โทนี่ชวนต่อ พลางจ้องมองตาคู่สวยของก้อย จนสาวน้อยต้องหลบตา

“ขอโทษที่เสียมารยาท คุณก้อยอายุเท่าไหร่ครับ” โทนี่ถาม

“เอ่อ..ยี่สิบห้าค่ะ” ก้อยบอก

“ไม่ต้องการความมั่นคงในชีวิต ความก้าวหน้าในหน้าที่การงานเหรอครับ” โทนี่หว่านล้อม

“คุณโทนี่พูดเหมือนคนขายประกันเลยนะค่ะ อิอิ” ก้อยบอก

“เป็นงั้นไป ฮ่าๆๆ คุณก้อยนี่น่ารักนะครับ” โทนี่ยิ้มก่อนลุกขึ้นมานั่งเบียดใกล้ ไหล่สัมผัสไหล่ ต้นขาก็แนบชิดติดกัน

“เอ่อ..ข...ขอบคุณค่ะ” ก้อยบอก หันไปมองโทนี่ที่จ้องตากลับมา ก้อยรู้สึกประหม่าอีกครั้ง

“คุณก้อยเป็นคนสวย น่ารัก อัธยาศัยดี คุยเก่ง แถมยังมีความมั่นใจในตัวเองอีกนะครับ เหมาะกับงานพนักงานต้อนรับที่สุด” โทนี่บอก ก่อนจะเอามือเสยผมก้อย ค่อยๆไล้ลงมาหลังใบหู ก้อยรู้สึกสยิวจนต้องหดตัวห่อไหล่เอียงอาย

“ช...ชมเยอะไปแล้วค่ะ ก้อย ม...ไม่ขนาดนั้นหรอก” ก้อยบอกก่อนจะพยายามขยับไปด้านข้างแต่ดันติดพนักข้างแล้ว

“ผมพูดจริงๆครับ คุณก้อยน่ารักมาก” โทนี่บอก ยังคงลูบไล้เรือนผมแผ่วเบา ก่อนจะยาวมาถึงปลายคาง โทนี่จับหน้าก้อยค่อยๆหันมา จนก้อยต้องหลับตาแต่เผยอริมฝีปาก


ก้อยไม่รู้ตัวว่าทำไรลงไป แต่คงต้องโทษฤทธิ์ไวน์ไว้ก่อน ก้อยหลับตารอรสรับจูบจากโทนี่ กลิ่นกายที่หอมเย้ายวน หน้าตาที่ดูอบอุ่นและมีเสน่ห์พึงใจ ก้อยปล่อยตัวปล่อยใจคิดว่าก็แค่จูบคงไม่มีไรเกินเลยกว่านี้ ขณะที่ปากกำลังเข้าใกล้กัน ก้อยพยายามลุ้นใจเต้น

“ผมกลับก่อนนะครับ คุณก้อยจะได้พักผ่อน” โทนี่บอก ทำเอาก้อยรีบลืมตา สติสัมปชัญญะกลับมาทันที

“เอ่อ...ค่ะๆๆ ขับรถดีๆนะคะ” ก้อยส่งยิ้ม

“ขอบคุณครับ ฝันดีนะครับ” โทนี่บอก ส่งยิ้มใจละลายมาอีกครั้ง ก่อนจะออกจากห้องไป


ตอนนี้ก้อยไม่รู้ว่าตัวเองโล่งใจหรือเสียดายกันแน่ แต่ก็รีบสะบัดหน้าสลัดความคิดบ้าๆทิ้งไป รีบไปอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน ก่อนจะเอนกายลงไปก็รู้สึกไม่พอใจสามี โอกาสดีได้พักห้องสวีทหรูหรา ได้นอนเตียงสวยสง่าแต่กลับต้องมานอนเหี่ยวเฉา ก้อยอยากให้สามีเอาใจ อยากให้สามีร่วมรัก อยากจะลืมเรื่องโทนี่ แต่พอเอนหลังได้ที่เสียงไลน์ก็ดังขึ้นมา

 “ถึงบ้านแล้วครับ...ฝันดีนะครับ” โทนี่ส่งข้อความมาหา พร้อมกับสติกเกอร์รูปหัวใจ ก้อยเผลอยิ้มตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าคืนนี้ก้อยได้นอนหลับฝันดีในห้องสวีท แม้จะมีเสียงกรนของปออยู่ข้างๆก็ตาม……


ก้อยตื่นแต่เช้า เริ่มคิดว่าเมื่อคืนตัวเองทำสิ่งไม่ดีลงไป โทษใจที่เผลอไผลไปชั่วขณะจนเกือบจะโดนโทนี่จูบ แต่พอสักพัก...ก้อยก็ลูบปากตัวเองช้าๆ อารมณ์เริ่มเปลี่ยนไปคิดว่ารสจูบของโทนี่จะเป็นอย่างไร ก้อยสะบัดหัวสลัดความคิดไม่ดีทิ้งอีกครั้ง ก่อนจะรีบอาบน้ำแต่งตัวออกมาทานอาหารเช้า ไม่รอปอที่ยังนอนขี้เซาอยู่บนเตียง

​ภาพประกอบจาก INTERNET


ก้อยแต่งตัวน่ารักเซ็กซี่เป็นที่สะดุดตา เข้าไปทานอาหารคนเดียว จนกระทั่งมีเสียงผู้ชายเข้ามาทัก

“สวัสดีครับ ตัดสินใจยังครับ” ผู้ชายถามทำเอาก้อยสะดุ้งรีบหันมา

“อุ้ย...คุณโทนี่...ชอบมาเงียบๆอีกแล้ว...สวัสดีค่ะ...สามวันไม่ใช่เหรอคะ” ก้อยถาม

“อ๋อ...ใช่ครับ แต่ผมลองถามเผื่อคุณก้อยตัดสินใจแล้ว เอ..แล้วนี่คุณปอยังไม่ตื่นเหรอครับ” โทนี่ถามทำท่าหันมองซ้ายขวา

“ยังค่ะ เมื่อคืนน่าจะเมาหนัก” ก้อยตอบก่อนจะเริ่มทานอาหาร แต่ของโทนี่มีพนักงานยกมาให้

“อยู่ต่ออีกสองสามคืนมั้ยครับแล้วทำงานกับผมเลย” โทนี่รุกอีก

“ไม่ดีกว่าค่ะ ตอนนี้งานก้อยคงเต็มโต๊ะแน่เลย” ก้อยบ่น

“อยู่ที่โน่นทำงานกี่วันครับ” โทนี่ถาม

“จันทร์ถึงเสาร์ค่ะ...งานค่อนข้างหนัก ต้องนั่งทำเอกสารทุกวัน” ก้อยบอก

“วันอาทิตย์ก็ได้พักผ่อนสินะครับ” โทนี่บอก

“ใครบอกคะ วันอาทิตย์โหดกว่าวันทำงานอีกค่ะ ต้องซักผ้า รีดผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน ล้างรถ โอ้ยยย....คิดแล้วเหนื่อยค่ะ ยิ่งกว่ากรรมการแบกหามซะอีก” ก้อยบ่น

“ฮ่าๆๆ คุณก้อยช่างพูดนะครับ แต่ดูแล้วลำบากจริงๆ งั้นก็รีบตัดสินใจได้แล้วนะครับ” โทนี่บอก

“ก้อยขอเวลาอีกวันนะคะ อยากพูดกับปอตอนไม่เมา พรุ่งนี้ก้อยจะให้คำตอบค่ะ” ก้อยบอก

“ตามนั้นครับ ไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้เชิญทานเยอะๆครับคุณก้อย” โทนี่ส่งยิ้มก่อนจะเริ่มทานอาหาร ระหว่างนั้นก็คุยเรื่องสัพเพเหระ ความสนิทสนมไว้ใจเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของก้อย

“ก้อยขอตัวนะคะ ต้องไปปลุกปอก่อน จะได้รีบกลับ” ก้อยบอก ก่อนจะยกมือไหว้โทนี่งามๆ แล้วเดินกลับห้องไป     

โทนี่มองสาวน้อยจนลับตา ยังบอกตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงสนใจสาวน้อยคนนี้ ใจหนึ่งคิดว่าสนใจเพราะสาวน้อยเป็นผู้ช่วยชีวิต ใจหนึ่งสนใจเพราะคิดว่าสาวน้อยดูน่าค้นหาและไม่เหมือนสาวสวยหลายคนที่ผ่านเข้ามาเพื่อทอดสะพานให้เค้าเชยชม ตอนนี้โทนี่มีสาวสวยอยู่ใกล้ตัวถึงสองคน คนหนึ่งสวยสง่าเหมาะสมกับตำแหน่งเลขา อีกคนก็เป็นถึงดาราชื่อดัง สองสาวต่างผลัดเปลี่ยนให้เค้าเชยชมไม่ห่าง แต่โทนี่กลับอยากจะลิ้มลองสาวน้อยที่มีเจ้าของแล้วคนนี้


ขณะเดียวกันก้อยกลับไปถึงห้องก็พบปออาบน้ำรออยู่แล้วแต่ยังไม่แต่งตัว

“ทำไมไม่นอนอีกล่ะ ค่อยตื่นตอนเที่ยงโน่น” ก้อยประชดก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าที่จัดไว้แล้ว

“ขอโทษนะก้อย ก็ไม่ค่อยได้ดื่มไวน์นี่” ปอบอก ก่อนจะเดินมากอดแต่ก้อยสะบัด

“คราวหลังจะไม่ทำอีกแล้วน๊า” ปออ้อน

“คราวหลังเหรอ...คงไม่มีแล้วล่ะ..ที่จะได้มาพักห้องหรูหราแบบนี้” ก้อยบอก ปอจึงเข้าใจว่าก้อยหมายถึงอะไร

“อ๋อ...เรื่องนั้น ไว้เราค่อยไปมีไรกันที่ห้องก็ได้” ปอบอก

“ไม่มีวัน...อดไปเลยสองอาทิตย์เป็นการทำโทษ” ก้อยบอก

“โหตั้งสองอาทิตย์” ปอบอกก่อนดูนาฬิกาข้อมือ

“เพิ่งสามโมงเช้า เรายังมีเวลานะ” ปออ้อนอีกครั้งก่อนสลัดผ้าเช็ดตัวทิ้ง

“ไม่...” ก้อยบอก ก่อนจะเบือนหน้าหนี แต่ก็แอบเห็นอาวุธที่ชี้ชูชัน

“นะ....มีเวลาอีกตั้งสามชั่วโมงกว่าจะเที่ยง” ปอบอก ก่อนจะกอดรัดแนบแน่นแล้วเริ่มลูบไล้ ปากก็ซุกไซร้ซอกคอ

“เสื้อยับหมดอ่ะปอ” ก้อยบอก น้ำเสียงเริ่มอ่อนลง

“งั้นก็ถอดก่อนสิ” ปอหมุนตัวก้อยกลับมาก่อนจะเริ่มถอดเสื้อผ้า ก้อยไม่มีท่าทีจะขัด แต่ทันใดนั้นเสียงกริ่งหน้าห้องก็ดัง

“ขอโทษนะคะ” เสียงข้างนอกบอก ก้อยผละออกจากปอแล้วรีบจัดเสื้อผ้าเข้าที่ ก่อนจะรีบไปที่ประตู

“คุณโทนี่ฝากไวน์มาให้ค่ะ” พนักงานบอก ก้อยรับเอามาให้ปอ

“โห...ลาภปากอีกแล้ว” ปอยิ้มจนลืมเรื่องเมื่อครู่ ก้อยมองดูแบบไม่พอใจก่อนจะไปหยิบกระเป๋าแล้วเดินมาหา

“รีบไปที่รถนะ ถ้าช้าก้อยจะกลับรถโดยสาร” ก้อยบอก ปอจึงรู้ตัวว่าพลาดรีบวิ่งไปจัดกระเป๋าและออกมาจากห้องพร้อมกับไวน์ขวดนั้น จนตลอดทั้งวันก้อยก็แทบไม่พูดกับปออีกเลย......


วันเดียวกัน ที่คอนโดซึ่งกำลังจะเปิดขาย ตากล้องกำลังถ่ายแบบคาร่าดาราสาวคนสวยเพื่อใช้สำหรับโปรโมท

​ภาพประกอบจาก INTERNET​​


“สวยมากครับ หันข้างบิดตัวอีกนิด....นั่นแหละครับ” ตากล้องบอก ตอนนี้กำลังถ่ายเซตในห้องน้ำ

“โอเค...เยี่ยมมาก” ตากล้องบอก โทนี่เดินไปมองที่หน้าจอรอดูรูปผลงาน

“คาร่าดูเป็นไงบ้างคะ” คาร่าถาม

“สวย...เซ็กซี่มากครับ แบบนี้คอนโดผมต้องขายดีแน่ๆ” โทนี่บอก

“งั้นกลับกันเถอะค่ะ” คาร่าเข้ามาคล้องแขน หน้าอกเบียดถูไปมา

“เดี๋ยวรอดูหน้าจอแป๊บนึงนะครับ” โทนี่บอก

“อ๋อ...ได้ค่ะ งั้นคาร่าไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” คาร่ายิ้มก่อนจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า โทนี่ดูหน้าจอจนพอใจ ก็บอกให้ทีมงานส่งรูปให้ฝ่ายกราฟฟิคอีกครั้ง


โทนี่พาคาร่าออกจากคอนโด แต่แทนที่จะตรงไปที่สำนักงานขาย โทนี่กลับพาคาร่าไปคฤหาสน์แทน

“คุณโทนี่ไม่ไปทำงานแล้วเหรอคะ” คาร่าถาม

“ผมพาคุณคาร่าไปส่งก่อนครับ วันนี้คุณคาร่าคงเหนื่อย อีกอย่างเหลือสองชั่วโมงก็เลิกงานแล้วครับ” โทนี่บอก

“น่ารักตลอดเลยนะคะ อย่างงี้ต้องให้รางวัล” คาร่าบอกก่อนจะหอมแก้มฟอดใหญ่

“เดี๋ยวผมเสียสมาธิขับรถนะครับ” โทนี่บอก แต่ก็หันมายิ้ม

“อุ๊ย...ขอโทษค่ะ คาร่าลืมตัว มัวแต่คิดจะให้รางวัล” คาร่ายิ้ม

“เปลี่ยนไปให้รางวัลที่ห้องคุณคาร่าดีมั้ยครับ” โทนี่ถาม ทำเอาคาร่ายิ้มกว้าง

“รางวัลใหญ่เหรอคะ..อิอิ ได้ค่ะ แล้วไม่ไปทำงานแล้วเหรอคะ” คาร่าถาม

“ก็กำลังจะไปทำงานกับคุณคาร่านี่ไงละครับ” โทนี่บอก ก่อนเอามือไปวางที่ขาอ่อน


คาร่ายิ้มรับก่อนจะเอื้อมมือมาจับหน้าขาของโทนี่แล้วลูบไปมา มือน้อยๆค่อยๆไต่มาจนถึงเป้า โทนี่เอามือลูบขาอ่อนคาร่าเหมือนกัน สวรรค์กำลังรอทั้งสองอยู่ที่คฤหาสน์แล้วตอนนี้...............


  จบตอนที่ 5

กลับหน้าเรื่อง
HatHU  ผู้ชายใส่หมวก     นักเขียนแนวอีโรติค ชู้รัก NTR  ปวดตับ   แต่ละเรื่อง แต่ละตอน แต่งยาวหลายหน้า  ในราคาตอนละไม่เกิน 400 เหรียญทอง คุ้มค่าแน่นอนครับ ไม่เอาเปรียบ   ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความกรุณา ติดตามผลงานครับ       - คนที่ปลดล๊อคอ่านนิยายรายตอนครบทุกตอนของแต่ละเรื่อง สามารถอ่าน E-Book ได้ฟรี ที่แอพ ธัญวลัยนะครับ    ช่องทางติดต่อ  
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น