เด็กหมอ
EP2 : นายธีรวัฒน์
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
EP2 : นายธีรวัฒน์

สวัสดีครับ ผมนายเเพทย์ธีรวัฒน์ อัศวมาสุกุล เรียกผมว่า “หมอกาย” ก็ได้ครับ ตอนนี้ผมอายุ 25 ปีเเล้วครับ ผมจบคณะเเพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัย GT ตอนนี้ผมเป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนเเห่งหนึ่งซึ่งเป็นธุรกิจของที่บ้านผมครับ ส่วนตัวผมเองก็มีธุรกิจที่ร่วมหุ้มกันกับเพื่อนสมัยเรียน

N-NINE PUB ทุกคนคงรู้จัก ผับนี้ผมหุ้นกับเพื่อนอีก 4 คน รวมผมด้วยก็ 5 คนครับ ตอนนี้ผมก็อยู่ที่ผับนี้เเหละครับ เดี๋ยวผมจะเเนะนำเพื่อนผมให้ทุกคนรู้จักนะครับ เริ่มที่ไอหน้านิ่งก่อนเลยครับ มันชื่อว่าไนท์ จบวิศวะมา มันค่อนข้างพูดน้อย ไม่ค่อยยิ้ม คนต่อมานั่งข้างๆ ไอไนท์ มันชื่อมาวิน หรือไอวินที่พวกผมเรียกกัน มันอ่ะจบมาพร้อมไอไนท์ เเต่ไอนี่มันพูดมากกว่าไอไนท์เยอะ ไม่รู้เรียนด้วยกันมาได้ไง คนต่อมา ไอมาร์ค มันจบบริหารมาครับ บริหารทั้งธุรกิจที่บ้านเเละก็ผับที่นี่ก็มีมันนั้นเเหละคอยจัดการเรื่องสำคัญๆ อยู่ คนสุดท้าย ไอมิกซ์ สถาปนิกคนหล่อที่โครตปากหมา

ทุกคนคงสงสัยว่าพวกผมมาอยู่ด้วยกันได้ไง ผมจะเล่าเเบบคร่าวๆ เลยนะครับ ผม ไอไนท์ ไอมาร์ค เราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่สมัยมัธยม ส่วนไอวินมันเพื่อนในคณะของไอไนท์ ไอไนท์บอกว่ามันโดนเพื่อนเเกล้งบ่อยๆ เเถมไม่ค่อยมีเพื่อนด้วย ไอไนท์เลยพามันมาอยู่กับพวกผม ส่วนไอมิกซ์มันเป็นเพื่อนสมัยเด็กของไอมาร์ค หายหน้าหายตาไปนานเจอกันอีกทีก็ตอนมหาลัย ไอมาร์คพามันมาเเนะนำให้พวกผมรู้จัก คุยกันถูกคอเลยมาอยู่ด้วยกัน ส่วน N-NINE ถ้าสงสัยมันเเปลว่าอะไร ผมบอกก่อนเลยนะครับว่าโครตไร้สาระ N-NINE มันเเปลว่า 9 นิ้วครับ อย่าหาว่าผมทะลึ่งนะครับ มันคือเรื่องจริง หึๆ พวกผมอะมีนิสัยหลายอย่างคล้ายกันโดยเฉพาะความเจ้าชู้ครับ หนักสุดน่าจะเป็นไอไนท์ เห็นนิ่งๆ อยู่กับหญิงมันไม่นิ่งนะครับ ถามหาคนดีของกลุ่ม ก็ผมนี่เเหละครับ อะเเฮ่ม!! ส่วนไอเตี้ยข้าง คงไม่ต้องบอกนะครับว่าใคร เเล้วนั่นมันเหม่ออะไร มองสาวหรอว่ะ

“นิกส์” เรียกไม่หัน

“ไอนิกส์” ยัง ยังเหม่ออีก

“ไอเตี้ย!!” ต้องให้เสียงดังใส่ มันหันมามองหน้าผมครับ

“จะเสียงดังทำไม” ยังจะถามอีกกูเรียกมึงกี่รอบล่ะ

“กลับบ้าน” พูดจบผมก็ฉุดข้อมือมันขึ้น เพื่อนผมก็หันมามอง เพื่อนๆ ผมมันรู้เรื่องไอเตี้ยนี่ดี ก็เรื่องคืนนั้นเเหละครับ พวกมันเห็น เช้ามาซักผมกันใหญ่ ถามกันจนผมรำคาญยอมเล่าให้พวกมันฟัง ผมลากมันมาที่รถก่อนขับออกไปยังคอนโดของผม เมื่อมาถึงคอนโดผมกับมันก็ขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นที่ผมอยู่

“ไปอาบน้ำไป จะได้เข้านอน พรุ่งนี้มึงมีเรียนเช้านี่” ผมพูดบอกไอนิกส์ที่เดินตามหลังเข้ามาในห้อง มันทิ้งตัวลงบนโซฟาห้องรับเเขกพร้อมกับเล่นเกมในโทรศัพท์ของมันต่อ

“ยังไม่ง่วงเลย ขอเล่นเกมก่อน” คือมึงเล่นตั้งเเต่ขึ้นรถจากผับจนถึงห้องยังไม่จบ

“ไปอาบน้ำ” ผมพูดเสียงเข้มจนมันเงยหน้าขึ้นมามอง งี้เเหละครับอย่าให้ผมพูดหลายคำ

“ชิ!” มันทำหน้ามุ่ยก่อนปิดเกมโทรศัพท์เเล้ววิ่งเข้าห้องเพื่อไปอาบน้ำส่วนผมก็เอาเเผ่นหนังมาเปิดดูพลางๆ

ไลน์!

ไลน์!

ไลน์!

เสียงเเอพพลิเคชั่นไลน์ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของไอนิกส์ ผมกำลังจะหยิบขึ้นมาเพื่อปิดเสียงเเต่ก็ต้องชะงักกับชื่อเเละข้อความที่ขึ้นบนหน้าจอ

..MILD..

ปกติผมไม่ค่อยยุ่งของมันหรอก เห็นขนาดนี้เปิดดูหน่อยเเล้วกัน

 

MILD

: สวัสดีค่ะพี่นิกส์

: น้องมายด์นะคะ

: สติ๊กเกอร์รูปหมีส่งหัวใจ

 

 

“หึ!”

เเกร๊ก

“ไอกาย โทรศัพท์กูอยู่ที่โซฟาป่ะ” ไอนิกส์เปิดประตูออกมาจากห้องพร้อมผ้าขนหนูที่คลุมหัวกลมๆ ของมันอยู่

“มานี่ดิ” ผมเรียกมันให้เดินเข้ามาใกล้ๆ

“อะไร” มันเดินเข้ามาผมเเล้วถามอย่างสงสัย

“รู้จักคนนี้ไหม” พูดจบผมก็ยื่นโทรศัพท์เพื่อให้มันดูรูปที่ผมเเคปไว้

“น้องมายด์” มันพูดออกมา เป๊ะเลย

“หึ! เค้าไลน์หามึงอ่ะ” ผมบอกมันไปตามความจริง

“ไหน เอาโทรศัพท์กูมา” มันถามหาโทรศัพท์ทันทีเลยครับ

“ระวังให้ดีเถอะมึง” ผมพูดเเล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้มัน

“อะไร” มันพูดขึ้นหลังหยิบโทรศัพท์จากมึงผมไป ไม่ต้องทำหน้างง ไม่ทันเเล้วครับ

“น้ำตาล น้องทราย น้องหมิว มีใครอีกนะ...ที่พูดมาน่ะ ต้องบอกไหมว่าใคร” ผมช่วยเตือนความจำมันไง เผื่อมันลืมว่าคุยหลายคน

“นี่มึงยุ่งโทรศัพท์กูหรอ” ไอนิกส์ถามเสียงเเข็งหลังจากเช็คบางอย่างในโทรศัพท์มัน

“ไอหมอ ไอเหี้ย หมดเลย เเม่ง!!” ใช่ครับ ผมลบหมดเเล้ว บล็อกหมดเเล้วด้วย ปล่อยไอนิกส์มันโวยวายอยู่ในห้องรับเเขกไป ส่วนผมขอไปอาบน้ำดับความร้อนตอนนี้ก่อนดีกว่า

 

เเกร็ก

ผมอาบน้ำเสร็จเปิดประตูออกมาก็เจอไอเตี้ยนอนเล่นเกมอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปดึงโทรศัพท์มัน

“ค่อยเล่น มาเช็ดผมให้กูหน่อย” ขี้เกียจทำอะไรก็ใช้มันนั้นเเหละ

“มีมือก็เช็ดเองดิ”

ขวับ! ผมหันไปมองมันด้วยสายตาเชิงบังคับเเละบอกมันว่าผมอยู่ในอารมณ์ไหน

“เออ เช็ดให้ก็ได้” สายตาผมขู่มันได้ ผมนั่งให้มันเช็ดผม ส่วนผมก็เปิดโน๊ตบุ๊คดูงานนิดหน่อย หลังจากมันเช็ดผมให้จนเเห้ง ผมก็บอกให้มันไปนอน...ครับมันนอนเล่นเกม ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรออกไป หันมาทำงานของผมต่อ

“จะเที่ยงคืนล่ะ นอนได้เเล้ว” ผมพูดบอกมันเเต่สายตายังจ้องอยู่ที่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค หลังจากนั้นผมปิดโน๊ตบุ๊ตเพื่อพักผ่อนบ้าง ไอนิกส์หลับไปเเล้วครับ ไม่รู้หลับตั้งเเต่ตอนไหน ผมล้มตัวนอนลงข้างๆ มัน เราต่างคนต่างนอนครับ เเต่ไม่รู้ทำไมทุกเช้าตื่นมาไอนิกส์จะอยู่ในอ้อมเเขนผมตลอด ไม่รู้มันขยับเข้ามาให้ผมกอดหรือผมขยับเข้าไปกอดมันเองกันเเน่

 

Morning : 7.45

“เสร็จยัง” ผมเร่งไอนิกส์เพราะมันมีเรียนตอน 9 โมง ตอนนี้ 7.45 มันยังไม่ได้กินข้าวเลย

“เเป็ปนึง” มันวิ่งออกมาพร้อมเสื้อช็อปสีเเดงเลือดหมู เเละเป้สะพายอีกหนึ่งใบ

“วันนี้กินไร” ทุกเช้าก่อนไปเรียน ผมจะสั่งให้มันกินข้าว เเต่ก่อนมันบอกไม่หิว ตั้งเเต่มาอยู่กับผม ผมบังคับ ต้องกิน

“ข้าวหน้ามอ”

“เเต่กูไปกินกับเพื่อนนะ นัดเพื่อนไว้เเล้ว” มันพูดบอกผม

“อืม” ผมพยักหน้าเข้าใจ วันนี้ให้มันไปกินข้าวกับเพื่อนก็ดี ผมจะได้รีบไปเตรียมเอกสารเพื่อเข้าประชุมเช้าที่โรงพยาบาล ผมจอดรถส่งมันก่อนถึงร้านข้าวที่มันนัดเพื่อนไว้ มันบอกว่ากลัวเพื่อนเห็น ผมก็เข้าใจ ผมรู้เเค่ว่าในกลุ่มมันมีเเค่ไอกันต์ น้องในสายรหัสสมัยเรียนของไอไนท์ที่รู้เรื่องผม เอาจริงๆผมก็ไม่ได้สนิทอะไรกับมันหรอกครับ เเค่รู้จักเพราะมันไปหาไอไนท์ที่ผับบ่อยๆ ตั้งเเต่ผมรู้จักกับไอนิกส์ผมก็สนิทกับมันมากขึ้น

“เลิก 4 โมง ถึงห้องไม่เกิน 5 โมงนะ” ไอนิกส์หันขวับมามองผม มันเม้มปากเข้าหากันพร้อมทำหน้าเบื่อๆใส่ผมเเล้วเดินมุ่งไปยังที่ร้านข้าวข้างหน้า

END PART GUY

 

START PART NICK

“เฮ้อ!!” ผมทิ้งกระเป๋าลงบนโต๊ะด้วยใบหน้าเซ็งๆ เบื่อไอหมอ สั่งอยู่ได้ ไม่ชอบโว้ย ผมหันไปมองไอกันต์กับไอนิลที่กินข้าวกันอยู่

“ไอ้เต้ล่ะ” ผมถามพวกมันตั้งเเต่มานั่งยังไม่เห็นหัวไอเต้เลย

“กำลังมา” ไอกันต์ตอบเเล้วกินข้าวของมันต่อ

“กินไรอ่ะมึง รีบไปสั่งดิ” ไอนิลพูดเพราะมันกินข้าวเสร็จเเล้ว

“รอไอเต้ก่อน” ผมขี้เกียจลุกไปสั่ง รอไอเต้มาก่อนดีกว่า

“มันบอกไม่มาเเล้ว เจอในมอ” ไอกันต์พูดพร้อมโชว์หน้าจอเเชทที่คุยกับไอเต้ให้ผมดู

“งั้นไปเหอะ” ผมชวนพวกมันเข้ามหาลัย

“เเล้วมึงไม่กินข้าวไง” ไอนิลหันมาถามผม

“เดี๋ยวไปซื้อหมูปิ้งข้างหน้า” หมูปิ้งดีกว่ายังไม่ค่อยหิวเท่าไร พอออกมาหน้าร้านผมก็ตรงไปร้านหมูปิ้งตรงข้ามทันที เจ้านี้อร่อยมาก ข้าวเหนียวก็นุ่ม ผมกินบ่อยเวลารีบๆก็เเวะก่อนเลย พอซื้อหมูปิ้งเสร็จผมก็เข้ามหาลัยพร้อมกับไอกันต์ ส่วนไอนิลก็ขับรถมันเข้าไปก่อนเเล้ว

“เมื่อเช้าเฮียกายไม่หาไรให้เเดกหรือไง ดูหิวจัด” ไอกันต์พูดเเล้วชำเลืองตามองผมที่นั่งกินข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่ข้างมัน

“พ่อง!! อย่าพูดถึงมันได้ป่ะ” คนยิ่งหงุดหงิดอยู่จะพูดถึงทำไม

“เป็นเหี้ยไร เมื่อคืนเฮียไม่นอนด้วยไง” ยังไม่หยุดเเกล้งกูอีก

“ไอกันต์!! หยุดเเกล้งกูได้ล่ะ รำคาญ!!” ผมหันไปตะคอกใส่มัน คนอารมณ์ไม่ดีอยู่ยังจะเเกล้ง

“5555” มันหัวเราะเยาะผมอีก ผมเปิดประตูรถ เดินมาที่โต๊ะประจำของพวกผมก็เห็นไอเต้กับไอนิลนั่งอยู่เเล้ว

“กินไรยังมึง หมูปิ้งป่ะ” ผมถามไอเต้พร้อมยื่นถุงหมูปิ้งให้มัน

“กวนตีนไอนิกส์ มึงจะให้กูทิ้งขยะก็บอก” ในถุงที่ผมยื่นให้มันมีเเต่ไม่เสียบหมูปิ้ง ส่วนหมูกับข้าวเหนียวลงท้องผมไปหมดเเล้วครับ พวกผมนั่งคุยกันไปเรื่อยๆ

8:55

“เข้าเรียนเหอะใกล้ถึงเวลาเเล้ว” ไอกันต์พูดเเล้วพวกผมก็เริ่มเก็บของ พวกผมเข้าเรียนกัน 3 ชั่วโมงเต็ม เรียนบ้างหลับบ้าง เล่นบ้าง จนถึงเที่ยง

“เเดกข้าวไหนดีพวกมึง” ไอกันต์ถามขึ้นมา

“โรงอาหารนิเทศ กูเห็นมาในเพจปี 1 อย่างเเจ่มอ่ะ” ไอนิลเสนอขึ้นมา

“ไม่เอา ร้อน ค่อยไปวันอื่น” ไอเต้ขัดขึ้นมา

“งั้นไปห้างไหม” ไอกันต์เสนอขึ้นอีก

“เออไปดิ”

 

AT ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง

พวกผมเดินเข้ามาในร้านอาหารญี่ปุ่นเเห่งหนึ่งภายในห้าง สั่งอาหารเสร็จไอนิลมันไปเข้าห้องน้ำ ที่โต๊ะเหลือเเค่ผม ไอกันต์ เเล้วก็ไอเต้ พวกผมรออาหารกันจนกระทั่ง..

“ไอกาย” ฝั่งที่ผมนั่งสามารถมองเห็นฝั่งประตูของร้าน ผมเห็นไอกายมันเดินมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง ไอเจ้าชู้เอ้ย มันกำลังเดินมาทางนี้ครับ

“อ้าวเฮียกาย หวัดดีครับ” ไอกันต์หันไปพอดีที่มันเดินเข้ามา เหมือนไอหมอจะให้ผู้หญิงคนนั้นเดินไปนั่งที่โต๊ะก่อน

“มากินข้าวหรอมึง” ไอหมอมองหน้าผมเเต่พูดกับไอกันต์

“ครับ เฮียอ่ะ พาสาวมากินข้าวหรอ” ไอกันต์พูดหยอกไอหมอ

“เออ” ไอหมอตอบขำๆ มันลอบยิ้มเเล้วมองมาทางผม

“พวกมึง นี่เฮียกาย เพื่อนเฮียไนท์” ไอกันต์เเนะนำไอหมอกับไอเต้ ไอนิล

“หวัดดีครับ” ไอนิลกับไอเต้ยกมือไหว้ไอหมอ มันรับไหว้เเล้วยิ้มให้เพื่อนผม

“กูว่ากูไปก่อนดีกว่า” ไอหมอพูดบอกเเล้วเดินไปที่โต๊ะที่ผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ พอดีกับที่อาหารที่พวกผมสั่งมาพอดี

“รีบเเดกๆ จะได้กลับไปเรียน” ผมพูดกับพวกมัน

“ขยันไปไหนว่ะ” ไอเต้พูดขึ้นเบื่อๆ ช่วงเช้ามันก็หลับตลอด ขี้เกียจอีก

พวกผมกินข้าวเสร็จก็กลับมาที่มหาลัยเเละเข้าเรียนต่อในภาคบ่าย

 

16.00

ผมรีบเเยกออกจากเพื่อนก่อนที่พวกมันจะชวนผมไปเที่ยวต่อ ขี้เกียจหาข้อเเก้ตัว ผมเองก็ต้องรีบกลับห้องด้วย ไม่อยากมีปัญหา

END PART NICK

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฝากเม้นกันด้วยนะคะ💕💕

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น