ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
He's Friend 24 l เรื่องจริง!!

(Music part)


ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่ภาคินกับพี่เกียร์กันแน่ ตอนนี้ผมกับไอ้เทลล์ได้แต่มองหน้ากันงงๆ คือรู้ว่าพี่สองคนมันรู้จักกันในฐานะที่พี่เกียร์ฝึกงานอยู่โรงพยาบาลในเคลือของครอบครัวพี่ภาคินเท่านั้นไม่ได้รู้อะไรไปมากกว่านี้เลย..แต่เมื่อกี้นี้มันอะไร..มันรุนแรงมากนะการที่ปัดช้อนไอ้เทลล์ทิ้งลงพื้น -*-

ต้องอธิบายก่อนว่าการที่พวกผมป้อนนั่นป้อนนี่กันเป็นเรื่องที่ปกติสุดๆ เพราะสนิทกันมากแล้วพี่เกียร์ก็สุงสิงกับพวกเราบ่อยๆ เลยเคยชินกับความน่ารักๆ ของไอ้เทลล์มันไง =_=*

แต่เมื่อกี้นี้มันเกินเหตุ..เกินไปอ่ะ คนร่วมงานกันที่ไหนจะมาปฏิบัติตัวแบบนี้ต่อกัน แล้วเมื่อกี้ผมได้ยินเสียงวัตถุหรืออะไรสักอย่างกระทบกับประตูห้องอย่างแรง!! หวังว่าพี่ภาคินจะไม่กระทืบพี่เกียร์จนตายเพราะเรื่องแค่นี้หรอกนะ!!

“กาย! ..เพื่อนมึงเป็นอะไร! แล้วนี่พี่เค้าลากพี่เกียร์ขึ้นไปทำไม!? “หลังจากได้ยินเสียงดังจากข้างบนนั่นผมก็หันขวับมาถามไอ้กายทันที มันต้องรู้เรื่องมั่งแหละก็พวกพี่นี่สนิทกับมากนี่นา ..

“ไม่มีอะไรหรอก.." แต่กลับเป็นพี่เลโอตอบกลับมา ผมหันไปมองหน้าเพื่อนสนิทตัวเองซึ่งมันก็มองหน้าผมอยู่เหมือนกัน เราสองคนสีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัดเพราะยังไงพี่เกียร์ก็ถือว่าเป็นรุ่นพี่ที่พวกผมเคารพนับถือต่อให้เป็นพี่คินหรือใครก็ตามในฐานะรุ่นน้องก็ต้องปกป้องอยู่แล้ว!! แถมนี่พี่ภาคินคือเพื่อนของไอ้กายไงแต่มันกับพี่เลโอดันนั่งนิ่งไม่รู้ร้อนรู้หนาว! ทั้งๆ ข้างบนเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ

" อะไรกันอ่ะ " ไอ้วิสกี้เดินมาด้วยสีหน้าแดงก่ำ เหงื่อที่ผุดบนหน้าผากมันเยอะมากจนเห็นได้ชัด มันดูเหนื่อยและเพลีย ส่วนขามันกระเดินกระเผกผมมองเพื่อนรักโดยที่ไม่ต้องพูดก็รู้ว่ามันโดนอะไรมา..แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสงสัยว่าเพื่อนโดนเอามาหรือเปล่าไง!! -*-

" กายขึ้นไปตามพี่คินลงมาเดี๋ยวนี้!! " ผมหันกลับมามองหน้าไอ้กายก่อนจะพูดขึ้นมันหันกลับมาจ้องหน้าผมนิ่งๆ แถมยังยักไหล่ใส่ผมด้วย .. ตั้งใจจะกวนตีนกันสินะ!

" กาย!! เสียงประตูเมื่อกี้มันดังมากเลยนะ! มึงขึ้นไปดูพี่เกียร์หน่อยดิ เร็วๆ!! " ผมคะยั้นคะยอให้มันลุกขึ้นแต่เปล่าเลย ..มันมองหน้าผมนิ่งๆ เหมือนเดิมซ้ำยังยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปาก..ผมกำหมัดแน่นด้วยความหงุดหงิดเต็มอก ..มันยังนั่งนิ่งอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรแถมยังหันไปคุยกับพี่ฟินิกซ์ด้วยท่าทีเฉยๆ ทั้งๆ ที่ข้างบนเสียงดังลงมายันข้างล่าง..

" เออได้!! กูขึ้นไปตามเอง!!! " ด้วยความที่โมโหมากแล้วไอ้กายก็ทำเป็นไม่สนใจที่ผมพูดอีก ผมเลยตะคอกออกมาเสียงดังก่อนจะลุกพรึ่บ ไอ้กายหันกลับมาให้ความสนใจผมอยู่หน่อยๆ สาบานว่ามันแค่นิดเดียวเท่านั้นจริงๆ จากนั้นมันก็หันกลับไปคุยกับพี่ฟินิกซ์ต่อพอเห็นแบบนั้นผมก็เดินกระฟัดกระเฟือดขึ้นไปชั้น 3 ซึ่งเป็นชั้นบนสุดของผับแห่งนี้

" อะ ไอ้มิว!! แฮกๆ " ผมเหลือบไปมองเสียงไอ้เทลล์ที่วิ่งตามหลังผมมาส่วนไอ้กี้ไม่ได้ตามมาไม่รู้ทำไมเหมือนกันสาเหตุก็คงจะหนีไม่พ้นพี่ฟินิกซ์อีกนั่นแหละ

" เราต้องไปช่วยพี่เกียร์นะมึง! พี่เกียร์ไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย -*- " ผมหันกลับไปพูดกับไอ้เทลล์ด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดไม่น้อย

หมับ!

ไอ้เทลล์คว้าข้อมือผมเป็นเหตุให้ผมต้องหยุดเดินก่อนจะหันกลับมามองหน้ามันด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจนัก..

" ห๊ะ? "

" ถะ ถ้าพี่คินต่อยมึง ระ หรืออาจจะเป็นกู มึงจะสู้เค้าได้หรอวะ " ไอ้เทลล์ตัวสั่นจนเห็นได้ชัดมันคงกลัวพี่ภาคินอยู่ไม่น้อย ไม่ใช่ว่าผมไม่กลัวพี่ภาคินนะ..ผมก็กลัวอยู่เหมือนกัน ซ้ำยังไม่มีวี่แววของพวกไอ้กายจะตามขึ้นมาด้วยซ้ำ ..ผมทำหน้าเลิ่กลั่กก่อนจะตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะช่วยพี่เกียร์ออกมาให้ได้!

" ทำได้เท่าที่ทำว่ะ..แต่ตอนนี้ช่วยพี่เกียร์ก่อน! " ผมพูดก่อนจะดึงข้อมือไอ้เทลล์ให้เดินตามขึ้นชั้นบนเร็วๆ

เราสองคนหาห้องที่คิดว่าพี่เกียร์อยู่จนเหนื่อยใจ ..คือมันล็อกทุกห้องเลยไม่รู้ว่าห้องไหนที่พี่ภาคินพาพี่เกียร์เข้าไปกันแน่ ผมทั้งเคาะทั้งเอาหูแนบกับประตูทุกห้องได้แต่ความเงียบงันส่งกลับมา .. สุดท้ายก็เดินมาเรื่อยๆ จนถึงห้องประตูสีดำสนิทที่มีเพียงสองห้องตรงข้ามกันเท่านั้น.. ผมตัดสินใจเคาะประตูบานนั้นอย่างแรงและรัว หวังว่าพี่เกียร์จะอยู่ข้างในนั้นแต่เปล่า.. ไม่มีใครอยู่เลย

" มิว! ห้องนี้! มีเสียงคนทะเลาะกันอยู่ด้วย "

" ไหนๆ "

ผมรีบเดินตรงมาห้องที่ถูกล็อคอยู่จากข้างใน ทั้งผมและไอ้เทลล์ต่างพยายามฟังว่ามันใช่พี่เกียร์กับพี่ภาคินไหม ..แต่ถ้าใช่! ทำไมต้องมาคุยกันในห้องสองต่อสองแบบนี้ แถมห้องนี้มันลึกลับมากด้วย ..ไม่รู้สิ มันให้ความรู้สึกน่ากลัวแบบสุดๆ

' อ่ะ อึ๊ก! อ๊าาาส์!! '

เฮือก!! ผมกับไอ้เทลล์หันมามองหน้ากันแบบช็อกสุดๆ ช็อกมากๆ เพราะเสียงครางที่ดังออกมาเป็นเสียงพี่เกียร์ไม่ผิดแน่!! ไอ้เทลล์เริ่มหน้าขึ้นสีเพราะเสียงครางในห้องดังขึ้นเรื่อยๆ ตามด้วยเสียงที่คาดว่าน่าจะเป็นพี่ภาคิน! เค้าสบถด่าพี่เกียร์ด้วยถ้อยคำรุนแรงจนขนาดที่ผมกับไอ้เทลล์ไม่อาจจะทนฟังได้.. ผมกับเพื่อนตัดสินใจเดินออกจากห้องนั้นโดยที่ไม่วายหันหลังกลับไปมองประตูบานนั้น .. ใจผมเต้นเร็วมากแล้วก็แรงมากด้วย

พี่เกียร์กับพี่ภาคิน ..มีอะไรกัน ..

ตั้งแต่เมื่อไหร่ ...

เราสองคนเดินลงมาชั้น 2 ของผับ ไอ้เทลล์มีสีหน้าที่ตกใจปนขะเขินไปด้วยใบหน้าแดงก่ำส่วนผมเองก็ไม่ต่างกัน ..แต่สิ่งที่คาใจคือ ตั้งแต่เมื่อไหร่! ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มีเรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้น!!

" มะ เมื่อกี้..กูได้ยิน สะ เสียงพี่เกียร์คราง .."

ผมนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กที่ได้ลากมาตั้งแต่มาถึงที่นี่ก่อนหน้านี้พลางจ้องหน้าไอ้กายไปด้วยมันก็มองหน้าผมแต่ท่าทางมันเฉยๆ แล้วนั่นยิ่งทำให้ผมแน่ใจว่ามันรู้เรื่องพวกนี้มานานมากแล้ว! เรื่องเหี้ยๆ ที่พวกมันทำกับพี่เกียร์!!

" ... " มันไม่พูดออะไรออกมาสักคำผมเริ่มน้ำตาคลอเบ้าเพราะความรู้สึกอะไรสักอย่างที่กดดันอยู่ในลำคอ

" มึง มะ มึง..ไม่รู้ไม่เห็นอะไรกับเรื่องนี้ใช่มั้ยกาย.. มึงรู้ไหม.. " ผมพยายามเปล่งเสียงถามมัน แต่เสียงที่สั่นๆ อยู่เล็กน้อยก็ทำให้กายหันหน้ามามองผม แต่สายตาที่มันมองมาไม่ใช่สายตาของกายคนที่ผมรู้จัก ..มันคือสายตาที่ว่างเปล่า ..

" มึงจะไปสนใจมันทำไม .."

" กาย!! พี่เกียร์เค้าเป็นพี่รหัสกูนะ!! แล้วก็เป็นรุ่นพี่เพื่อนกูด้วย พวกมึงทำอะไรกับเค้า!! มึงทำอะไรพี่เกียร์!!! "

ผมลุกขึ้นยืนก่อนจะตวาดลั่นร้าน! น้ำตาที่คลออยู่ก็ไหลออกมาจนไอ้เทลล์กับไอ้กี้เดินมาบีบไหล่ผมเป็นเชิงบอกให้ใจเย็นๆ .. แต่เย็นตอนนี้ยังไงไหว พวกมันเหมือนพี่เกียร์เป็นผักเป็นปลา ผมรู้! รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเพราะฝีมือไอ้กาย!! ต้องมันแน่ๆ แค่มองหน้ากับกริยาที่มันแสดงออกมาผมก็รู้แล้ว ผมอยู่กับมันมาตั้งแต่เด็กๆ นะ!! แค่นี้จะไม่รู้ได้ไงว่าไอ้เหี้ยนี่มันทำอะไร ..

" มึงกำลังทำให้กูอารมณ์เสียนะ.. " ไอ้คนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ขมวดคิ้วขึ้นมามองผมอย่างไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก แต่ใครจะสน! ที่ผมต้องการรู้คือความจริง!!

" มึงรู้ใช่ไหมกาย!! มึงรู้เรื่องพี่เกียร์หรือเปล่า!! " เป็นอีกครั้งที่ผมตะคอกใส่มันทั้งน้ำตา .. ไม่อยากให้ไหลดันไหล!! ร่างกายไม่เคยฟังสิ่งที่ห้ามเลยสักครั้ง ..

" เออ!!!!! เพราะกูเนี่ยแหละ! กูสั่งไอ้หมอมันถึงทำไง!! เข้าใจรึยัง!!! " กายตะคอกออกมาเสียงดังก่อนจะลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับผมแถมยังจ้องเขม็งแบบไม่วางตา ..หึ! ตอนนี้ก็รู้อีกนั่นแหละ..มันกำลังโกรธ

" มะ มึงทำได้ยังไง!!! คนทั้งคนนะไอ้เหี้ย!! " ผมตวาดออกมาเสียงดังพลางยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มไปด้วย มันเหลืออดแล้วจริงๆ พวกมันไม่มีหัวใจกันหรือไงนะ .. มาเล่นกับความรู้สึกของคนแบบนี้ได้ยังไง!!

" มึงไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมาออกคำสั่งกับกู! " ไอ้กายพุ่งเข้ามากระชากข้อมือผมพร้อมกับออกแรงบีบบจนผมรู้สึกว่ากระดูกตรงนั้นมันแทบจะร้าวแหลกละเอียดไปตามแรงบีบของคนตรงหน้า

" ฮึก! เอาเลย!!!! จะฆ่ากูให้ตายไปเลยก็ได้!! ทำสิ! ฮือออ "






sds


พวกแกมันเลว เลวด้วยกันหมดทั้งกลุ่มนั่นแหล่ะ! 

ชิส์! -3- 

#เฮียกายคนโหด

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น