ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอน 10 ข้อตกลง



 เมื่อสองปีก่อน ที่สหรัฐอเมริกา...

 ก่อนวันจบการศึกษาสามวัน

" ฉันจะไปซื้อน้ำ แกจะเอาอะไรป่าววะ "    เสียงเปอร์เซียพูดขึ้นระหว่างที่ฉันกำลังนั่งทานข้าวอยู่ที่โรงอาหารของมหาลัย

" ไม่เอา " 

" เออ... งั้นเดี๋ยวฉันมา " 

" อืม " 

เปอร์เซียเดินหันหลังให้ฉันไปซื้อน้ำก่อนที่ฉันจะกวาดตามองไปทั่วโรงอาหาร เพราะมีความรู้สึกว่ากำลังมีคนมองมาที่ฉัน 

และแล้ว มันก็จริงเฟอรัสพี่ชายของไอ้เปอรเซีย ยืนแอบอยู่ตรงมุมซอกร้านข้าว กำลังกวักมือเรียกฉันอยู่ด้วย 

ฉันชี้นิ้วใส่ตัวเองอย่างงงๆก่อนจะลุกเดินมายังจุดที่เขายืนอยู่ 

" นายเรียกฉัน... "     ฉันชี้นิ้วใส่ตัวเองอีกครั้ง 

" ใช่ " 

หมับ!

ทันทีที่ฉันลดมือลง เฟอรัสรีบคว้ามือฉันแล้วดึงเข้ามาในซอกซอย รากฉันเดินออกมาจากโรงอาหารทันที 

ตอนนี้ฉันยืนอยู่แถวหลังโรงอาหาร อยู่แถบนอกมหาลัยเพราะถูกลากออกมา ฉันจ้องมองคนตรงหน้าคิ้วขมวด 

" นายมีอะไรก็ว่ามา " 

ฉันยิ่งไม่ค่อยจะอยากพูดกับคนอื่นอยู่ 

โท่เอ้ย! จะลากฉันออกมาทำไมนะ แถวนี้ยิ่งน่ากลัวอยู่ด้วย 

ถ้าเกิดเขาฆ่าฉันจะทำยังไงเนี่ย... เปอร์เซียจะรู้ไหมนะ 

" พูดเพราะๆหน่อย ยังไงฉันก็เป็นอาจารย์ที่สอนเธอ " 

" ก็ถ้าอาจารย์ลากศิษย์ออกมาแบบนี้ฉันก็ไม่อยากจะพูดเพราะๆหรอกนะ " 

ฉันยังคงยืนยันที่จะพูดไม่เพราะกับเขา 

" งั้นก็แล้วแต่เธอ ฉันมีเรื่องที่จะพูดด้วยและจะตกลง " 

" เรื่องอะไร? "     ฉันถามพลางดึงมือออกจากมือเขา

" ฉันรู้มาว่าพ่อกับแม่เธอเป็นคนเกาหลีและทำสวนดอกไม้อยู่ที่นั่น... "    พูดแล้วก็เงียบคิดจะยั่วประสาทฉันหรือไงห๊ะ! 

" พูดต่อสิ พ่อกับแม่ฉันแล้วจะทำไม? " 

" ก็ฉันมีข้อตกลงกับเธอ ถ้าไม่อยากให้พ่อกับแม่เธอรู้เรื่องที่เธอพักอยู่กับผู้ชายสองต่อสองแล้วล่ะก็ เธอต้องกลับไปที่เกาหลีหลังจากที่จบการศึกษาในอีกสามวันที่จะถึง " 

" นายจะบ้าหรือไง แล้วเปอร์เซียล่ะ! "    ฉันตะคอกออกไปอย่างลืมตัวก่อนจะหันมองรอบข้าง 

ดีหน่อยที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้ 

ก่อนจะหันกลับมามองคนตรงหน้าพร้อมกับกำมือแน่น!

" ฉันไม่รู้เรื่องของพวกเธอ ยังไงๆเธอก็ต้องไปจากเปอร์เซีย เพราะหมอนั่นจะต้องแต่งงานภายในอีกสองเดือนที่จะถึง " 

" บังคับกันชัดๆเปอร์เซียมันไม่ได้อยากจะแต่งงานเลยสักนิด " 

" เรื่องนี้ใครก็ขัดไม่ได้ ขนาดฉันยังต้องทำตาม ส่วนเธอก็หายหน้าไป ไม่งั้น... " 

" ฉันคงจะไม่ทิ้งมันไป เพราะคำขู่แค่ว่าจะบอกพ่อกับแม่หรอกนะ " 

" ไม่ได้มีแค่นั้นแน่ " 

" ..... "     หมอนี่ตกลงจะไล่ฉันไปให้ได้งั้นหรอ 

" เพราะฉันเป็นเจ้าของที่ดินผืนนั้น ที่พ่อกับแม่เธอทำสวนอยู่ ถ้าเธอไม่เชื่อฉันมีเอกสารการเป็นเจ้าของ " พูดจบเขาก็ยื่นเอกสารที่เขาถือไว้ในมือมาตัั้งแต่แรกให้ฉันดู 

นี่มัน? ฉันดึงออกมาดูและแล้วมันก็เป็นชื่อของเขาจริงๆ

" ถ้าเธอไม่ทำตาม ฉันจะยึดที่ดินผืนนั้นทันที พร้อมกับทำลายทุกอย่างทิ้ง " 

" นายมันเลว... " 

หมับ! 

ฉันที่รู้สึกโกรธก่อนจะยกมือขึ้นหวังจะตบหน้าเขา แต่ฉันต้องหยุดชะงักเพราะเขาคว้ามือฉันไว้ทัน 

ฉันเกลียดเขา เพราะอะไรทำไมต้องเอาเรื่องนี้มาขู่ฉันด้วย 

" แค่เธอยอมทำตามก็จบ " 

ฉันเกลียดเขา ฉันเกลียดหมอนี่ที่สุดเลย... ฉันเกลียดนาย!!





                  •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••




กลับหน้าเรื่อง

 

 

 

                     

                            http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/909228961.gif           

  ขอบคุณที่ทุกท่านเข้ามาอ่านนิยายของหลี่หยานะคะ ขอบคุณเหรียญทุกเหรียญ กุญแจทุกกุญแจ คอมเม้นทุกคอมเม้น ไลค์ทุกไลค์นะคะ  และที่ขาดไม่ได้ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาให้หลี่หยากันน๊าาาาาา 

                                            #

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/946193729.gifhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/958168993.gif••••

 

 

                                          #

 

                                          ฝากติดตามกันเยอะนะค่ะนะค่ะ 

                           

แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น