เด็กหมอ
EP4 : หมอซาดิสต์ (NC)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
EP4 : หมอซาดิสต์ (NC)

ผมนั่งมองนาฬิกา ตอนนี้ 4 ทุ่ม 45 นาทีเเล้ว เเต่ไอเตี้ยนิกส์ก็ยังไม่กลับ ก็ถือว่ายังไม่ดึก ผมเตรียมบทลงโทษสำหรับคนเเรดไว้เเล้วครับ นี่ถ้าเกินเที่ยงคืนเมื่อไหร่มึงโดนอีกกระทงเเน่

เเกร๊ก! เสียงประตูห้องเปิดขึ้น ผมหันไปมองหน้ามันด้วยสายตาคาดโทษ มันดูตกใจนิดหน่อยที่เห็นผม

“อ้าวไอหมอ ยังไม่นอนหรอ” มันถามผมอย่างไม่ใส่ใจเเล้วเดินตรงไปยังห้องนอน

“รอมึงไง” ผมตอบพลางเดินตามหลังมันไป

“รอทำไม มีไรป่าว” มันหันมาถามเสียงจริงจังมือก็เเกะกระดุมเสื้อพลาง

“วันนี้สนุกไหม” ผมไม่ได้ตอบมันเเต่ถามคำถามมันกลับไป

“สนุกดิ” มันตอบเเล้วยิ้มร่า หึ! เดี๋ยวกูจะพามึงไปสนุกกับกูบ้าง

“เเล้วไมกลับเร็วอ่ะ” ผมถามมันอีกรอบ ปกติไอนิกส์เที่ยวผับปิดมันถึงจะกลับห้อง

“ก็มึงบอกอย่ากลับดึก” มันตอบกลับมาเสียงง่อย กูรู้มึงอยากเที่ยวต่อ

“เชื่อฟังกูว่างั้น” ผมพูดพลางเดินเข้าไปหามันช้าๆ ผมผลักมันลงบนเตียงอย่างเเรง มันดูงงกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

“อะไรมึงเนี่ยไอหมอ” มันพูดเสียงหงุดหงิดใส่ผมเเล้วนิ่งไปเเป๊ปนึง พอได้สติก็พยายามขยับหนี ผมจับมันเเล้วขึ้นคร่อมมันไว้จนมันขยับไปไหนไม่ได้

“ปล่อย กูจะไปอาบน้ำ” ผมรวบเเขนมันไว้เหนือศีรษะ มันหาข้ออ้างเอาตัวรอดทันที เเต่ยังไงวันนี้มึงก็ไม่รอดหรอกไอนิกส์

“ค่อยอาบทีเดียว” ผมบอกมันด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“มึงจะทำอะไร” มันถามอย่างเลิกลัก มึงรู้อยู่เเล้วกูจะทำอะไร

“ทำอะไรดีล่ะ” ผมพูดเเกล้งมันเเล้วจัดการดึงสายเข็มขัดออกจากกางเกงมัน มันพยายามขัดขืนเเต่สู้เเรงผมไม่ไหวไง ผมจัดการถอดกางเกงมันออกเรียบร้อยครับ

“พรุ่งนี้กูมีเรียนนะไอหมอ ไม่เอา!!” มันปฏิเสธเเล้วพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากร่างผมที่อยู่ด้านบน

“ใครบอกกูจะเอาล่ะ กูจะลงโทษมึงต่างหาก” พูดจบผมก็จับมันคว่ำ รวบเเขนมันเเล้วมัดไว้

“ไอหมอ ไอเหี้ย กูไม่เล่น!!” มันดูตกใจที่ผมทำเเบบนี้ ปกติผมไม่ค่อยได้เล่นบทโหดสักเท่าไร

“กูปล่อยให้เที่ยวดีๆ ไม่ชอบ” ผมพูดเสียงเข้มกับมันต่อ จะว่าไปไอนิกส์มันขาวมากเหมือนกันนะเนี่ย

“พูดไรมึง” มึงงงหรือมึงเเกล้งไม่รู้ห้ะไอนิกส์

“กูก็เที่ยวดีๆ เเล้วไง ทำตามคำสั่งมึงทุกอย่าง รับสายมึงทุกสายเเถมกลับบ้านไม่ดึกด้วย” มันเถียงเหมือนตัวเองทำดีทุกอย่างอ่ะครับ ปากก็พูดมือก็พยายามดิ้นให้หลุดจากเชือก

“เเล้วไอที่ไปนั่งดูดปากอยู่กับผู้หญิงในผับ กูสั่งมึงทำหรอห้ะ!!” มันชะงักกึกทันทีที่ผมพูดออกไป

“มึงรู้ได้ไง” มันหันมาถามผมเสียงเเผ่ว

“อันนั้นไม่สำคัญหรอก มันสำคัญตรงที่มึงทำจริงๆนะสิ” เตรียมรับบทลงโทษได้เลยไอเตี้ย

“มึงจะทำอะไร” มันหันมาถามผมที่ถือสายเข็มขัดหนังอย่างดีของมันอยู่ เเล้วมันก็พยายามดิ้นหนีอีกครั้ง

เพี๊ย! “เจ็บไอหมอ!! ไม่เล่นเเบบนี้!” ผมฟาดสายเข็มขัดไปที่ก้นขาวๆของมันเต็มเเรง

เพี๊ย!! “กูตีให้มึงเจ็บไง จะได้จำว่าไม่ควรทำอีก” ผมตีมันอีกรอบพลางพูดให้มันรู้

เพี๊ย!!! “ไอหมอพอเเล้ว!!” มันพูดทั้งพยายามดิ้นไปมา ผมรู้ว่ามันเจ็บ เเต่คนอย่างไอนิกส์ต้องโดนเเบบนี้เเหละครับ

เพี๊ย!!!! “ยังไม่พอหรอก” ผมตอบกลับมันไป

เพี๊ย!!!!! “พูดสิว่าต่อไปนี้มึงจะไม่ทำอีก” ผมพูดออกไปเสียงจริงจัง

เพี๊ย!!!!!! “เออๆ ไม่ทำเเล้ว พอได้เเล้ว!!!” มันรีบรับปากอย่างรวดเร็วพร้อมตะโกนให้ผมหยุดตี

“จำคำพูดตัวเองไว้ด้วย” ผมหยุดตีเมื่อมันรับปากสิ่งที่ผมต้องการ

“เจ็บไหม” ผมเเกล้งถามมันพลางลูบก้นขาวๆของมันที่ตอนนี้มีรอยริ้วเเดงเป็นเส้น

“เจ็บสิถามได้ เเกะมัดกูได้เเล้ว” มันตอบกวนๆ ก่อนบอกให้ผมเเกะเชือกตรงข้อมือออกให้

“เเต่บทลงโทษมึงยังไม่จบว่ะ” เสียใจด้วยนะไอนิกส์เเต่กูเตรียมไว้สำหรับมึงเลยนะ

“ห้ะ!!” มันหันขวับมามองผมที่ตอนนี้เตรียมพร้อมลูกชายเรียบร้อยเเล้ว เเกนกายใหญ่ชี้โด่พร้อมสำหรับลงโทษอีกคน

“ไม่ต้องห่วงคืนนี้เสียบสด” ผมพูดออกไปพลางขยับเข้ามาใกล้มัน

“ไอหมอ ขอร้องไม่เอาเเบบนี้” มันพูดพลางพยายามขยับดิ้น เเต่ก็ไปไหนไม่ได้ หน้าใสหันมามองผมตลอดเวลา ไม่ต้องกลัวนะหนูนิกส์

สวบ!! ผมสอดใส่เเกนกายของผมเข้าไปช่องทางด้านหลังของไอนิกส์ ผมเสียบสดจริงๆครับ พูดจริงทำจริงอยู่เเล้ว

“ไอเหี้ย เจ็บ!” สมควรเเหละครับผมไม่ได้เบิกทางให้มันก่อนนี่ ผมเเช่ลูกชายผมไว้อย่างนั้นสักพัก เมื่อเห็นว่าไอนิกส์คลายความเจ็บลงบ้างผมก็เริ่มขยับช้าๆ

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” ไอนิกส์ครางตามจังหวะที่ผมขยับเข้าออก จากช้าๆผมก็เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น

พั่บๆๆ พั่บๆๆ

“อ๊ะ อ๊ะ เร็วๆหน่อย ซี๊ดด” ไอนิกส์ครางออกมาเหมือนใกล้จะเสร็จ กูไม่ให้เสร็จตอนนี้หรอก ผมเอื้อมมือไปจับส่วนเเกนกลางของมันเเล้วใช้นิ้วปิดส่วนปลายเอาไว้เเล้วนวดเบาๆ

“ซี๊ด จำไว้นะไอนิกส์ ร่างกายมึงอ่ะของกู อย่าให้ใครเเตะอีกเข้าใจไหม อื้ม” ผมพูดเสียงเข้มใส่มัน เเล้วเเกล้งขยับช้าๆเเต่เน้นหนัก

“อึ่ก อื้ม กูถามว่าเข้าใจไหม” ผมย้ำพร้อมเน้นสะโพกเข้าหาช่องทางรักอย่างเเรงเมื่อเห็นว่ามันนิ่งเฉยไม่ตอบรับอะไรออกมา สีหน้ามันตอนนี้คงอยากเสร็จเต็มทีเเล้วเเหละ ผมก็ขยับช้าๆอยู่อย่างนั้นเเหละครับ

“อึ่ก อืม เข้าใจเเล้ว เร็วหน่อยซิว่ะ” ไอนิกส์มันเร่งผมครับ จัดไปตามคำขอเพราะตอนนี้ผมก็ทนไม่ไหวเเล้วเหมือนกัน ผมเร่งจังหวะเร็วขึ้น

“อ๊ะ อืม ซี๊ด อ๊ะ อ๊าาา” เสียงผมกับไอนิกส์ครางกันระงม เสร็จรอบเเรกผมก็เเกะเชือกตรงข้อมือให้มัน ไอนิกส์นอนหอบหายใจอยู่ได้ไม่นานผมก็เริ่มสอดใส่อีกครั้ง ผมอัดน้ำใส่มันไป 3 รอบเต็ม ดีครับมันไม่สลบ อึดดีผมชอบ

“จะลุกไปอาบน้ำไหม” ผมถามมันหลังจากเสร็จกิจ มันนอนส่ายหน้าเป็นคำตอบ สีหน้ามันดูเหนื่อยเเละพร้อมหลับมาก

“อ้าขากูจะเอาน้ำออกให้” ไอนิกส์มันยอมชันขาขึ้นอย่างง่ายดาย หึ ผมชอบตรงนี้เเหละ ไอเตี้ยมันจะไม่ดื้อเวลาหมดเเรง พูดไรทำตามทุกอย่าง

“อืมม” ไอนิกส์มันครางออกมาเมื่อผมสอดนิ้วเข้าไปทางช่องด้านหลังของมัน

“เงียบปาก เดี๋ยวกูก็จัดให้อีกรอบหรอก” ผมพูดเเกล้งมันเเต่มันคงกลัวผมจะทำจริงๆ เเอบเห็นมันกัดปากตอนผมคว้านเอาของเหลวด้านในออกมา

“นอนก่อนก็ได้” ผมบอกเพราะเห็นมันง่วงเต็มทีเเล้ว พอพูดจบไอตาตี่ๆ ของมันก็ปิดลง ผมก็กลับเข้าไปอาบน้ำ

เเกร๊ก !! ผมอาบน้ำเเต่งตัวเสร็จก็ถือผ้าขนหนูผืนเล็กกับกะละมังใส่น้ำไปเข็ดตัวให้ไอนิกส์ มันคงเหนียวตัวถ้านอนสภาพนี้ สงสารไอหมา เช็ดตัว ใส่เสื้อผ้าให้ไอนิกส์เสร็จผมก็กลับเข้าห้องน้ำอีกรอบ หลังจากออกมาก็ล้มตัวนอนลงบนเตียงข้างๆไอเตี้ยนิกส์ พรุ่งนี้วันเสาร์ผมไม่ไปทำงานเเต่ไอนิกส์มันมีเรียน ก็ไม่รู้มันจะลุกไปเรียนไหวไหมนะ หึๆ

Morning Saturday : 09.15

ผมตื่นขึ้นมาในช่วงสาย หันไปมองไอเตี้ยข้างๆมันก็หายไปเเล้ว มันรีบตื่นไปไหน อย่าบอกนะว่าไปเรียน เเต่กุญเเจรถผมก็อยู่ ของมันก็อยู่ เเล้วมันไปไงว่ะ

END PART GUY

 

START PART NICK

วันนี้ผมมีเรียนตอน 10 โมงครับ เเต่ผมออกมาตั้งเเต่ 8 โมงกว่าน่ะ ไม่อยากเจอหน้าไอหมอ เฮ้อ!! เดินก็ลำบาก เอวก็ปวด ขาก็เมื่อย เพราะไอหมอคนเดียวเลย ดีหน่อยวันนี้ไอกันต์มันมารับผมที่คอนโดไอหมอ มันบอกมีเรื่องจะคุยด้วย ขี้เกียจขับรถพอดีเลย ตอนนี้ผมอยู่บนรถไอกันต์เเล้วครับ นั่งฟังเพลงไป ชวนคุยกันไป

“เออมึงมีไรจะคุยกับกูหรอ” ผมถามไอกันต์ที่ขับรถอยู่ เกือบลืมเเล้วนะเนี่ย

“คือ..” ไอกันอ้ำอึ้ง สีหน้ามันดูลำบากใจที่จะพูดออกมา

“คืออะไร พูดมาดิ” ผมถามมันอีกรอบ บอกมีเรื่องจะคุยเเต่ไม่ยอมพูด อะไรของมัน

“คือกูมีไรจะบอกมึงอ่ะ เเต่มึงอย่าโกรธกูนะ” มันบอกออกมาเสียงเเผ่ว

“อะไร!!” ผมเริ่มใจคอไม่ดีเเล้วครับ เเล้วดูมันทำหน้าดิยังกะจะตาย

“คือ เมื่อคืนกูเป็นคนส่งรูปมึงให้เฮียกายเองเเหละ” ขวับ!! ผมหันมองมันทันที

“ไอเหี้ยกันต์ ไอเพื่อนเลว มึงทำงี้ได้ไงว่ะ” ผมด่ามันพลางทุบเเขนมันไปหลายที อยากจะฟาดกับไม้หน้าสามสักทีสองที

“พอได้เเล้ว!! กูขับรถอยู่เดี๋ยวก็พาตายหรอก” ผมหยุดชะงักทันทีที่มันพูด

“กูลืม” ผมบอกมันกลับ

“กูขอโทษนะเว้ย เเต่มันจำเป็น” ไอกันต์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเเผ่ว สีหน้าที่ดูสำนึกผิด

“จำเป็นเหี้ยไรไหนมึงลองบอกกูมาดิ” ผมถามมันจริงจัง ก็อยากรู้เหมือนกันมันเรื่องอะไรมึงถึงยอมขายกู

“เรื่องส่วนตัว” อ่อครับ มึงกำลังบอกกูว่าห้ามเสือกสินะ

“เรื่องส่วนตัวมึงมันทำกูเดือดร้อนไง” ผมตอบกลับอย่างฉุน ทำผมเจ็บตัวเเล้วยังไม่ยอมบอกอีก หึ่ย!!

“เออหน่า พร้อมเมื่อไรกูบอกมึงคนเเรกเลย” เหมือนมึงให้ความสำคัญกูอ่ะไอเหี้ย

“มึงเเดกไรยัง” ไอกันต์ชวนเปลี่ยนเรื่องครับ

“ยัง” ผมตอบกลับมันสั้นๆด้วยอารมณ์หงุดหงิด

“กินข้าวไหม เดี๋ยวกูเลี้ยง” มึงเลี้ยงข้าวกลบเกลื่อนความผิดหรอไอกันต์

“ไม่ต้องเป็นคนดีตอนนี้ไอสัส” ผมด่ามันไป

“เเล้วมึงไม่เอาไง” มันเลิกคิ้วถามกวนๆ

“เอาดิ” ของฟรีไม่เอาก็บ้าล่ะ ถามว่าผมโกรธไอกันต์ไหม บอกเลยว่ามากครับ เเต่ผมเชื่อว่าคนอย่างไอกันต์มันต้องมีเหตุผลบางอย่างเเน่ ไม่งั้นมันไม่ทำเเบบนี้หรอก

ไอกันต์ขับรถเข้ามาในมหาลัย ผมลงจากรถก็ตรงไปที่โรงอาหารของคณะทันที

ปึก! เด็กปีหนึ่งชนผมเข้าเต็มๆเลยครับ

“ขอโทษครับพี่ เป็นอะไรมากไหม” เด็กปีหนึ่งที่ชนผมมันถามขึ้นพร้อมมือที่คว้าเเขนผมไว้ ชนกูซะเซเลย ผมส่ายหน้าเป็นคำตอบเเล้วดึงเเขนออกจากข้อมือเด็กปี 1 น้องมันก้มขอโทษอีกรอบก่อนเดินออกไป

“ขาอ่อนขนาดนี้ เมื่อคืนหนักหรอว่ะ” ไอกันต์ที่เดินตามหลังมาพูดกวนประสาทผมอีกเเล้ว

“เพราะมึงไง” ผมตะคอกย้ำความผิดใส่หน้ามัน เเล้วดูมันทำหน้าล้อเลียนผม นี่คือมึงสำนึกผิดจริงป่ะเนี่ย ผมกับไอกันต์นั่งกินข้าวกันไปสักพักไอนิลก็มาถึง ตามด้วยเต้ที่มาคนสุดท้าย สภาพเเต่ละคน ก็นะเมื่อคืนผมกลับก่อน ออกมาพร้อมไอกันต์นี่เเหละ ไม่รู้พวกมันสองคนกลับกันกี่โมง

“ดึกหรอมึง” ผมถามไอสองตัวที่เพิ่งมานั่ง

“ตี 3” ถึงว่าสภาพมันลืมตาก็ยังไม่ค่อยไหว อุส่าต์มาเรียนนะมึง

“เเล้วไง ใครเเบกใครกลับ” ไอกันต์ถามพวกมันอีก

“กูเเบกไอเต้กลับ” ไอนิลชิงพูดก่อน คือไอนิลมันคออ่อน เชื่อว่ามันเเบกไอเต้กลับก็ควายล่ะ

“ตลกล่ะ กูนี่เเหละเเบกไอนิลกลับ ล้มพับตั้งเเต่อยู่ผับโน้น” ไอเต้พูดค้านคำตอบไอนิล

“พอๆ พวกมึงเเดกไรกันยัง” ไอกันต์ห้ามสงครามน้ำลายระหว่างไอนิลกับไอเต้

“เรียบร้อยล่ะ” ไอเต้ตอบออกมา ส่วนไอนิลก็พยักหน้า นั้นมึงพยักหน้าหรือสัปหงก ผมว่าหลับตั้งเเต่ต้นคาบชัวร์

“งั้นไปนั้งเล่นตากเเอร์เย็นๆ ในห้องดีกว่า” ไอกันต์ชวนพวกผมขึ้นห้องเรียน

ไลน์! เสียงไลน์จากโทรศัพท์ผมครับ

 

GUY.

: ไปเรียนหรอ

: เลิกกี่โมง เดี๋ยวไปรับ

 

ผมเปิดอ่านไลน์ไอหมอ ชิ!! ทำมาพูดดีนะ ยังไม่ทันที่ผมจะตอบอะไรกลับไป โทรศัพท์ผมก็สั่นอีกครั้ง

“ม๊า” ผมกดรับสายวิดิโอคอลทันทีเมื่อเห็นชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอ

“อัลโหลครับม๊า”

“เป็นไงบ้างห้ะตานิกส์”

“ก็ดีครับม๊า สบายดี”

“ม๊าล่ะเป็นไงบ้าง” ผมถามกลับไป

“ก็ดี เเล้ววันนี้ไปเรียนไหมน่ะ” ม๊าถามผม

“ผมก็มาเรียนอยู่นี่ไงม๊า”

“ถามเเต่เรื่องอื่น ม๊าไม่คิดถึงผมบ้างหรอ”

“ไม่ต้องอ้อนเลย ไม่คิดถึงฉันจะโทรหาเเกหรอ”

“ค้าบบ”

“เเล้วช่วงนี้ยุ่งหรอ เห็นยัยน้องบอกว่าเเกไม่ค่อยกลับบ้าน” ยัยน้องฟ้องม๊าอีกล่ะ ยัยน้องที่ว่าน้องสาวผมเลยเเหละครับ อยู่ปี 1 มหาวิทยาลัยเดียวกันนี่เเหละ เราไม่ค่อยได้เจอกันหรอก คณะอยู่ไกลกันมาก เจอทีก็เวลาผมกลับไปนอนบ้าน หรือไม่ถ้ามันคิดถึงผม มันก็จะโทรตาม ไม่ก็ฟ้องม๊าเเบบนี้เเหละ

“ก็นิดหน่อยครับม๊า รับน้องปีหนึ่งน่ะ”

“ตานิกส์ จะคุยกับป๊าไหม”

“ป๊าว่างคุยกับผมหรอม๊า”

“ถ้าเเกจะคุยฉันก็ว่างเเหละ”

“โห่ป๊า ไม่ได้เจอนาน ผมขาวขึ้นเยอะล่ะนะ”

“พอเลยไอลูกคนนี้นี่!!”

“ตานิกส์ ม๊ากับป๊าต้องไปก่อนนะเดี๋ยวต้องเข้าประชุม ดูเเลตัวเองดีๆล่ะ”

“ครับม๊า รักป๊ากับม๊านะครับ”

“รักเหมือนกันเว้ยไอลูกชาย” เสียงป๊าผมตอบกลับมา ก่อนที่ทั้งสองจะวางสายไป ป๊ากับม๊าผมเปิดบริษัทเกี่ยวกับส่งออกอยู่ต่างประเทศ นานๆกว่าจะกลับมาที พูดเเล้วก็คิดถึงอยากไปหาป๊ากับม๊าจัง

ไลน์ ! ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร

 

GUY.

: อ่านไม่ตอบหรือจะกูโทรคุย

กูคุยกับเเม่อยู่ :

เลิกเที่ยง :

 

เเล้วทำไมผมต้องเเก้ตัวกับมันด้วยว่ะ เหอะ! ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเเล้วเดินเข้าห้อง เห็นไอนิลกับไอเต้หลับไปเรียบร้อยล่ะครับ ส่วนไอกันต์ก็นั่งเล่นเกมของมันไป ว่าเเล้วกว่าอาจารย์จะมาอีกตั้งครึ่งชั่วโมงผมขอสักงีบดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NC มันได้ไหมอะ ฝากเม้นกันด้วยนะคะ อยากรู้ว่าเป็นไงบ้าง ติชมได้เลยค่ะ

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น