ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
Gown n Gear : 25

- 25 -


กลับเข้ามาอีกครั้งที่ร้านเดิมในเวลาเกือบๆเที่ยงคืน พวกแก๊งค์วิศวะพี่น้องปี3และแก๊งค์หมอปี2ผู้ร่วมภาระกิจในค่ำคืนนี้ ต่างนั่งเฉลิมฉลองกับความสำเร็จในการเอาคืนให้มิสซิสสมรศรีมายเลิฟของผม

“กูขอโทษแทนแฟนกูด้วยนะไอ้มาย”

ไอ้ตั้มผู้ถูกขโมยไอดีไลน์นั่งทำหน้าสำนึกผิดข้างๆผม ที่จริงไม่ใช่ความผิดของมันเลยสักนิดที่จะไว้ใจแฟนตัวเอง หากว่าเจ้าหล่อนกลับไม่เคยจริงใจกับไอ้ตั้มเลยสักนิด ไม่ใช่ว่าไอ้ตั้มและพวกผมจะไม่รู้นี่ครับ ว่าพี่แพทชอบแอบมาเที่ยวแล้วสวมเขาให้ไอ้ตั้มกี่ครั้งกี่หน หากไอ้ตั้มต่างหากที่ก็ให้อภัยเจ้าหล่อนทุกครั้งไป

“ไม่ต้องขอโทษกูหรอก มึงควรจะยอมรับได้สักที ว่าเขาไม่ได้คบกับมึงเพราะความรักเลย”

“...”

พวกเรารู้ ไอ้ตั้มรู้มาตลอด แต่มันก็ไม่เคยยอมรับได้เลย....เพราะมันก็รักของมัน ถึงได้ยอมจ่ายมากมายให้พี่แพทพอใจ ยอมยกรถให้เธอใช้ ยอมทะเลาะกับพ่อแม่ เพราะบ้านไอ้ตั้มไม่ได้ร่ำรวยมีเงินทองอะไรขนาดนั้น

“เสียดายนะ หน้าตาก็ดี ไม่น่าขี้อิจฉาเลย”

ไอ้ก๋องผู้ซึ่งวันนี้มันยอมสลัดคราบเด็กเนิร์ดมาในหนุ่มมาดหล่อบอยแบนด์สุดฮอต นั่งจิบน้ำสีอำพันในมือ พูดพลางส่ายหน้าเบาๆ

“เขาทำไปเพราะคิดว่ากูไปแย่งของๆเขาต่างหาก...”

ผมพูดกับเพื่อนร่วมคณะ แต่นั่นกลับทำให้เงียบกันไปทั้งโต๊ะ

กริ๊ง

“...มาย”

พี่ไนท์ที่นั่งดื่มเงียบๆข้างผมวางแก้วเหล้าในมือแล้วหันมามองหน้าผมชัดๆ

“หรือไม่จริงล่ะครับ?”

ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้กับพี่ไนท์เลย อาจจะเพราะว่าผมและเขายังไม่ได้เป็นอะไรกัน มันก็ไม่ผิดที่คนมาก่อนแบบพี่เฟิร์นจะรู้สึกหวงและโกรธ...แต่เธอผิดที่คิดจะมาทำร้ายผมต่างหาก

“พี่กับเฟิร์นไม่ได้เป็นแฟนกัน”

พี่ไนท์พูดชัดถ้อยชัดคำและสบตาจ้องลึกเข้ามาในตาผม เหมือนพยายามจะสื่อความหมายทั้งหมด

“แต่พี่ก็ไม่เคยทำให้ชัดเจนใช่มั้ยครับ?...มันแปลกตรงไหนที่ผู้หญิงเขาจะเข้าใจว่าการกระทำของพี่ คือการกระทำของคนเป็นแฟนกัน?”

“มาย”

คนหน้าหล่อคว้าแขนผมไปจับเหมือนอยากให้ผมหยุดพูด หยุดเข้าใจผิด

“...ผมฟังอยู่”

ตอนนี้ผมอยากรู้ ผมอยากจะชัดเจนแล้ว อยากให้เขาทำให้มันชัดขึ้น ว่าผมควรจะไปต่อ....อยากให้ความรู้สึกของผมมันชัดเจนกว่านี้...เพราะผมเองรู้ตัวดี ว่าผมชอบพี่ไนท์ไปแล้ว และอาจจะมากกว่าชอบแล้วเหมือนกัน

“พี่ไม่เคยคิดจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลยจริงๆ...”

“...”

ผมสบตากับเขานิ่ง ไม่อยากจะพูดขัดอะไร ทุกคนในบริเวณก็เช่นกัน

“ถ้าจะมองว่าพี่เหี้ย...มันก็จริง พี่ยอมรับ..”

“...”

พี่ไนท์เลื่อนมือลงมาบีบมือผมแน่น และผมก็ไม่ได้สะบัดมือหนีเช่นกัน

“แต่ตอนนี้พี่รู้แล้ว...ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนจะผ่านเข้ามาหรือผ่านออกไป พี่ก็ไม่เคยจะรู้สึกผูกพันธ์กับใครได้อีกเลย...นอกจากมาย...ที่พี่คงปล่อยผ่านไปไม่ได้อีก”

“...”

สัมผัสอุ่นร้อนถูกส่งผ่านจากมือใหญ่ที่กุมมือผมไว้ และความรู้สึกนั้นก็แล่นผ่านเข้ามาล้อมรอบหัวใจผม ทำเอาใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด

“พี่ได้เลือกหยุดความรู้สึกนี้ไปตั้งแต่ตอนนั้น...ตั้งแต่วินาทีที่ได้ลมหายใจกลับคืนมา...ตอนนั้นพี่รู้แล้วว่าพี่ไม่สามารถจะมอบความรู้สึกรักให้ใครได้อีก...นอกจากคนที่ช่วยชีวิตพี่เอาไว้...และพี่ดีใจที่คนๆนั้นคือมาย”

ฮิ้วววววววววววววววว~!

เสียงโห่ฮิ้วดังสนั่นลั่นร้านจนคนหันมามอง นั่นยิ่งทำให้คนที่ถูกกุมมือ สบตานิ่งจากผู้ชายหล่อสุดฮอตตรงหน้าแบบผมหน้าร้อนจนได้กลิ่นไหม้ไปแล้วเรียบร้อย

“จังหวะนี้กูว่ามึงต้องร้องสักเพลงแล้วล่ะไอ้ไนท์!”

พี่ปาร์คหนุ่มนิติตะโกนขึ้นมา นั่นทำเอาพวกพี่ๆครื้นเครงเห็นดีเห็นงามไปด้วย

“เออๆ ร้องสักเพลงให้น้องมันได้ฟังเสียงมึงซิ”

พี่เกมส์ผู้มีหัวสีแดงพูดขึ้นบ้าง แม้ว่าตาพี่ท่านเริ่มจะปรือๆไปบ้างเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

“หุยยย เสียงคุณชายไนท์นี่ไม่ได้ฟังง่ายๆนะคร้าบบบ”

พี่ไอซ์พูดขึ้นหลังจากก้มหน้าคุยกับถั่วทอดตั้งนานสองนาน

“ขนาดวันนี้มันพูดรวดเดียวยาวๆได้เกิน3ประโยคกูยังทึ่งเลย มึงกะให้มันร้องเพลงเลยเหรอวะ?”

พี่ชายตัวดีที่อมยิ้มไม่หยุดตั้งแต่ได้ยินพี่ไนท์สารภาพกับผม จนผมยังแอบสงสัยว่าพี่ไนท์พูดกับผมหรือพูดกับพี่มัดกันแน่ ตอนนี้พี่ชายผมกระดกเหล้าเข้าปากแล้วแซวพี่ไนท์ไม่หยุด...ทำเอาซะผมชักอยากฟังเสียงพี่ไนท์บ้างแล้วสิ

“...พวกมึง”

พี่ไนท์คิ้วกระตุกและหันไปชี้นิ้วคาดโทษเพื่อนทีละคนที่ดูสติเริ่มจะหลุดลอยกันไปบ้าง เพราะพวกพี่กลับมาถึงร้านก่อนหลังจากไปจัดหากรงสุนัขขนาดยักษ์มาได้

“อะโหลๆๆ สวัสดีครับชาวZ-club วันนี้ผมขอเวทีให้กับนักร้องกิตติมศักดิ์ได้ร้องเพลงระบายความในใจสักเพลงนะครับ!!....เชิญคุณไนท์! ยั้ยย ยั้ยย ยั้ยยย~”

กรี๊ดดด อร๊ายยยย

พี่ไก่ที่ผมก็ไม่รู้ว่าเขาหายไปตอนไหน รู้อีกทีก็ยืนถือไมค์อยู่กลางเวทีซะแล้ว แถมเสียงกรี๊ดกร๊าดจากสาวๆยังดังระงมประกอบฉาก ช่วยกดดันคนข้างตัวผมมากขึ้นไปอีก

“เชี่ยไก่!”

“เอาน่าพี่ไนท์...สักเพลงก็ไม่เป็นไรมั้งครับ?”

ผมฉีกยิ้มให้หนุ่มหล่อข้างตัวเพื่อเป็นกำลังใจ เอาจริงๆนะ ต่อให้พี่เขาจะร้องไม่ได้เรื่อง ยังไงก็มีคนกรี๊ดอยู่ดี แฟนคลับออกจะท่วมท้นซะขนาดนั้น

“...”

“...”

เราสบตากันอยู่อย่างนั้น หน้าตาของพี่ไนท์เต็มไปด้วยความประหม่า

“เอาน่าพี่...ถ้าโดนปารองเท้า วันนี้ผมว่าเราน่าจะได้อย่างน้อยก็ Nikeแหละครับ ฮ่าาาา”

ผมฉีกยิ้มให้กำลังใจไปเต็มที่ เล็งๆแล้ว เผลอๆอาจจะได้Gucciด้วยซ้ำ!

“...พี่จะถือว่าพี่ร้องให้มายฟังคนเดียวนะ...คนอื่นพี่ไม่สน”

แล้วคุณชายก็กระตุกยิ้มกระชากใจผมไปอีกทีก่อนจะยอมลุกไปหน้าเวที

~🎶~

เสียงโน้ตตัวแรกจากปลายนิ้วเรียวที่กรีดลงบนสายกีตาร์ดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบของร้านเหล้าชื่อดัง เงียบเพียงเพื่อรอฟังเสียงของผู้ชายคนนั้นที่นั่งไขว่ห้างมีกีตาร์สีเลือดหมูอยู่บนตักท่ามกลางแสงไฟ เขาดูสง่างามเหมือนเทวดาที่มีปีกสีขาวขนาดใหญ่อยู่เบื้องหลัง ดึงดูดทุกสายตา...หากว่าดวงตาสีรัตติกาลกลับมองตรงมาที่ผู้เดียว...เขามองตรงมาที่ผม

เพลง Thinking out lound : Ed Sheeran

~When your legs don’t work like they used to before

And I can’t sweep you off of your feet

Will your mouth still remember the taste of my love?

Will your eyes still smile from your cheeks?~

เมื่อขาทั้งสองข้างของเธอไม่ขยับเหมือนเช่นที่เคยเป็นมาก่อน

และฉันก็ไม่สามารถทำให้เธอหันกลับมาสนใจฉันได้อีก

ปากของเธอยังคงจำรสชาติแห่งความรักของฉันได้อยู่หรือไม่

เธอจะยังคงเป็นเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็นอยู่หรือไม่นะ


เสียงแหบทุ้มดังก้องไปทั่วทั้งร้าน มันเพราะจนผมแทบอยากหยุดหายใจ...ไม่อยากให้ใครได้มองหรือได้ยินเสียงของเขาเลย...อยากเก็บไว้กับตัวเอง

เห็นแก่ตัวใช่มั้ยครับ?

แต่ไม่ว่าจะยังไง...เขาคือของๆผมจริงๆ


And, darling, I will be loving you ’til we’re 70

And, baby, my heart could still fall as hard at 23

And I’m thinking ’bout how people fall in love in mysterious ways

Maybe just the touch of a hand

Well, me—I fall in love with you every single day

And I just wanna tell you I am

และที่รัก ฉันก็จะรักเธอไปจนกว่าเราจะแก่เฒ่าไปด้วยกัน

และที่รัก หัวใจของฉันจะยังคงหนักแน่นเหมือนเช่นตอนที่เราอายุ 23

และฉันกำลังคิดว่าคนเรานั้นตกหลุมรักในวิธีที่แตกต่างกันไป

อาจจะแค่การได้จับมือกันเท่านั้น

แต่สำหรับฉัน ฉันตกหลุมรักเธอในทุกๆวัน

และฉันก็อยากจะบอกเธออย่างนั้นจริงๆ


พี่ไนท์กำลังทำเหมือนที่บอก...เขากำลังร้องให้ผมฟัง...แค่คนเดียว

มันก็รู้สึกเขินนะครับ ตอนนี้หน้าผมคงแดงมากๆเลย แต่ผมก็ไม่อาจละสายตาจากเขาไปได้จริงๆ


So honey now

Take me into your loving arms

Kiss me under the light of a thousand stars

Place your head on my beating heart

I’m thinking out loud

That maybe we found love right where we are

ถ้าอย่างงั้น ที่รัก...ตอนนี้...

ให้ฉันเข้าไปในอ้อมแขนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักของเธอ

จูบฉันภายใต้แสงแห่งดวงดาวเป็นล้านดวง

พักหัวของเธอลงมาฟังเสียงหัวใจเต้นของฉัน

ฉันกำลังคิดออกมาดัง ๆ

ที่บางทีเราได้พบกับความรัก ณ ที่แห่งนี้แล้ว


ชัดเจน...ผมว่าผมได้รับความรักจากเขาอย่างชัดเจน

และผมเอง...ก็ตกหลุมรักเขาไปแล้วเช่นกัน


When my hair’s all but gone and my memory fades

And the crowds don’t remember my name

When my hands don’t play the strings the same way

I know you will still love me the same

ตอนที่ผมของฉันร่วงไปหมด และความจำของฉันจางหายไป

และผู้คนก็ไม่อาจจำชื่อฉันได้อีก

ตอนที่มือของฉันไม่อาจเล่นกีตาร์ได้อย่างเคย

ฉันรู้ว่าเธอจะยังคงรักฉันเช่นเดิม


เขาอมยิ้มน้อยๆส่งมาให้เหมือนคนที่เขิน ส่ายหัวเบาๆเหมือนกลัวใครจับได้ว่าแอบเล่นผิด

พี่ไนท์ฉีกยิ้มกว้างส่งมาให้ผม เหมือนว่าทุกคำที่ร้องออกไป คือสิ่งที่เขาต้องการจะบอก


‘Cause honey your soul could never grow old, it’s evergreen

And, baby, your smile’s forever in my mind and memory

I’m thinking ’bout how people fall in love in mysterious ways

Maybe it’s all part of a plan

Well, I’ll just keep on making the same mistakes

Hoping that you’ll understand

เพราะที่รัก จิตวิญญาณของเธอจะไม่มีวันร่วงโรยไปตามวัย มันยังคงกระชุ่มกระชวย

และที่รัก รอยยิ้มของเธอจะคงอยู่ในใจของฉันและความทรงจำตลอดไป

ฉันกำลังคิดว่าคนเรานั้นตกหลุมรักในวิธีที่แตกต่างกันไป

อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการทั้งหมด

อืม ฉันก็ได้แต่เฝ้าทำแต่ความผิดพลาดอย่างเดิมๆ

ด้วยหวังว่าเธอนั้นจะเข้าใจ


กรี๊ดดดดดดดดดดดด

แปะๆๆๆๆๆๆๆ

บทเพลงจบลง คนทั้งร้านต่างปรบมือและส่งเสียงกันเกรียวกราว พี่ไนท์วางกีตาร์พิงกับแอมป์ข้างตัวก่อนจะลุกจากเก้าอี้ทรงสูงแล้วเหยียดกายยืนเต็มความสูงของตัวเองอย่างสง่าผ่าเผย

“มาย...”

เสียงแหบกรอกใส่ไมค์เรียกชื่อผม เขายังคงดึงดูดทุกสายตาและฉีกยิ้มกว้างอย่างมีความสุข จนผมชักจะหวงๆรอยยิ้มนี้ซะแล้ว...ไม่อยากให้ยิ้มบ่อยเลย กลับไปทำหน้านิ่งๆดุๆแบบเดิมเถอะครับ

“...”

ตึกตัก

ทุกคนเงียบ ผมเองก็เงียบและรอฟังอยู่เหมือนกัน

“พี่รอที่จะถามคำนี้มานานมากๆแล้ว...”

ตึกตัก

“...”

ตึกตัก

“...เป็นแฟนกับพี่...ได้มั้ยครับ?”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ตึกตักตึกตัก ....ตึกตัก........ตึก...ตัก.......ตึก.........ตัก...........

คล้ายว่าหัวใจของผมได้หยุดเต้นไปเป็นที่เรียบร้อย

ถ้าคุณพี่จะแอทแทคแรงขนาดนี้ กูยอมแล้วครับ ยอมตั้งแต่โน้ตแรกแล้วครับพี่ไนท์!


.

.

.

To be continued


Ps : กลับมาแล้วววววววววว ดีใจที่มีคนคิดถึงและสาปส่ง ฮ่าาาา

Facebook : I’m Mynt

กลับหน้าเรื่อง

อ่านกันขำๆนะ Don't be serious

ฝากกดไลค์ กดแชร์ ติดตามข้อมูลข่าวสารและพูดคุยกันได้ทางแฟนเพจนะคะ

Facebook : I’m Mynt

https://m.facebook.com/Immynt

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/2692796/1795871342-member.jpg

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น