หัวใจ ❤ ของ ❤ เด็กยักษ์ [Yaoi]
หัวใจ ❤️ ของเด็กยักษ์ ตอนที่ 37 [100%]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
หัวใจ ❤️ ของเด็กยักษ์ ตอนที่ 37 [100%]

หัวใจของเด็กยักษ์  ตอนที่ 37                      

Author :   (ยอนิม)



“แพทพูดอะไรน่ะ เราไม่เข้าใจ” หญิงสาวถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย แพทก็ยกยิ้มร้ายๆ


“ไม่มีอะไร ก็แค่เป็นห่วงสุขภาพ พักผ่อนไม่เพียงพอ อาจจะล้มทั้งยืนได้” แพทยังคงพูดพร้อมรอยยิ้ม


“เราไม่เป็นไรหรอก ขอบใจแพทมากนะที่เป็นห่วง” เชอรี่ตอบกลับมา ถึงแม้ว่าจะยังคาใจกับรอยยิ้มและคำพูดของแพทก็ตามที


“แล้วที่ถ่ายซ่อม ผ่านไปได้ด้วยดีใช่มั้ย” แพทถามเรื่องงานต่อ หญิงสาวก็พยักหน้ารับ


“เทคเดียวผ่านน่ะ” หญิงสาวตอบรับด้วยรอยยิ้ม


“เชอรี่เก่งอยู่แล้ว เห็นว่ามีแมวมองมาติดต่ออยากให้ไปเล่นเป็นนางเอกเรื่องอะไรสักอย่างนี่แหละ ใช่มั้ยเชอรี่” เพื่อนของหญิงสาวเหมือนอยากจะอวดเพื่อนตัวเอง แพทเลิกคิ้วเล็กน้อย


“ก็อยู่ในช่วงตัดสินใจน่ะ พอดีมีผู้จัดฯเค้าเห็นเราในซีรีย์ไง ก็เลยติดต่อมา แต่เราขอปรึกษาคนทางบ้านก่อนน่ะ” หญิงสาวตอบแล้วยิ้มสวยๆ แพทพยักหน้ารับช้าๆ


“รีบตัดสินใจหน่อยก็ดีนะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาส” แพทพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ทำให้หญิงสาวชะงักไปนิด


“แพทหมายความว่ายังไง” หญิงสาวถามอย่างลังเลใจ บางทีก็รู้สึกเหมือนโดนแพทแขวะใส่


“แพทมันคงหมายความว่า ให้รีบตัดสินใจ ก่อนที่ทางนั้นเค้าจะเจอคนอื่นแล้วจะเสียโอกาสดีๆแบบนี้ไง” โชกุนแกล้งแก้ตัวให้ แพทก็พยักหน้ารับ


“อืม ก็อย่างที่โชกุนบอกนั่นแหละ เราใช้คำพูดไม่ค่อยถูกน่ะ” แพทตอบกลับด้วยสีหน้าซื่อๆ เชอรี่ก็ยิ้มเจื่อนๆเล็กน้อย


“จริงสินะ แพทมาจากเมืองนอกนี่นา อาจจะยังใช้คำไม่ถูกเท่าไร”เพื่อนของหญิงสาวดันเห็นด้วยกับแพทเรื่องการใช้คำพูด


“เราว่า เราขอตัวก่อนดีกว่า ไว้เจอกันในห้องเรียนนะแพท” เชอรี่ตัดบท ก่อนจะพยักหน้าชวนเพื่อนตัวเองให้เดินเลี่ยงไปอีกทาง


“แหม ใช้คำพูดไม่ค่อยถูก มึงเนี่ย เป็นเด็กนอกที่ใช้คำภาษาไทยเพื่อจิกกัดได้โคตรเป๊ะเลย” โชกุนแอบแขวะเพื่อนตัวเอง หลังจากที่กลุ่มของหญิงสาวเดินห่างไปแล้ว แพทหัวเราะในลำคอเบาๆ


“ไม่รู้ว่าจะรู้ตัวบ้างรึเปล่านะ” แพทพูดอย่างขำๆ


“ก็อาจจะมีสะกิดใจบ้างแหละ แต่มึงเสือกตีหน้าซื่อใส่เค้าไง เลยลังเล” โชกุนว่าออกมาอย่างขำๆ ก่อนที่แพทจะยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ไม่นานเพื่อนๆในกลุ่มก็มากันครบ จึงนั่งคุยแล้วก็ชวนกันไปเรียน

..

..

แพทขับรถมาที่ร้านของบอสในช่วงเย็นหลังเลิกเรียน เพราะแตงจะมาคุยเรื่องรับงานที่ร้าน โดยพาโชกุนมาด้วย เนื่องจากแผนติดธุระด่วน ไม่ได้ไปรับ เมื่อมาถึงก็พบว่าแตงมานั่งคุยรออยู่กับบอสแล้ว แพทเดินเข้าไปหาบอส ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มบอสต่อหน้าแตง

“โอ๊ย เห็นใจพี่บ้างเถอะค่ะ” แตงแซวออกมายิ้มๆ ส่วนโชกุนทำหน้าเอือม


“เบื่อพวกอยากโชว์” โชกุนแกล้งว่าออกมาอย่างหมั่นไส้เพื่อนรัก


“หงุดหงิดพี่แผนอย่ามาพาลเพื่อนครับ ขอร้อง” แพทแกล้งกวนโชกุนกลับไป เพราะระหว่างนั่งรถกลับมา โชกุนโทรหาแผน แต่แผนไม่รับสายเลย ทำให้โชกุนนั่งบ่นมาตลอดทาง


“มีเรื่องอะไรกันเหรอ แล้วไอ้แผนล่ะ” บอสถามกลับไปบ้าง


“ไม่รู้ครับ แค่บอกว่าให้ผมมารอที่นี่เท่านั้นเอง เซ็ง ผมขอเล่นเกมส์ได้มั้ยพี่บอส” โชกุนถามขึ้น


“เอาสิ มีเครื่องว่างอยู่” บอสตอบกลับ โชกุนเลยเดินออกไปนั่งเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อนเล่นเกมส์ ส่วนแพทก็นั่งอยู่ในห้องด้านใน พร้อมกับบอสและแตง


“เรื่องนั้นจัดการไปถึงไหนแล้วแพท” แตงถามขึ้นอย่างเป็นห่วง


“พี่เล่าให้พี่แตงฟังแล้วล่ะ” บอสบอกออกมา เพราะรู้ว่าแตงไว้ใจได้อยู่แล้ว


“ตอนนี้ผมไล่ลบประกาศในเวปไปแล้วครับ ก็เลยทำให้ไม่มีคนทักพี่บอสมาแล้ว แต่ก็ต้องคอยดูว่าทางนั้นจะลงประกาศอีกมั้ย” แพทตอบกลับไป


“เล่นให้หนักไปเลย ไม่ต้องสงสารนะ” แตงพูดว่าออกมาอย่างไม่พอใจทางเชอรี่เหมือนกัน


“เห็นมั้ยพี่บอส ขนาดพี่แตงเองยังบอกให้เล่นงานหนักๆเลย” แพทพูดขึ้นยิ้มๆ


“รู้แล้วน่า” บอสตอบกลับ ก่อนที่แตงจะชวนคุยเรื่องรับงาน แพทก็ต้องเอาตารางเรียนของตัวเองมาเทียบดูด้วย ว่าเขาสามารถรับงานไหนได้บ้าง แพทไม่อยากให้เรื่องงานมากระทบกับการเรียน แพทดูขอบเขตงาน ดูรายการต่างๆก็ตัดสินใจรับงานตามที่ตนเองสะดวก


“ตกลงเอาตามนี้นะ พี่จะได้ไปแจ้งกับทางบริษัท ว่าแพทรับงานไหนบ้าง แล้วจะได้ประสานงานกับทางผู้จัดการของเบนซ์ด้วยว่างานคู่ออกพร้อมกันได้งานไหนบ้าง” แตงพูดเป็นการเป็นงาน


“ขอบคุณพี่แตงมากนะครับ ที่เป็นธุระให้” แพทพูดขอบคุณหญิงสาว แตงก็ยิ้มรับ


“ไม่เป็นไรหรอกจ่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ขอตัวก่อนดีกว่า เราสองคนจะได้พักผ่อนด้วย” แตงพูดยิ้มๆ ก่อนที่แพทกับบอสจะเดินออกไปส่งแตงที่รถ แล้วกลับเข้ามาด้านใน


“แพทหิวอะไรมั้ย เดี๋ยวพี่ไปหาซื้อของกินตรงซอยข้างๆให้” บอสถามขึ้นเมื่อกลับเข้ามานั่งที่โซฟาในห้องด้านใน เพื่อเก็บเอกสารต่างๆ แล้ววันนี้บอสก็ไม่ได้ทำกับข้าวไว้รอแพท


“ผมไปด้วยก็ได้ครับ” แพทเสนอขึ้น


“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพี่ชวนโชกุนไป แพทไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีกว่า” บอสพูดขึ้น เพราะอยากให้แพทให้พักบ้าง


“ก็ได้ครับ ผมเอาข้าวมันไก่ไม่หนังนะครับ” แพทบอกเมนูที่อยากกิน


“กินข้าวมันไก่ไม่หนัง แล้วจะกินทำไม ความอร่อยมันอยู่ที่หนังรู้มั้ยเนี่ย” บอสพูดออกมาอย่างขำๆ แพทยิ้มร้ายนิดๆ


“ก็เพราะกินแบบหนังเยอะไงครับ พุงพี่บอสถึงเริ่มมาละ” พูดจบ แพทก็เอามือไปจับพุงของบอสแล้วหยิกเบาๆ แต่ทำให้บอสดิ้นด้วยความจักกะจี้


“ไม่ใช่พุง นี่มันกล้ามหน้าท้องต่างหากล่ะ..คึคึ แพท ไม่เอา..ฮ่าๆๆ แพท มันจักกะจี้” บอสพูดกวนกลับไป แต่โดนแพทเอานิ้วมาจี้เอว ทำให้บอสดิ้นไปมา แพทก็แกล้งจี้ไม่หยุดจนบอสตกอยู่ในอ้อมแขนของแพท

“แพท ไม่เอา พี่เหนื่อย” บอสพูดออกมาเสียงหอบๆ แพทเลยหยุดจี้คนรัก


“คืนนี้ละเมอหัวเราะไม่ได้นะครับ” แพทแซวออกมา บอสจิกตาใส่แพทอย่างหมั่นไส้


“เพราะใครกันล่ะ” บอสถามกลับ แพทก็ยิ้มรับ

“แล้วนี่ก็เนียนเลยนะ อยากกอดพี่ก็บอกตรงๆ ไม่ต้องเนียนมาจี้พี่หรอก” บอสแกล้งว่ากลับไป แพทก็หัวเราะในลำคอเล็กน้อย


“งั้นถ้าผมขอจูบตรงๆ พี่บอสก็จะตกลงเลยใช่ป่ะ” แพทถามขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์


“กูไม่ตกลงเว้ย” เสียงของโชกุนดังขึ้นขณะเปิดประตูเข้ามาได้ยินแพทพูดถามบอสพอดี ทำให้แพทถึงกับทำหน้าเซ็ง


“มึงจะเข้ามาทำไมเวลานี้วะ ขัดกูฉิบ” แพทว่าเพื่อนด้วยน้ำเสียงหน่ายๆ


“กูหิวววว พี่บอส ผมหิวแล้วอ่ะ” โชกุนตอบแพท แล้วหันมาอ้อนบอสต่อทันที บอสก็หัวเราะขำเบาๆ


“แพท ปล่อยพี่ก่อน” บอสบอกให้แพทปล่อยอ้อมแขนจากตนเองก่อน แล้วขยับนั่งดีๆ แพทก็ยอมปล่อย

“เดี๋ยวโชกุนไปหาซื้อข้าวกับพี่ละกัน ให้แพทไปอาบน้ำก่อน ส่วนร้านแอร์เฝ้าอยู่” บอสพูดเสนอขึ้น


“ดีเลยครับ ผมอยากกินข้าวมันไก่ใส่หนังเยอะๆ” โชกุนพูดขึ้น โดยไม่รู้เรื่องที่แพทกับบอสคุยกันก่อนหน้านี้ ทำให้บอสหันไปมองแพทแล้วยิ้มขำ ก่อนจะยักคิ้วให้


“พอกันเลยสองคนนี้” แพทบ่นออกมา โชกุนก็ทำหน้างง


“หึหึ ไม่มีอะไรหรอก ป่ะ ไปกันดีกว่า แพทขึ้นไปอาบน้ำได้แล้ว เดี๋ยวพี่มา” บอสลุกขึ้นดันไหล่ให้โชกุนเดินออกไปข้างนอกกับตนเองแล้วไล่ให้แพทไปอาบน้ำ บอสกับโชกุนเดินออกมาที่หน้าร้าน เพื่อไปซื้อข้าวที่ซอยใกล้ๆ


“ร้านบัวลอยจะขายมั้ยพี่บอส” โชกุนถามโดยที่มือก็กดมือถือโทรหาแผนไปด้วย


“ไม่แน่ใจนะ แต่คิดว่าน่าจะขาย” บอสตอบกลับ พร้อมกับมองโชกุนที่ทำหน้ามุ่ย

“ไอ้แผนไม่รับสายเหรอ” บอสถามอย่างแปลกใจ โชกุนพยักหน้ารับ


“ครับ โทรหาตั้งแต่ตอนเลิกเรียนละ โทรติด แต่ไม่ยอมรับสาย” โชกุนบ่นออกมา


“มันคงติดธุระล่ะมั้ง เดี๋ยวมันก็คงโทรกลับ เราก็อยู่ร้านพี่ไปก่อน” บอสพูดกล่อม โชกุนถอนหายใจเฮือกใหญ่แต่ก็พยักหน้ารับ จนทั้งสองเดินมาถึงร้านข้าวมันไก่ บอสเลยสั่งเอาไว้ก่อน แล้วค่อยเดินกลับมาเอา เพราะเขากับโชกุนจะไปหาซื้ออย่างอื่นกินด้วย


“พี่บอส กินบัวลอยมั้ย” บอสถามยิ้มๆ เมื่อเห็นว่าบัวลอยมีมาขายด้วย


“เอาไปเผื่อแอร์สักสองถุงละกัน พี่ไม่กินหรอก แพทก็คงไม่กิน” บอสตอบกลับ โชกุนก็ยืนสั่งบัวลอย บอสหันไปเห็นร้านขายขนมเบื้องญวนก็นึกอย่างกิน

“พี่ไปซื้อขนมเบื้องญวนก่อนนะ ไม่ได้กินนานละ” บอสบอกออกมา พอโชกุนพยักหน้ารับ เขาก็เดินแยกไปซื้อขนมเบื้องญวนทันที พอสั่งไปแล้วก็ยืนรอสักพัก


“โทษนะครับ ใช่บอสรึเปล่า” เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้บอสหันไปมอง ก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งยืนอยู่ด้านหลังตนเอง


“ครับ” บอสตอบรับ พลางนึกไปว่าเขาเคยรู้จักกับผู้ชายคนนี้ด้วยเหรอ พอได้ยินเสียงตอบรับจากบอส ชายดังกล่าวก็ยิ้มกว้างทันที


“คืนนี้ว่างรึเปล่า” ชายหนุ่มถามต่อ บอสทำหน้างง


“เดี๋ยวนะครับ เราสองคนรู้จักกันเหรอครับ” บอสถามกลับไปด้วยความสงสัย ชายหนุ่มกระตุกยิ้มทันที


“ผมจำคุณได้จากภาพในเวป คุณลงประกาศไว้ คุณคิดคืนละเท่าไร” ชายหนุ่มถามออกมาเสียงไม่ดังมากนัก เพราะตรงนั้นก็มีคนอยู่เยอะพอสมควร บอสชะงักกึกเมื่อได้ยิน และเดาได้แล้วว่าอีกฝ่ายมาทักเขาเพราะอะไร แล้วรู้จักเขาได้ยังไง


“คุณครับ ผมโดนเอารูปไปลงเวปพวกนั้น ตอนนี้ผมแจ้งความไปแล้วด้วย” บอสแกล้งขู่เรื่องแจ้งความไปก่อน เพราะจริงๆแล้วเขายังไม่ได้แจ้งความเลยด้วยซ้ำ


“คุณอย่ามาอำผมน่า คุณลงไว้หลายเวป ผมเห็นรูปคุณแล้วถูกใจ พอได้เจอตัวจริงผมยิ่งถูกใจเข้าไปใหญ่ คุณอยากได้เท่าไร บอกมาได้เลย ผมยินดีจ่ายนะ” อีกฝ่ายยังคงเชื่อสนิทใจว่าบอสขายตัว ทำให้บอสหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธ


“มีอะไรกันเหรอพี่บอส” โชกุนเดินเข้ามาหาบอสทันที


“อ่าว คุณมีลูกค้าอยู่เหรอ นี่คุณรุกได้ด้วยเหรอ ดีเลย อยากไปลองกัน 3 คนเลยมั้ย” ชายหนุ่มคนดังกล่าวถามออกมาด้วยท่าทางระริกระรี้


++++++++++++++++++++++++++++++++50%++++++++++++++++++++++++++++++ 

“ลองอะไร?” โชกุนถามด้วยความไม่เข้าใจ ส่วนบอสก็กำหมัดแน่น


“ก็ 3P ไง หรือคุณสองคนอยากจะหมู่ ผมนัดเพื่อนได้นะ” อีกฝ่ายพูดขึ้นเสียงค่อนข้างดัง โชกุนชะงักทันทีเมื่อได้ยิน เพราะเขาเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายพูดเป็นอย่างดี

ผลั่ก!

“ว้ายย” เสียงกรีดร้องของคนแถวๆนั้นดังขึ้น เมื่อโชกุนถีบเข้ากลางท้องของอีกฝ่ายด้วยความโกรธสุดๆ ทำให้เพื่อนของอีกฝ่ายที่มาด้วยกัน วิ่งเข้ามาประคอง


“พวกนายทำอะไรเพื่อนเราวะ” ชายหนุ่มอีกคนเดินมาผลักอกของโชกุน ทำให้บอสรู้ว่าอีกฝ่ายมากัน 3 คน บอสรีบมายืนขวางโชกุนกับอีกฝ่ายไว้ทันที


“พาเพื่อนคุณไปไกลๆเราสองคนจะดีกว่านะ ก่อนที่ผมเองจะหมดความอดทน” บอสพูดกลับไปบ้าง ตอนแรกเขากะจะต่อยหน้าคนที่ชักชวนเขากับโชกุนไปเล่นเซ็กส์หมู่ แต่โชกุนกลับไวกว่า


“เล่นตัวเหรอวะ กะจะโก่งราคารึไง ” คนที่โดนโชกุนถีบโวยวายขึ้นเสียงดัง  ทำให้คนรอบๆข้างหันมามองด้วยความสนใจ


“โก่งราคาบ้านพ่อมึงสิ พี่กูไม่ได้ทำอะไรอย่างที่มึงคิดนะเว้ย” โชกุนโวยวายออกมาด้วยความหัวเสีย บอสเองก็ร้อนหน้าวูบๆด้วยความโกรธ เขาเข้าใจแล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในเวปเหล่านั้น สร้างความเดือดร้อนในชีวิตจริงไม่น้อยเลย


“อ่อ นายเป็นน้องงั้นเหรอ ไม่รู้เลยรึไง ว่าพี่นายน่ะขายตัว” คนที่ถูกโชกุนถีบพูดขึ้นมาเสียงดัง ทำให้ทุกคนแถวนั้นต่างมองด้วยความตกใจ แล้วสติของบอสก็ขาดผึงในทันที


“สัด!” บอสสบถออกมาด้วยความโกรธ ก่อนจะพุ่งเข้าไปต่อยคนที่พูด ทำให้เพื่อนของอีกฝ่ายเข้ามารุมบอสด้วยเช่นเดียวกัน โชกุนเองก็ไม่ปล่อยให้บอสลุยเดี่ยว เขากระโดดเข้าไปร่วมวงด้วย ท่ามกลางความตกใจของชาวบ้านที่อยู่แถวนั้น แต่สุดท้ายก็มีคนเข้ามาแยกทั้งสองฝ่ายออกจากกัน เพราะส่วนใหญ่จะรู้จักบอสทั้งนั้น


“บอส ใจเย็นก่อนลูก” เสียงแม่ค้าขายข้าวมันไก่พูดห้ามขึ้นมา


“จะให้ผมใจเย็นได้ไงครับ พวกนี้พูดจาใส่ร้ายผม ทำให้ผมเสียหาย” บอสพูดออกมาเสียงดัง ให้คนอื่นได้ยินด้วย แต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะมีคนเชื่อเขาสักกี่คนกันแน่


“แล้วบอกดีๆไม่ได้รึไงวะ พวกนายลงมือก่อนนะเว้ย” อีกฝ่ายโวยกลับมา


“กูบอกเพื่อนมึงแล้วนะ ว่ากูโดนแกล้ง แล้วกูก็แจ้งความแล้วด้วย หรือพวกมึงจะไปโรงพักกับกู กูจะได้แจ้งข้อหาหมิ่นประมาทด้วย” บอสไม่พูดดีๆกับอีกฝ่ายแล้ว เขาหัวเสียไม่น้อย เมื่อรู้ว่าเรื่องอาจจะถึงตำรวจ ทั้งสามคนก็เดินเลี่ยงหนีไปทันที โดยไม่พูดอะไรออกมาเลยสักนิด


“พอพูดถึงโรงพักก็เผ่นแน่บเลยนะ ไอ้พวกขี้ขลาด” โชกุนตะโกนไล่หลังไปด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะหันมาหาบอส ที่กำลังยกมือไหว้ขอโทษบรรดาแม่ค้าพ่อค้าแถวนั้น


“ไม่เป็นไรหรอกเจ้าบอส แต่ก็ระวังตัวหน่อยละกัน พวกเราไม่เชื่อที่เจ้าพวกนั้นพูดหรอก แกอยู่แถวนี้มาตั้งแต่เด็ก ทำไมพวกเราจะไม่รู้ว่าแกเป็นคนยังไง” พ่อค้าร้านหอยทอดบอกออกมาอย่างเข้าใจ บอสก็ยกมือไหว้


“ขอบคุณครับ ตอนนี้พวกผมก็กำลังรวบรวมหลักฐานเอาผิดคนที่ทำเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แต่ผมไม่คิดว่าจะมามีเรื่องมีราวกันแบบนี้ด้วย” บอสพูดเสียงเครียด พร้อมกับยกหลังมือเช็ดปากตัวเอง


“พี่บอสปากแตกด้วย ถ้าไอ้แพทเห็นมันต้องโกรธมากแน่ๆ” โชกุนพูดขึ้นเมื่อนึกได้ บอสเองก็ชะงักคิดได้เหมือนกัน


“เห็นก็เห็น เรื่องนี้มันปิดไม่ได้หรอกโชกุน ว่าแต่เราเถอะ พี่จะบอกไอ้แผนมันยังไงเนี่ย ที่ทำให้เรามาเจ็บตัวด้วย” บอสพูดขึ้น พร้อมกับสำรวจโชกุน ที่โดนต่อยด้วยเหมือนกัน


“ช่างหัวพี่แผนเถอะครับ” โชกุนบอกอย่างไม่ใส่ใจ

“ถุงขนมบัวลอยผมแตกหมดเลย เดี๋ยวไปซื้อใหม่ก่อนนะครับ” โชกุนพูดเสียงอ่อยในตอนท้าย เพราะถุงขนมแตกหมดแล้ว บอสถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินไปเอาอาหารที่สั่งไว้ แล้วกลับร้านไปพร้อมกับโชกุน ทั้งสองคนมองหน้ากันเล็กน้อย เมื่อมาถึงหน้าร้าน แล้วเปิดประตูเข้าไปด้านใน


“แอร์ พี่ซื้อบัวลอยมาฝาก” บอสส่งถุงขนมบัวลอยให้กับเด็กหนุ่มที่เขาจ้างมาดูแลร้าน


“พี่บอส ไปโดนอะไรมาครับ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ” แอร์ถามด้วยความตกใจ


“มีเรื่องมานิดหน่อย อ่อ เดี๋ยวถ้ามีเสียงแพทดังโวยวายออกมา ไม่ต้องตกใจนะ” บอสบอกเอาไว้ก่อน เพราะรู้ว่าแพทต้องโวยวายแน่ๆ แล้วเขากับโชกุนก็เดินเข้าไปที่ห้องนั่งเล่นด้านในร้าน ซึ่งแพทกำลังนั่งดูทีวีอยู่ แพทหันมากำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แพทก็ชะงัก แล้วลุกพรวดมาดูบอสทันที


“เกิดอะไรขึ้นพี่บอส!” แพทถามเสียงดัง แล้วหันไปมองโชกุนอีกคน

“ไอ้โชกุน เกิดเรื่องอะไรขึ้นวะ!” แพทถามเพื่อนตัวเองด้วย บอสจับแขนของแพทแล้วลูบเบาๆ


“แพท เสียงเบาหน่อย” บอสปรามแพทไว้ก่อน


“จะให้ผมเบาได้ไง พี่กับไอ้โชกุนไปทำอะไรมา ใครทำอะไรพี่ บอกผมสิ” แพทถามด้วยความร้อนใจ


“นั่งก่อน เดี๋ยวพี่เล่าให้ฟัง” บอสพูดขึ้น ถึงแม้ว่าเขาเองก็ยังกรุ่นๆในใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ถ้าเขาไม่ใจเย็นลงบ้าง ก็คงปรามแพทไม่ได้ บอสพาแพทมานั่งลงที่เดิม แล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้แพทฟัง โดยมีโชกุนเสริมด้วยนิดหน่อย


“แม่ง มันชักจะเกินไปแล้วนะครับ! พี่บอสเห็นมั้ย ว่าเรื่องนี้มันทำให้พี่เดือดร้อนมากแค่ไหน” แพทพูดออกมาด้วยความโมโห บอสก็จับมือแพทมาคอยลูบเบาๆเพื่อผ่อนอารมณ์ของแพทให้เย็นลง


“พี่รู้แล้วล่ะ พี่ไม่ห้ามแพทแล้ว ถ้าแพทจะจัดการเรื่องนี้ยังไง” บอสบอกกลับไป แพทกัดฟันกรอด


“ถ้าผมอยู่ด้วย ไอ้สามตัวนั่นเละคาตีนผมแน่” แพทพูดอย่างหงุดหงิด พลางคิดในใจว่าเขาน่าจะออกไปกับบอสด้วย ไม่งั้นบอสคงไม่เจ็บตัวกลับมาแบบนี้ แพทเอานิ้วไปแตะที่ริมฝีปากของบอสอย่างฮึดฮัด


“พี่ไม่เป็นอะไรหรอก พวกนั้นก็เจ็บไม่น้อยเหมือนกัน อีกอย่าโชกุนก็อยู่กับพี่” บอสพูดเพื่อให้แพทคลายความหงุดหงิดลงบ้าง แพทหันไปมองหน้าโชกุนทันทีเมื่อนึกได้


“เดี๋ยวกูไปส่งมึงที่บ้าน พี่แผนโทรมาหากู บอกว่าให้ไปส่งมึงก่อน เค้ายังไม่เสร็จธุระ” แพทพูดขึ้น เพราะแผนโทรมาหาเขาจริงๆ ทำให้โชกุนหน้าตึงไปนิด เมื่อได้ยินที่แพทพูด


“ไม่ต้องลำบากมึงหรอก เดี๋ยวกูกลับแท็กซี่เอง” โชกุนพูดขึ้นเสียงนิ่ง


“ไม่ได้ กูรับปากพี่แผนแล้ว อีกอย่าง กูไม่อยากให้มึงกลับคนเดียว เอาตามที่กูบอก ไม่ต้องเถียง” แพทชี้หน้าเพื่อนตัวเอง โชกุนเลยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่พร้อมกับพยักหน้ารับ แพทหันมามองหน้าบอสนิ่งๆ ก่อนจะทำหน้าเหมือนเอะใจอะไรบางอย่าง แพทรีบลุกขึ้นไปบนห้องทันที ทำให้บอสกับโชกุนมองหน้ากันอย่างงงๆ ไม่นานนักแพทก็ลงมาพร้อมกับโน้ตบุคของตัวเอง แพทเปิดเข้าโปรแกรมโทรจันทันที เขาเข้าไปเช็คในมือถือของเชอรี่ ก่อนจะกัดฟันกรอด

“ฝีมือพวกนี้จริงๆด้วย” แพทพูดออกมาเสียงเข้ม เมื่อเขาเข้ามาดูมือถือของฝ่ายที่เขาแอบใส่โปรแกรมโทรจัน


“นั่นตอนที่เราสองคนมีเรื่องกับไอ้พวกนั้นนี่ครับพี่บอส” โชกุนพูดขึ้น เมื่อเห็นคลิปตอนที่เขามีเรื่องกันก่อนหน้านี้


“แอบถ่ายงั้นเหรอ” บอสพูดขึ้นมาอย่างอึ้งๆ


“ผมว่า มันจงใจมากกว่าครับ ไอ้สามคนที่เข้ามามีเรื่องกับพี่บอส น่าจะเป็นคนของพวกนี้” แพทพูดขึ้น ก่อนที่บอสจะเขย่าแขนแพทให้ดูข้อความ ที่อีกฝ่ายกำลังคุยกับเชอรี่ และส่งคลิปนี้ให้


“ไอ้แพท บันทึกไว้ให้หมดเลยมึง แม่ง เหี้ยฉิบหาย” โชกุนสบถออกมาด้วยความโกรธ เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอ ซึ่งดูเหมือนว่า เชอรี่จะส่งโลเคชั่นตรงเซเว่นที่บอสออกไปรอแพทให้กับอีกฝ่าย เพราะคิดว่าบอสน่าจะออกไปแถวๆนั้นอีก ตอนแรกเหมือนต้องการให้คนของตัวเองมาพูดเรื่องบอสขายตัวในที่สาธารณะให้บอสรู้สึกอับอาย แต่ไม่คิดว่าจะกลายเป็นมีเรื่องมีราว อีกฝ่ายเลยอัดคลิปตอนมีเรื่อง เพื่อจะให้เชอรี่เล่นงานบอส ว่าบอสเป็นพวกอันธพาลชอบมีเรื่องมีราวด้วย  โดยในคลิปจะมีแค่ตอนที่ต่อยกัน แล้วตอนที่โดนจับแยกเพียงแป๊บเดียวเท่านั้น ไม่ได้มีตอนที่บอสพูดคุยต่อว่าคนที่มีเรื่องกัน


“กูเก็บไว้หมด มึงไม่ต้องห่วงหรอก กูเล่นงานพวกมันหนักแน่” แพทพูดเสียงแข็ง ก่อนที่เขาจะเข้าไปดูในมือถือของเชอรี่ และเหมือนว่าเชอรี่กำลังจะทำการอัพโหลดคลิปลงในเพจของแพทเบนซ์ โดยมีเนื้อหาคลิปว่าบอสเป็นพวกอารมณ์รุนแรง ในขณะที่เชอรี่กำลังอัพโหลดนั้น แพทก็ทำการกดยกเลิก ไปด้วย


“ทางนั้นจะไม่รู้ตัวเหรอแพท” บอสถามขึ้น


“ไม่หรอกครับ อย่างมากก็คงคิดว่าเนตหรือไม่ก็แอพฯมีปัญหา” แพทตอบกลับ ดูเหมือนว่าทางฝั่งของเชอรี่จะพยายามอัพโหลดอีก 2 ครั้ง แต่แพทก็กดยกเลิกไป เชอรี่เลยไปบอกอีกฝ่ายว่าจะอัพโหลดพรุ่งนี้แทน เพราะมือถือตัวเองอัพโหลดไม่ได้


“กูว่าลบคลิปไปเลยดีกว่าว่ะ” โชกุนเสนอขึ้น


“อืม เดี๋ยวดึกๆค่อยลบ ลบตอนนี้เดี๋ยวพวกนั้นจะสงสัยมากไปกว่าเดิม” แพทตอบกลับ


“พี่ว่า กินข้าวก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวแพทต้องไปส่งโชกุนด้วยนี่” บอสชวนทานข้าวเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ โชกุนเลยลุกไปหยิบจานชามให้ แพทก็นั่งมองหน้าบอสนิ่งๆ

“ส่งโชกุนแล้ว กลับมาทายาให้พี่ด้วยนะ” บอสยิ้มอ้อนใส่แพท เพื่อให้แพทคลายคิ้วที่กำลังขมวดมุ่นอยู่ในตอนนี้ แพทถอนหายใจออกมาเบาๆ พร้อมกับพยักหน้ารับ

เมื่อทานข้าวกันอิ่มแล้ว แพทก็จะไปส่งโชกุนคนเดียว เพราะบอสจะอยู่ช่วยแอร์ดูร้าน บอสขอขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน พอลงมาอีกที ก็เจอกับชายหนุ่มที่มักจะมารับมาส่งแอร์ นั่งอยู่ในร้านด้วย

“สวัสดีครับ” บอสยกมือไหว้ เพราะอีกฝ่ายดูภูมิฐานและเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเขา ส่วนแอร์ก็นั่งหน้าเจื่อนๆอยู่ใกล้ๆ


“ขอโทษด้วยนะ ที่ผมเข้ามานั่งในร้านโดยไม่ได้ขอก่อน” อีกฝ่ายตอบกลับมา


“เอ่อ ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่ มีอะไรรึเปล่าครับ” บอสถามกลับไป


“คุณจะว่าอะไรมั้ย ถ้าผมจะขอให้เลิกจ้างแอร์” อีกฝ่ายพูดขึ้น ทำให้บอสหันไปมองหน้าแอร์ทันที


“อาธาดา ผมบอกอาแล้วไงครับ ว่าผมจะไม่ลาออก” แอร์พูดขึ้นเสียงสั่น


“แล้วทำไมจะต้องทำงานที่นี่ อาบอกแล้วไง ว่าให้ไปช่วยงานอา” ชายหนุ่มที่ชื่อธาดาพูดเสียงเข้ม


“แต่ที่นั่น ไม่ใช่ที่ของผม ไหนอาบอกว่าจะไม่บังคับผมไง” แอร์ถามอีกฝ่ายอย่างตัดพ้อ


“ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ คุณเป็นอาของแอร์เหรอครับ” บอสถามอย่างงงๆ เพราะเท่าที่รู้มา ครอบครัวของแอร์ไม่ได้มีฐานะดีขนาดนี้


“ตามศักดิ์น่ะใช่ แต่ตามสายเลือด ไม่ใช่” ธาดาตอบกลับไป บอสทำหน้างงเล็กน้อย


“ในเมื่อผมไม่ใช่สายเลือดเดียวกับอา แล้วอาจะให้ผมเข้าไปช่วยงานอาได้ไง” แอร์ถามกลับไปทันที


“เข้าไปช่วยในฐานะเมีย ไม่ใช่ฐานะหลาน เข้าใจใหม่ด้วยนะแอร์” ธาดาพูดออกมาเสียงจริงจัง ทำให้บอสอ้าปากค้างทันที ส่วนแอร์ก็หน้าซีด แต่พวงแก้มมีสีแดงระเรื่อ


“ดะ..เดี๋ยวนะครับ..นี่มันอะไรกันครับ” บอสถามออกมาอย่างงงๆ เขาว่าเขาได้ยินไม่ผิดแน่ๆ


“พี่บอสครับ ผมขอกลับก่อนนะครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะรีบมาคุยกับพี่อีกที อาธาดาครับ กลับกันก่อนนะครับ” แอร์รีบดึงแขนธาดาทันที ธาดากำลังจะพูดบางอย่าง

“ถ้าอาไม่กลับไปคุยกับผม ผมจะหนีไปอยู่ที่อื่นจริงๆด้วย” แอร์พูดขู่เสียงสั่น ซึ่งสำหรับบอสแล้ว มันไม่ได้ดูน่ากลัวเลยสักนิด แต่ทำให้ธาดาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที


“แอร์อยากให้อาโกรธมากใช่มั้ย” ธาดาถามเสียงเข้ม


“อากำลังทำให้ผมโกรธเหมือนกัน” แอร์เถียงกลับไปอย่างที่บอสไม่เคยเห็นมาก่อน ธาดาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันมาหาบอส


“ขอโทษที่ผมทำให้วุ่นวาย งั้นผมขอตัวกลับก่อน” ธาดาพูดขึ้น ก่อนจะดึงมือแอร์ออกไป บอสรีบเอากระเป๋าของแอร์วิ่งตามไปส่งให้ที่รถ พร้อมกับยืนมองตามรถคันหรูไปด้วยความมึนงง


“นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย” บอสเกาหัวตัวเอง ก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน เพื่อรอแพทกลับจากส่งโชกุน



+++++++++++++++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++++++++++

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ใครสงสัยเรื่องของธาดาและแอร์ อ่านได้ในเรื่องสั้น ที่จะแถมสำหรับคนที่สั่งซื้อหนังสือแพทบอสในรอบแรกนี้นะคะ


กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น