ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ต้องได้เท่านั้น...

 

 

 

 

แขนเรียวยกขึ้นสอดเข้ากอดรอบเอว เผยอปากปล่อยให้ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากร้อนของตัวเอง มาร์คกดจูบเน้นๆปรือตามองคนตรงหน้าอย่างหลงใหลอีกรอบ

“ อืมม..” ใบหน้าคมเอียงหน้าปรับองศาเปลี่ยนทิศทางของปากที่ละเลงเร่งขยับลิ้นเกี่ยวรัดไปมากับลิ้นร้อนของเจ้าของร่างบางที่หายใจไม่เป็นจังหวะ มือหนาเริ่มลูบไล้สะเปะสะปะไปทั่วร่างกายก่อนจะสอดเข้าไปในเสื้อพบเจอกับผิวเนื้อจริงๆของเจ้าของ ถึงจะไม่ได้เนียนลื่นเหมือนของผู้หญิงแต่ก็จัดว่าคนๆนี้ดูแลตัวเองดีมากๆ ตุลย์ชะงักค้างเมื่อเจอความร้อนของมือที่เข้ามาล่วงล้ำมือบางผลักร่างของคนตรงหน้าออกอย่างอัตโนมัติจนร่างสูงผละออกไป

“ ไม่ใช่ไอ้ก้องนี่ไม่ได้เลยใช่มั้ยล่ะ “ เสียงทุ้มที่เรียกสติของตุลย์ที่มัวแต่ตกใจได้อย่างดี ตากลมช้อนมองคนตรงหน้าที่หัวเราะหึๆในลำคอแล้วยกแขนขึ้นกอดอก

“ มึงต้องการอะไรกันแน่..กูบอกไว้เลยนะถ้าจะแก้แค้นไอ้ก้องมันล่ะก็ ขอโทษทีมันไม่ใช่กูแล้วเรื่องของแฟนมึง กูก็ไม่รู้เรื่อง...” แค่ตุลย์พูดเรื่องของแฟนที่ว่าดวงตาคมที่เรียบเฉยกลับกระตุกขึ้นมาได้ไม่ยาก

“...........”

“ เรื่องมันเป็นมายังไงกูไม่รู้หรอก..แต่แฟนมึงน่ะมายุ่งกับเมียไอ้โอม ถ้าจะแก้แค้นก็เอาให้ถูกคนเพราะเรื่องนี้กูไม่เกี่ยวแล้วกูก็ไม่ได้ไปรุมโทรมแฟนมึง..”

“ หยุดพูด!!...” เสียงกร้าวตะโกนอย่างทนไม่ได้

“...........”

“ พวกมึงเลวมากรู้ตัวกันบ้างรึเปล่า..หึๆๆ มึงคิดว่าสนุกงั้นซิที่ได้ทำผู้หญิงคนหนึ่งถึงขนาดจะบ้า แต่ก็เอาเถอะกูไม่ได้สนใจเรื่องแก้แค้นอะไรนั่น..”

“ แล้วมึงมาหาเรื่องกูทำไม..” ตุลย์เผลอถามด้วยความไม่เข้าใจ

“ ทำไมน่ะเหรอ..” ปากหยักเหยียดยิ้มน่าขนลุกจนตุลย์ถึงกับผงะ มือบางกำแน่นแค่เพราะสายตาที่มองเขาอย่างจาบจ้วงแล้วร่างสูงก็ขยับใช้แขนคล่อมกันร่างบางเอาไว้กับผนัง

“ ก็เพราะกูสนใจมึงอยู่นี่ไง..” เสียงทุ้มกระซิบเบาๆตรงใบหู ลมหายใจรดใส่ต้นคอจนตุลย์สั่นยากจะควบคุม

“............”

“ หึๆๆ..เห็นผัวมึงหวงขนาดนั้นกูก็อยากรับรู้รสชาติของมึงจนใจจะขาดอยู่แล้วว่ะ..”

“ กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่ากูกับมันไม่ได้เป็นอะไรกัน...”

“ กูก็บอกแล้วไงเรื่องนั้นกูพิสูจน์เองได้ “

“ อย่าบ้าให้มาก..กูไม่สนใจผู้ชายเหี้ยๆอย่างมึง..”

“ แหม..แล้วผัวมึงไม่เหี้ยกว่าเหรอวะ “ ตุลย์เผลอกัดปากเพราะไอ้หน้ากวนส้นรองเท้ามันขยับปากหัวเราะยียวน แถมไอ้มือที่ฉวยโอกาสยกขึ้นมาลูบแก้มเขาแผ่วเบาราวกับจะหยอกล้อแต่ตาคมกลับมองแค่ริมฝีปากบางอย่างหลงใหล

“ สนใจจะมาเป็นชู้กับกูมั้ยครับคนสวย..”

“ ไปตายซักสิบชาติกูก็ไม่สนมึงหรอก..จะเป็นผัวหรือชู้อย่าที่มึงชอบ มึงก็อย่าฝันว่ามึงจะได้..”

“ อวดเก่งดีจริงๆ..แบบนี้แหละกูชอบ เล่นตัวเยอะๆกูยิ่งชอบใหญ่ มึงรู้มั้ยวะมึงยิ่งกระตุ้นต่อมอยากได้ของกูเป็นสิบเท่าเลยนะนั่น หึๆๆ..”

“ กูมีอะไรให้มึงสนใจนักหนาห๊ะ..กูเป็นผู้ชายทั้งแท่งเหอะแล้วกูก็มีแฟนแล้วด้วย อย่ายุ่งกับกูได้มั้ยกูไม่สนใจเอากับผู้ชายโดยเฉพาะกับมึง..”

“ แล้วเมื่อกี้จูบตอบทำไมล่ะครับ..หืออ..” คำพูดที่ทำเอาตุลย์ชะงักค้าง ทำอะไรไม่ถูก..ใช่ซิ เมื่อกี้เขาเผลอไผลกับจูบอย่างถอนตัวไม่ขึ้นจริงๆ

“ หรือว่าจะลองอีกที..”

“ ไปให้พ้น..”

“ กูติดบ่วงมึงซะขนาดนี้จะให้กูไปไหนล่ะ..หึๆ..”

“ ไปหาเมียมึงไง..ยัยน้องจอยอะไรนั่น ไอ้โอมมันทิ้งแล้วมึงก็เก็บเศษเหลือมันขึ้นมากินอีกทีกูว่ามันคงไม่ยากล่ะมั้ง มึงชอบไม่ใช่เหรอวะของเหลือเดน..อ่า เหลือเดนเพื่อนกูด้วยงั้นซิ หึๆ..” ตุลย์กระตุกยิ้มอย่างสะใจเมื่อคนตรงหน้าหน้าตึงทันทีมือบางผลักร่างสูงออกไปอย่างง่ายดายเพราะมัวแต่ช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน ตุลย์ส่ายหน้าเบาๆก่อนจะเปิดประตูออกไปทิ้งให้คนที่ลากเขาเข้ามายืนนิ่งอยู่แบบนั้น...ถ้าหากว่ามองดีๆคงเห็นว่าคนที่เขาทิ้งไว้มันยืนกำมือแน่นแค่ไหน

“ ของเหลือเดนเหรอ..หึ..” มาร์คหัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะเหลือบสายตามองแผ่นหลังของคนที่พึ่งหลุดจากเขาไป

 

 

“ ไอ้ตุลย์มึงไปไหนมาวะ..แม่งไปเข้าห้องน้ำเป็นชาติ..”

“...........” ร่างบางไม่ได้สนใจจะตอบคำถามเพราะมัวแต่หงุดหงิด มือบางหยิบแก้วเหล้าของตัวเองมาดื่มต่อ

“ เป็นอะไรวะ..” ก้องหันมามองด้วยความแปลกใจ

“ เสือก..เรื่องของกู..”

“ พูดให้มันดีๆหน่อยได้มั้ย..ถามดีๆก็ตอบดีๆซิวะ..” ก้องเองก็หงุดหงิดใส่เหมือนกัน ตากลมเหลือบมองอย่างหาเรื่องแต่ไม่ได้ตอบโต้อะไรอีก นอกจากชงเหล้าให้ตัวเองแล้วดื่มเอาๆจนเพื่อนที่อยู่ในกลุ่มต้องเลิกคิ้วใส่แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก

“ เป็นอะไรของมันวะ..”

“ กูจะรู้มั้ย..เมื่อกี้ก็ดีๆอยู่เลยสงสัยไปหาเรื่องใครมาอีกล่ะซิ..”

“ ใครมันจะไปนิสัยเหมือนมึงห๊ะไอ้บิ๊ก..” ทีหันไปแขวะ ตาหันไปมองก้องที่ทำเป็นไม่สนใจเอาแต่แซวสาวคนอื่นที่เดินเฉียดโต๊ะไปมา

“ หรือว่ามันจะหึงไอ้ก้องวะ หึๆ..” บิ๊กหัวเราะเบาๆไม่กล้าพูดดังเพราะตอนนี้เพื่อนกำลังโมโหอยู่ เดี๋ยวจะโดนด่ามา

“ ความคิดมึงนี่..” ทีหัวเราะ

 

“ โอม เดี๋ยวกูไปห้องน้ำนะ..” อินหันไปบอกคนข้างๆที่พูดคุยกับเพื่อนตัวเอง

“ เดี๋ยวกูไปเพื่อน..”

“ ไม่ต้องหรอกกูไปได้..”

“ อย่าเรื่องมาก..คราวก่อนโดนอะไรไปไม่เข็ดใช่มั้ย “ โอมทำเสียงดุแล้วลุกขึ้นดึงข้อมือบางให้ลุกเดินตามไป วาเหลือบตามองร่างสูงของเพื่อนสนิทแล้วหัวเราะเบาๆในลำคอ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากตาคมเหลือบมองบรรยากาศภายในไปเรื่อยๆถึงจะเดิมๆ จุดประสงค์มันก็แค่หาสาวซักคนที่ถูกใจ แต่แล้วไอ้สายตาดีเกินคาดนี่แหละที่ทำเอาวาต้องชะงักแก้วเหล้าที่ยกขึ้นดื่มตาคมหลี่มองอีกครั้งอย่างชัดเจนแล้ววางแก้วลงบนโต๊ะ

“ ไปไหนวะ..” เพื่อนถามเมื่อวาลุกขึ้นจากโต๊ะเดินออกไปทั้งที่ไม่ตอบคำถาม 

ร่างสูงเดินมาหยุดตรงบาร์ที่มีผู้คนจับจองนั่งดื่มกันไป ตาคมเฉียบมองคนที่จำได้ดีถึงสองคนนั่งคลอเคลียร์กันไปมาเหมือนจะสิงเป็นคนๆเดียวกันอยู่แล้วมือหนาเอาโทรศัพท์มือถือมากดโทรแนบหูพรางฟังสัญญาณเรียกในขณะที่ตายังคงมองสองคนนั้น และหนึ่งในนั้นก็กดรับด้วยใบหน้าตื่นๆ

“ ฮัลโหล..”

( อ่า..พะ..พี่วามีอะไรเหรอคะ..)

“ พี่จะไปหาน้องฟ้าที่หอนะครับ “

( อะ..อะไรนะคะ..คือว่าฟ้าออกมากับเพื่อนนะค่ะพี่วา ฟ้าไม่ได้อยู่ที่หอหรอกค่ะ..) เสียงหวานที่ดังลอดเข้ามาพร้อมเสียงเพลงที่ยังคงดังอยู่ในบรรยากาศเดียวกัน วาแสยะยิ้มมองปฎิกริยาของคนสวยในสายที่ทำหน้าเหมือนกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหันไปมองคนข้างๆที่มาด้วยที่ทำหน้าเซ็งสุดชีวิต

“ งั้นน้องฟ้าอยู่ที่ไหนครับ..”

( อ่ะ..เอ่อ..)

“ พี่จะได้ไปรับไง..ตอนนี้พี่อยู่กับเพื่อนกำลังจะกลับแล้วล่ะครับ..” วาพูดเสียงเหมือนปกติแต่ดวงตาเรียบนิ่ง

( พี่วา..เอ่อ..คืนนี้ฟ้าไม่สะดวกจริงๆค่ะพี่วาอย่าโกรธนะคะ..)

“ หืออ..ทำไมล่ะน้องฟ้าไม่คิดถึงพี่เหรอ พี่คิดถึงน้องฟ้าใจจะขาดอยู่แล้วนะครับ..”

( คิดถึงซิคะคนดี..ฟ้าคิดถึงพี่วามากๆค่ะแต่ตอนนี้ไม่ได้จริงๆนะคะฟ้าติดธุระสำคัญกับเพื่อนจริงๆค่ะ เอาไว้ฟ้าจะไปหาพี่วาที่คอนโดนะคะ ) เสียงหวานดัดซะน่ารักฟังดูน่าเอ็นดูถ้าหากภาพที่น้องฟ้าสุดสวยไม่กำลังอิงแอบกับชายหนุ่มที่มาด้วยแถมยังยกยิ้มหวานให้คนในอ้อมแขนจนวาต้องหัวเราะออกมาเบาๆ

พูดว่าคิดถึงแต่หน้าเนี่ยจะจูบกับไอ้คนที่กอดนัวเนียอยู่แล้ว

“ คิดถึงแบบนี้พี่ว่าพี่ไปหาดีกว่านะ..พี่ชักจะทนไม่ได้แล้วล่ะคนสวย “

( อ๊ะ..พี่วา..) ตี๊ด มือหนาตัดสายโทรศัพท์ในมือมองร่างบางที่ทำหน้าหงุดหงิดใส่โทรศัพท์มือถือตัวเอง

 

“ เป็นอะไรเหรอ..มันไม่เชื่อรึไง..” เสียงดังข้างๆหูหญิงสาวทำให้เธอหันมามอง

“ เปล่าหรอก..บอกว่าจะไปหา..เฮ้อออ..”

“ งั้นก็ปล่อยให้มันรอไปซิ..” มือหนาไต่ไปตามสะโพกเนียนแล้วบีบเบาๆพอมันมือ ใบหน้าออกจะค่อนไปทางหวานซุกลงกับซอกคอหญิงสาวที่ทำเป็นเอียงอาย

“ อย่าสิคะนัด...” ฟ้าหัวเราะเสียงใสแล้วดันหน้าคนที่กอดเธอไว้ออก

“ อยากหอมจะแย่แล้ว..ฟ้าอ่ะใจร้ายกับนัดมากเลยรู้มั้ย..”

“ ใจร้ายอะไรล่ะ ออกมาหาแล้วไงคะที่รัก..”

“ หึๆๆ..หลอกไอ้วามาได้นี่ยากมั้ยคนสวย..”

“ ก็นิดหน่อย พี่วาไม่ค่อยจะเชื่อหรอกแต่ระดับฟ้าซะอย่างแหละ..”

“ หึๆๆ...พี่นึกว่าฟ้าจะไม่สนใจพี่ซะอีก..”

“ พี่นัดน่ารักออกขนาดนี้ ใครจะทิ้งได้ลงล่ะคะ..”

“ งั้นก็ทิ้งไอ้เหี้ยวาแล้วมาคบกับพี่ซิครับ..มันมีดีอะไรล่ะ “

“ หือ ไม่ได้หรอกค่ะที่รัก เรื่องแบบนี้จะไปบอกเลิกเดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก..ตอนนี้ฟ้าก็พยายามห่างๆพี่เขาแล้วนะรออีกซักพักนะค่ะพี่นัด ยังไงฟ้าก็รักพี่นัดที่สุดเลยนะ “

“ แล้วฟ้าจะคบกับมันทำไมล่ะ..คนแบบมันน่ะ “ นัดพูดอย่างหงุดหงิดมือบางของหญิงสาวไต่ไปมาบนแผ่นอกเรียบ

“ รอให้ฟ้าหลอกใช้พี่เขาให้พอก่อนได้มั้ยล่ะ..ฟ้าก็ไม่ได้รักอะไรพี่วาหรอก พี่นัดน่ารักกว่าเยอะเลยค่ะ..” ฟ้ายิ้มหวานให้

“ รักพี่งั้นคืนนี้...” มือของนัดลูบลงบนต้นขาขาวเนียนของหญิงสาวที่ยิ้มแบบมีเลศนัยให้

“ ใช้ของร่วมกับกูนี่สนุกดีมั้ยวะ..” 

เสียงทุ้มที่ดังมาอย่างชัดเจนยิ่งกว่าเพลงที่เปิดทำให้ร่างสองร่างที่นั่งกอดกันกลมต้องหันขวับไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง น้องฟ้าคนสวยดีดตัวออกจากแขนของนัดทันทีราวกับพบเจอเชื้อโรคตากลมโตสั่นระริกระคนตกใจสุดขีดที่เห็นแฟนยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง

“ พะ...พี่วา...” เธอพูดไม่ออก

“ กูถาม..ว่าใช้ของร่วมกับกูนี่สนุกมั้ยครับ น้องฟ้า...” วาเหยียดยิ้มให้หญิงสาว

“ คือ..เอ่อ..คือ พะ พอดี เพื่อนไปเข้าห้องน้ำ...นะ..นัดเขาเป็นเพื่อน..เอ่อ..เป็น..”

“ ไม่ต้องตอแหลหรอกครับ เพราะกูได้ยินทุกคำที่มึงพูดแหละ..” วาพูดแล้วเหลือบมามองอีกคนที่นั่งแข็งทื่อยิ่งกว่าท่อนไม้

“..........”

“ หึๆๆ..นี่มึงยุ่งกับเมียกูนานแค่ไหนแล้วฮึ..” วาพูดแล้วเดินมาหยุดระหว่างคนสองคนตาคมเหลียวมองทั้งซ้ายและขวาอย่างหาคำตอบแต่มันคือความเงียบซึ่งร่างสูงก็คงเข้าใจมันดี ใบหน้าคมพยักเพยิดราวกับได้คำตอบแล้ว

“ ไม่ตอบ..อืมม..”

“...........”

“ งั้นเอาใหม่...มึงแอบหนีกูออกมาเที่ยวแบบนี้นานแล้วงั้นซิ..”

“ มะ..ไม่ใช่นะคะพี่วา..”

“ อ้อ..น้องฟ้าไม่ต้องตอบหรอกครับเพราะพี่ไม่ได้พูดกับน้อง เรื่องของผัวเมียคนนอกอย่าเสือกนะครับ..” วาพูดหน้าตาย แล้วสิ่งที่ได้คือดวงตากลมโตของน้องฟ้าที่เบิกกว้างอ้าปากพะงาบๆ

“ มะ..หมายความว่าไงคะ..พะ..พี่วา พูดอะไรคะ..”

“ กูบอกว่ามึงอย่าเสือก เรียนสูงแต่เสือกโง่นะมึง..” เสียงทุ้มของวาพูดตอบเรียบๆแต่ก็แข็งกร้าว ดวงตาที่มองมาเหมือนเธอเป็นอะไรซักอย่างที่เขาไม่สนใจ

“ กะ..กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...” เธอกรี๊ดเสียงดังลั่นจนคนที่อยู่แถวนั้นหันมามองกันเป็นแถบ แต่เพราะวาแค่ยืนมองความบ้าที่เริ่มกำเริบของหญิงสาวมีแต่นัดที่ตกใจรีบลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งแต่แขนเรียวกลับถูกมือของวาคว้าบีบเอาไว้แน่นถึงแม้เขาจะจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าอยู่ก็ตาม

“ ปล่อย..”

“ กูปล่อยมึงแน่ไอ้นัด..มึงไม่ต้องพูดมาก..” วากัดฟันพูดด้วยความโกรธ  ฟ้ากัดปากแน่นมองหน้าวาที่ยังไม่หนีไปไหนแถมยังจ้องหน้าอีกต่างหาก ร่างบางสั่นระริกจนยากจะควบคุม

“ พี่วาพูดแบบนี้อยากเลิกกับฟ้าใช่มั้ย!!..”

“ ทีแบบนี้ฉลาดนะครับ..แต่กูไม่ยกโทษที่มึงมายุ่งกับเมียกูหรอกนะ..”

“ เมีย..เมียไหน!!..พี่วาพูดแบบนี้ได้ยังไง!!!..”

“ หึๆๆ..เวลามึงจะมั่วกับใครสืบประวัติด้วยยิ่งดีนะ จะได้รู้ไงว่าไอ้ที่มึงยุ่งอยู่มันเมียกู..”

“ ไอ้วา!!!..” นัดตะโกนลั่นด้วยความตกใจ ฟ้าชะงักหันมามองนัดที่ถูกวาจับแขนเอาไว้ด้วยสายตาแข็งกร้าว

“ ยะ..อย่าบอกนะ...” นิ้วเรียวชี้ไปที่นัดที่ยืนกัดปากแน่นด้วยความโกรธ  วาแค่แสยะยิ้มแล้วทำหน้ายียวนหันไปกระชากแขนเรียวของนัดให้เข้ามาใกล้ ปากหยักกดลงบดขยี้บนปากอิ่มที่อ้าค้างด้วยความอึ้ง นัดตาโตทำอะไรไม่ถูกไม่ทันโวยวายวาก็ถอนจูบออกแล้วเหลือบมองน้องฟ้าที่แทบจะกรีดร้องอีกรอบ

“ มะ..ไม่นะ..ไม่จริงหรอก...พี่วาโกหกฟ้าแน่ๆ..ไม่จริง!!! “

“ หึๆ..กูจะบอกอะไรให้นะครับ ไอ้ที่มึงบอกว่าหลอกกูอยู่นะกูจะบอกให้ฉลาดนะน้องฟ้า มึงมันก็แค่คนที่กูคบเล่นๆว่ะแล้วไม่ต้องบอกว่าจะเลิก กูเลิกกับมึงแน่ๆแต่ก็ดีนะกำลังหาโอกาสงามๆซักทีคราวนี้คงงามสมใจกูแล้วว่ะ จับได้ทั้งเมียทั้งชู้แบบนี้ให้กูทำยังไงให้สมใจพวกมึงดีวะ..”

“ มะ ไม่นะพี่วา...”

“ เผื่อน้องฟ้าจะไม่รู้นะ..ไอ้นัดของน้องฟ้าน่ะมันเป็นเมียพี่มาก่อนที่พี่จะคบกับน้องฟ้าอีกนะครับ แต่เผอิญว่าไอ้เมียไม่รักดีของพี่มันอยากลองดี..พี่ต้องขอบคุณน้องฟ้านะที่ทำให้พี่จับมันได้คาหนังคาเขาแบบนี้..”

“ พะ..พวกแกหลอกฉันใช่มั้ยห๊ะ!!...”

“ หึๆๆ....”

“ ไอ้บ้า!!!...ไปตายทั้งสองคนเลยไอ้เลว “ ฟ้าตะโกนใส่แล้วก้าวฉับๆเดินออกไปด้วยความอายผสมกับโกรธจัด  นัดกระชากแขนออกจากการกอบกุมของวา

“ พอใจมึงรึยังห๊ะ..”

“ อย่ามาทำอวดดี..มึงเตรียมตัวตายคาเตียงได้เลยไอ้นัด..” วากระชากตัวของนัดอย่างแรงจนร่างบางชะงักขืนแรงแต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้

“ ปล่อยนะกูไม่ไป!!!...”

“ กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย..ว่าอย่าให้กูจับได้...” นัดกัดปากดวงตาสั่นระริกด้วยความกลัว มือหนาบีบต้นแขนเขาแน่นจนร่างบางเบ้ปาก

พลั่ก!!

วาเหวี่ยงร่างบางไปชนกับรถที่อยู่ข้างหลังอย่างแรงจนคนโดนถึงกับสะอึก

“ ขึ้นรถ..” เสียงเรียบนิ่งสั่งอย่างเฉียบขาดในขณะที่มือเปิดประตูให้ซึ่งนัดก็ยังยืนนิ่ง

“ มึงจะพากูไปไหน..”

“ กลัวเหรอ..” วาเลิกคิ้วถามเสียงนิ่งๆเช่นเดิม

“.............”

“ กูถามว่ามึงกลัวเหรอ...”

“ โอ๊ยย...อึก ปล่อย..” นัดร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อวาเดินมากระชากผมบนหัวดึงจนใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตาคมที่จ้องมองกลับมา มือบางพยายามแกะมือของวาออกแต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่สะทกสะท้าน

“ ไม่ยั่วให้กูขึ้นซักวันนี่จะตายใช่มั้ย..” วากัดฟันพูด

“ อึก..กูเจ็บ ปล่อยเถอะนะ...”

“ อยากอยู่ข้างบนมากใช่มั้ยมึง..ได้..เดี๋ยวกูให้มึงอยู่สมใจอยากมึงแน่ๆ ขึ้นรถ!!..” เสียงทุ้มตวาดแข็งกร้าวจนนัดชะงักร่างบางถูกดันเข้าไปในรถอย่างแรงถึงแม้จะเจ็บแต่เขาก็ไม่กล้าพอจะโวยวายออกมาในตอนที่วากำลังอารมณ์แทบฆ่าคนแบบนี้

รถแล่นด้วยความเร็วจนนัดแทบนั่งไม่ติด แค่วาขับแซงรถข้างหน้าเหมือนเล่นอยู่ในตู้เกมส์เขาก็มึนจนจะเป็นลมใส่

“ ขับให้มันดีๆได้มั้ย กูปวดหัว “

“ ............”

“ เหี้ยวา..กูบอกว่ากูปวดหัว!..”

“ เงียบ!!กูสั่งให้มึงพูดเหรอไอ้นัด..”

“ ทำไมกูจะพูดไม่ได้ห๊ะ..กูมีปากแล้วมึงก็ไม่มีสิทธ์มาทำแบบนี้กับกูด้วย!! อึก..กูเจ็บนะ! “ นัดโวยลั่นเมื่อวายกมือขึ้นมาดันหัวเขาจนไปชนกับกระจกรถแถมยังกดหัวเขาไว้อย่างนั้น ถึงจะไม่ได้หันมามองคนข้างตัวที่แทบร้องไห้แล้ว

“ .............”

“ เหี้ยวากูเจ็บ..อึก..”

“ ปากดีอีกเถอะมึง..” วาพูดเสียงเหี้ยมแล้วเลี้ยวรถเข้าไปจอดบ้านหลังหนึ่งที่นัดจำได้ดีจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่

“ มะ..ไม่เอา...” ประโยคแผ่วเบาที่ออกมาจากปากของนัดทำให้วาหันมามองแล้วเหยียดยิ้มออกมา ใบหน้าคมเลื่อนเข้ามาใกล้จนสัมผัสลมหายใจ

“ หึๆๆ..มาระลึกความหลังกับครั้งแรกของมึงกับกูหน่อยเป็นไง..”

ครั้งแรกที่นัดไม่อยากจะนึก..

ครั้งแรกกับไอ้คนสารเลว...

 

................................................................................................................ 

 

“ เหี้ยวามันไปไหนของมันวะ..” เพื่อนในกลุ่มพูดเมื่อเห็นเพื่อนหายไปนานแล้ว ขนาดโอมที่พาอินไปเข้าห้องน้ำกลับมาแล้วแต่วามันดันหายไปเลย

“ สนใจมันทำไม ป่านนี้พาสาวไปกกแล้วมั้ง..”

“ เออว่ะ..ไอ้วายิ่งเสน่ห์แรงอยู่ด้วยพูดไม่กี่คำผู้หญิงก็วิ่งเข้ามาซบแล้ว โหยยย อิจฉาว่ะ..” พวกเพื่อนหัวเราะกันไปส่วนอินก็ได้แต่ยิ้มแหยะๆหันไปหาโอมที่ทำหน้าเฉยๆเหมือนไม่สนใจ

“ แล้วไอ้ก้องกับไอ้ตุลย์มันไปไหนของมันวะ..”

“ เออ..ไอ้สองคนนั้นก็หาย อะไรวะหายกันไปหมดเหลือกันอยู่แค่นี้เนี่ยนะ “

“ พูดมาก มันจะไปไหนก็ช่างมันเถอะ “ โอมพูดแทรกแล้วยกมือขึ้นโอบไหล่ของอินเอาไว้

“ เมารึเปล่าวะ..” อินพูดมองท่าทีของโอมที่ไม่ปกติเลยตั้งแต่ที่กลับมาจากห้องน้ำ

“ เปล่า..ไม่ได้เมาหรอก..” โอมขยับหน้าเข้ามาใกล้แล้วก้มลงจูบกับอินท่ามกลางสายตาของเพื่อนที่มองอย่างอิจฉาตาร้อนตามมาด้วยเสียงแซวเล่นๆมาอีกระรอกใหญ่

 

ตุลย์ออกมาเต้นท่ามกลางคนที่เริ่มออกมาเด๊นกระจายกลางผับเพราะฤทธิ์แฮลกอฮอร์มากกว่าครึ่งที่อยู่ในร่างกายความมึนประสมกับความกล้าแบบเปิดเผยยิ่งขับให้คนตัวบางหน้าหวานเป็นจุดสนใจเข้าไปอีก ไม่ว่าใครจะเข้ามาเต้นด้วยตุลย์ก็เล่นด้วยหมดถึงจะมีแตะต้องตัวบ้างแต่เหมือนคนถูกลวนลามจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสัมผัสจาบจ้วง

“ ใจกล้าทุกทีเวลาเมา..” เสียงกระซิบข้างหูและแขนแกร่งที่สอดเข้ามาโอบรอบเอวทำให้ตุลย์หันไปมองหลี่ตาในความมืดแล้วยกยิ้มมุมปาก ร่างบางหันตัวกลับไปหาแล้วยกแขนขึ้นโอบรอบคอ

“ แล้วไง..มึงชอบไม่ใช่เหรอ..” รอยยิ้มเหยียดขึ้นบนริมฝีปาก

“ หึๆๆ..ได้ใจกูทุกทีแหละ..” ก้องหัวเราะในลำคอแล้วก้มลงจูบริมฝีปากสีสดอย่างดูดดื่ม ตุลย์หลับตาลงดื่มด่ำไปกับจูบรสหวานแต่ขมในอย่างถูกใจ ลิ้นร้อนชื้นตวัดเกี่ยวภายในโพรงปากร้อนไปมามือหนาที่โอบเอวบางไว้เริ่มบีบขยำตรงสะโพกอย่างแรงจนตุลย์ครางอือ ลมหายใจขาดห้วงเริ่มหายใจแรงขึ้นตามอารมณ์แต่ก่อนจะขาดใจตายมือบางกลับผลักอกอีกฝ่ายออกแล้วช้อนตามองก้องที่เหมือนจะไม่ไหวกับแรงยั่วของคนตรงหน้า

นิ้วเรียวยกขึ้นลูบเบาๆตรงริมฝีปากหนาแล้วยกยิ้มให้

“ แค่นี้พอเนอะ..” พูดแค่นั้นตุลย์ก็เดินแทรกกายออกไปจากตรงที่ยืนปล่อยให้ก้องมึนหนักเหมือนถูกยั่วให้อยากแล้วจากไป ตาคมหันไปมองคนที่ปล่อยเขาทิ้งไว้แล้วรีบตามไปแต่คงคลาดกันช่วงคนกำลังเยอะแบบนี้

“ เอาอีกแล้วนะไอ้ตุลย์ สัส!..” ก้องสถบอย่างหัวเสีย เพราะดันหายไปทุกที

ตุลย์ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกลแต่ก็มืดพอที่ไม่ทำให้คนที่มองหาเขาอยู่เห็นได้ง่ายๆ ใบหน้าหวานเรียบนิ่งในขณะที่มองก้อง ลมหายใจอุ่นๆถอนออกมาเบาๆแล้วขยับกายเดินออกไปทิศทางคงไม่พ้นออกไปจากผับแล้วตรงไปยังรถ เขาเบื่อจะแย่อยู่แล้ว...เบื่อที่จะอยู่ตรงหน้าคนที่เห็นเขาเป็นแค่ของเล่นแล้วเหยียบย่ำความรู้สึกเขาซ้ำๆ

ตุลย์ล้วงเอากุญแจรถจากกระเป๋ากางเกงมาปลดล็อกรถแต่ไม่ทันเปิดประตูแขนเรียวกลับถูกกระชากให้หันไปมองข้างหลัง

“ มะ..มึง...อึก..” หมัดหนักๆถูกต่อยเข้าตรงท้องจนตุลย์ต้องเบ้หน้าด้วยความจุก ร่างกายงอลงด้วยความเจ็บแต่ร่างบางกลับถูกจับยกขึ้นพาดไหล่

“ ปล่อยกูนะไอ้บ้า!!!..”

“.............”

“ ช่วยด้วย!!..อึก...ปล่อยกู!!!...” ตุลย์ตะโกนร้องสุดเสียงแต่เหมือนคนที่พาเขาไปที่รถอีกคันจะไม่สะเทือน ร่างบางถูกจับเข้าไปในรถเก๋งคันหนึ่งที่มีคนรอขับอยู่แล้ว ตากลมสะท้านด้วยความกลัวขยับกายไปอีกฟากของรถทันทีที่ไอ้คนที่จับเขามาเข้ามานั่งข้างๆ

“ น่ารักว่ะมึง..ฮ่าๆๆๆ...”

“ ปล่อยกูนะ พวกมึงเป็นใคร..” ตุลย์แข็งใจถามพยายามไม่ให้เสียงสั่นแต่เหมือนพวกนั้นจะไม่สนใจนอกจากขับรถออกไป

“ เงียบๆเถอะน่า...”

“ จะทำอะไร..พวกมึงจะพากูไปไหน..”

“ หึๆๆ...” มีแต่เสียงหัวเราะซึ่งยิ่งทำให้ตุลย์กลัวจับใจ

รถถูกเลี้ยวเข้ามาในหมู่บ้านจัดสรรและจอดสนิทบ้านหลังหนึ่งที่มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาเปิดประตูให้ ตุลย์ได้โอกาสช่วงที่มันปลดล็อกรถแล้วเปิดประตูวิ่งออกไปทันที

“ เฮ้ย..ซวยแล้วมึง..” พวกนั้นตะโกนซึ่งตุลย์ก็ไม่เสียเวลาหันไปมองวิ่งหนีอย่างเดียว

หมับ...

“ ปล่อยกู!!..ช่วยด้วย!!..เพี๊ย!...” ใบหน้าหวานถูกตบอย่างแรงก่อนที่พวกมันจะกระชากร่างบางกลับเข้าไปในบ้าน

กายบางถูกเหวี่ยงเข้ามาในห้องนอนชั้นบน ตุลย์ขยับตัวหนีทันทีที่พวกนั้นเข้ามาแล้วส่งสายตาโลมเลียไปทั่วร่างกายเขาแบบที่ขยะแขยงที่สุด

“ น่ากินมากว่ะให้ตาย..”

“ เสร็จแล้วก็ออกไปซิวะ..” เสียงทุ้มของอีกคนดังขึ้นทำให้พวกที่อยู่ในห้องหันไปมอง ร่างสูงที่เจอกันที่ผับ

“ มึง!!!...” ตุลย์ตะโกนลั่น

“ เฮ้ยไอ้มาร์ค..กูต่อคนที่สองนะมึง..” พวกนั้นหัวเราะในขณะเหลือบตามามองตุลย์ที่ชะงักค้างกับประโยคที่พวกนั้นพูด

“ ออกไปก่อน..” เจ้าของชื่อแค่ไล่เพื่อนออกไปแล้วหันไปปิดประตู ตาคมเหลือบมามองคนที่อยู่ในห้องที่ยืนทำหน้าน่ากลัวแถมยังกำมือซะแน่น

“ มึงใช่มั้ยที่ให้พวกมันพากูมา..”

“..ถ้าใช่แล้วจะทำไม..”

“ กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ใช่คนของไอ้ก้อง!!..” ตุลย์ตะโกนลั่น

“ หึๆๆ...” มาร์คเอาแต่หัวเราะออกมาโดยที่ตุลย์เริ่มกลัวเป็นเท่าตัว

“..........”

“ มึงจำที่มึงพูดตอนที่อยู่ในห้องน้ำได้มั้ย..มึงบอกว่ากูชอบกินของเหลือเดนจากเพื่อนมึงใช่มั้ยล่ะ “ มาร์คพูดเสียงนิ่งๆในขณะที่ก้าวเท้าเข้ามาหาร่างของตุลย์ที่ก้าวถอยหลังไปชนกับขอบเตียง ใบหน้าหวานหันไปมองด้วยความตกใจก่อนจะหันขวับมามองคนตรงหน้าที่เปลี่ยนสีหน้าเป็นเรียบเฉยได้อย่างรวดเร็ว

“ งั้นกูจะให้เพื่อนมึงลองบ้างดีมั้ย..ความรู้สึกเจ็บของกูที่เพื่อนมึงเป็นคนทำ ”

“ แล้วกูเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ “ ตุลย์ถามด้วยเสียงสั่นๆ เขาเองก็ไม่อยากเป็นเหยื่อของคนๆนึงเพื่อจะแก้แค้นให้คนที่รักหรอกนะ

“ .............”

“ มึงเป็นคนบอกเองนะว่าไม่ได้สนใจเรื่องแก้แค้น..อึก..แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ปล่อยกูไปเถอะนะ..กูขอร้อง..”

“ ไม่ล่ะ..กูอยากให้มึงลองความรู้สึกของเหลือเดนที่มึงกล้าพูดทั้งที่ไม่รู้จักมันซักนิดเดียว..” มาร์คกดร่างของตุลย์ลงกับเตียงพร้อมกับขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว

“ ปล่อย!!กูเจ็บ “ ตุลย์ตะโกนลั่นพยายามขืนกายแต่มาร์คก็กดข้อมือบางเอาไว้แน่นเช่นกัน

“ เรื่องจะแก้แค้นรึเปล่า เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังเถอะแต่กูอยากเห็นหน้าไอ้ก้องตอนมันเห็นกูกับมึงเอากันจริงๆว่ะ หึๆๆ..สะใจกูแน่ๆ..” เสียงเหี้ยมๆดังลอดมาพร้อมกับรอยยิ้มเหยียดที่ดูน่ากลัวและทุเรศสายตาของตุลย์เป็นที่สุด

“ ไอ้เหี้ย!!..กูไม่ใช่ของเล่นของพวกมึงนะ!!..” ตุลย์ตะคอกใส่ด้วยความโกรธปะปนกับเจ็บลึกๆที่โดนเอามาเหยียบเล่นแบบนี้

“ อย่าพูดเชียวว่าพวกมึงไม่เป็นอะไรกัน จูบกันกลางผับแบบนั้นเพื่อนกันมันไม่ทำกันหรอกว่ะ “

“ มึงจะเอาอะไรจากกูห๊ะ!..เออ กูเคยมีอะไรกับมันแล้วมันยังไง!!..มีอะไรกันไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นเมียมันซักหน่อยกูบอกมึงกี่หนแล้ววะ ”

“ คายออกมาจนได้นะมึง..อย่าคิดว่ากูโง่ดูไม่ออกเลย “

“..........”

“ มึงจำได้มั้ยวันที่เพื่อนมึงวางยากูแล้วกูจูบมึงเมื่อวันนั้นน่ะ รู้มั้ยว่าไอ้ก้องมันหัวเสียแค่ไหน สงสัยจะหวงเข้าขั้นกูรู้ตั้งแต่วันนั้นแล้วล่ะ “

“ .........”

“ หือออ..นึกว่าผัวไม่รักเหรอครับ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวกูจะรักมึงเองดีมั้ย..” คำพูดที่ทำเอาตุลย์ชะงัก ปากบางเม้มกันแน่นจนมาร์คเลิกคิ้วเพราะสายตาแข็งกร้าวของตุลย์มันเปลี่ยนเป็นตัดเพ้อได้ง่ายๆจนบางครั้งเขาเองก็เคยเป็นบ้าง ความรู้สึกที่อยากให้คนที่รักมารักเราบ้าง

“ หึๆๆ..เก็บไปรักเมียมึงดีมั้ย กูว่าท่าทางแม้แต่เมียมึงก็ไม่อยากได้เลยว่ะไม่งั้นคงไม่ดันทุรังแย่งไอ้โอมกับอินมันหรอก แต่เผอิญว่าไอ้โอมมันไม่เอาไง “

“ เงียบปากซะ..”

“ หึ..มึงนี่ท่าทางจะอารมณ์ขึ้นง่ายๆกับน้องจอยจังเลยนะผู้หญิงที่แม้แต่ใจยังสกปรกมึงก็รักลงเนอะ ความรักนี่มันตาบอดว่ะมองของมือสองเป็นของมือหนึ่งได้สบายๆเลย “

“ มึงไม่มีสิทธ์พูดถึงจอยแบบนั้น!!..” มาร์คตะคอกใส่แถมยังบีบข้อมือของตุลย์แน่นจนใบหน้าหวานเบ้ด้วยความเจ็บ

“ ทำไมจะไม่ได้ก็เมียมึงมันร่าน อื้ออ..”

ปากบางถูกปิดลงด้วยแรงขยี้ของมาร์คที่ก้มลงมาจูบอย่างรวดเร็วหนักหน่วง ความโกรธที่ยากจะควบคุมเพราะคนตรงหน้าพูดให้เขารู้สึกเจ็บจนอยากระบาย ตุลย์พยายามจะเม้มปากแน่นเพราะเหมือนอีกฝ่ายจะหาทางเอาลิ้นเข้าไป มาร์คเลยเปลี่ยนเป้าหมายเป็นกลีบปากดูดแรงๆโดยที่ไม่คิดจะถนอมฟันคมกัดลงจนตุลย์ต้องเผลอร้องแล้วมันก็เป็นโอกาสที่คนข้างบนจะป้อนจูบเร่าร้อนกลับ

“ อื้มมม...” เสียงครางในลำคอประท้วงออกมาและคราวนี้มาร์คกลับสอดลิ้นเข้าไปในปากจนได้ ลิ้นร้อนควานหาความหวานไปทั่วโพรงปากแม้แต่ลิ้นของเจ้าของยังเกี่ยวมาดูดได้อย่างง่ายดาย ตุลย์ขมวดคิ้วแน่นมือที่ถูกจับเอาไว้ขยำลงบนผ้าที่นอนความร้อนของลมหายใจสาดกระเซ็นบางครั้งก็อ่อนระทวนได้ง่ายๆ มาร์คบิดเบือนริมฝีปากเหมือนมันเป็นแค่ของเล่นทั้งหวานยังน่ากินเป็นเท่าตัว ปากหยักถอนออกมาแผ่วเบาเอาลิ้นที่เกี่ยวรัดกับตุลย์ออกมาจนน้ำหวานติดปลายลิ้นขาดจากกัน ตาคมเหลือบมองริมฝีปากที่บวมแดง เขาตัดสินใจจะกดจูบลงไปซ้ำๆแล้วเลื่อนหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวที่ไร้ร่องรอย มือหนาปล่อยจากรัดข้อมือของตุลย์แล้วลูบไล้ร่างบางที่อยู่ข้างใต้อย่างหลงใหล จมูกโด่งสูดดมเนื้อเนียนสลับกับดูดแรงๆบนผิวเนื้อจนเป็นรอยจ่ำแดงถึงแม้ตุลย์จะดิ้นหาหนทางเอาตัวรอดทุกวิธีแต่เหมือนคนข้างบนจะเหนือกว่า

“ อึก..ปล่อยกู..”

“ เงียบน่า..”

“ อึก..มึงมันเลวไอ้สัส!!..”

“ หึๆๆ...ร้องแล้วน่ารักนะมึง อวดเก่งได้แค่ปาก “

 “ อึก...ยะ..อย่าทำรอย..” เสียงหวานพูดขึ้นแผ่วเบาสะบัดหน้าหนี มาร์คเริ่มดูดแรงๆจนเจ้าตัวเจ็บไปทั่วคอ

“ ผิวมึงมันน่าทำนี่หว่า..” ใช่ แค่จูบเบาๆก็เป็นรอยแดงแบบนี้น่ะเหรอที่ใครจะทนได้ เขาเริ่มเข้าใจแล้วทำไมไอ้ก้องมันถึงหวงนักหนาของที่อยู่ในมือมันก็เพชรดีๆนั่นแหละ

มือหนาปลดกระดุมเสื้อของตุลย์ในขณะที่ปลุกปล้ำร่างบางไปด้วยปากหยักกระตุกยิ้มอย่างนึกสนุก มือบางดันอกเขาออกไม่ได้ผลก็ทุบจนร่างสูงแทบกระอักไปหลายที

“ เจ็บนะครับคนสวย...”

“ ปล่อยกูไอ้เหี้ย!!..อึก..ปล่อยกู กูไม่เอากับมึง!..” ตุลย์ตะคอกใส่ทั้งเสียงสั่น มือบางขยำคอเสื้อไม่ยอมให้อีกคนดึงออกไปใบหน้าหวานสะบัดไปมามาร์คเองก็ไม่ได้สนใจจะห้าม ปากหยักกดจูบไปตามลำคอดึงข้อมือที่กุมคอเสื้อมากดกับที่นอน

“ อ่ะ..อ๊ะ..มะ..ไม่..” ตุลย์ครางออกมาอย่างลืมตัวเมื่อมาร์คก้มลงดูดยอดอกผ่านเสื้อผ้า ลิ้นอุ่นตวัดเลียจนเปียกชื้นก่อนจะย้ายมาอีกข้าง มือหนาบีบขยำแรงๆก่อนจะสอดเข้ามาในเสื้อแล้วลูบไล้ไปทั่ว

“ ยะ..อย่า..อื้ออ..” ตุลย์หอบหายใจขยับกายหนีแต่มาร์คเองก็ไม่ยอมใช้มือบีบคลึงยอดอกที่เหมือนเป็นจุดอ่อนที่สุดของร่างบาง

“ หึๆๆๆ...” เสียงหัวเราะดังเข้ามาในโสตประสาทที่เบลอไปแล้วกว่าครึ่ง ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเชิดขึ้นด้วยความรู้สึกวาบหวามไปตามช่องท้อง

มาร์คขยับกายขึ้นเล็กน้อยอาศัยช่วงเวลาที่ตุลย์เผลอดึงเสื้อออกไปจากไหล่บาง แผ่นอกขาวเนียนไร้กล้ามเนื้อที่เด่นสุดคือยอดอกที่แข็งสู้มือเพราะโดนกระตุ้นกำลังชันจนอดไม่ได้จะก้มลงลิ้มลอง ร่างสูงหอบหายใจราวกับตื่นเต้น กดจูบมันเบาๆแล้วครอบครองด้วยปาก ตุลย์กัดปากมือบางเลื่อนมาบีบตรงไหล่แกร่ง

“ อึก..อื้ออ..อ๊ะ..อ๊าา..” ดวงตากลมโตที่มีแววพยศเริ่มบวมแดง ปากครางด้วยความรู้สึกที่ยากจะควบคุมเอนอกเข้าหาความร้อนของลิ้นที่เริ่มตวัดเลียสลับกับดูดจนเกิดเสียงน่าอาย มือหนาช่วยบีบอีกข้างซึ่งความรู้สึกไม่ต่างกัน

มือบางของตุลย์สั่นระริกก่อนจะทาบลงบนใบหน้าคมที่ยังคงกดจูบรอบๆอกบางแล้วดึงให้มาร์คขึ้นมาจูบปากกันอีกครั้ง คราวนี้ดูเหมือนตุลย์จะตอบสนองอย่างดีแขนเรียวบางเกี่ยวลำคอแกร่งเอาไว้จูบแลกลิ้นที่บดขยี้แม้แต่ริมฝีปาก

“ อื้ออ..อื้มม..”

มือหนาของมาร์คไต่ลงไปบีบแรงๆตรงสะโพกเนียนก่อนจะเร่งปลดกระดุมกางเกงของคนข้างล่างอย่างรวดเร็วดึงจนเนื้อผ้าหลุดจากสะโพกแล้วรูดมันออกไปจากง่ามขา ปากหยักถอนจูบแล้วก้มลงจูบเบาๆตรงปลายคางร่างสูงขยับตัวขึ้นถอดเสื้อ ตุลย์เม้มปากมองเรือนร่างของคนที่คร่อมด้วยใจสั่นๆ ถึงจะไม่กำยำแต่มาร์คก็จัดว่าสมส่วนในแบบผู้ชายทั่วๆไปใบหน้าคมก้มลงมางับกลีบปากเขาเบาๆแล้วไซ้ไปตามลำคอ ขาเรียวถูกจับแยกออกมาเกี่ยวกับสะโพกสอบ

“ อ๊ะ..ยะ..อย่าจับ..” เสียงหวานประท้วงอีกครั้ง มาร์คเงยหน้าขึ้นมองแล้วใช้มือกอบกุมส่วนกลางลำตัวของตุลย์

“ ทำไม..” ถามหน้านิ่งๆแต่ก็เริ่มขยับมือจนร่างบางตัวเกร็ง

“ อื้ออ..มะ..ไม่เอา..”

“ ทำไมล่ะครับ..ไม่ชอบเหรอ..” มาร์คถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต่มือก็ยังคงขยับรูดมันไปมาเหมือนจะชำนาญแต่ขอบอกเลยว่าตุลย์เป็นผู้ชายคนแรกที่มาร์คมีอะไรด้วยจริงๆ ปกติเขาไม่มีรสนิยมมีอะไรกับผู้ชาย ไม่เคยชายตาแลและไม่เคยมีความคิดอยู่ในหัว แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาชักจะต้องคิดใหม่แล้วเพราะตุลย์มีเสน่ห์ดึงดูดร้ายกาจตั้งแต่วันแรกที่จูบกันแล้วล่ะ..ความรู้สึกบางอย่างที่อยากครอบครอง

“ อ่ะ..อ๊ะ..อย่า อ๊า..อ๊า..ขะ..ขอร้อง..อึกก...” มือบางบีบแขนแกร่งที่ที่ค้ำอยู่ข้างตัว มาร์คโน้มตัวลงไปครอบครองริมฝีปากบางที่เผยอรอรับกดจูบบดเบียดกลีบปากอยู่พักหนึ่ง มือหนาเร่งขยับเร็วแรงเพราะความตึงที่ขยายจนรู้สึกแถมตุลย์ยังยกสะโพกขึ้นในบางครั้ง

“ อึก..อื้ออ..อ่ะ อ๊าา..มะ..ไม่ไหว..อึก..” ใบหน้าหวานสะบัดไปมาก่อนจะยกขึ้นมาซบกับไหล่หนาแขนเรียวกอดร่างของมาร์คแน่น

“ น่ารักจริงๆให้ตาย..” ปากหยักดูดแรงๆตรงหัวไหล่บางก่อนจะเร่งขยับมือตามที่คนร่างบางต้องการ นิ้วเรียวขยี้แรงๆตรงส่วนปลายที่เริ่มปล่อยน้ำขุ่นสีขาวออกมา

“ แฮ่กๆ..อื้ออ..อ่ะ..อ๊าาาา...” ตุลย์ปิดตาแน่นกระตุกกายแผ่วเบาก่อนจะปล่อยน้ำรักออกมาเต็มมือของมาร์คที่ยังคงขยับรูดให้ ร่างบางไร้เรี่ยวแรงขยับหัวถูไถกับไหล่แกร่งหอบหายใจหนักหน่วงเหมือนวิ่งมาร้อยเมตร มาร์คหันมากดจูบบนขมับเล็กก่อนที่ตุลย์จะยอมหันมารับจูบ มือบางลูบไล้ไปตามแผ่นอกแกร่ง

“ อ่ะ..โอ๊ย ทำอะไร..” ตากลมชะงักค้างเมื่ออยู่ๆก็โดนของแปลกปลอมแทรกเข้ามาในร่างกาย

“ ขยายไง...ไม่ขยายแล้วจะใส่ได้เหรอ..” มาร์คขมวดคิ้วแน่นเพราะเขาก็ช่วยขยายให้แล้วจะโวยวายเพื่ออะไร นิ้วเรียวที่สอดเข้าไปทีเดียวถึงสามนิ้วยิ่งทำให้ร่างบางเบ้หน้าด้วยความเจ็บ

“ ใส่ทีละนิ้วซิไอ้บ้า..เจ็บนะ กูไม่ได้โชกโชนให้มึงใส่ได้ทีละสามนิ้ว “ ตุลย์โวยกัดปากแน่น ก่อนจะหลบสายตาที่มองมาอย่างรู้ทัน

“ ไหนบอกว่ามีอะไรกับไอ้ก้องแล้วไง..หึๆๆ..” มาร์คแหย่พร้อมทั้งขยับนิ้วที่สอดคาช่องทางรักที่ทั้งร้อนแถมรัดแน่นจนมาร์คครางฮึมในลำคอ

“ แค่..อึก..แค่ครั้งเดียว..แล้วมันก็ตั้งแต่ปีหนึ่ง “ ตุลย์พึมพำออกมา มาร์คเลิกคิ้วแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมากนอกจากจะดึงนิ้วที่ขยับเปิดทางออกมามือหนาจับขาเรียวของตุลย์อ้าออกกว้างก่อนที่ตัวเองจะขยับตัวลงไปกดจูบตามหน้าท้องแบนราบ

“ ทะ..ทำบ้าอะไร..อื้ออ..” ตุลย์เบิกตากว้างเกร็งหน้าท้องแน่นด้วยความเสียวแปลกๆมือบางขยุ้มลงบนเส้นผมของมาร์ค

“ ไม่เอา..มึงอย่าลงไปไอ้บ้า..อ๊ะ..อ๊าา..”

“ เงียบเถอะน่า..มึงน่ากินทั้งตัว กูขอจูบหน่อยไม่ได้รึไงวะ..” มาร์คพูดเสียงกระเส่าจับขาเรียวของตุลย์ที่ตั้งฉากกับพื้นเตียงให้พาดกับไหล่ ปากหยักไล้จูบไปตามต้นขาด้านในราวกับจะจับกินไปอย่างที่พูด

ตุลย์ยกมือขึ้นมาปิดปากเอาไว้ ปิดตาแน่นด้วยความไม่เข้าใจตัวเอง มาร์คจูบจนพอถึงจะยอมดึงสะโพกบางให้ดันขึ้นเพื่อตัวเองจะได้ใส่ส่วนที่อัดอั้นอยากลองเข้าไปข้างในใจจะขาด มือหนาขยับรูดแกนเนื้อตัวเองแรงๆไม่กี่ทีก่อนจะเอามันไปถูไถช่องทางรักที่ขยายไว้แต่แรกแต่คงจะไม่เท่าขนาดของเขา ตุลย์กัดปากแน่นแถมยังเบือนหน้าหนีอีกแล้วความเจ็บก็แล่นเข้ามาราวกับโดนแทง

“ ซี๊ดด..โอ๊ยยย..เหี้ยมึงอย่าดันเข้ามาแบบนั้นนะ!!..”

“ ซี๊ดด อ่ะ..อ่าา..แม่งร้อนชิบหาย..” มาร์คกัดปากแน่นเมื่อดันส่วนแข็งเข้าไปข้างในอย่างแรงจนเลือดซึมแล้วตอนนี้เจ้าของร่างก็กระตุกเกร็ง มือบางตีเข้าตรงแขนแรงๆเพื่อระบายความเจ็บของตัวเอง

“ อึก..เจ็บบบ...”

“ ไม่ไหว..อึก....” มาร์คพำพำ มีอหนาบีบสะโพกเนียนแล้วขยับตัวไปคร่อมตุลย์เอาไว้ทั้งตัว สะโพกแกร่งขยับเข้าไปอีกครั้งยกขาเรียวข้างหนึ่งของตุลย์ขึ้นมาพาดไหล่แล้วหยัดสะโพกเข้าไปเต็มๆจนสุดทำเอาตุลย์ชะงักอ้าปากค้างเพราะร้องไม่ออก

“ อึก...อย่า กูเจ็บบบ !!!!!....” มือบางขยุ้มที่นอนบิดจนมันแทบขาด

“ อ่ะ..อืมม..” มาร์คหอบหายใจอย่างแรง ก่อนจะโน้มหน้าลงไปกดจูบปลอบคนตัวเล็กที่สั่นระริก ความฝืดเคืองที่รัดส่วนที่แทรกเข้าไปเป็นคนๆเดียวมันร้อนจนเขาเองยังเจ็บไปด้วย

“ ไม่เจ็บนะครับคนดี..กอดกูไว้แน่นๆก็พอนะ..” เสียงทุ้มกระซิบเบาๆข้างหูพยายามไม่ขยับสะโพกมากเกินไปเพราะรู้ดีว่าตุลย์มันกำลังปรับตัวกับขนาดของเขาที่อยู่ในตัว เสียงสะอื้นเบาๆดังลอดจากริมฝีปากก่อนที่มือบางจะคลายจากการกำผ้าที่นอนมาโอบตัวของมาร์ค ริมฝีปากกระตุกยิ้มพร้อมกับกดลงไปบดขยี้จนปากบางเผยอปล่อยให้ลิ้นร้อนๆของมาร์คขยับเข้าเข้าไปเกี่ยวเล่นกับลิ้นสีสดข้างใน

“ อืมม..”

“ อื้ออ...” ตุลย์ครางออกมาเสียงหลงด้วยความเจ็บจากช่วงล่างร่างบางเริ่มขยับแผ่วเบาตามแรงกระแทกของมาร์คที่ขยับสะโพกเข้าออกภายในร่างกายของตุลย์ที่รัดแน่น ยิ่งมาร์คไม่ยอมถอนปากออกเอาแต่ใจจูบปากกันอยู่แบบนั้น

“ อึก..อื้ออ..” ขาเรียวที่ถูกจับเกี่ยวบนไหล่เกร็งแน่นด้วยความเจ็บ

“ อาา...ร้อนมาก..มึงร้อนทั้งตัวเลย “ มาร์คถอนปากออกแล้วเริ่มขยับสะโพกกระแทกเข้ามาอย่างเร็วเพราะรู้ดีว่าร่างบางคลายตัวและชินกับมันแล้ว มือหนาบีบเน้นตรงสะโพกด้วยความเสียว

“ อ๊าา...อ๊ะ..อ๊ะ...เจ็บ..อึก..อย่าแรงกูเจ็บ..อื้ออ...” เสียงหวานร้องลั่น ความแรงที่โดนกระแทกมันทำเอากายบางขยับไปหยุด ตุลย์ยกมือขึ้นไปบีบไหล่หนา

“ อ๊ะ..อ๊ะ..อึก..อ๊ะ....”

“ ซี๊ดดด อาา..สัส! มึงจะรัดแน่นเกินไปแล้วนะ อืมม..” มาร์คสะบัดหน้าก่อนจะช้อนเอวบางให้ขึ้นมานั่งคล่อมตักทั้งที่ส่วนล่างยังติดกัน

“ อึก..อื้ออ..” ตุลย์ซบหน้าลงกับไหล่แล้วกัดปากแน่น มาร์คหยัดสะโพกขึ้นมากระแทกแล้วมันก็ลึกจนส่วนปลายแทงเข้าไปถึงข้างใน เจ็บแต่ก็เสียวแปลบตามมาแทนที่

“ อาา..ตุลย์ช่วยหน่อย..ยกตัวแล้วกระแทกลงมา “ มาร์คกระซิบเลื่อนมือลงไปบีบแก้มก้นเพื่อให้ร่างบางหายเกร็ง ตุลย์ขยับตัวสั่นๆแล้วเริ่มยกสะโพกขึ้นแทบหลุดจากท่อนเนื้อที่แทรกอยู่ภายในแล้วดันมันลงมากลืนกิน

“ อ๊าา..อื้ออ..” มือบางบีบไหล่ทั้งสองข้างแต่ก็ยอมทำมันเรื่อยๆขยับสะโพกขึ้นลงบนตัวของมาร์คที่ครางด้วยความเสียว

“ อ่ะ..อาา..เก่งมากที่รัก..ตุลย์เก่งมากเลยนะ “ มาร์คพูดเสียงพร่าดึงใบหน้าหวานลงมาจูบแลกลมหายใจ ขณะที่สะโพกเนียนยังทำหน้าที่ขยับขึ้นลงอยู่แบบนั้น แม้ความเร็วจะไม่ทันใจคนตัวสูงแต่มันไม่ใช่ปัญหาที่แก้ไม่ได้เพราะเขาเองก็ขยับสะโพกสวนขึ้นมาบ้าง

“ อื้อ..ซี๊ดด..อ๊าา..อ๊าาา...สะ..เสียว..”

“ อาา..ตุลย์ “ มาร์คครางในลำคอก้มลงดูดยอดอกของตุลย์ที่ขยับขึ้นลงเร็วแรงจนเขาแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว สะโพกบางขยับกดเน้นๆหาส่วนเสียวในร่างกายจนเจอแล้วปล่อยให้ส่วนปลายของมาร์คกระแทกใส่อยู่แบบนั้น

“ อ๊าาา..อื้ออ..มะ..มาร์ค..สะ..เสียว อึก..อื้ออ..” ปากบางกดลงบดขยี้บนปากหยักที่หอบหายใจไม่หยุดเช่นกันมือบางขยุ้มผมบนหัวของมาร์คจนยุ่งขยับสะโพกแรงๆโดยที่คนตัวสูงไม่ต้องทำอะไรได้แต่รอรับจากคนตัวบางที่อาจหาญทำเองทั้งหมด

“ อึก..อื้ออ..” ตุลย์ดูดปากของมาร์คเพียงไม่นานถึงจะเลื่อนหน้าลงไปไซ้ซอกคอดึงดูดมันแรงๆจนเป็นรอย ร่างสูงได้แต่เหงนคอขึ้นปล่อยให้ตุลย์มันทำอยู่แบบนั้น ปล่อยให้ตัวเองนอนลงไปกับเตียงแล้วมองตุลย์ที่อยู่ข้างบนขยับกายกระแทกร่างขึ้นลงเหนือร่างกายของเขาอย่างหลงใหล มือหนาลูบไปตามท่อนแขนที่ตุลย์เลือกจะค้ำลงมาบนอกแกร่ง

“ ซี๊ดด..อ๊าา..ไม่ไหวแล้ว..อ๊าา..” ใบหน้าหวานสะบัดไปมาและมาร์คก็เลือกที่จะช่วยให้คนตัวบางหายทรมานโดยหยัดสะโพกขึ้นสวนไม่กี่ที

“ อ่ะ..อาาาาา...” ร่างบางกระตุกแรงๆเกร็งจนมาร์คต้องซี๊ดปากเพราะมันรัดส่วนของเขาไปด้วย น้ำรักทะลักออกมาเปื้อนไปตามตัวของมาร์คมือหนาช่วยชักรูดให้มันออกมาให้หมด นั่นแหละตุลย์ถึงจะขยับตัวลงมานอนทับบนอกหายใจหอบเหนื่อย

“ แฮ่กๆๆ..อื้อ...”

“ เซ็กซี่อย่าบอกใครเลยรู้มั้ย..” ปากหยักกดจูบลงบนผมนุ่ม ตุลย์ขยับตัวกดจูบลงบนหน้าอกที่ซบปากกลมน่าฟัดเริ่มไล้เลียรอบๆหัวนมของคนตัวสูงที่หายใจแรงๆด้วยความตื่นเต้นมือหนาสอดเข้ามาในกลุ่มผมของคนข้างบน

“ อาา..ดูดมันซิ..” สั่งกลายๆและตุลย์ก็ยอมทำให้โดยไม่โต้แย้ง เรียวปากขยับครอบครองยอดอกแล้วดูดมันไปมาจนเกิดเสียง

“ อืม...”

“ น่ารักจริงๆ..มึงจะทำให้กูหลงมึงรู้มั้ย..” มาร์คพูดมองตุลย์ที่ขยับมาปรนเปรออีกข้างแล้วเลื่อนหน้าลงไปไล้เลียน้ำรักที่เขาเป็นคนปล่อยใส่บนตัวของมาร์คอย่างช่ำชอง ลิ้นร้อนเก็บมันเข้าปากแล้วขยับตัวขึ้นมาป้อนจูบเร่าร้อนให้มาร์คที่รอรับและตอบสนอง

“ ชอบที่กูเป็นแบบนี้เหรอ..มึงชอบที่กูเป็นแบบนี้จริงๆใช่มั้ย..” คำพูดที่ออกแนวตัดเพ้อทำให้มาร์คเลิกคิ้ว มือหนาลูบแก้มเนียนแผ่วเบา

“ น้อยใจอะไร..”

“ .............”

“ หึๆๆ..อย่าบอกนะว่ามึงก็ทำแบบนี้กับไอ้ก้องแล้วมันติดใจจนกู่ไม่กลับ..”

“ หรือมึงไม่ชอบ..”

“ หึๆๆ..แบบเด็กน้อยที่พึ่งหัดมีเซ็กส์ก็น่ารักไม่หยอก กูชอบแบบนั้นมากกว่าไอ้แนวเซ็กซี่ที่มึงเล่นซะกูหัวใจจะวายแบบนั้นก็โอเคหรอกแต่กูเจอมาเยอะแล้วว่ะ..”

“ ไอ้เซ็กส์จัด..มึงเอาผู้หญิงมาหลายท่าแล้วซิแล้วมาเอากูทำไมห๊ะ..” ตุลย์ทำท่าจะถอนตัวออกแต่มือหนากลับกดเอาไว้

“ เฮ้..กูยังไม่เสร็จเลยนะ “

“ เรื่องของมึง..”

“ อย่าเรื่องของกูซิวะ..มึงย่ำยีกูซะเละกูทำให้มึงแตกแล้วนะ ทิ้งกันแบบนี้ได้ไง..”

“ ไปเอากับน้องจอยมึงซิ..” ตุลย์พูดพยายามจะดึงสะโพกออกแต่มาร์คกลับกระชากกดลงมาจนส่วนปลายที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยไปกระทบกับผนังอ่อนด้านในอย่างแรงจนตุลย์ครางลั่นแล้วซบลงกับอกด้วยความเสียวแปลบจนขนาดทำเอาร่างอ่อนแรง

“ ซี๊ดดด อ๊าาา..เหี้ยมาร์คกูเสียวนะ!..”

“ หึๆๆ..ก็ทำให้เสียวไง..” มาร์คดันกายให้ตุลย์ลงไปนอนข้างล่างส่วนตัวเองขยับขึ้นคร่อมแทนที่ ตากลมโตเบิกกว้าง

“ เหี้ยอย่า..กูไม่เอา อื้ออ..อ๊ะ..อ๊าาา..เหี้ยมาร์ค ยะ..หยุด...” มือบางตีแรงๆบนอกแกร่งร่างกายขยับอย่างรุนแรงตามแรงกระแทกของมาร์คที่ไม่รอให้คนตัวบางพูดมาก

“ ซี๊ดด อาา..รัดอีกซิครับที่รัก “

“ อ๊าาาา..ไอ้มาร์ค..อึก..ไอ้เวร..อื้ออ..อ๊ะ..อ๊ะ..” ตุลย์ครางลั่นเพราะมาร์คกระแทกมาโดนจุดกระสันซ้ำๆ แขนเรียวขยับขึ้นเกี่ยวลำคอให้อีกคนก้มลงมาจูบ ความเร่าร้อนที่ยากจะควบคุมปากอิ่มขยี้แล้วสอดลิ้นเข้าไปในปากของมาร์คเอง

“ อืม..อืออ..”

“ ซี๊ดด..อืมม..” มาร์คหยัดสะโพกเข้าใส่เต็มแรงทั้งที่ดูดปากแลกลิ้นกับตุลย์ สะโพกบางเหมือนจะยกรับรอการกระแทกที่ถึงใจ

“ อ่ะ..อาาาาา..”

“ มะ..มาร์ค..อ๊าาาาา...” เสียงครางดังลอดออกมาพร้อมๆกันพร้อมกับจุดฝั่งฝันที่ปล่อยออกมาพร้อมกัน ร่างสูงซบลงกับไหล่บางที่ตอนนี้เจ้าของร่างแค่เบ้หน้าเพราะมาร์คดันปล่อยน้ำเข้ามาในตัวเขา

“ ถึงใจกูเลยว่ะ..”

“ ออกไปกูจะนอน..” มือบางผลักไหล่แต่มาร์คแค่กดจูบลงบนหัวไหล่แล้วขยับลุกขึ้นถอนตัว ตุลย์ขยับจะหันไปกลับชะงักเมื่อร่างของเขาถูกจับพลิกคว่ำ

“ ไอ้บ้ามาร์ค..ไอ้บ้าไม่เอาแล้วนะ!..”

“ รีบไปไหนวะ..”

“ ไม่เอาแล้ว..อ๊าา..มาร์คกูเจ็บ..” มือบางกำที่นอนแน่นซบหน้าลงกับหมอนเพราะตอนนี้เขาโดนใส่เข้ามาอีกรอบร่างบางเริ่มขยับตามแรงกระแทกจากด้านหลังครางเสียวทุกครั้งที่มาร์คขยับแรงๆแต่เป็นเขาเองที่ขยับตอดรัดส่วนที่เชื่อมกัน

“ ซี๊ดด อาาา อื้อออ..” ตุลย์ปิดตาแน่นมือบางเลื่อนมาขยับรูดเร็วๆบนแท่งเนื้อที่แข็งพองขยายอยากปลดปล่อยน้ำรักอีกครั้งแต่มือหนาของมาร์คกลับเข้ามาช่วย ปากหยักกัดลงบนแผ่นหลังจนเจ้าตัวร้องเจ็บแต่แล้วกลับหักหลังโดยการจูบเบาๆบนรอยพวกนั้นราวกับปลอบโยน

“ อ่ะ..อาาา..ตุลย์..” เสียงทุ้มครางเบาๆตรงใบหูพร้อมกับงับเลียให้ร่างบางของตุลย์ต้องหลับตาอย่าง

เคลิอบคลื้มแล้วหันไปจูบกัน

“ อืมม...” และทุกอย่างมันคงจะเริ่มอยู่แบบนั้นซ้ำๆ เสียงครางดังอยู่ภายในห้องที่ปิดตายทั้งคืน

 

............................................................................... 

 

คู่รองโผล่มาเเล้ววว รักสามเส้าเราสามคน?? มาก่อนมาหลังไม่สำคัญ ใครจะได้ไปต่างหากกก 

 

ไม่เม้นงอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน 

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น