[ติดเหรียญ 10/08/65] [END] He's Friend!! กูไม่ใช่เพื่อนมึง (Yaoi NC18+)
He's Friend 23 l เหตุผลที่ไม่ใช่เหตุผล [ภาคินxเกียร์]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
He's Friend 23 l เหตุผลที่ไม่ใช่เหตุผล [ภาคินxเกียร์]


(Gear part)

ผมกลอกตาขึ้นบนลงล่างเป็นเลขแปดกับความเอาแต่ใจขั้นสุดของรุ่นน้องที่ชื่อค็อกเทล..แล้วดันมาเอาแต่ใจวันที่ผมต้องการเวลาพักผ่อนเอามากๆ คือคนไม่เคยโดนอ่ะเข้าใจไหมมันเจ็บมากๆ นะ ฮืออ~ ผมแทบไม่อยากจะเดินเลยด้วยซ้ำ! ไอ้พี่คินก็หายหัวไปไหนไม่รู้เหอะ! เฮ้อออ!! 

' นะครับ น้าาา~ มาเหอะน้าา ~ ' น้องเทลล์ยังคงคอนเซปอ้อนได้น่ารักสุดๆ ถ้าไม่ติดว่าเจ็บตูดจะรีบไปให้ไวเลยน้อง T^T

*' ถ้าพี่เกียร์ไม่มาเทลกับพวกไอ้มิวจะตามที่โรงพยาบาลจริงๆ ด้วย! '* 

เฮ้ย! ไม่ได้อยู่โรงบาลเว้ย!!

" โอเคๆ ยอมแล้ว พี่ขอครึ่งชั่วโมงเดี๋ยวพี่ตามไปนะครับ " ไม้ตายของค็อกเทลล์ยังคงใช้ได้ผลกับผมเสมอมา..เฮ้ออ

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จผมก็ค่อยๆ แบกสังขารตัวเองมาขึ้นแทกซี่ไปยังที่หมาย จำได้ไหมที่พี่คินไม่ยอมให้ผมกลับไปเอารถที่จอดไว้ในมหาลัยจนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารถผมอยู่ไหน! =_= มันบ้ามากๆ ใช่ไหม รถทั้งคันเลยนะ!

" ไปผับ PHnix ครับ .. " พอก้าวขึ้นแทกซี่ผมก็บอกจุดหมายของตัวเองทันที แทกซี่พยักหน้ารับรู้ก่อนจะออกรถไป ในมือของผมก็กดตอบไลน์ค็อกเทลล์ไปด้วย เด็กนี่คงกลัวว่าผมจะเบี้ยวนัดก็อะไรสักอย่างก็เล่นโทรตามไลน์ตามตลอดเวลาเลย ..โอ้ยย =_=*

พอมาถึงหน้าร้านเด็กผู้ชายตัวเล็กน่ารักก็วิ่งออกมาหาผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ผมยิ้มตอบไปก่อนจะเหลือบสายตาไปข้างหลังค็อกเทลเห็นน้องมิวยืนยิ้มกว้างอยู่ ..ผมชะงักกับรอยยิ้มนั้นนิดๆ แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นผมก็ปรับสีหน้าได้ปกติแล้วก็ยิ้มตอบไป

" ช้าาาามากกกเลยพี่เกียร์! " ค็อกเทลหันมาคุยกับผมก่อนจะปั้นหน้ามุ่ยๆ ส่งมาให้ ผมเอียงคอให้น้องมันงงๆ ก็นัดไว้ครึ่งชั่วโมงนี่นา..ช้าตรงไหนเนี้ย

" พี่เกียร์ไม่ได้ไปฝึกงานหรอ? " น้องมิวที่เดินนาบข้างๆ ค็อกเทลล์หันหน้ามาถามผม ผมชะงักก่อนจะก้มลงมองดูเสื้อผ้าตัวเอง เออว่ะ..ผมใส่ไปรเวทมานี่หว่า

" อะ อ่อ พี่เอาชุดสำรองไปด้วยน่ะ..วันนี้เลิกครึ่งวันด้วย! แต่พี่ก็รีบมาหาพวกเราเลยนะ ไม่ดีหรอ ^^ "

" ดี! ดีสิ..ดีมากด้วย ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์มาหาพวกเรา >.< " ค็อกเทลล์พูดออกมาเสียงดี๊ด๊า ผมหันไปยิ้มให้น้องมิวด้วย น้องมิวฉีกยิ้มกว้างมาให้ผม ..เชื่อเถอะว่าผมก็คิดกับน้องมันแค่นี้..แค่พี่น้องแล้วจริงๆ

พอเดินมาถึงข้างในร้านสายตาผมก็โฟกัสอยู่ที่คนคุ้นเคย พี่คินนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิมที่มันเคยนั่งสายตาคู่นั้นมองมาที่ผมแล้วก่อนหน้านี้เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนสบตากันอยู่ ..นี่หรอวะ ธุระที่ว่า.. คือการมานั่งแดกเหล้ากับเพื่อนนี่นะ!!

-*- ผมขมวดคิ้วหนักขึ้นเรื่อยๆ ส่วนมือก็โดนลากให้เดินเร็วๆ มากขึ้น คนลากไม่ใช่ใครก็น้องเทลล์นี่แหละ ส่วนมิวสิคก็ถอยออกห่างจากผมพอสมควร ..พอจะรู้สาเหตุที่น้องมิวทำแบบนี้อยู่นะก็กลัวหมาบ้ามันอาละวาดอีกล่ะมั้ง -*-

" ไอ้มิวมานี่.. " ไอ้กายตวัดสายตาดุๆ ส่งให้น้องมิว น้องมิวมันหน้างอนิดๆ แต่ก็ยอมเดินเข้าไปหาไอ้กายก่อนจะโดนกระชากเข้าไปนั่งที่หน้าตักราวก็จับวางซะอย่างงั้น เหอะ! ผมกรอกสายตาวนไปวนมาเพราะแค่ต้องการกวนประสาทไอ้หมาบ้ากายเท่านั้น..แต่เสียงของเจ้าของร่างใหญ่อย่างพี่คินก็ดังขึ้นมาขัด

" เกียร์มานั่งนี่! " ผมเลิกคิ้วขึ้นข้างนึงนึกสังสัยที่พี่คินเสียงแปลกไปกว่าทุกทีคือปกติน้ำเสียงที่พี่มันคุยกับผมจะนุ่มกว่านี้ไงไม่ใช่แข็งกระด้างเหมือนคนเกลียดกันมาแต่ชาติปางก่อนแบบนี้ ..แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ย่างก้าวเข้าไปหาพี่มันแต่โดยดี ส่วนค็อกเทลล์ก็เดินเข้าไปโอบคอแฟนตัวเอง..แฟนมันเห็นน้องเทลล์ทำตัวน่ารักใส่ขนาดนั้นก็เงยหน้ามาจุ๊บปากคนตัวเล็กผมมองภาพนั้นยิ้มๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

" มาทำไม.. " พอเดินมานั่งตรงเก้าอี้ที่ถูกเตรียมไว้โดยฝีมือพี่คิน มันก็เอ่ยถามผมเสียงเรียบๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกเข้าปาก ผมมองตามแก้วเหล้ามันก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองหน้าคนข้างๆ ด้วยก็เมื่อเช้าพี่มันก็ยังดีๆ นี่ ..แล้วตอนนี้เป็นอะไรไป

" รุ่นน้องบังคับมา "

" ก็เลยต้องมางั้นสิ..เชื่องจังนะ.." ผมหันขวับไปมองพี่คินทันทีก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจมากๆ พี่มันโกรธ..ที่ผมมาหรอ? หรืออะไร..ยังไง -*-

" อะไรของพี่! เป็นอะไรอีก! "

" เปล่า..พี่แค่ไม่ชอบสายตาที่เรามองไอ้มิวเห็นแล้วมันขัดลูกหูลูกตาอ่ะเข้าใจป้ะ? " ประโยคนี้เราได้ยินกันแค่สองคนเพราะพี่คินก้มลงมาใกล้หน้าผมเอามากๆ รู้สึกได้เลยว่าใบหูผมเริ่มจะร้อนขึ้นมาไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรืออายสายตาทุกคนกันแน่! เพราะตอนนี้ทุกสายตามองผมกับพี่คินหมดเลย ..

" พวกมึงนี่..พยายามเสือกชีวิตของกูจังนะ " ไอ้พี่คินก็คงรู้สึกได้อ่ะ..เลยขยับออกก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงดังแต่ทำหน้านิ่งๆ ผมมองหน้าน้องมิวก่อนจะเสไปมองทางอื่น ก็คนมันทำตัวไม่ถูกอ่ะเข้าใจไหม ..

" พี่เกียร์ทานข้าวมายังฮะ!! นี่เลย..ลองกินนี่ ผมเข้าไปทำมาเองกับมือเลยนะ " ค็อกเทลล์เดินถือจานอะไรสักอย่างเข้ามาหาผมก่อนจะวางจานนั่นลงก็เห็นเป็นทอดไข่เจียวกุ้งสับ ผมเงยหน้าไปมองเจ้าของใบหน้าใสหวานราวกับผู้หญิง น้องมันยิ้มจนตาหยีใส่ผมก่อนจะโน้มตัวลงมาตั้งใจจะตักไข่เจียวนั่นป้อนผม ส่วนผมที่กำลังอ้าปากกินไข่ที่น้องมันตักมาให้แต่ช้อนกลับโดนปัดทิ้งอย่างแรง

ช้อนกระเด็นไปตกอยู่ตรงไหนสักที่ท่ามกลางความตกใจของผม ค็อกเทลล์ และน้องมิวสิค ส่วนพวกมันสองคนที่เหลือกลับมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นคล้ายกับเป็นเรื่องที่ปกติสุดๆ ผมตกใจมากพลางหันหน้ากลับมามองพี่คินด้วยสายตาไม่เข้าใจสุดๆ แล้วตอนนี้ผมก็โกรธมากด้วย!!!

" พี่ทำบ้าอะไร!! " ผมหันมามองคนก่อเรื่องด้วยสายตาที่ไม่พอใจอยู่มาก..คือมันตั้งแต่ก้นติดเก้าอี้พี่มันหาเรื่องทะเลาะกับผมตลอดไง ..ผมยังไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองทำอะไรผิด!

" ค็อกเทลล์! มานี่เลย!! " เสียงไอ้เลโอดังพอประมาณแต่มันก็ทำให้ค็อกเทลล์ตกใจจนสะดุ้งได้ น้องมันเดินเข้าไปใกล้แฟนตัวเองกล้าๆ กลัวๆ ไอ้เหี้ยพวกนี้โรคจิตหรือไงถึงชอบใช้แต่กำลังขู่บังคับคนอื่น -*-

" มานี่!!!! "

" โอ๊ยยย!! มันเจ็บนะ!! "

ผมโดนลากมาชั้น 3 ของผับแห่งนี้ด้วยฝีมือของพี่คินที่ไม่รู้เป็นบ้าอะไรขึ้นมาทั้งๆ ที่เมื่อเช้ายังคุยด้วยกันได้ดีแท้ๆ ผมพยายามสะบัดให้ข้อมือหลุดออกจากการกระทำห่ามๆ ของคนตรงหน้า

ปึก!

จนในที่สุดผมก็โดนเหวี่ยงเข้ามาในห้องที่ดูจะเป็นเหมือนที่พักสำหรับแขกวีไอพีที่ต้องการเปิดห้องของที่นี่..สิ้นเสียงปิดประตูห้องพี่คินก็ปล่อยข้อมือผมพร้อมกับส่งสายตาอำมหิตมาให้

" แค่เมียกายไม่พอ!! ต้องเมียไอ้เลย์ด้วยใช่ไหม!!! " เสียงตะคอกของพี่คินดังมหาศาลแต่นั้นไม่เท่าเสียงหัวใจของผมที่บีบเข้าหากันจนเจ็บปวดไปทั้งร่างกาย ..พี่มันมองเห็นผมเป็นคนยังไงกัน..

" ถามว่าใช่มั้ย! ทำไมไม่ตอบ!! "

" มะ ไม่ อย่าทำแบบนี้! พี่คิน!! " พี่คินเหวี่ยงผมเข้ากับประตูห้องอย่างแรงก่อนจะตามมาประกบผมระยะประชิด ผมเริ่มน้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บที่สะสมมาทั้งวันรวมทั้งแรงกระแทกจากประตูนี่ด้วย..รู้สึกว่ากระดูกสันหลังจะหักยังไงยังงั้น..

" แบบนี้นี่แบบไหน แบบนี้รึเปล่า!! "

สิ้นเสียงของคนเอาแต่ใจปากของเกียร์ก็โดนบดจูบรุนแรง..มันรุนแรงมากขึ้นตามอารมณ์ของคนตัวใหญ่กว่าอย่างภาคิน เขากดจูบคนตรงหน้าไม่สนใจว่าคนตัวเล็กจะเจ็บไหม..แต่ทำเพราะเพียงแค่รู้สึกไม่พอใจ! ไม่พอใจก็แค่นั้น ..

สัมผัสจากคนตรงหน้าเคล้าคลึงริมฝีปากคนตัวเล็กอย่างเอาแต่ใจ เขาละเมียดและบดคลึงริมฝีปากอย่างยั่วยวนและรุนแรง! ภาคินก็เหมือนพายุลูกใหญ่ที่กำลังหมุนพัดคนตรงหน้าให้ทำอะไรไม่ถูก..เกียร์ทำได้เพียงกำเสื้อภาคินไว้แน่นไม่ให้ร่างกายร่วงหล่นไปกองที่พื้นก็เท่านั้น .. พี่คินไม่มีเหตุผลกับเขาเอาเสียเลย นี่คือสิ่งที่เกียร์คิดอยู่ตอนนี้..น้ำตาเจ้ากรรมก็หลั่งไหลไม่ขาดสายทั้งความเจ็บกายและเจ็บใจรุมตีกันผสมปนเปไปหมด

ตุ้บ!

แล้วนี่ก็เป็นอีกครั้งที่พี่คินทำรุนแรงกับผม เขาลากผมมาตั้งแต่ข้างล่างตามด้วยเหวี่ยงผมเข้ากับประตูอย่างจังแล้วตอนนี้ก็ยังเหวี่ยงผมมาที่เตียงนี่อีก!! ผมมองพี่คินผ่านม่านน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด ทั้งๆ ที่พยายามกลั้นไว้แล้วแท้ๆ สุดท้ายก็ต้านทานไม่ไหวเพราะการกระทำจากคนตรงหน้า..

" เลิกทำตัวแบบนี้สักที!! " เสียงตะคอกจากยังออกจากปากพี่คินไม่ขาด

" อึก! ผะผมทำอะไร ฮึก นักหนา!! "

" ก็แบบนี้ไง!! ยุ่งกับเมียชาวบ้านไปทั่ว!! มั่ว!! ร่าน!! "

ระบบการหายใจของผมขาดสะบั้นราวกับโดนมีดที่พี่คินเป็นคนถือตัดจนขาด..ผมสะอื้นไห้จนตัวโยนกับประโยคที่ทรมานจิตใจขั้นรุนแรง ..มันออกมาจากปากพี่คินผู้ชายที่ผมให้เขาไปทั้งใจแล้ว..






อีพี่หมอคิน // ถือมีดพร้อม

อย่ามาทำร้ายหมอเกียร์ของเลา -.- 

ไม่ต้องเม้นก็ได้ค่ะแต่ขอคนล่ะหนึ่งไลค์ก็พอ..นะ //กระพริบตาปริบๆ 

#หมอคินคนเลว

กลับหน้าเรื่อง
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น