ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 7 เตรียมตัว

[ ล็อกเวลาเฉพาะพื้นที่ห้องนั่งเล่น ]

                       Yes / no

( yes ) ผมแกะอ้อมกอดของพลอยออก แล้วนั่งข้างๆพลอย

“ ใครจะปล่อยให้คนที่เรารักไปในที่อันตรายกัน “ ผมพูดออกมาแล้วมองพลอยที่กำลังนอนอยู่

“เอาละแต่ก่อนอื่น”

  [ ปรับเปลี่ยนให้ร่างกายสามารถรองรับ พลัง ความสามารถทุกชนิด ]

                                 Yes / no

[ สร้าง AI ที่สามารถติดต่อเข้าสู่สมองโดยตรง จัดเก็บข้อมูล และบันทึกข้อมูล และสามารถติดต่อผมได้ทุกมิติ ]    Yes / no

[ ปรับเปลี่ยนร่างกายและวิญญาณ ของพลอยให้กลายเป็น การด์ และ สามารถ ปลดสภาพให้กลายเป็นคนเหมือนเดิมได้ ]    Yes / no

“ yes all “

แล้วพลอยก็กลายเป็นละอองแสงแล้วรวมตัวกันจนเกิดเป็นการด์ สีชมพู แล้วมีรูปพลอยอยู่ พร้อมข้อมูลเบี้องต้น   ชื่อ พลอย เพศ หญิง อายุ ไม่สามารถระบุได้

ความสามารถพิเศษ ไม่แก่ไม่ตาย ทักษะ นักรอบสังหาร  แล้วผมก็หยิบการด์พลอยแล้ว หยิบใส่ช่องเก็บของผม จากนั้นผมก็ ปลดล็อคเวลาห้องนั่งเล่นออก

[ โปรดตั้งชื่อ AI ของท่าน พร้อมระบุเพศ เพื่อใช้เสียง ]

“ งั้นก็ ชื่อ มิกุ แล้วกัน เพศ หญิง “ หลังจากพูดเสร็จ หน้าจอผมก็ มีเด็กผู้หญิง ผมสีเขียวฟ้า ไว้ผมทรงทวินแทล ดวงตาสีเขียว ใบหน้าหน้ารัก รูปร่างเด็กประถม ผิวขาวใส ใส่ชุดเด็กนักเรียนที่มีเนคไท กำลังยืนอยู่ แล้วยิ้มให้ผม

“ เฮือก น่ารักโครต “ ผมเผลอพูดออกไป มิกุเองก็หน้าแดงแล้วหลบตาผม ผมไอทีหนึงเพื่อ เรียกสติ

“ มิกุจัง สร้างโปรแกรมที่สามรถติดต่อผมผ่านมิติ แล้วส่งไปให้ ไซ หน่อยสิ แล้วส่งจดหมายของผมไปด้วยนะ ว่าผมกับพลอย จะเดินทางรอบโลก หากมีอะไรให้ติดต่อผม ผ่านทางโปรแกรมที่ ผมส่งไปให้ “ ผมพูดออกไป ในขณะที่ มิกุ กำลังเสกคอมแล้วกดปุ่มอย่างเมามัน ผมก็รอสักพัก

[ ส่งแล้วค่า มาสเตอร์ ] เสียงของเด็กประถม ที่น่ารัก ดังขึ้นในหัวของผม

“ ขอบคุณ น้ะ มิกุจัง “ ผมพูดแล้วมอง มิกุจัง กำลังเล่น โดยเดินไปในทางสีขาวขนาดพอดีรองเท้าของเธอ

[ ค่า มันเป็นหน้าที่ของหนู่ อยู่แล้วค่ะ ] มิกุพูด ไปในขณะที่เธอกำลังเล่นอยู่

ผมลุกขึ้นยืน แล้วไปเอาคอมของผมมาที่ห้องนั่งเล่น

“ เอาละได้เวลาเก็บข้อมูลทั้งหมดแล้ว พร้อมไหม มิกุจัง”  ตอนนี้ มิกุ ใส่แว่นแล้วดันแว่นขึ้นเล็กน้อย ทำเหมือนเด็กเรียน

[ พร้อมแล้วค่า ] ทำหน้าจริงจัง 

( น่ารักโครต )

ตัดกลับมาที่ ไซ

      หลังจากประชุมบริษัทเสร็จ ก็ตรงไปในห้องประธานตอนนี้ก็เปรียบเสมือนห้องนอนของเค้า จากนั้นก็ทำการเช็คข่าวสารทั้งหมด

หืม จดหมายของเคียว

      ว่าไงพี่สบายดีไหมตอนนี้พ่อกับแม่เป็นไงมั้ง แล้วก็ตอนนี้หนู มีแฟนแล้วนะ แล้วก็ช่วยปิด เรื่องของหนูกับพ่อ ด้วยละ คงรู้สิน้ะเรื่องอะไร ไม่งั้น พี่ตายแน่ อิอิ

             ปล. พี่รีบหาเมียได้แล้ว

“เห้ออ ยัยน้องคนนี้ “ ไซถอนหายใจออกมากับความ โรคจิตของน้องตัวเอง

( คงได้แม่มาเยอะ ) ในระหว่างที่เช็คข่าวอยู่นั้น ก็มีจดหมายเด้งขึ้นมา ระบุที่ส่งเป็นของพ่อ แล้วก็

คริก  หลังจากอ่านจดหมายของพ่อเสร็จ

     หืม พ่อกับแม่ จะไปฮันนีมูน รอบโลกหรอเนี่ย ก็ดีเหมือนกัน เพราะไม่ค่อยได้เห็นแม่ออกไปไหนเลยนอกจากบ้านละนะ  แล้วไซ ก็ เลื่อนมาถึงสุด มีปุ่มให้กด ติดตั้ง แล้วกด

หลังจากนั้น ขอบหน้าจอคอมของไซ ก็ปรากฏ เด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก ผมสีเขียวอมฟ้าทรงทวินแทล ดวงตาสีเขียว

[ สวัสดีค่ะ หนูเป็น AI ที่ท่าน ยูมะ เป็นคนสร้างค่ะ เพื่อติดต่อในรูปแบบจดหมาย ส่งไปให้ท่าน ยูมะโดยตรงค่ะ และช่วยควบคุมหรือบริหารจัดการต่างๆ ค่ะ ]

ไซ สตันไป 5 วิ เห้อ พ่อนะพ่อ ขนาดไปเที่ยว ยังส่งตัวแทนมาอีก แล้วอีกอย่าง AI เนี้ยยุคนี้ยังไม่มีคนทำได้เลยน้ะพ่อ ขืนคนอื่นรู้ บริษัทของเราคงตกเป็นเป้าหมายของคนทั่วทั้งโลกแน่  ตอนนี้ความลับของตระกูล จักรพรรดิ ก็มี 3 ความลับเป็นที่เรียบร้อย

ความลับที่ 1 ผู้นำตระกูล ยูมะ และ ภรรยาของท่านผู้นำ พลอย ไม่แก่ไม่ตาย

ความลับที่ 2 ผู้นำตระกูล ยูมะ นั้นมีความลับมากมายแม้แต่คนในตระกูลก็ไม่รู้  

ความลับที่ 3 AI ของบริษัทที่ถูกผู้นำตระกูลสร้างขึ้น รู้เฉพาะ ลูกไซและลูกเคียว แล้ว ผู้เป็นพ่อของทั้งสอง ยูมะ เท่านั้น

เวลาผ่านไป 1 ปี

       ตอนนี้ในบ้านหลังหนึ่ง มีชายหนุ่ม กำลังหลับตาแล้วพิงโซฟาอยู่

“มิกุจังเป็นไงบ้างข้อมูลของ Anime Movie Manga  ครบไหม” ผมพูดออกไปในขณะหลับตาอยู่

[ ครบแล้วค่า ] เสียงดังขึ้นในหัวผม

แล้วผมก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น แล้วเห็นในหน้าจอของผม มิกุ กำลังยืนแกว่งต้นหอมเล่น อยู่

“เอาละ ก่อนอื่นก็ต้องเสริมพลังป้องกันก่อนละน้ะ” ( ก็นะพลังของคนไม่ว่าจะเป็น anime หรือ หนัง พลังเวอร์วังทั้งนั้น )

[ ปิดกั้น การควบคุมจิตใจ ร่างกาย จิตวิญญาณ การตรวจสอบข้อมูล จากคนภายนอก ]         yes / no

[ ฟื้นฟู เซลล์ ในร่างกายในระดับความเร็วแสง หากมีเซลล์เก่า เซลล์ใหม่ก็จะกินเซลล์เก่า แล้วแทนด้วยเซลล์ ใหม่ทันที ]         yes / no

[ ฉีด เซรั่ม ซูเปอร์ โซลเยอร์ เข้าสู่ร่างกายโดยตรง ]

                   Yes / no

“เท่านี้คงพอแล้วระมั่งสำหรับการป้องกัน yes all”

หลังจากผมพูดเสร็จ ร่างกายผมก็ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยมีควันสีขาวออกมาจากร่างกาย

“ร้อนโครตๆ! เป็นไงมั้ง มิกุจัง ร่างกายผมมีส่วนผิดปกติไหม”  ผมให้มิกุเช็คสภาพร่างกายผม

[ มาสเตอร์ค่ะ มีสิ่งผิดปกติตรงระหว่างขาของมารเตอร์ค่ะ มันใหญ่เกินไปค่ะ ]

มิกุ ทำหน้าตกใจแล้วหน้าแดง

“เข้าใจเล่นนิ มิกุจัง ไม่เป็นไรหรอกตรงนั้นนะ แล้วตรงอื่นละ” ผมยิ้มแล้วมองมิกุ

[ ร่างกายทุกส่วนนอกจากตรงนั้นปกติดีค่า ] มิกุตอนนี้ กำลังมอง กางเก่งระหว่างขาผมอยู่ ด้วยแววตาหื่นกระหาย

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องมองอย่างงั้นหรอก มิกุจัง ซักวันหนึ่ง ผมจะสร้างร่างกายให้เธอเอง ก็เธอคนสำคัญของผมแล้วนี้หนา” ผมพูดออกแล้วแล้วมองที่ มิกุจัง กำลังหน้าแดง แล้วเดินหายไปจากจอของผม

“น่ารักจริงๆ เอาละต่อไปก็ต้องเลือกพลังโจมตีแล้วละนะ แต่ก่อนอื่นก็ต้องเสริมพลังของ พร จินตนาการที่เป็น จริงก่อนละน้ะ”

[ สร้าง space stone    สามารถย้ายวัตถุไปที่ใดก็ได้

          mind stone     สามารถอ่านใจได้

         soul stone     สามรถควบคุมวิญญาณได้

         reality stone สามารถดลบรรดาลทุกสิ่ง ตามความคิด

         time stone สามารถควบคุมเวลา

         power stone สามารถควบคุมพลังทุกอย่างได้

ปลดล็อกใช้ได้ทุกมิติทุกจักวาล        yes / no  ]

[ หลอมรวมทุก มณี ให้เป็นหนึ่งเดียว ]

                  Yes / no

“ yes all” จากนั้นข้างหน้าผมก็เกิดแส่งสีรุ่ง อย่างรุนแรง ผมเลยเอามือปิดตาไว้ ผ่านไปซักพัก แสงก็หายไป แล้วผมก็เอามือออก แล้วมองของที่อยู่ตรงหน้า มีลักษณะเป็นวงกลม มีขนาดเท่าลูกเบตอง สีใส่แต่ข้างในเป็นสีรุ่งวนเวียนเป็นวังวน

“เหนื่อยสุดๆ เลยแฮะสร้างของระดับ Infinity ขึ้นมา เห้อออ เอา มะ พร้อม” ผมให้กำลังใจตัวเอง  ถ้าเกิดพลาดคราวนี้ จักรวาล นี้คงระเบิดแน่ ก่อนอื่น ผมเดินไปอาบน้ำ รีแลกซ์ความเครียดของตัวเองก่อนเลย จากนั้นก็แต่งชุดนอน มาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง แล้วนั่งบนโซฟา แล้วหยิบ มณี X ขึ้นมา

[ หลอมรวม  มณี X กับ จิตวิญญาณ ให้เป็น หนึ่งเดียวกัน ]

                              Yse / no

“ yes ………………………………………………………………………………

หลังจากพูดเสร็จ ผมก็หมดสติไป

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น