ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนที่ 4

ตอนที่4



“ไอ้สัส!!...มึงปล่อยกูนะเว้ย...ไอ้เหี้ย..ฟัคยู!!..กูไม่เอา”


ผมด่าแม่งทั้งไทยทั้งอังกฤษปนมั่วไปหมดแต่ไอ้ฝรั่งยักษ์ลูกน้องไอ้แก่เดวิดก็แรงเยอะฉิบหายลากผมเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่จนได้นึกถึงเรื่องเมื่อกี้แล้วก็แค้นผมไม่ทันฟังว่าไอ้แก่นั่นตอบว่าอะไรหรอกครับผมก็ลุกขึ้นปาแก้วเหล้าใส่ไอ้ฝรั่งเกย์หื่นจนมันเปียกทั้งหน้าคือผมโมโหมากจริงๆมีอย่างที่ไหนจะเอาผมไปขัดดอกไอ้เวรกูผู้ชายนะครับไม่ใช่อีตัวโยนกันไปมาสนองความไคร่พวกแม่งแค่คิดกูก็สยองอยากจะฆ่าตัวตายหนีพวกแม่งให้หมด


“ไอ้เหี้ยปล่อยกู!!”


มันไม่ฟังครับ..มันจับผมล็อกกุญแจมือ(อีกแล้วไอ้สัสข้อมือกูจะผนึกเป็นส่วนนึงกับกุญแจมืออยู่แล้ว)แล้วเดินไปหยิบกล่องเล็กๆยาวๆสีเงินออกมามันหยิบเข็มฉีดยาออกมาหนึ่งแท่งมีน้ำสีใสๆในหลอดกูรู้เลยครับว่าแม่งไม่ใช่วิตามินบำรุงผมแน่ๆคราวนี้ผมดิ้นเต็มแรงข้อมือจะเจ็บจะโดนบาดก็ช่างแม่งถีบไอ้ยักษ์สุดแรงเกิดจนไอ้ยักษ์มันทนไม่ไหวเงื้อมมือขึ้นจะตบผม ผมหลับตาปี๋เตรียมรับแรงตบจากมันเต็มที่มือขนาดนี้ฟาดลงมามีเลือดแน่ๆ


“หยุด!!!”


เสียงไอ้เดวิดมันแทรกขึ้นทันฝ่ามือนี่เฉียดหน้าผมไปนิดเดียวมันเดินเข้ามาตบหน้าไอ้ยักษ์ฉาดใหญ่ชนิดที่ผมยังเจ็บแทน


“มึงจะทำบ้าอะไร..ออกไป!!!”


ไอ้ยักษ์ส่งเข็มฉีดยาให้ชายชุดดำอีกคนแล้วเดินออกจากห้องไปในห้องเหลือแค่ผม ไอ้แก่เดวิด และลูกน้องมันอีกสองคน


“ฉันขอโทษแทนคนของฉันด้วยนะเด็กน้อย”


ผมมองหน้ามันอย่างโกรธจัด ไอ้เวร!! เรื่องทุกอย่างมันเริ่มมาจากมึงเลย ไอ้วิปริต ไอ้แก่ตัณหากลับ


“แล้วก็ต้องขอโทษด้วยที่ต้องยอมปล่อยให้นายไปรับใช้อเล็กซ์ก่อน..เขามีอิทธิพลมากเกินกว่าที่นายคิดไว้เยอะฉันไม่มีแรงพอจะต้านไว้หรอก..แต่นายไม่ต้องกังวลนะมันก็แค่คืนเดียวพรุ่งนี้นายก็เป็นของฉันแล้ว”


“ไอ้สัส!!!...แล้วมึงจะเอากูมาที่นี่แต่แรกทำไม!!..กูไม่ใช่อีตัวถึงได้เปลี่ยนผัวคืนต่อคืน..กูไปทำอะไรให้พวกมึงพวกมึงถึงต้องเหยียบย่ำกูขนาดนี้...แค่กูเกิดเป็นหลานป้ามันผิดถึงขนาดมึงต้องยัดเยียดกูให้ไปเป็นเมียใครต่อใครง่ายๆโดยเฉพาะผู้ชายเลยงั้นเหรอ”


“ไม่เอาหน่าเด็กน้อย..อย่าโมโหสิใช่ว่าฉันจะอยากส่งนายให้เขาซะเมื่อไหร่..ฉันอยากเป็นคนแรกของนาย”


“คนแรกพ่อมึงสิ!!..กูผู้ชายจะมีผัวทำห่าไรอีกอย่างมึงก็เคยพอๆกับพ่อกูกูคงไม่คิดสั้นจะเอาคนรุ่นพ่อมาทำผัวหรอก”


ไอ้เวรเดวิดมันเก่งจริงๆครับที่มันทำให้ผมโมโหได้ถึงขนาดนี้ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยด่าใครได้หยาบเท่าด่ามันเลยถ้าพ่อผมมาได้ยินคงโดนดุไปหลายวันแต่ตอนนี้จะต้องแคร์เหี้ยไรอีกละครับ จะเป็นคนดีไปเพื่ออะไรถ้าชีวิตผมมันจะเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้ ผมอยากรู้ว่าผมทำอะไรผิดมากมายทำไมผมถึงต้องมามีชีวิตแบบนี้


“ปากอย่างนี้มันน่าจูบให้ช้ำเชียวนักแต่เอาเถอะรีบๆทำให้มันเสร็จๆไปจะได้หมดเรื่องสักที..เอายามา”


“เดวิด!!..มึงอย่านะไอ้สัส...กูฆ่ามึงแน่ถ้ามึงทำกู..ไอ้เหี้ย!!..ปล่อยกู!!!”


ลูกน้องมันสองคนจับผมล็อกไว้แน่นผมก็ดิ้นสู้แม้ตัวจะขยับไม่ได้แต่ปากผมก็ร้องด่ามันลั่นไอ้แก่เดวิดมันจิ้มเข็มฉีดยาลงมาที่เหนือข้อพับแขนผมมันกดฉีดยาในหลอดเข้าเส้นเลือดผมจนหมดหลอดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว


“เอาล่ะทีนี้ก็รอแค่เวลา..นี่ฉันหวังดีกับนายนะเด็กน้อยอย่างน้อยฉันก็อยากให้นายมีความสุข”


“ไอ้เวร..กูจะฆ่ามึง!!”


“เอาไว้พรุ่งนี้ฉันจะยอมตายใต้ร่างนายเอง”


มันเดินออกจากห้องไปทิ้งให้ผมนอนหมดแรงอยู่คนเดียวในห้องผมคิดถึงพ่อถ้าพ่อยังอยู่ผมคงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ ผมนึกถึงคำพูดที่เคยบอกตัวเองว่าต่อให้ผมตายตามพ่อไปพ่อก็ไม่ฟื้นขึ้นมาแล้วทำแบบนั้นพ่อจะมีความสุขรึเปล่าตอนนั้นผมคิดว่าผมเข้มแข็งและคิดถูกที่ตัดสินใจเดินต่อไปตามลำพังแต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมคิดผิดหากตอนนั้นผมตายตามพ่อไปถึงจะต้องตกนรกแต่การได้อยู่ในนรกกับพ่อมันคงดีกว่าอยู่ในนรกในที่แห่งนี้คนเดียวแน่ๆ




ผ่านไปประมาณ10นาทีผมถึงเริ่มรู้แล้วว่ามันฉีดอะไรเข้าตัวผมข้างในมันร้อนรุ่มไปหมดส่วนกลางลำตัวก็เริ่มปวดหนึบจนขยายใหญ่ไอ้เวรนั่นมันฉีดยาปลุกเซ็กให้ผมแล้วที่เวรกว่านั้นคือไอ้ฝรั่งรสนิยมห่วยมันดันเข้ามาในห้องแล้วด้วยซิ


“ต้องล็อกกุญแจเลยเหรอ”


ดูมันถามครับมันคิดว่ากูยอมมันง่ายๆมั้ง


“ไม่ยอม?”


“เออ..มึงปล่อยกูเลยกูไม่ยอมมาเฟียระดับมึงจะมาขืนใจเด็กอย่างกูไม่ทุเรศไปเหรอวะ”


“......”


“มึงฟังกูป่ะเนี่ย..ปล่อย!!”


“.....”


“ระดับมึงหาเด็กใหม่ๆได้อีกเพียบไม่สู้ไปหาเด็กที่เต็มใจไม่ดีกว่าเหรอจะได้สนุกสุขกันทั้งสองฝ่ายจะมาบังคับกูเพื่อ..เหนื่อยเปล่าๆไม่มันส์หรอก”


อ้าว...นิ่งครับกูพูดไปขนาดนี้แม่งเสือกนิ่งเฉยเหมือนพูดให้คนหูหนวกฟังอ่ะครับตะโกนแค่ไหน ใส่อารมณ์แค่ไหนมันก็ทำหน้าเดิมหน้าผมร้อนผ่าวจนเหงื่อผมไหลย้อยออกมาร้อนฉิบหาย


“แล้ว?”


“ก็ปล่อยสิ...ไปหาคนอื่นเหอะอย่าลดตัวมาขืนใจกันเลยไม่เท่หรอก”


“ฉันอยากได้นาย”


ไอ้...ผมหมดคำพูดจะพูดกับมันล่ะไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาด่ามันแล้วจริงๆ


“แต่กูไม่อยากได้มึง!!”


“นั่นมันเป็นปัญหาของนาย”


ไอ้ฝรั่งบ้ากามมันเดินเข้ามาหาผมมันหยิบกุญแจดอกหนึ่งที่วางตรงโต๊ะกระจกขึ้นมาไขให้ผมจนผมเป็นอิสระผมกำลังจะถีบมันแต่มันเร็วกว่าค่อมผมไง้แล้งตึงข้อมือผมไว้แน่น


“โดนยาด้วยเหรอ”


“ปล่อย..อื้อออ”


ผมจะไม่ไหวแล้วยิ่งมันถูกตัวก็ยิ่งร้อนอยากได้ อยากให้มันสัมผัส อยากให้มันกอด อยากจูบไอ้เวรนี่จนปวดไปหมด


“ไอ้โรคจิต!!!”


มันบีบครับบีบส่วนที่มันพองตัวเต็มมือแม่งขยี้จนผมแทบจะเสร็จคามือมันด้วยซ้ำ


“อึ่ก!..ปะ..ปล่อย”


มันรูดซิบกางเกงผมลงแล้วควักท่อนเนื้อผมออกมาชักรูดจนมันขยายเต็มมือ ผมกัดฟันจิกแขนมันแน่นโคตรเสียวครับแต่ไม่ยอมให้มันได้ยินเสียงน่าอาย


มือแม่งโคตรหนักชักรูดแต่ละทีเหมือนจะรีดน้ำเชื้อผมออกมาจนหมดจนความอดทนผมถึงขีดสุดปล่อยออกมาเต็มมือมันไอ้ฝรั่งนั่นมันกระตุกยิ้มให้ผมมีการชูมือที่เปื้อนคราบน้ำรักขึ้นมาให้ผมดูอีกต่างหาก


“ปล่อยแล้วไง..ออกมาเยอะด้วย”






......


ดีใจจังเวลามีคนเม้น5555 ขอบคุณนะคะ จะพยายามต่อให้ทุกวันถ้าปั่นทันนะ แล้วก็เรื่องที่ถามว่าใครคือพระเอก คำตอบก็อเล็กซ์นี่แหละคะ เดวิดมันแค่ทางผ่าน

ฝากติดตามกันด้วยเน้อ

กลับหน้าเรื่อง

สวัสดีค่ะ

เราเป็นนักเขียนมือใหม่เน้อ

แนว Y ชาย-ชาย

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

สนับสนุนนักเขียนตาดำๆคนนี้หน่อยเน้อ

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00027.gif

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น