Roommate รักนี้เกิดที่หอใน
S1:E27 “สัญญารัก”
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
S1:E27 “สัญญารัก”

วันอาทิตย์ที่ 26 สิงหาคม 2561

เวลา 08:50 น.

“กายกลับก่อนนะครับแม่…” คนตัวเล็กลาแม่ของเขา ตอนนี้ทุกคนกำลังยืนอยู่หน้าบ้าน

“จ้าๆกลับดีๆนะลูก…” คนเป็นแม่บอกก่อนจะหันไปหาร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆลูกชาย

“ฝากดูแลกายด้วยนะลูก…”

“ครับ…” เฟียร์จึงยิ้มตอบก่อนทั้งสองจะเดินไปขึ้นรถซึ่งมีแม่คอยยืนส่งอยู่ห่างๆกายโบกมือลาผู้เป็นแม่ก่อนเขาจะขึ้นไปนั่งในรถ ตามด้วยเฟียร์ฝั่งคนขับ พอเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้วรถจึงค่อยๆขับออกไป…วันนี้อากาศไม่ค่อยร้อนมาก ฝนก็ดูเหมือนจะไม่ตกด้วย การจราจรก็ไหลลื่น

“ไปกินอะไรก่อนไหม? หรือจะกลับหอเลย…” คนขับรถหันมาถาม

“ไม่อยากกินอะ อยากกลับหอ…” คนตัวเล็กพูดเสียงเหนื่อยๆส่วนคนถามเองก็ไม่ได้ว่าอะไร จะไม่ให้เขาเหนื่อยได้ไง เมื่อวานเล่นเขาเกือบทั้งคืนเลย ไปอดอยากมาจากไหนไม่รู้ แต่ดีนะที่เสียงมันไม่ดังมาก

ขับมาได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงหอพัก ทั้งสองช่วยกันขนของขึ้นห้อง กายก็ถือกระเป๋าของเขากับถุงผลไม้ที่แม่ซื้อมาให้เมื่อตอนเช้า

“เอามาเดี๋ยวถือเอง”

“ไม่เป็นไร…ถือได้อยู่…” เพราะกระเป๋าก็ไม่ได้หนักมากมายอะไร ส่วนผลไม้ก็แค่ถุงเล็กๆเฟียร์ไม่ได้ว่าอะไรก่อนทั้งสองจะเดินไปขึ้นลิฟต์

“พรุ่งนี้มีเรียนแค่ตอนบ่ายใช่ไหม?” เฟียร์ถามขึ้นมาในขณะอยู่ในลิฟต์

“ใช่ๆ”  กายตอบพร้อมกับเดินเหมือนคนเหนื่อยๆออกจากลิฟต์ตรงไปยังห้องของเขา

แกร็ก…

กึก…

“อ๊ะ!”

หมับ!

“…” เดินเข้ามาดันแตะขอบประตูเพราะมองไม่ค่อยชัด จนทำให้ตัวเองจะเสียหลักล้มหน้าคว่ำ แต่ดีที่คนตัวสูงคว้ามากอดไว้ทัน

“ระวังหน่อยเตี้ย…”

“ถ้าล้มมาจะเป็นไง” เฟียร์พูดด้วยใบหน้าแอบจริงจังเล็กน้อย หลายครั้งแล้วนะที่เขาเห็นกายซุ่มซ่าม

“ก็มองไม่เห็นอะ…” คนตัวเล็กหรี่ตาเถียงกลับ

“ได้ใส่อะไรไหม..คอนแทคเลนส์อะ”  คนตัวเล็กไม่ตอบแต่กลับส่ายหัวไปมา เฟียร์จึงได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนทั้งสองจะเดินเข้าไปในห้อง กายเดินเอาของจากกระเป๋าไปเก็บในตู้ ส่วนผลไม้ก็เอาไปแช่ตู้เย็น เฟียร์เข้ามาเขาก็โยนกระเป๋าไว้แล้วล้มตัวลงนอนพักสายตาทันที

“เดี๋ยวขอพักแป๊บ…” ขับรถมาก็คงเหนื่อยเลยอยากพักผ่อนสายตาสักหน่อย กายเองไม่ได้ว่าอะไร เขาเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้น จึงรีบเช็ดหน้าเช็ดตาแล้วเดินออกมาดู

Rrrrrrr

(สายเรียกเข้านิว...)

พอเห็นชื่อของคนที่โทรเขามามันถึงกับทำให้เขาต้องหันไปมองเฟียร์นิดๆตอนนี้ร่างสูงกำลังหลับตาเอามือก่ายหน้าผากอยู่ กายเลยเดินออกไปนอกระเบียงแล้วกดรับ

“ฮัลโหล…”

(ฮัลโหลครับกาย)

“นิวมีธุระอะไรรึเปล่าครับ…” ตอนนี้เขาพยายามพูดให้เบาที่สุด เพราะกลัวว่าเฟียร์จะได้ยิน ถึงเมื่อกี้คนตัวสูงมันจะได้ยินเสียงโทรศัพท์ก็เถอะแต่เขาก็ไม่เห็นเฟียร์จะสนใจ

“อ๊ะ…” อยู่ดีๆก็มีแรงกอดมาจากด้านหลังจนทำให้คนตัวเล็กสะดุ้งตกใจขึ้นมา

(กายเป็นอะไรอะครับ?) ปลายสายถามเมื่อได้ยินเสียงเหมือนกับกายร้องตกใจ

“ตอบมันไป…” เสียงกระซิบจากหูอีกฝั่ง

“เอ่อออ…เปล่าครับ พอดีหมาวิ่งตัดอะครับ…” กายตอบออกไปก็ไม่วายแซะคนที่มันกอดเขาอยู่

“หึ…” เฟียร์กระตุกออกมาเบาๆ

(อ๋อครับ...คือนิวว่าจะไปหากายที่หออะครับ แต่กายไม่ได้อยู่หอเหรอครับ?)

“อื้อออ...” เฟียร์เริ่มออกแรงกอดรัดกายแน่นขึ้น

“มึงจะตอบมันว่าไง” เขาถามกายออกมาเบาๆแต่มันก็ปนไปด้วยความหงุดหงิด

“เอ่อออ…คือวันนี้กายไม่ค่อยว่างเลยอะครับ…พรุ่งนี้ไว้ค่อยคุยกันนะครับ…” พูดเสร็จเขาก็รีบกดตัดสายทิ้งทันที

“อือออ…ปล่อยได้แล้ว” ร่างเล็กบอกคนที่เอาแต่กอดเขาไว้ให้ปล่อย เพราะเฟียร์มันออกแรงกอดจนเขารู้สึกอึดอัด

“โกรธนะ…” พูดเสียงนิ่ง

“เพื่อนโทรมากายก็ต้องรับไหมอะ?” เขากับนิวก็เป็นแค่เพื่อนกัน แค่โทรหากันแค่นี้จะเป็นไร

“ก็ไม่ชอบ…” เฟียร์ตอบเสียนิ่ง พร้อมกับเอาหน้าซบลงไปที่ไหล่ของกายจากทางด้านหลัง ส่วนคนตัวเล็กก็เอาแต่ยืนอยู่นิ่งๆก่อนเขาจะเลื่อนมือไปจับราวระเบียง มองทอดลงไปยังคลองหลังหอ

“เฟียร์นายไปลอยทำไมอยู่ในน้ำอะ ฮ่าๆๆ” เสียงใสๆพูดหยอกออกมา ถึงจะมองไม่ชัดแต่เขาก็รู้ว่ามันคือตัวอะไร

“…” แต่คนตัวสูงกลับเงียบ…

“เฮ้อออ...” กายถึงได้ถอนหายใจออกมาเสียงดัง

“ทำไมตัวหอมจังวะ?” เฟียร์ถาม

งับ

“โอ๊ย! ไอ้บ้า...กัดมาได้ไงห๊ะ!?” ด่าพร้อมกับดิ้นออกจากอ้อมกอด เฟียร์เลยยอมปล่อย

“หึ...เมื่อกี้ก็หมาตอนนี้ก็เหี้ย…สรุปจะให้ผัวเป็นอะไร? เออ…ลืมไปจะเป็นอะไรก็เป็นผัวมึงอยู่ดี…” กายถึงกับทำหน้าหงุดหงินใส่คนกวนตีนทันที ร่างสูงจึงได้แต่หัวเราะให้กับท่าทางของคนตรงหน้า จนกายต้องเดินเข้าไปในห้อง

เดินเข้ามาก็ไปหยิบแว่นขึ้นมาใส่ เวลาว่างแบบนี้เขาชอบอ่านการ์ตูนที่สุด...เฟียร์พอเดินเข้ามาในห้องเขาก็เห็นกายนอนอ่านการ์ตูนอยู่เลยไม่อยากกวนจึงเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้อง

“จะออกไปซื้อข้าวเที่ยงนะ…” ออกมาก็บอกคนที่นอนอ่านหนังสืออยู่

“จะไปด้วยไหม?”  ถามต่อ

“ไปๆ” คนตัวเล็กตอบก่อนจะลุกไปหยิบของสำคัญแล้วตรงไปหาคนที่ยืนอยู่ แต่เฟียร์กลับเอาแต่มองเขาไม่ยอมเดินออกไปสักที

“อะไรอะ?” เลิกคิ้วถาม

“จะใส่แว่นหรือไม่ใส่ก็เมียกูจริงๆน่ารักฉิบหาย …”

“…” ใบหน้าขาวเริ่มขึ้นสีแดงขึ้นมาจนเผลอยกมือขึ้นไปตีแขนแกร่งอย่างลืมตัว เห็นเช่นนั้นเขาถึงได้รีบเดินออกไปจากห้องก่อน เพราะอายที่เผลอทำอะไรบ้าๆ

“หึ…”

..

..

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตอนนี้ก็บ่ายสองแล้ว ทั้งสองหลังจากไปกินข้าวก็ขึ้นมาอยู่บนห้อง คนตัวเล็กก็เอาแต่นั่งอ่านการ์ตูนอยู่บนเตียง ส่วนคนตัวสูงตอนนี้กำลังนอนตักเขาอยู่ ขายาวหย่อนลงไปข้างๆเตียงเนื่องจากไม่ยอมขึ้นมานอนดีๆ(อยากนอนตักนุ่ม)

Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ของคนอ่านการ์ตูนดังขึ้น กายจึงหยิบขึ้นมาดู  ก่อนจะเห็นว่าเป็นพี่ชาย เขาจึงได้รีบกดรับ

“ฮัลโหล…”

(ไหนบอกมาซิว่าใครเป็นแฟนเรา…)

กึก…

รับเลยคนเป็นพี่ก็ยิงคำถามใส่เขาทันที

“เอ่ออออ...” กายไม่รู้จะบอกไงดี หลายครั้งที่มีผู้ชายมาแซวหรือพยายามเข้าหาตอนอยู่มัธยม พี่เขาก็มักจะไล่ไปตลอด โวยวายใส่บ้าง ทั้งๆที่เขาคิดว่าพวกนั้นก็แค่อยากจะมาเป็นเพื่อน…คนตัวสูงลืมตาขึ้นมาขมวดคิ้ว ก่อนจะลุกขึ้นนั่งมองคนตัวเล็ก

(ไหนเรียกไอ้เฟียร์มาหน่อย พี่จะคุยกับมัน…) กายรีบยื่นโทรศัพท์ให้คนที่นั่งใกล้ๆทันที เขาคิดว่าศึกครั้งนี้เฟียร์เคลียร์ได้ ในใจก็เริ่มหวั่นๆขึ้นมาบ้างแล้ว

“พี่เกียร์…” บอกก่อนที่ร่างสูงจะหยิบมาแนบหูแต่สายตาก็ยังมองหน้ากายไปด้วย

“ครับเฮีย…”

(ไหนใครเป็นแฟนน้องกูวะ…) ปลายสายพูดเสียงเล่นๆไม่ได้จริงจังมากนัก เพราะเขารู้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้

“ผมครับ” ตอบไปอย่างไม่ได้เกรงกลัวอะไรเลย

“หึ...กูว่าแล้ว”

“ไม่ใช่มึงหลอกเอาน้องกูเหรอวะ?” ปลายสายถาม

“ถ้าหลอกเอาแล้วติดใจ ก็คงไปไหนไม่รอดแล้วครับเฮีย…”

“ผมขอนะครับ…” เฟียร์พูดเสียงจริงจังพร้อมๆกับมองหน้ากายไปด้วย ตอนนี้กายไม่รู้ว่าพี่เขาพูดอะไรแต่ประโยคเมื่อกี้ที่ร่างสูงพูดออกมามันดันทำให้เขาเริ่มใจสั่น

“ฮ่าๆๆๆมึงนี่นะ…แล้วรักน้องกูจริงไหม?” เกียร์ถามต่อ

“รักครับ…”

“มึงจะดูแลน้องกูไหม?”

“ดูแลครับ…”

“หึๆกูไว้ใจมึงได้นะไอ้เสือ…แค่นี้แหละ…” พอปลายสายพูดจบก็ตัดสายไปทันที ตอนนี้กายนั่งหน้าแดงจนมันแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว เขาทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆสมองพอจะเริ่มรู้แล้วว่าทั้งสองคุยอะไรกัน แขนยาวยื่นโทรศัพท์มาให้คืน พร้อมกับมองหน้านิ่งๆ

“ขยับมาใกล้ๆกูหน่อย…”  ร่างเล็กเลิกคิ้วก่อนจะค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ๆตามคำสั่งของคนตัวสูงที่นั่งอยู่ตรงขอบเตียงนอน

หมับ!

วงแขนกว้างรีบดึงคนตัวเล็กเข้ามาสวมกอดทันที

“…”

“กูรักมึงนะกาย…” เสียงพูดออกจะจริงจังถูกพ่นออกมา ก่อนที่เรียวแขนเล็กจะยกขึ้นไปกอดคนตัวอุ่นกลับพร้อมกับขยับหน้าไปซบไหล่แกร่ง

“รักเหมือนกัน…รักมากด้วย...”



Contact Me 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

แท็ก #รักนี้เกิดที่หอใน

ลิงก์​สั่งซื้ออยู่หน้าแนะนำข้างบน

(ราคา 252฿)

กลับหน้าเรื่อง

ไรท์เอ็ม (Right M)

Twitter: @heartfilia_emma

Page: ไรท์เอ็ม

Line official: @rightm (มี@)

- DO NOT COPY MY WORK - 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น