อาจารย์ที่(ร้าย)รัก NC25+++
ตอนที่ 3 หนีไม่รอด (2) NC25++
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 3 หนีไม่รอด (2) NC25++

แพรดาวเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองพลาด...ก็เมื่อเขาฉุดเธอจากตรงนั้น

แผ่นหลังเนียนขาวสัมผัสความนุ่มของเตียงที่ยุบลงจากแรงผลักของหนุ่มใหญ่  เธองอตัวด้วยความเจ็บที่จุกอก มือเล็กค่อยๆยันแขนลุกขึ้นนั่งเตรียมจะลุกหนีเขา

ความไวของเขายังคงว่องไวกว่า พชรจับแขนเล็กทั้งสองกดลงที่นอนตึงมันเหนือศีรษะ ล็อกใบหน้าสวยไม่ให้หลบ ริมฝีปากร้อนก้มลงขยี้เรียวปากเล็กด้วยความโมโห

“ไม่นะคะ...อื้อ” ริมฝีปากร้อนเล็กบวมเจ่อเผยอออกมา แต่เหมือนเปิดทางให้ลิ้นสากแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นบางให้สัมผัสไปมา ความหวานของปลายลิ้นร้อนมอมเมาหญิงสาวจูบตอบรับเขา ริมฝีปากทั้งสองประกบเข้าหากันอย่างดูดดื่มหน้าอกอวบโตยกขึ้นถูไถแผงอกที่ยังคงสวมเสื้อผ้าครบ

            ร่างหนาร้อนระอุทันทีหลังถูกสัมผัสจากยอดถันที่แข็งเป็นแข็งไตเสียดสีไปตามหน้าอกตัวเอง มือสากผละจากแขนเล็กมากอบกุมสองเต้าเต่งตึงเคล้นคลึงไปมาราวกับของเล่นโปรด

            “คุณแพท...”

            หญิงสาวร้องครางพลางแอ่นอกให้มือใหญ่หยอกเย้าหน้าอกตัวเอง ไม่นานใบหน้าหล่อก็ก้มดูดดึงความอวบใหญ่เกินวัยของเธอยิ่งกว่าทารกที่หิวนม 

            “อ่า...เบาๆ แพรเสียว”

            ริมฝีปากนุ่มใช้ฟันแทะเล็มรอบๆปานสีชมพูอ่อนก่อนจะกัดปลายยอดอกที่ชูชันเข้าเต็มโพรงปากอย่างหิวโหย

            “ชอบไหม?”

            “...”

            เขาใช้ฟันงับปลายยอดถันแรงๆจนเธอร้องเจ็บ

            “ชอบค่ะ..” ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปนความเสียวกับบทลงโทษของเขา

            “อย่าดื้อกับฉันเข้าไหมแพรดาว”

            นัยน์ตาก้มมองสองมือใหญ่ของตัวเองที่รวบสองเต้าเต่งตึงชิดกันพลางใช้ลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง อยากจะก้มฟัดให้หายอยากแต่เขายังอยากสั่งสอนเด็กดื้อเสียก่อน

            “คุณก็หยุดรังแกฉันสิคะ”

            “ทำไมไม่เรียกแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นล่ะ” เขาไม่พอใจที่เธอทำห่างเหิน

            “เราไม่ได้สนิทกัน คุณเป็นเจ้านาย ส่วนฉันก็แค่เด็กในบ้านเท่านั้น”

            แพรดาวหาข้ออ้างไปอย่างนั้น ทั้งที่จริงเธอไม่อยากตามใจเขา

            “ต่อนี้ไปห้ามเรียกแทนตัวเองว่าฉัน ให้เรียกตัวเองว่าแพรเหมือนเดิม แล้วก็ห้ามขัดใจฉัน แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม...ฉันก็มีวิธีโทษของฉันเหมือนกัน อยากลองเลยไหม?”

            ใบหน้าสวยรีบส่ายหน้า “ไม่ๆค่ะ ปล่อยแพรไปนะคะ มันดึก...” เธอยังไม่พูดไม่จบก็ถูกริมฝีปากร้อนปิดด้วยจูบอีกครั้ง ร่างหนาทิ้งตัวทับร่างเธอเบียดกายเข้าหากันอย่างแนบชิด 

ริมฝีปากนุ่มที่ค่อยๆขบเม้มเรียวปากบางอย่างนุ่มนวล ไม่ได้รุนแรงเมื่อสักครู่ที่ผ่านมันทั้งหวาน อ่อนโยน และโหยหาราวกับต้องการรับรู้ความรู้สึกของเขาในตอนนี้

            ใบหน้าคมทอดสายตามองเธอ นัยน์ตาเข้มสะท้อนความเดียวดายเข้าดวงตากลมสวยที่กะพริบมองอย่างครุ่นคิด

เธอจะปฏิเสธแววตาคู่นี้ได้อย่างไร

“คืนนี้อยู่กับฉัน...ได้ไหม” น้ำเสียงทุ้มที่แหบพร่าเปล่งออกมาราวกับอ้อนวอน หญิงสาวพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบ

พชรยิ้มบางด้วยความพอใจก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นยืนปลดชุดนอนตัวเองอย่างช้าๆ สายตาก็มองสำรวจเรือนร่างงามที่นอนแผ่บนเตียงก่อนจะหยุดที่เรียวขางามที่หนีบเข้าหากัน ฝ่ามือเล็กข้างหนึ่งปิดเนินเนื้อหนั่น อีกมือปิดทรวงอกอวบตัวเองอย่างหมิ่นเหม่ 

ดวงตากลมสวยกะพริบสั่นระริกด้วยใจที่เต้นระรัว เมื่อหลบตาลงมองไปตรงหว่างขาที่เต็มด้วยกล้ามเนื้อ บางสิ่งบางอย่างขนาดใหญ่ชี้มาทางนี้ มันทั้งใหญ่จนน่ากลัว ทำให้เธอเจ็บตรงนั้นและแทบจะเดินไม่ไหวในวันนั้น

ร่างหนาปราศจากอาภรณ์ค่อยๆก้าวขึ้นมาคร่อมตัวร่างเล็ก มือใหญ่จับเรียวขาแยกออกจากกันและดึงมือเล็กออกห่าง

กลีบดอกไม้ที่แดงฉ่ำที่ยังคงสวยงามแม้จะไม่ได้สัมผัสมาหลายวันก็ตาม หากแต่ยังมีรอยแดงจางๆที่เขาประทับไว้ทั่วซอกขาเพื่อย้ำให้รู้ว่าเขาเป็นเจ้าของเธอ

ใบหน้าหล่อโน้มเข้าหาแล้วลิ้นสากค่อยๆขบเม้มไปตามรอยแยกอย่างช้าๆกระตุ้นให้หญิงสาวดิ้นพล่านไปมาด้วยความทรมาน

“อา...ไม่นะคะ มันสกปรก” แพรดาวพยายามจะเอามือปิดตรงนั้นแต่ถูกมือใหญ่ปัดออกแล้ว ปลายลิ้นร้อนกดซับหยดน้ำรักที่ซึมออกมาทีละนิดโดยไม่รังเกียจ

“เธอควรจะภูมิใจนะที่ฉันทำแบบนี้ให้” พชรเงยหน้าสบตานัยน์ตากลมใสอย่างหื่นกระหาย

ความไร้เดียงสาบวกกับที่เขาเป็นผู้เขาคนแรกสำหรับแพรดาว เธอจึงเป็นผู้หญิงในไม่กี่คนที่เขาอยากจะปรนเปรอด้วยลิ้นตัวเอง 

เขาก้มหน้าก้มตาใช้ลิ้นแทรกเข้าไปในช่องสวาทที่คับแน่น ปลายลิ้นร้อนแตะสอดเข้าออกโดยไม่เร่งรีบในขณะที่หญิงสาวแทบจะขาดใจกับสัมผัสของเขาที่ช้าเหลือเกิน

“คุณแพท...เร็วกว่านี้ได้ไหม” สองมือที่ขยุ้มผ้าปูเตียงยกขึ้นกดศีรษะทุยให้แนบชิดหว่างขา เอวบางของเธอก็ยกตัวขึ้นให้ลิ้นร้อนสัมผัสแอ่งน้ำหวานด้วยความเต็มใจ

“อ๊าส์....” เธอร้องครางดังลั่นไม่หยุด

“แพรใกล้แล้วค่ะ...” เธอเกร็งร่างชั่วขณะเมื่อลิ้นสากแทรกเข้าออกอย่างเร่งจังหวะ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างตัวเบาเมื่อเขาพาเธอเข้าฝั่งในเวลาต่อมา ลิ้นสากกว้านควานน้ำรักสีขุ่นกลืนเข้าลำคออย่างช้าๆ ริมฝีปากดูดซับทำความสะอาดขอบแอ่งน้ำหวานกระตุ้นให้เธอร้อนอีกครั้งจนเธอเกือบจะเสร็จสมอีกรอบ

คราวนี้พชรไม่ปล่อยให้ตัวเองอารมณ์ค้างตึง หนุ่มใหญ่ยืดตัวขึ้นประคองแท่งเนื้อร้อนที่ปูดโปนแทรกเข้าไปในกลีบดอกไม้อย่างแนบชิด

“ถึงตาของฉันแล้ว...”

“ซี๊ดดดด คุณแพท”

ใบหน้าสวยเกร็งด้วยความเจ็บเมื่อท่อนล่างถูกเขาบุกรุกเข้ามาอย่างกะทันหัน ขนาดลำตัวใหญ่จับจองพื้นที่น้อยของเธอจนแทบหายใจไม่ออก ความเจ็บแล่นเข้าในอกจนต้องกรีดร้องด้วยความปวดร้าว

“แพรเจ็บ” 

“ทนไม่เจ็บไม่นานสาวน้อย...”

เขาลงจูบริมฝีปากหยักสวยอย่างปลอบประโลม แม้ก่อนหน้านี้พวกเขาทั้งสองจะเคยมีสัมพันธ์กันมาก่อน 

นั่นเพราะแพรดาวโดนฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์มอมเมาทุกครั้งเขากดแนบเธอจะร้องครางด้วยความเร่าร้อน แต่สำหรับครั้งนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง 

ยามที่เอวหนาสอบเข้าหาร่างบางราวกับโดนมีดบางค่อยๆกรีดลงเนื้ออย่างช้าๆ สัมผัสที่เขามอบให้เธอรู้สึกได้ทุกครั้ง น้ำตาไหลรินเปื้อนดวงตาสวยด้วยความเจ็บ

พอๆกับร่างกายของเขาก็ร้อนแผดเผา ร่างบางตอดรัดแท่งเนื้อร้อนระอุที่ขยับเคลื่อนไหวด้วยความยากลำบาก 

“อา...ทำไมมันแน่นอย่างนี้แพรดาว” ใบหน้าคมเกาะกุมด้วยหยาดเหงื่อเงยหน้าขึ้น

“แพรไม่ไหวแล้วค่ะคุณแพท มันเจ็บ” เธอร้องไห้กระซิกเบาๆ ทำไมคราวก่อนเธอถึงอดทนและอ้อนวอนขอให้เขาทำแบบนี้ในวันนั้นได้

            “อย่าร้องไห้..ปล่อยใจให้สบาย”

            เขาก้มจูบแตะหน้าผากสวยก่อนจะก้มประทับรอยจูบบนริมฝีปากสวยอย่างอ่อนโยน ไม่นานร่างใหญ่ก็ขยับเข้าไปในร่างอรชรได้ลึกกว่าเดิม

 หนุ่มใหญ่ขยับจ้วงสอดเข้าออกด้วยความพอใจ มือสากก็จับเอวบางสอบเข้าหาท ขย่มตัวเร่งเป็นจังหวะจนศีรษะหญิงสาวสั่นคลอนไม่รู้ทิศทางตามแรงของม้าแก่ที่คึกคะนองควบอยู่ด้านบนขยับต่อเนื่อง

            “อ๊ะๆๆๆ...คุณแพท” แพรดาวร้องคราง

ความเจ็บถูกแทนที่ด้วยความสุขสมในนาทีต่อมา

            “อ่า...” 

ใบหน้าคมร้องครางในลำคออย่างพอใจ สองร่างเปียกชุ่มด้วยหยาดเหงื่อปนความหยาดความสุขที่ร่องไหลผสมกันแม้ภายในห้องจะเปิดเครื่องปรับอากาศเร่งอุณหภูมิเย็นเฉียบก็ตาม

เธอเป็นของฉันคนเดียว..

เขาก้มมองแก่นกายอวบใหญ่ของตัวเองที่กำลังถูกโอบรัดด้วยกลีบสวาทของหญิงสาวที่ไม่คิดว่าจะรองรับขนาดตัวเขาได้อย่างพอดีราวกับถูกสร้างมาเพื่อให้เขาจับจองเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียว

เสียงร้องของสองร่างประสานเป็นจังหวะเดียวกันขณะเคลื่อนไหวอยู่บนเตียงนุ่มที่ถูกกดด้วยน้ำหนักของร่างหนาที่กระแทกจู่โจมแทรกเข้าไปร่างเล็กที่ยกเรียวขาโอบเกี่ยวเอวหนาไว้แน่น

คลื่นทะเลพิศวาสโหมเข้าสู่เข้าฝั่งความสุขหลายครั้ง ใบหน้าของหนุ่มใหญ่โน้มเข้าหาเรือนร่างประทับความเป็นเจ้าของทั่วร่างกายตั้งแต่เนินอกที่มีแต่รอยขบฟัน หน้าท้องแบนราบจนกระทั่งซอกเรียวขาอ่อนเต็มไปรอยรักที่เขาฝากฝังอย่างตั้งใจ

“แพรไม่ไหวแล้ว อื้อ...” แพรดาวค่อยๆทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ใบหน้าแนบหมอนใบสีขาว แพรขนตายาวค่อยปิดตาลงอย่างช้า

ขณะที่เอวบางยังคงเกร็งสั่นรับแรงกดทับจากน้ำหนักตัวของอีกฝ่ายที่ขยับเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังเพิ่มเร่งจังหวะส่งตัวเองให้เสร็จสมในครั้งสุดท้ายของค่ำคืนที่เริ่มนับวันใหม่ได้ไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาก่อนจะทิ้งตัวลงทาบแผ่นหลังเนียนขาว

ริมฝีปากร้อนก้มจูบซับหยดเหงื่อที่ไหลอาบร่างงามผสมกลิ่นกายของเขา ระบายความต้องการที่ยังคงไม่เพียงพอสำหรับคนเซ็กส์จัดอย่างเขาที่ไม่ได้ปลอดปล่อยมานานหลายเดือนเนื่องจากงานธุรกิจที่รัดตัว

            ความไร้เดียงสาขาดประสบการณ์และความสาวของแพรดาวกระตุ้นให้เลือดในกายได้สูบฉีดอีกครั้ง ร่างกายของเขาขาดการควบคุมทุกครั้งที่เห็นใบหน้าเธอปรากฏต่อหน้า ยิ่งอยู่กันตามลำพังเขาจะปล่อยให้เธอออกไปจากห้องนอนได้อย่างไรในคืนนี้...


Talk : รออ่านกันอยู่ไหมค่ะ ขอโทษที่หายไปนะคะพอดีไรท์ไปทำธุระต่างจังหวัดเลยไม่มีเวลาเขียน เพิ่งกลับมาก็เลยรีบปั่นให้ทุกคนที่อ่านอย่างว่องไว ชอบหรือไม่ชอบหรืออย่างไรบอกกันได้นะคะ

ติดตามกันตอนต่อหน้า ลุ้นกันว่าจะมี NC กันอีกไหมน้าาาา


กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ ไรเตอร์ นารึลนะคะ

ขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะคะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000220.gif

นิยายของไรต์เน้นแนวนิยายรักต่างวัย ติดตามลองอ่านกันได้นะคะ

 

ร่วมพูดคุยกับนักเขียนได้ทางกลุ่มส่วนตัว 

https://www.facebook.com/groups/1236275633128948/

 

หรือทางแฟนเพจ

https://www.facebook.com/nareulwritter/

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น