Roommate รักนี้เกิดที่หอใน
S1:E14 “ผู้มาเยือน”
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
S1:E14 “ผู้มาเยือน”

#WriterPart

“ไอ้เฟียร์ทำไมน้องกูถึงได้มาอยู่กับมึงวะ?” เกียร์เมื่อเข้ามาในห้องเขากลับต้องชะงักเหมือนเห็นน้องชายแท้ๆของเขาอยู่ในห้องกับเฟียร์ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกตกใจไม่น้อย

“พี่เกียร์จริงๆด้วย...”

หมับ!

ร่างเล็กเมื่อเห็นว่าเป็นพี่ชายแท้ๆของเขาจริงๆจึงได้รีบวิ่งโผเข้าไปกอดทันที ซึ่งมีเฟียร์ตอนนี้ที่กำลังยืนมองอยู่ด้วยใบหน้างงๆ

“อื้อออ...”

“เลิกทำตัวเป็นเด็กได้แล้ว...” คนพี่พูดเสียงนุ่มเหมือนกับทุกครั้งที่พูดกับน้องชายหนึ่งในคนที่เขารักมากที่สุดในชีวิต

“ไหนพี่เกียร์บอกว่าจะไปทำงานที่ต่างประเทศอะ?” กายถามพี่ชายของเขาด้วยน้ำเสียงที่งอแงเหมือนเด็ก

“...ก็พี่เพิ่งกลับมาหากายนี่ไง” เกียร์กะพริบตาส่งซิกให้กับคนที่ยืนมองมาอยู่ด้วยสายตานิ่งๆซึ่งเฟียร์เองก็แค่พยักหน้า สักพักถึงได้ผละออกมามองหน้าน้องชายของเขา

“…แล้วหน้าเราไปโดนอะไรมา?” พอมองไปบนใบหน้าของกายดีๆเขาก็สังเกตเห็นรอยแดงบนใบหน้าขาวๆใสๆที่เขาอุตส่าห์ทะนุถนอมยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม แถมยังมีรอยช้ำที่มุมปากอยู่นิดๆมันทำให้เกียร์รีบหันไปขมวดคิ้วจ้องหน้าเฟียร์ทันที ส่วนกายก็เอาแต่ก้มหน้าลงเพราะเขากลัวว่าพี่ชายจะดุใส่

“เดี๋ยวผมเล่าให้ฟังครับเฮีย...” ทั้งสองถือถุงต่างๆไปจัดวางไว้บริเวณพื้นที่ว่างในห้อง...เกียร์ได้ซื้อของกินมามากมาย รวมถึงของมึนเมาและก็น้ำอัดลม ตามจริงแล้วหอพักในไม่อนุญาตให้เอาสิ่งของมึนเมาขึ้นมาได้ แต่ถ้าแอบเอาขึ้นมามันก็ไม่ได้ยากอะไรมากนัก แถมพวกเขาสองคนที่วางแผนด้วยกันข้างล่างเมื่อกี้ก็อุตส่าห์ตั้งใจกันอย่างดี สรุปแล้วยามกลับไม่สนใจพวกเขาเลย

ทั้งสามคนนั่งรอบของกินเป็นวงกลมอยู่กลางห้อง ซึ่งเฟียร์เองก็นั่งซะชิดคนตัวเล็กจนคนเป็นพี่ก็แอบขมวดคิ้วเข้าหากัน แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

“ไหนไอ้เฟียร์...มึงเล่าบอกกูมาซิ...ว่าทั้งหมดมันเกิดอะไร...ใครเป็นคนทำ?” เกียร์ถามใบหน้าที่จริงจังแบบทรุดๆเฟียร์จึงได้เริ่มเล่าให้คนตรงหน้าฟังแบบคร่าวๆส่วนกายก็ได้แต่นั่งก้มหน้าทานของกินเล่นไปด้วยนั่งฟังไปด้วย

..

..

ผ่านไปไม่ถึง 10 นาที

“เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี้แหละครับ...”

“ต่อไปต้องระมัดระวังนะกาย เราไม่ได้ดูข่าวอะไรเลยรึไง...” เกียร์พูดด้วยท่าทางที่แอบจริงจังเล็กน้อย เขาพยายามหันไปมองรอบๆห้องว่ามีโทรทัศน์ไหม

“โทรทัศน์ก็มีทำไมไม่ดู...”

“ไม่พังครับ...” เฟียร์ตอบ...เอาจริงๆแล้วยังไงก็ไม่มีใครพูดถึงโทรทัศน์อยู่แล้ว คนตัวเล็กก็เอาแต่จดจ่ออยู่กับโน๊ตบุ๊กและก็โทรศัพท์ ส่วนเขาก็แล้วแต่อารมณ์ส่วนมากก็เล่นเกมส์

“ฝากดูน้องกูด้วยนะเฟียร์…” ตั้งแต่เล็กจนโตเขาก็ดูแลน้องชายมาเป็นอย่างดี ไม่เคยให้ใครมาทำอะไรน้องเขาได้ ซึ่งตามจริงเขามีอู่ซ่อมรถและก็ร้านบาร์ได้หลายปีแล้ว แต่ไม่เคยบอกให้น้องตัวเองรู้เลย คนที่รู้ก็มีแค่แม่ของเขา แต่เขาก็บอกแม่ว่าอย่าบอกน้องให้โกหกว่าเขาไปทำงานที่ต่างประเทศ

“ครับ...” เฟียร์ตอบ

“ส่งแก้วมา...เดี๋ยวกูเทเหล้าให้” เกียร์พูดบอกรุ่นน้องคนสนิท คนตัวสูงจึงยื่นแก้วไปให้

“ตามจริงหอไม่ให้เอาเข้ามาไม่ใช่เหรอครับ?” คนตัวเล็กถามจนทั้งสองหันไปมอง

“…” เฟียร์ก็แค่ทำสายตานิ่งๆเขาคิดไว้แล้วว่าไอ้รูมเมทอ่อนต่อโลกของเขามันต้องพูดแบบนี้ออกมา มันน่าจะจูบให้หายหมั่นไส้ซะจริงๆ

“อย่าให้เขารู้ไง...” เกียร์พูด

“งั้น...กายอยากลองดื่มบ้างอะครับ”

“ไม่ได้...” เสียงห้ามดังขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แต่มันกลับเป็นเฟียร์ที่ที่ส่งสายตาเชิงห้ามไปหากายคนที่กำลังนั่งย่นจมูกอยู่

“หึๆ..." เกียร์หัวเราะให้กับท่าทางของเด็กหนุ่มสองคน

“ก็ตามนั้น...” เกียร์พูดเสริมพร้อมกับหยิบแก้วของกายมาใส่น้ำแข็งพร้อมกับรินน้ำอัดลมให้

“แล้วทำไมมึงได้มาอยู่กับน้องกูวะ?”

“ถูกสุ่มครับ...” เฟียร์ตอบพร้อมกับยกเหล้าขึ้นมาซดพอหอมปากหอมคอ

“อ๋อ...ดีเหมือนกัน” เกียร์พูดพร้อมกับหันไปมองน้องชายของเขาก่อนจะหันกลับไปมองเฟียร์

“ดียังไงอะครับ?” ร่างเล็กเลิกคิ้วขึ้นมาถาม อยู่กับไอ้คนคนนี้มันน่ากลัวจะตายไป ถึงจะมีประโยชน์ในหลายๆเรื่องอยู่ก็เถอะ แต่มันจะทำให้เขาหัวใจวายเข้าใจไหม

“พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงเราไง...” กายถึงกับต้องขมวดคิ้วทำหน้างง ส่วนอีกคนก็เอาแต่นั่งอยู่เงียบๆ

“พี่หมายถึงอย่างน้อยกายก็อยู่กับคนที่พี่ไว้ใจได้...” เกียร์พูดเสริม ก่อนที่เขาจะยกเหล้าขึ้นมาดื่ม

“เอ่ออ...แล้วพี่รู้จักกับเฟียร์มาตั้งแต่ตอนไหนอะครับ?” กายถามพี่ชายของเขาแต่ก็ไม่วายหันไปมองอีกคนที่กำลังนั่งดื่มอยู่เงียบๆ

“ไอ้เฟียร์น่ะนะ?”

“นานแล้ว...แต่พี่ไม่เคยบอกกาย...ไว้ใจมันได้เชื่อพี่...” พอได้ยินที่รุ่นพี่ของเขาพูดเฟียร์ก็แอบกระตุกยิ้มก่อนจะหันไปสบตากับคนตัวเล็ก มันยิ่งทำให้การรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

‘ไอ้คนแบบนี้มันน่าไว้ใจตรงไหน!!!!”

..

..

..

เวลา 23:10 น.

ตอนนี้คนตัวเล็กหลังจากที่เขาอิ่มแล้วก็ได้แยกออกมานั่งอ่านหนังสือที่โต๊ะ ปล่อยให้คนสองคนได้คุยกันไป

“กายพี่กลับก่อนนะ...เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะเข้าไปหาแม่...เราจะไปด้วยไหม?” คนพี่ลุกขึ้นบอกน้องชายของเขา ส่วนเฟียร์ก็เก็บของเข้าไปไว้ในห้องครัว กายจึงลุกขึ้นไปหาพี่ชายของเขา

“พี่ไปเลยก็ได้...กายจะต้องไปทำรายงานที่มอกับเพื่อนพรุ่งนี้...”

“ไหนมากอดหน่อย...” เกียร์พูดพร้อมกับดึงน้องชายของเข้ามากอด

“อื้ออออ...พอได้แล้ว แล้วพี่เปียอยู่ไหนอะ?” กายถามถึงคู่ชีวิต ภารยาของพี่ชาย...ซึ่งตอนนี้ทั้งสองก็ได้แต่งงานมานานแล้ว

“อยู่บ้าน...”

“อ๋อครับ...ถ้าว่างๆกายจะไปเยี่ยมน๊า...” คนตัวเล็กยิ้มให้ ก่อนที่เฟียร์จะเดินออกไปส่งเฮียของเขาอยู่หน้าห้อง

“ส่งตรงนี้แหละ...อือและก็ฝากน้องกูด้วยนะ... มึงรู้ไหมว่ากูไม่เคยให้ใครมาทำอะไรน้องกูได้เลยนะ…” เกียร์พูดด้วยใบหน้าแอบจริงจังซึ่งเฟียร์เองก็ได้แต่พยักหน้า

“หึ...” พอเห็นท่าทางของไอ้รุ่นน้องตรงหน้ามันก็ทำให้เขาเผลอยกยิ้มออกมา

“เอออีกเรื่อง...น้องกูยังไม่รู้ว่ากูเปิดอู่กับบาร์นะ...มึงไม่ต้องบอก...”

“ครับ...” เฟียร์ตอบ ก่อนที่เกียร์จะเดินมาตบไหล่

“กูไปละ...” รุ่นพี่พูดก่อนจะหันหลังเดินออกไปยังลิฟต์ เฟียร์เองก็ยืนมองอยู่สักพักก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าไปในห้องพร้อมกับปิดประตู...ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้อง เขาเห็นกายกำลังนอนคว่ำหน้าเล่นโทรศัพท์อยู่

“ทำอะไร...” พอได้ยินกายจึงหันมามองตามเสียง

“…ดูรายการกินโชว์อะ...แต่จะนอนละ...”

“หึ...กินเก่ง...”

“…” เมื่อได้ยินเสียงของเฟียร์หัวเราะประชดเขาก็รีบเก็บโทรศัพท์ทันที

“ไม่ได้กินเก่งสักหน่อย...” แสดงว่าตอนกินชาบูเมื่อเช้าเฟียร์ต้องแอบด่าว่าเขากินเยอะแน่เลย...ก็คนมันหิวอะ แถมมีแต่ของอร่อยๆอีกด้วย

“เตี้ยเอ๊ย...” เขาด่าคนตัวเล็กที่กำลังนอนทำตาใสซื่อมองมาที่เขาอยู่ก่อนจะด่ามันออกไปแล้วเดินเข้าไปในห้องเล็ก

“ชิ...สูงตายมากมั้ง...”



Contact Me 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

แท็ก #รักนี้เกิดที่หอใน

ลิงก์สั่งซื้ออยู่หน้าแนะนำข้างบน

(ราคา 252฿)

กลับหน้าเรื่อง

ไรท์เอ็ม (Right M)

Twitter: @heartfilia_emma

Page: ไรท์เอ็ม

Line official: @rightm (มี@)

- DO NOT COPY MY WORK - 

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น