ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
Ep.1 I'm a Bad Bitch

หลังจากที่บินมายาวนาน 10  ชั่วโมง ฉันก็ถึงสุววรณภูมิแอร์พอต สักที

สวัสดีกรุงเทพมหานคร....

" แยกกันตรงนี้แหละ เดี๋ยวกูไปแท๊กซี่ " ฉันลากกระเป๋าโบกมือลายัยซัมเมอรืที่เดินถือของช๊อปพะรุงพะรัง หน้ามึนๆเพราะเพิ่งตื่นนอน

" อ้าวไม่รอกลับด้วยกันละ เดี๋ยวฉันไปส่ง " ยัยซัมเมอร์ตะโกนเรียก

" กลับได้น่าาาา " ฉันโบกมือบะบายเพื่อนรัก ก่อนจะเดินไปที่จุดรอแท๊กซี่

บนแท๊กซี่ ทางกลับบ้าน

อากาศเมืองไทยนี้มันร้อนไม่เปลี่ยนแปลงจริงๆแหะ ก่อนจะค่อยๆสไลด์หน้าจอโทรศัพท์ดูคอมเม้นรูปตัวเองในไอจี ที่โพสทิ้งเอาไว้

IG Helen.ny

 395 likes

Bye London and see you BKK .

Comments

lingling.n : กลับไทยแล้วหรอ?

summer.18 : ถึงบ้านแล้วไลน์บอกด้วยนะ

Patrick.ukboy : now I miss you my girls @Helen.ny @summer.18 , hope to see you again as soon as

Summer.18 : @Patrick.ukboy if can't wait come Thailand now!!!

" ถึงแล้วครับ " แล้วพี่แท๊กซี่ก็เลี้ยวจอดรถที่หน้าบ้านขนาดกลางๆในหมู่บ้านกลางเมืองหลังหนึ่ง บ้านของครอบครัว..ไม่ใช่สิ ก็แค่บ้านที่ซุกหัวนอนนั้นแหละ

ฉันจ่ายตังค่าแท๊กซี่ก่อนจะเดินลากกระเป๋าเข้าบ้าน

ฉันเดินเข้าไปในบ้านที่เงียบเป็นป่าช้า ก่อนจะกระหน่ำกดกริ่งให้ใครสักคนในบ้านมาเปิด

" มาแล้วจ้าๆ  ...เฮเลน เฮเลนกลับมาแล้วหรอลูก " เสียงหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งวิิ่งออกจากบ้านมาอย่างเร่งรีบพร้อมกับถือกุญแจ

"รีบๆเปิดสิ ไม่เห็นหรอว่าของเยอะ ฉันเหนื่อย " ฉันพูดเหวี่ยงๆอย่างตั้งใจ

"เป็นยังไงบ้างลูก ไปเรียนที่อังกฤษสนุกมั้ย " เธอยังคงถามเยอะถามแยะ  และยิ้มปากแทบจะฉีกให้ฉัน พร้อมทั้งเปิดประตูจะเข้ามาช่วยถือของ

เธอยื่นมาช่วยหยิบถุงแบรนด์ดังที่ฉันหวงมากๆ เพราะมันคือเน็คไทค์ของพ่อ  และก็ยังมีโปสการ์ดที่ฉันตั้งใจเขียนให้กับพ่ออีกด้วย 

ฉันตวัดสายตาไปมองหน้าเธอทันที

" อย่ามาแตะของของฉันเพราะมันจะสกปรก " ฉันดึงคืนก่อนจะเดินเข้ามาในบ้าน

น้ารินดาหน้าเสีย แต่แกก็ไม่พูดอะไรต่อ เห็นหงิมๆแบบนี้ นี่แหละค่ะ โฉมหน้าของอีเมียน้อยของพ่อฉัน

ผู้หญิงคนนี้แหละค่ะ เมียน้อยของพ่อฉันเอง น้ารินดา น้องสาวฝาแฝดของแม่ฉันเอง 

ถึงหน้าตาของเธอจะละม้ายคล้ายแม่ของฉัน แต่เธอไม่ใช่แม่ของฉัน ไม่มีทางเป็น หรือแทนแม่ของฉันได้

แม่ของฉันชื่อ ลันตา เป็นผู้หญิงที่สวย จิตใจดี มีเมตตาแต่แม่จากไปด้วยโรคหัวใจ ตั้งแต่ฉันอายุเพียง 6 ขวบ

ยังไม่ทันจะสวดศพแม่ของฉันครบ 7 วัน พ่อก็แต่งงานใหม่กับ อีน้าตอแหล อีรินดา เพราะแอบมีลูกลับๆกับมันมานานถึง 5 ปี หรือก็คือตั้งแต่ปีแรกที่แต่งงานกับแม่ของฉันนั้นแหละ และความลับนี้ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้แม่ของฉันต้องจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

บรื้นนนนนน เสียงรถที่คุ้นเคยกำลังแล่นเข้ามาจอดหน้าประตูบ้าน ฉันจำเสียงนั้นได้ดี

ฉันโยนกระเป๋าทิ้งก่อนจะเดินสับขาทรงตัวบนส้นสูงขนาด สี่นิ้ว ตรงไปที่ประตูรัวบ้าน ทันที

" เฮเลน เฮเลนลูก " น้ารินดารีบเดินตามออกมาทันที

" แกกล้าดียังไงมาใช้รถของฉัน " ฉันตะโกนออกไปสุดเสียงก่อนจะชี้ไปที่รถ ด้วยมือที่สั่นๆฉันโกรธจนสั่นไปทั้งตัว

รถBenzสุดหรูคันนี้ พ่อซื้อให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิด ตอนที่พ่อได้เลื่อนตำแหน่งในบริษัท มันคือของมีค่าไม่กี่อย่างที่พ่อให้กับฉัน และอะไรที่เป็นของฉัน ฉันไม่เคยแบ่งให้ใครทั้งนั้น

" ลงมาเดี๋ยวนี้ ลงมา " ฉันเดินไปกระชากประตูรถก่อนจะดึงแขนของน้องสาวต่างมารดาลงมาจากรถ อย่างฉุดกระชาก

"พี่เฮเลน หนูเจ็บค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลย " ฮารุร้องอย่างกลัวๆ

" เฮเลนอย่าทำอะไรน้องเลยนะ น้าขอนะๆ น้าผิดเองที่ปล่อยให้น้องเอารถหนูไปใช้ " น้ารินดาเขย่าแขนของฉันเหมือนฉันตั้งท่าจะตบอิฮารุ

" ฉันไม่ชอบแชร์ของใช้ร่วมกับใคร เพราะฉันไม่มีสันดารเมียน้อย " ฉันพูดกระแทกใส่หน้าน้ารินดา ไปเต็มๆ

" พี่เฮเลนจะด่าก็จะตบก็ทำหนูคนเดียวเถอะนะ  แม่ไม่เกี่ยว " ฮารุพยายามจะแกะมือของฉันที่บีบแขน สีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวด

" ได้ " ฉันง้ากมือขึ้นจะตบ

"อย่าตบน้องเลยนะ น้าขอนะเฮเลนๆ " น้ารินดาเดินเข้ามาอ้อนวอนแทนลูกสาว ที่ยืนตัวสั่น

" ของั้นหรอ ? ได้สิ๊ " ฉันหันไปจะตบอิเมียน้อยนั้น

" พ่อ จ๋าาา " เสียงของยัยฮารุพูดสั่นๆ ก่อนจะวิ่งเข้าไปหาพ่อที่เดินออกมาหน้าบ้าน

" เฮเลน !!!!! "พ่อเรียกชื่อฉันดังสนั่น ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันอย่างไม่พอใจ

" นี่ลูกกำลังจะทำอะไร น้ารินดา " พ่อกระแทกเสียงถามฉันอย่างไม่พอใจ

" ก็ตบไงค่ะ " เพี้ยยยะ ฉันตวัดมือใส่หน้าอีเมียน้อย ผู้มีศักดิ์เป็นเมียน้อย และหันหน้าไปท้าทายพ่อทันที

เพี้ยยะะ  พ่อตวัดมือตบหน้าฉันกลับทันทีจนหน้าหันไปตามแรงมือหนักๆของผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าพ่อ ผู้ชายที่ฉันรักมากที่สุด

" พ่อ !!!!  " ฉันลูบใบหน้าและหันไปมองพ่อทั้งน้ำตา

พ่อเองก็ก้มมองมือตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉันด้วยสายตาแข็งกร้าว

"คุณ "เสียงน้ารินดารั้งแขนของพ่อเอาไว้

" ขอโทษ น้ารินดา เดี๋ยวนี้ เฮเลน !!!! " พ่อตะคอกใส่ฉัน

" กรี้ดดดดดดด นี่พ่อตบหน้าหนูต่อหน้าอีเมียน้อยและลูกมันงั้นหรอ ?? " ฉันตะคอกกลับไปทั้งน้ำตา และความเจ็บใจ

" ไม่เป็นไรค่ะ แฮรี่อย่าไปเอาเรื่องอะไรเฮเลนเลยนะ ฮารุเราเองก็ผิดที่ไปใช้ของพี่เขา โดยไม่ขออนุญาต " น้ารินดาพูดเสียงสั่นๆ

" ขอโทษน้ารินดา เดี๋ยวนี้ !!! "พ่อยังคงพูดซ้ำคำเดิม

" ไม่ !! "ฉันสวนกลับไปทันที

" กรี้ดดดดดดดด " ฉันกรี้ดใส่หน้าของพ่อ จนพ่อเองก็ชะงักไป ทุกคนมองมาทางฉันอย่างตกใจ

" เฮเลน หนูเป็นอะไร ? " พ่อถามด้วยเสียงตกใจ

" กรี้ดดดดด กรี้ดดดดดด กรี้ดดดดดด  " ฉันส่งออกมาอย่างไม่พอใจ

ฉันเดินกลับมาลากกระเป๋าเดินทางและเดินกลับมาที่รถ ของฉัน !!!!

" นั้นจะไปไหน เพิ่งจะกลับมาถึงบ้านไม่ใช่หรอ ?? " พ่อถามฉันด้วยเสียงไม่พอใจ

" ไปไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่" ฉันกระแทกเสียงกลับไปทั้งน้ำตา ก่อนจะขึ้นรถทันที

"อย่าไปเลยนะลูก ฮารุรีบขอโทษพี่เขาสิ " น้ารินดาหน้าเสียและรีบหันไปพูดกับฮารุ ที่ยื่นพนมมือไหว้ฉันหน้าตาลนลาน

" พี่เฮเลน " ฮารุน้ำตาคลอเดินหน้าคอตกเข้ามาหาฉัน

" กองไว้ตรงนั้น " ฉันหันไปบอกก่อนจะเปิดประตูรถ และเข้าไปนั่ง

" ถ้าหนูไม่ขอโทษรินดาและจะออกไปจากบ้าน หนูก็ไปได้แต่ตัว และต่อไปนี้ก็หาเงินเลี้ยงดูตัวเองไปละกัน เพราะพ่อจะไม่ให้เงินหนูเลยสักบาท " พ่อพูดเสียงแข็งๆ และรั้งประตูรถเอาไว้ มือของพ่อกำประตูรถเอาไว้แน่น

" ไปได้แต่ตัวงั้นหรอ ?? " ฉันถามพ่ออีกครั้งด้วยน้ำตา 

ฉันส่งรีโมตกุญแจรถสุดที่รถ ให้พ่อ ก่อนจะหยิบเงินทั้งหมดในกระเป๋า ส่งให้พ่อ และของมีค่าทุกชิ้น ทั้งนาฬิกา เครื่องประดับต่างๆ แม้แต่โทรศัพท์ เพราะทุกอย่างเป็นเงินของพ่อ ทุกสิ่งเป็นของของพ่อ รวมถึงชีวิตของฉันด้วย พ่อได้แต่ยืนนิ่งๆ

" เสื้อผ้าชุดเนี้ย หนูออกแบบเอง หนูขอใส่ติดตัวไปสักชิ้นก็แล้วกันนะพ่อ " ฉันปาดน้ำตาก่อนจะเดินออกจากบ้านมาทันที

" เฮเลนอย่าไปเลยลูก น้าขอร้องนะ เฮเลน คุณค่ะห้ามลูกไว้เถอะๆ " น้ารินดาร้องไห้คร่ำครวญ คงสร้างภาพสินะ

" ปล่อยไป !!  ไม่มีตังแบบนั้นเดี๋ยวก็ต้องกลับมา " พ่อหันหลังเดินเข้าบ้านทันที โดยไม่คิดจะหันมามองฉัน


 @ บ้านหลังใหญ่ของซัมเมอร์

ฉันนั่งรถแท๊กซี่มาถึงบ้านของซัมเมอร์ โดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ดีว่าเจอคนใช้พอดีเลยให้เขาไปตามยัยเพื่อนเลิฟมาจ่ายค่าแท๊กซี่

ฉันเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้ซัมเมอร์ฟัง เพราะเราคุยกันได้ทุกเรื่อง

" อะไรนะ ?? แล้วพ่อก็ตบแกเลยหรอ ? " ยัยซัมเมอร์ทำหน้าตกใจสุดขีด

แน่สิบ้านของยัยซัมเมอร์ มีพ่อที่น่ารักและใจดี แถมยังรักแม่แค่คนเดียว  ฉันละศรัทธาท่านเหลือเกิน

" แกมาอยู่บ้านฉันเลย มาอยู่ตลอดไปเลยก็ได้นะ " ยัยซัมเมอร์กุ่มมือของฉันไว้แน่น

" จะบ้าหรอ  ? " ฉันนั่งปาดน้ำตาอย่างเครียดๆ

" อ่าๆ อาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ บินกลับมาก็เหนื่อยจะแย่แล้ว ยังต้องมาเจอปัญหาครอบครัวอีก พักผ่อนได้แล้วน๊าา ยัยนางร้ายของซัมเมอร์ " ยัยซัมเมอร์จูงมือของฉันไปห้องอาบน้ำสุดหรู ก่อนมันจะเปิดอ่างน้ำยากุซี่ใส่ให้ และตามด้วยกลิ่นกุหลาบ

" อาบน้ำแต่งตัวซะ ฉันขอเอาของฝากไปให้พวกแม่บ้าน และคนงานในบ้านก่อน " ซัมเมอร์ค่อยๆปิดประตูห้องน้ำสุดหรูใน โซนของเธอเบาๆ




ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น