เด็กหมอ
EP1 : นายวรวิชณ์
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
EP1 : นายวรวิชณ์

สวัสดีครับ  ผม “นิกส์” นายวรวิชฌ์  พิพัฒธนานณท์ อายุ 21 ปี ตอนนี้ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัย GT คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาภาควิชาอิเล็กทรอนิกส์ ปี 3 แล้วครับ สถานะตอนนี้ โสด(หรอ) ก็โสดแหละ เพราะตัวผมเองก็ยังไม่รู้เลยว่าผมกับไอกายเราเป็นอะไรกัน อีกอย่างผมกับมัน เราเริ่มต้นกันไม่ค่อยดีเท่าไร เอางี้ ผมจะเล่าให้ทุกคนฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับผม

... 1 เดือนที่ผ่านมา ...

โครม!

พลั่ก!

ตุบ!

“เห้ย! ไอเต้ถอยก่อนเหอะว่ะ เราสู้ไม่ไหวหรอก” กันต์พูดออกมาอย่างรนๆ ก่อนจะวิ่งเข้ามาประคองผมกับนิลที่ยืนกอดคอกันอยู่

พวกผมเจอคู่อริที่ผับ คือพวกผมไม่ทันตั้งตัวไง มันมากันเป็น 10 พวกผมมีกันแค่4 คน ก็โดนตีนไปตามระเบียบสิครับ

 

AT โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง

พวกผมหิ้วกันมาที่โรงพยาบาลใกล้ๆ ความจริงพวกผมมีเรื่องชกต่อยกันบ่อย แต่ครั้งนี้ไอนิลโดนคู่อริฟาดหัวกับขวดเหล้าจนเลือดอาบ ส่วนผมเกือบโดนแทงจังๆเลย ดีนะหลบทัน เลยโดนแค่ปลายมีด พวกผมเข้าไปทำแผลในห้องฉุกเฉิน แผลตรงหน้าท้องผมโดนไป 3 เข็ม ส่วนไอนิลโดนไป 5 เข็ม  ไอเต้กับไอกันต์แค่ล้างแผล คิ้วแตก ปากแตก เจ็บน้อยกันจังว่ะพวกมึง

Rr.......Rr......   โทรศัพท์ของผมดังขึ้นขณะที่ผมนอนอยู่บนเตียงในห้องฉุกเฉิน

“ม๊า” ผมเห็นชื่อที่ขึ้นหน้าจอโทรศัพท์ก็แอบตกใจนิดหน่อยที่ม๊าโทรหาผมตอนตี 2

“อัล..”

“แกอยู่ไหนห้ะตานิกส์” ผมยังพูดไม่ทันจบม๊าก็พูดขึ้นมาเสียก่อน

“ผมออกมาเที่ยวน่ะม๊า กำลังกลับครับ” ผมเลือกที่จะโกหกไป เพราะกลัวม๊าเป็นห่วง (กลัวโดนบ่นด้วย)

“ฉันโทรหาแกก็ไม่รับสาย เลยโทรไปที่บ้านใหญ่ ยัยน้องบอกว่าแกยังไม่กลับบ้าน” ม๊าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

“ครับ” ผมพูดตอบม๊าไป คือทุกวันศุกร์ผมจะกลับไปนอนบ้านใหญ่ แต่วันนี้ดันแจ็คพ๊อตมีเรื่องไงเลยกลับช้า ผมกำลังจะขอวางสายจากม๊า แต่พยาบาลคนสวยก็เดินเข้ามาหาผม

“ถ้าคนไข้พร้อมเเล้วเชิญรับยาที่เคาน์เตอร์ด้านนอกได้เลยนะคะ” ซวยแล้วกู -.-

“ตานิกส์” เสียงเข้มเชียว

“ค้าบม๊า” ผมต้องเอาเสียงหวานเข้าสู้

“แกอยู่โรงพยาบาลใช่ไหม มีเรื่องอีกแล้วหรอห้ะ ฉันบอกกี่ครั้งแล้วถ้าเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง แล้วเจ็บตรงไหนมากไหม บอกม๊ามานะ อย่าโกหก!!” ยาวเลยครับงานนี้

“นิดหน่อยนะม๊า” บอกว่าโดนแทงก็โดนด่าดิ

“ไหนถ่ายรูปมาฉันดูหน่อย” ม๊าขอดูสารรูปผมตอนนี้ ไม่ได้ครับ คือยับมาก ให้ม๊าดูไม่ได้เด็ดขาด

“คือโทรศัพท์ผมแบตกำลังจะหมดอ่ะม๊า ถ้าเปิดกล้องคงหมดเร็วขึ้นนะ ไว้ผมค่อยถ่ายให้ดูดีกว่า” อ้างไปก่อน

“งั้นให้ฉันคุยกับหมอหน่อย” ตายแน่

“โธ่! ม๊าไม่เชื่อผมหรอ” อ้อนๆ หน่อยเผื่อม๊าจะใจเย็น

“ใช่ไง นิดหน่อยของแกไม่ใช่โดนแทงหรอกนะ เร็วๆ ให้ฉันคุยกับหมอ” เซ้นท์ความเป็นแม่มันแรงจริงๆ

“แป๊ปนะครับ” เอาไงดีกู

“พี่ครับ หมอเวรวันนี้อยู่ไหนหรอครับ” ผมถามพยาบาลที่อยู่ในห้องฉุกเฉิน

“อ่อ หมอกาย อยู่ตรงห้องด้านในเลยค่ะ” พยาบาลสาวบอกผมก่อนจะชี้ไปฝั่งด้านในของห้อง ผมรีบเดินเข้าไปและเคาะประตู เมื่อได้ยินเสียงหมอหนุ่มอนุญาตให้เข้าพบผมก็เปิดประตูเข้าไปทันที ผมปิดโทรศัพท์ไว้ก่อนจะพูดกับหมอ

“หมอครับ” ผมเรียกหมอที่นั่งดูเอกสารบางอย่างอยู่

“ครับ คนไข้มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ” หมอกายพูดตอบด้วยเสียงนุ่มตามสไตล์หมอ

“คือ...หมอช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม” ผมพูดขอร้องไป

“อะไรหรอครับ” หมอหนุ่มถามอย่างสงสัย

“บอกม๊าผมให้หน่อยว่าผมไม่ได้เป็นอะไรมาก แค่คิ้วแตกปากแตกนิดหน่อย” ผมพูดในสิ่งที่ต้องการออกไป

“แต่คุณโดนแทง...คุณจะให้ผมโกหกหรอ” หมอหนุ่มพูดออกมาพลางก้มลงมองแผลตรงช่วงเอว

“นะหมอ ผมไม่อยากให้แม่เป็นห่วง นะครับ” ผมขอร้องหมออีกครั้ง

“ก็ได้ครับ” หมอหนุ่มตอบรับอย่างมีเล่ห์นัย

“ม๊า ผมอยู่กับหมอล่ะ ม๊าคุยกับหมอนะ” พูดจบก็ส่งโทรศัพท์ให้หมอ ผมมองหน้าหมอหนุ่มที่กำลังพูดในเรื่องที่ผมขออย่างลุ้นๆ เมื่อคุยเสร็จหมอก็ส่งโทรศัพท์คืนให้ผม

“เฮ้อ!” ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งๆ

“ไอนิกส์ กลับบ้านเว้ย” เสียงไอกันต์ขัดขึ้นมา มันคงเข้ามาตามผมกลับบ้าน

“ขอบใจนะหมอ” ผมพูดจบก็รีบเดินออกไปเพราะไอกันต์มันเร่งจะกลับบ้าน

... ใครจะรู้ คล้อยหลังนิกส์ไป สายตาที่หมอหนุ่มมองเด็กที่เดินออกไปมันหมายถึงอะไร...

“ถูกใจ”

 

“ไอนิลกลับไงอ่ะมึง” ผมถามออกไปเพราะวันนี้มันไม่ได้เอารถมา

“เดี๋ยวกูไปส่งมันเอง มึงอ่ะขับกลับไหวป่าว?” ไอกันต์พูดตอบก่อนจะหันมาถามผม

“เออ กลับกับกูก่อนไหม รถค่อยมาเอาพรุ่งนี้” ไอ้เต้พูดเสนอ

“กูไหวหน่า จะทิ้งลูกรักกูไว้นี่ได้ไง” ผมพูดตอบมันไป

“โอเค งั้นแยก ถึงบ้านล่ะไลน์กลุ่มด้วย” เต้พูดเตือนเพื่อน

“ครับคุณเต้”

.

.

 

 

นี่ก็ผ่านมา 1 สัปดาห์แล้วที่พวกผมมีเรื่องกันในวันนั้น วันศุกร์ก็สนุกอีกแล้วซิครับ

“เห้ยพวกมึง คืนนี้ N-NINE PUB สนใจป่ะ” ไอกันต์พูดขึ้นหลังจากอาจารย์เดินออกจากห้องไป

“ไปดิ” ผมกับไอเต้พูดขึ้นพร้อมกัน

“ไอนิล มึงอ่ะไปไหม” ไอกันต์หันไปถามไอนิลที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

“ไปดิ พวกมึงไปขาดกูได้ไงล่ะ” ไอนิลตอบกลับก่อนก้มเล่นโทรศัพท์ต่อ

“ดีเลย กูว่าจะชวนพวกไอบิ๊กด้วย” ไอกันต์พูดบอกพวกผม

“เออๆ ไปกันเยอะๆ สนุกดี” ผมพูดตอบกลับมันไป

“โอเค งั้น 2 ทุ่มเจอกัน กูขอกลับบ้านไปแต่งหล่อก่อนนะ” ไอกันต์พูดเสร็จก็แยกไป

“กูกลับล่ะ เจอกันคืนนี้เว้ย” ผมพูดบอกไอนิลกับไอเต้ที่เดินตามหลังมา

 

 

2 ทุ่ม AT N-NINE PUB

“ดีจริงๆ”

“ชอบที่นี่ว่ะ สาวเยอะดี”

“มึงดูสาวโต๊ะนั้นดิ สวยว่ะ มองมาทางนี้ด้วยมึง” ไอเต้พูดพร้อมเพยิดหน้าให้มองโต๊ะถัดจากที่พวกผมนั่ง 2 โต๊ะ วันนี้พวกผมมากันเยอะเลยแหละ รวมพวกไอบิ๊กเพื่อนต่างสาขาด้วย

“เดินมาแล้วว่ะ” ไอนิลพูดพร้อมมองทางสาวสวยที่เดินเข้ามายังโต๊ะที่พวกผมนั่ง

“ขอชนแก้วด้วยได้ไหมคะ” สาวสวยพูดกับไอกันต์พร้อมชูแก้วเครื่องดื่มที่ถือมาอย่างเชื้อเชิญ

“ไอกันต์มันมาว่ะ” ผมหันไปพูดกับไอเต้เพราะตอนนี้สาวสวยคนนั้นก็นั่งอยู่บนตักไอกันต์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

4 ทุ่ม

“พวกมึง เดี๋ยวกูมา” ผมพูดบอกไอบิ๊กกับไอเต้ที่นั่งอยู่

“ไปหนายยยยยย” ไอนิลดึงแขนผมไว้ เมาแล้วนะสิมึง

“กูไปเยี่ยว ไอสัส! ปล่อย!” ผมพูดออกไปแล้วแกะมือมันออก รีบเดินก่อนกูเดี๋ยวมันตามมาอีก

ปึก!!

“เดินเหี้ยไรมึงเนี่ย ดูคนมั้งดิ” ชนกูซะเซเลย คนยิ่งมึนๆ อยู่

“หึๆ” ดูมันทำ

“หัวเราะเหี้ยไรห้ะ มีปัญหากับกูหรอ” ผมพูดออกไปอย่างหาเรื่อง ก็ดูมันทำดิ ชนคนอื่นแล้วยังจะทำนิสัยแบบนี้อีก

“จำไม่ได้จริงๆ ด้วย ไปกับกูไป” พูดจบมันก็จับข้อมือผมเหมือนจะพาไปที่ไหนสักแห่ง

“ไปไหน ปล่อยกู ไอเหี้ยมึงเป็นใครเนี่ย” ผมพยายามบิดข้อมือออกจากการกอบกุม แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมปล่อยแถมยังจับแน่นกว่าเดิมอีก สุดท้ายมันก็ลากผมมาถึงชั้นบนของผับแห่งนี้

“มึงหน้าคุ้นๆ ว่ะ” ผมพยายามนึก พอเห็นหน้ามันชัดๆ ก็คุ้นอยู่ แต่กูจำไม่ได้ไง

“มึงกับกูเราเคยเจอกันแล้ว นึกให้ออกดิว่ากูเป็นใคร” มันพูดพร้อมมือที่รวบเอวผมเข้าหาตัวมัน เเละนี่ทำให้ผมนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา

“ไอหมอ!!” ใช่ มันคือหมอที่เคยช่วยผม แล้วทำไมมันต้องทักทายผมแบบนี้ด้วยว่ะ

“จำได้แล้วดิ” มันพูดออกมาพร้อมเอาหน้ามันเข้ามาใกล้หน้าผม

“ปล่อยกู กูจะลงไปหาเพื่อน” ผมพยายามดิ้นเท่าไรมันก็ไม่ยอมปล่อย มึงเป็นเหี้ยไรเนี่ย!!

“อยู่คุยกันก่อนสิ...เหงา” หน้าอย่างมึงเนี่ยนะเหงา (ผมแอบคิดในใจ)

“ไปหาสาวๆ มานั่งคุยเป็นเพื่อนดีกว่ามั้ง เพื่อนกูรออยู่” ผมปฏิเสธไปเพราะไม่อยากอยู่กับมันนานๆ รู้สึกอันตราย

“หน่า ถือว่าตอบแทนที่กูเคยช่วยมึงก็ได้ เดี๋ยวกูเลี้ยงเหล้ามึงเลย” มันเสนอออกมา

หึ!! เอาของฟรีมาล่อคิดว่ากูจะอยู่หรือไง

“ก็ได้ ไม่นานนะ เพื่อนกูรออยู่” คนอย่างกูของฟรีพลาดได้ไง

“โอเค มึงจะเอาไรล่ะ เดี๋ยวกูสั่งให้” มันพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่ผมพูด

“อะไรก็ได้ สั่งมาเหอะ” นาทีนี้คือนั่งเพื่อของฟรี อะไรก็ได้ครับ

“น้อง เอามาการิต้า 2” มันหันไปสั่งเครื่องดื่ม ส่วนผมก็นั่งเล่นโทรศัพท์พลางๆ

 

5 ทุ่ม

“กูไม่ไหวล่ะ กูว่ากูกลับก่อนดีกว่า” ตอนนี้ผมไม่ไหวล่ะ รู้สึกว่ากินเยอะไป มึนหัวแล้วเนี่ย  ร้อนๆ ด้วย กูเป็นเหี้ยไรเนี่ย หรือว่ากูแพ้เหล้าว่ะ” พูดจบผมก็พยายามลุกขึ้นยืน

พรึ่บ!! ความมึนทำให้ผมทรุดลงโซฟาอีกครั้ง

“กูว่ากูพามึงไปพักก่อนดีกว่า” ไอหมอพูดพร้อมเข้ามาประคองผม ซึ่งผมเองก็ไม่ได้ขัดอะไร มันพยุงผมขึ้นมาอีกชั้นนึงของผับ คือผมก็เพิ่งรู้ว่าผับที่นี่มี 3 ชั้น มันพาผมมาหยุดตรงหน้าห้องห้องหนึ่ง ก่อนเปิดประตูแล้วพาผมเข้าไป ภายในห้องตกแต่งด้วยฟอร์นิเจอร์สีดำและสีขาวดูสะอาดตา ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพราะตอนนี้คือร้อนมาก ผมต้องการอาบน้ำ ผมยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ ตอนนี้อาการของผมมันยังไม่หายไปแถมเป็นหนักกว่าเดิมอีก ผมยืนอยู่พักหนึ่งก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมา ผมเปิดประตูออกจากห้องน้ำ เห็นไอหมอนอนเอนพิงผนักอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อมันอย่างเเรง

“ไอหมอ มึงเอาอะไรให้กูกิน” ผมถามออกไป ดูมันไม่ตกใจอะไรเลย แถมยังทำหน้าเฉยๆ อีก

“หึ รู้ตัวแล้วหรอว่ะ งั้นมึงมาสนุกกับกูดีกว่ามา” มันเค้นหัวเราะออกมาจากนั้นก็ผลักผมแล้วเหวี่ยงลงบนเตียงก่อนตามขึ้นมาคร่อมร่างของผมไว้

“ปล่อยกู! ปล่อย!!” ผมพยายามดิ้นขัดขืนมัน แต่ตอนนี้ร่างกายผมมันไม่มีแรงเลย เเค่ผมอาละวาดมันได้ก็บุญเเล้ว

“ปล่อยทำไม กูรู้มึงก็อยาก” มันพูดพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วก้มลงจูบริมฝีปากผม ใบหน้าไอหมอก้มไซร้คอผม ขยะเเขยง ผมพยายามดิ้นเท่าที่เเรงมี

“อือ ปล่อย! กูไม่ใช่เกย์เว้ย!!” ผมพยายามพูดให้มันปล่อยเพราะยังไงตอนนี้ผมก็ไม่มีแรงขัดมันแล้ว แต่มันก็ไม่ฟัง มันเล้าโลมร่างกายผมเรื่อยๆ นี่ผมเคลิ้มไปกับมันหรอว่ะ รู้ตัวอีกทีตอนนี้ร่างกายผมไม่เหลือเสื้อผ้าปกปิดแล้ว

“เจ็บ!! เอาออกไปไอเหี้ย!!” อยู่ๆ คนบนตัวก็สอดนิ้วเข้าช่องทางด้านหลังของผม ความเจ็บแล่นเข้ามาทันที ผมถดร่างกายหนีเเต่อีกคนกลับรวบเอวล็อคตัวผมไว้ ผมไม่เคยลองกับผู้ชาย เเล้วดูเเม่งเล่นขยับนิ้วเข้าออกเหมือนกูช่ำชองเรื่องเเบบนี้อ่ะ ถ้าเป็นผู้หญิงก็ว่าไปอย่าง

“นี่กูใจดีเบิกทางให้มึงก่อนนะเนี่ย จะเอาของใหญ่เลยงั้นสิ” ดีเหี้ยไรเนี่ยกูเจ็บ! กูไม่เอาของใหญ่! ไม่เอากับมึงด้วย! เเรงก็ไม่มี ผมพยายามข่มอารมณ์ให้นิ่งที่สุด แต่ตอนนี้ร่างกายผมมันไม่เข้าข้างเลย กลับกันมันดูจะตอบสนองสัมผัสอีกคนอย่างดี

สวบ!!

“ไอเหี้ย!! เจ็บ!! ปล่อยกูๆๆ” ผมพยายามดิ้นอีกครั้งเมื่อมันสอดใส่เเกนกายของมันเข้ามา มันเเสบไม่ไหวเเล้ว

“หึ ไม่เคยหรอว่ะมึง ได้เลือดเลย” มันพูดออกมาราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ เเถมมันยังเเช่เเกนกายไว้อย่างนั้น มือหนาก็ยังล็อคเอวผมไว้ด้วย

“ก็เออนะสิ” ผมตะโกนออกไป ความรู้สึกตอนนี้ทั้งโกรธทั้งเจ็บ แล้วคืออะไรที่มันยิ้มกับคำตอบของผมเเบบนี้ สนุกหรอว่ะ!!

“กูต่อนะ” มันพูดแค่นั้น ก่อนเริ่มขยับสะโพกช้าๆ แล้วเร็วขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่ฟังเสียงห้ามของผมเลย

“อ๊ะ อ๊ะ เบาๆ สิโว้ยยย” ไอหมอเหี้ยขยับสะโพกเข้าออกเเรง ผมใช้มือรูดรั้งเเกนกายของตัวเองที่ตอนนี้ต้องการปลดปล่อยออกมาเต็มที

“อ๊ะๆๆ อ๊า” มันขยับสะโพกช้าๆ แต่เน้นหนักเหมือนมันรู้ว่าผมกำลังจะเสร็จ

“อ๊า” ชายตรงหน้ารูดรั้งเเกนกายจนผมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาก่อน นี่กูเสร็จกับผู้ชายหรอว่ะ

“ใกล้แล้ว ตอดดีชิบ อื้มม อ๊า” มันเร่งสะโพกแล้วปลดปล่อยออกมา ผมรู้สึกวูบวาบตรงช่วงท้อง นี่มึงไม่ได้ป้องกันหรอว่ะ ปล่อยในใส่กูอีก

“ขออีกนะ” ไอหมอพูดแค่นั้นแล้วมันก็ขยับสะโพกต่อ

กว่าบทรักของผมกับมันจะจบลงก็เล่นเอาผมหมดเเรง

 

หลังจากคืนวันนั้น ชีวิตของผมก็มีไอหมอกายเข้ามาพัวพันตลอด มันพูดว่าจะรับผิดชอบผม แต่มันกลับใช้คลิปและรูปข่มขู่ผมให้ไปอยู่กับมัน บังคับผมในหลายๆ เรื่อง ผมจะขัดแต่ก็ไม่กล้าเสี่ยง ขืนรูปหลุดไปมีหวังผมต้องลาออกจากที่นี่แน่ๆ เฮ้อ!! นี่คือการรับผิดชอบของมึงใช่ไหม ตอนนี้ผมมาอยู่กับมันน่าจะเกือบๆ 1 เดือนแล้วแหละ อยู่กับมันก็มีเรื่องให้ปวดหัวตลอด มันชอบกวนตีนผม หาเรื่องแกล้งผม แถมไอหมอเหี้ยนี่ก็ขู่เก่งที่หนึ่งเลย ในกลุ่มผมมีแค่ไอกันต์ที่รู้เรื่องผมกับไอกายเพราะวันนั้นมันเป็นคนมารับผมที่ผับ ผมอึดอัดมากจึงเลือกที่จะระบายให้มันฟัง มันจะคอยช่วยผมตลอด แก้ต่างเเละหาข้ออ้างให้ผมตอนไอเต้กับไอนิลถามหรือสงสัยเกี่ยวกับไอหมอกาย เหมือนชีวิตผมต้องเป็นความลับตลอดอ่ะ ก็แน่ล่ะ ผมกับไอกายเราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่ :(

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฝากด้วยนะคะ 💕💕

 

ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น