อาจารย์ที่(ร้าย)รัก NC25+++
ตอนที่ 5 เด็กในความปกครอง (1)
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 5 เด็กในความปกครอง (1)

“มีอะไรหรือเปล่าแพร?” เขมทัตมองใบหน้าเพื่อนอย่างสงสัย เขาเพิ่งสังเกตว่าเธอนั่งก้มหน้าไม่พูดจาเหมือนก่อนหน้าที่สั่งอะไร

“ไม่มีอะไรนี่ สั่งข้าวเถอะ” แพรดาวส่ายหน้าพร้อมกับสั่งอาหารของตัวเอง

พวกเขารอไม่นานอาหารที่สั่งไปก็ได้ครบทุกจาน แพรดาวก็นั่งทานข้าวเงียบๆ ส่วนอาลีนาก็ทำตัวแปลกๆลอบมองไปทานด้านหลังเขาเรื่อยๆ

เขมทัตจึงลองหันหลังมองตามสายตาของอาลีนาที่ยังคงมองอยู่แล้วเขาก็ได้เห็นอาจารย์ที่ปรึกษาโครงการนั่งโต๊ะห่างออกไปไม่ไกล 

อาจารย์พชรกำลังทานข้าว ใบหน้าก้มมองที่หน้าจอมือถือตัวเองเหมือนกำลังอ่านอะไรสักอย่างด้วยสีหน้าที่จริงจังเลย ไม่รู้สึกตัวว่าพวกเขาทั้งสามกำลังมองจ้องอยู่อย่างแปลกใจ

“เธอสองคนนั่งเงียบเพราะเกร็งที่อาจารย์นั่งในร้านนี้เหรอ”

“ก็นิดนึง ก็อาจารย์น่ากลัวนี่น่าว่าสอนในห้องเรียน”​ อาลีนารีบหาข้ออ้างกลัวเขมทัตจะสงสัยพวกเธอ

“ไม่มีอะไรหรอก รีบทานข้าวเถอะ” แพรดาวรีบปฏิเสธทันควันอย่างร้อนใจ มือตัวเองพยายามเกร็งไม่ให้สั่นขณะตักข้าวเข้าปาก 

ใบหน้าตัวเองร้อนผ่าวขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่อาจจจะกำลังจ้องแผ่นหลังอยู่ 

“ทำเป็นกลัวไปได้ลีน่า ลองชวนอาจารย์มานั่งทานข้าวด้วยกันไหม ท่าทางอาจาย์แกอาจจะเหงาอยู่”

“ไม่…” แพรดาวเผลอหลุดเสียงห้ามออกมา แต่ก็ได้เพื่อนตัวเองพูดเสียงกลบเสียก่อน

“ไม่ได้นะ แค่นี้ฉันก็กลัวจนตักข้าวไม่ลงแล้ว รีบกินเถอะจะได้กลับไป” อาลีนาแอบสบตากับแพรดาวอย่างให้กำลังใจ 

เสียงพูดคุยของพวกเขาดังจนใครบางคนที่นั่งก้มหน้าทานข้าวได้ยินก็แอบนึกขำ 

แค่เห็นแผ่นหลังของเธอก็พอจะเดาออกว่าแพรดาวกังวลใจแค่ไหนที่เขาปรากฏตัวขึ้น หลังจากที่หายหน้ากันไปเป็นอาทิตย์

ความคิดถึงปนความหวงย่ิงทำให้ใจที่นิ่งสงบและคอยติดตามเธออย่างเงียบๆมาเป็นอาทิตย์ต้องสะบั้นไป 

เพียงเพราะเธอออกมาทานข้าวกับเพื่อนชาย แม้จะรู้ว่าเพื่อนผู้หญิงอีกคนก็มาด้วย 

ความร้อนใจของเพชรห้ามใจไม่ไหว สองขาก้าวเดินตามพวกเขามาทานอาหารภายในร้านเล็กๆที่เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดเข้ามาทาน พอลองได้ลิ้มรสอาหารของร้านนี้ก็รู้ได้ว่ารสชาติอร่อยและคุ้มกับราคาที่พวกเขาเลือกที่จะมานั่งทานที่นี่

เขาทานข้าวจนหมดจานก่อนจะเดินออกจากร้านไป

“อาจารย์แพทกลับไปแล้วๆ” อาลีนาพูดเสียงดังได้ หลังจากเห็นว่าอาจารย์ของพวกเขาออกจากร้านไปแล้วเรียบร้อย พลอยให้เพื่อนของเธอมีสีหน้าที่สดใสขึ้นมาทันตา

“เราสั่งของหวานเพิ่มกันไหม เรายังไม่อิ่มเลย” แพรดาวกลัวใครบางคนอาจจะเดินไปไม่ไกล จึงรีบถ่วงเวลายังไม่ออกจากร้าน

“เอาสิ ฉันก็กำลังอยากกินอย่างอื่นเพิ่มเหมือนกัน” อาลีนาก็ใจชื้นกับเพื่อนไปด้วย

“พวกเธอกินเก่งชะมัดเลย สงสัยเราจะอิ่มตอนนี้ไม่ได้แล้ว” เขมทัตแกล้งแหย่เพื่อนๆ เขารีบสั่งข้าวและของหวานมากินต่อเพื่อยืดเวลาที่จะอยู่ด้วยกันนานๆ 

เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงที่นั่งทานข้าวในร้าน ก่อนที่ต่างคนจะแยกกันกลับบ้าน เขมทัตนั่งรถโดยสารกลับคนเดียว ส่วนอาลีนาก็มีผู้ปกครองมาหน้าหอพักของเพื่อนในเวลาต่อมา 

หลังจากเพื่อนๆกลับบ้านไปกันหมดเธอก็เดินเข้าที่พักของตัวเองด้านในตามลำพัง มือบางล้วงกุญแจเปิดห้องพักในกระเป๋าสะพายอย่างไม่เร่งรีบอะไร 

คืนนี้เธอจะขอนอนพักให้เต็มที่แล้วพรุ่งนี้ค่อยเดินทางกลับไปพักกับแม่

“แม่จะรู้ไหมนะ...ว่าลูกสาวกลับเข้าห้องพักดึกๆแบบนี้”

น้ำเสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลังเบาๆ 

“….” มือบางที่จับกุญแจชะงักก่อนจะไขกุญแจอย่างมือสั่นๆ ทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงเมื่อสักพักนี้

เแพรดาวไขกุญแจได้สำเร็จเตรียมจะผลักประตูเข้าไปแต่ก็ถูกมือใหญ่ของเจ้าของน้ำเสียงกุมไว้ไม่ปล่อยให้เธอเข้าไป

“อาจารย์แพท!” 

ร่างบางถูกกระชากให้เข้าไปอยู่ในอ้อมแขนกำยำของเขา สายตาคู่กลมสบตาเขาอย่างใกล้ชิด กลิ่นแอลกอฮอล์ชั้นดีผสมกลิ่นกายบุรุษยั่วยวนแตะจมูกทุกครั้งที่ได้กลิ่นก่อกวนจิตใจเธอเหลือเกิน

“จุ๊ๆ~อย่าเอ็ดไปสิแพรดาว เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอกว่าใครมาหาเธอ...” เขากระซิบข้างหูหญิงสาวเบาๆ 

น้ำเสียงที่กรุ้มกริ่มกำลังหยอกล้อเล่นให้อีกฝ่ายประสาทเสีย


Talk : สุดท้ายคุณแพทก็ทนคิดถึงแพรดาวไม่ได้ใช่ไหม?

ติดตามกันตอนหน้าว่าหนูแพรจะรอดไหมน้าาาาาา

กดให้ดาว ไลค์ หรือติชม เข้ามาเยอะๆนะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจปั่นฉาก NC เยอะๆ อิอิ...



กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ ไรเตอร์ นารึลนะคะ

ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะคะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000220.gif

นิยายของไรต์เน้นแนวนิยายรักต่างวัย ติดตามลองอ่านกันได้นะคะ

 

ร่วมพูดคุยกับนักเขียนได้ทางกลุ่มส่วนตัว 

https://www.facebook.com/groups/1236275633128948/

 

หรือทางแฟนเพจ

https://www.facebook.com/nareulwritter/

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น