[END] รักวายวาย…ฉบับผู้ชาย SO HOT!
ตอนพิเศษ : ตามติดชีวิตพารวย 2
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
ตอนพิเศษ : ตามติดชีวิตพารวย 2

ตามติดชีวิตรักของพารวย

​      

ก็อย่างที่ผมเคยบอก…ความฮอตของไอ้ธนูนับวันจะยิ่งมีมากขึ้น จนตอนนี้มีทั้งงานโฆษณา ถ่ายแบบ ถ่ายนิตยสาร งานแสดง ติดต่อมันเข้ามาเพียบ ผมชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิว่าแฟนผมเป็นนักกีฬาหรือว่าเป็นดารากันแน่ แต่เหมือนไอ้ธนูมันจะไม่ค่อยชอบงานในวงการบันเทิงเท่าไหร่เพราะผมเห็นมันปฏิเสธไปเกือบหมดแล้ว แต่ยังเหลืองานโฆษณาอยู่ชิ้นหนึ่งที่มันยังคงไม่ปฏิเสธก็คืองานโฆษณาเสื้อผ้านักกีฬา    

“มึงจะรับงานนี้เหรอ?” ผมหันไปถามเจ้าของร่างสูงที่กำลังนั่งกดโทรศัพท์เล่นเกมอยู่

“ไม่รู้ดิ มึงว่าไงล่ะ?”

“มาถามกูทำไม ก็แล้วแต่มึงดิ งานมึงไม่ใช่เหรอ”

“ถ้ามึงอยากให้กูรับกูก็รับ แต่ถ้ามึงไม่อยากให้รับกูก็ไม่รับ กูยังไงก็ได้ แล้วแต่มึงเลย”

“กูไม่ใช่ผู้จัดการส่วนตัวมึงนะ”

“แต่กูมอบหน้าที่ให้มึงเป็นผู้จัดการชีวิตกูแล้ว” ไอ้ธนูล่ะสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์และมองมาที่ผมด้วยสายตาหวานซึ้ง ทำเอาผมเขินต้องเบือนหน้าหนีไปแอบอมยิ้มคนเดียว แต่เหมือนไอ้ธนูมันจะเห็นจึงแกล้งผมต่อ โดยการโอบรอบตัวผมเอาไว้หลวมๆพร้อมกับเกยคางมาที่ไหล่ จากนั้นก็เอาแต่จ้องหน้าผมไม่วางตา แถมยังใช้ปลายจมูกโด่งๆมาคลอดเคลียที่แก้มผมเล่นอีกต่างหาก  

“เล่นไรของมึงเนี่ย?” ผมตีหน้ายุ่งกลบเกลื่อนอาการเขิน แต่เหมือนจะเก็บไม่มิดนะ

“…” ไอ้ธนูไม่ตอบ เอาแต่คลอเคลียเล่นที่แก้มแล้วก็ซอกคอของผมไปมา ทำเอาผมจักจี๋จนต้องส่งเสียงปราม

“ธนู กูกำลังถามมึงเรื่องรับงานโฆษณาอยู่นะ ยังจะมาทำเป็นเล่นอยู่ได้”

“แล้วคุณผู้จัดการชีวิตคิดว่าผมควรจะรับไหมล่ะ?” แหน่ะ! ยังจะมีหน้ามาถามผมกลับอีกนะ

“ยังจะมาเล่นอยู่อีก ปล่อยเลยๆ กูไม่พูดกับมึงแล้ว” ว่าแล้วผมก็รีบผละตัวออกจากไอ้ธนู แต่มือของมันนี่เหนียวอย่างกับหนวดปลาหมึก เกาะไม่ปล่อยเลยล่ะ

“ก็กูบอกแล้วว่าแล้วแต่มึงไง งานจำพวกโฆษณาพวกนี้กูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่ที่ยังไม่ปฏิเสธงก็เพราะเห็นว่าเป็นงานโฆษณาแบรนด์เสื้อผ้านักกีฬาที่กูชอบ กูเลยอยากมาปรึกษามึงก่อนว่าจะรับดีไหม?”

“แล้วมึงอ่านรายละเอียดงานโฆษณายัง?”

“ก็อ่านคร่าวๆแล้ว”

“กูอยากให้มึงรับนะ มึงน่าจะลองอะไรใหม่ๆบ้าง เป็นประสบการณ์ชีวิตไง”

“ก็จริงของมึงนะ แต่งานนี้มีถ่ายกับดาราวัยรุ่นผู้หญิงด้วยคนหนึ่ง กูกลัวมึงจะไม่ชอบ เลยยังไม่อยากตัดสินใจคนเดียว เพราะกูต้องรอความคิดเห็นจากมึงก่อน”

ไม่ว่าตอนนี้ไอ้ธนูมันจะดัง จะฮอตมากแค่ไหน แต่มันก็ยังเป็นธนูคนเดิมที่เห็นผมสำคัญเสมอ

“ธนู ฟังกูนะ” ผมหันไปมองหน้าไอ้ธนูพร้อมกับแนบฝ่ามือไปทีแก้มของมันทั้งสองข้าง

“…”

“ทำไมกูจะไม่ชอบล่ะ นี่มันงานนะ กูแยกแยะออกหรอกน่า”

“ถ้ามึงไม่มีปัญหา กูก็จะรับงานโฆษณาชิ้นนี้”

“อื้ม…ไม่ว่ามึงจะทำอะไร กูก็คอยสนับสนุนมึงทุกอย่างนั้นแหละ” ผมยิ้มหวานก่อนจะโผเข้าไปโอบกอดร่างสูงของคนรักเอาไว้

“ขอบคุณนะปราชญ์”



ในที่สุดวันที่ไอ้ธนูต้องไปถ่ายโฆษณาก็มาถึง ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ดาราวัยรุ่นที่มาถ่ายโฆษณาคู่กับมันก็โคตรจะน่ารัก นิสัยดีมากๆ ดูภาพรวมแล้วทุกอย่างก็โอเคหมด ยกเว้นอยู่อย่างเดียวที่ผมไม่ชอบก็คือพวกสตาฟที่เป็นกะเทย พวกนางชอบไปเกาะแกะกับไอ้ธนูเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกะเทยนางหนึ่งที่ชื่อ ออโรร่า นางทำตัวติดไอ้ธนูแทบตลอดเวลาอย่างกับเป็นวิญญาณร้ายหรือเจ้ากรรมนายเวรอย่างนั้นแหละ และนอกจากนี้นางยังนึกว่าผมเป็นเด็กฝึกงานอีกด้วย นางเลยถือโอกาสใช้งานผมสารพัด ซึ่งผมไม่อยากมีเรื่องเลยต้องยอมๆนางไปก่อน รอวันเอาคืนทีหลัง!      

“เป็นไรหน้าบึ้งเชียว” หลังจากที่ไอ้ธนูถ่ายเสร็จรอบแรกผมจึงได้เดินเข้าไปซับหน้าให้มัน

“กูอยากฆ่ากะเทย” ผมกัดฟันพูดเสียงเข้ม ใบหน้านี่พร้อมฆ่ากะเทยเต็มที่

“อร๊ายยยยยย ใครใช้ให้เด็กฝึกงานมาซับหน้าน้องธนูกันยะ?” พอนางเห็นผมกำลังซับหน้าให้ไอ้ธนูนางก็รีบวิ่งแจ้นมาแย่งทิชชู่จากมือผมไปซับหน้าให้ไอ้ธนูแทนเสียเอง ไอ้ธนูทำหน้างงแต่มันก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ ส่วนผมก็เดินออกไปจากหน้าฉาก

“ถ่ายฉากต่อไปนะครับ” เสียงผู้กำกับดังขึ้นก่อนที่ไอ้ธนูจะเริ่มถ่ายทำฉากที่สอง

ผมนั่งมองไอ้ธนูอยู่ห่างๆ วันนี้ผมต้องยอมรับว่ามันหล่อมากจริงๆ จากที่ปกติก็หล่ออยู่แล้วอ่ะนะ (งานอวยแฟนก็มา) ถ้าไอ้ธนูมันชื่นชอบงานในวงการบันเทิงระดับมันนี่สามารถเป็นดาราได้ไม่ยากเลยล่ะ แต่มันไม่ชอบไง แต่ก็ดีแล้วล่ะ แค่นี้ผมก็หวงมันจนไม่เป็นอันจะทำอะไรแล้ว

“อร๊ายยแกรรร น้องธนูนี่หล่อสุดๆไปเลยเนาะ” เจ๊ออโรร่ากรี๊ดกร๊าดใหญ่ ผมหันไปมองพร้อมกับเบ้ปากหมั่นไส้

“จริงด้วยแกร” กระเทยอีกคนเสริม รู้สึกว่าเจ๊แกจะเป็นช่างแต่งหน้า

“แกว่าน้องเขาจะมีแฟนยังอ่ะ?” เจ๊ออโรร่าตาเป็นประกายวิบวับ ผมขอพูดตามตรงโดยไม่มีอคตินะครับเจ๊ออโรร่าก็เป็นกระเทยนางหนึ่งที่สวยมากอย่างกับผู้หญิงแท้ๆ

“ทำไมแกจะจีบเหรอย่ะ?”

“ก็อยากได้อยากโดนสักครั้งอ่ะแก ถ้าได้คงฟินไปสิบชาติ” เจ๊ออโรร่าพูดพร้อมกับทำท่าทางฟิน สายตาจ้องจะเขมือบไอ้ธนูอยู่ตลอดเวลา “แกดูเป้าตุงๆนั่นสิ…แค่มโนกูก็น้ำแตกแล้วอ่ะ”

กรอดดดดดดดดด! อีเจ๊ มันจะมากเกินไปแล้วนะ จ้องที่อื่นจ้องได้แต่ห้ามจ้องเป้าเว้ย กูหวงงงงง!!

ผมชักฉุน!! แต่ต้องระงับอารมณ์เอาไว้เพราะผมจะโวยวายตอนนี้ไม่ได้เดี๋ยวจะพลอยทำให้งานไอ้ธนูเสียป่าวๆ ฮึบไว้ไอ้ปราชญ์

“น้องธนูร้อนมั้ยจ๊ะคนดี” หลังจากที่ถ่ายทำเสร็จไอ้ธนูก็เดินมายังห้องแต่งตัวที่อยู่ข้างๆ เมื่อมาถึงเจ๊ออโรร่าก็วิ่งสะบัดตูดเข้าหาไอ้ธนูทันที

หางกระดิกแบบนี้สงสัยอยากสืบพันธุ์!!

“ก็นิดหน่อยครับ” ไอ้ธนูตอบด้วยท่าทางสุภาพ

“เดี๋ยวพี่ถอดเสื้อให้นะ จะได้หายร้อน” นางยิ้มกริ่ม

“คะ ครับ”

เชี่ยเอ้ยยย! ไอ้ธนู นี่มึงไม่รู้ตัวเลยสินะว่าอีเจ๊นี่จ้องจะเขมือบมึงอยู่ยังจะยอมให้อีเจ๊มันถอดเสื้อให้ง่ายๆอีกนะ ผมจะไม่ทนมันอีกต่อไปแล้ว ไหนๆไอ้ธนูก็ถ่ายโฆษณาเสร็จแล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องทนอีกต่อไป

“ผมทำเอง!” ผมเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างไอ้ธนูกับเจ๊ออโรร่า

“ไม่ใช่หน้าที่ของเด็กฝึกงาน!”

“เด็กฝึกงาน?” ไอ้ธนูทำหน้างง

“นู่นงานของเด็กฝึกงานคือไปขนของนู่น”

“แต่ผมไม่ได้ทำในหน้าที่เด็กฝึกงานนี่สิ อีกอย่างผมอยากจะบอกเจ๊เหลือเกินว่าผมไม่ได้เป็นเด็กฝึกงาน” ผมว่า  

“หมายความว่าไงย่ะ?” เจ๊ออโรร่าแหวขึ้น  

“ไอ้ธนูบอกให้ชัดๆดิว่ากูกับมึงเป็นอะไรกัน!” ผมหันไปพูดกับไอ้ธนูเสียงเข้ม

“บอก?” มันยังคงทำหน้างง

“ว่าไงคะน้องธนู?” พอพูดกับไอ้ธนูนี่เสียงหวานขึ้นมาเชียวนะ

“ไอ้นี่ชื่อปราชญ์ครับ เป็นแฟนผมเอง”

“หา!?” กะเทยสองสามนางที่อยู่ในห้องพากันอึ้งเป็นแถบๆ โดยเฉพาะอีเจ๊ออโรร่าพูดไม่ออกเลยล่ะสิ

“มะ ไม่จริงใช่ไหมค่ะ น้องธนูอย่าอำพี่เล่นสิ”

“ผมไม่ได้อำครับ ผมกับไอ้ปราชญ์เราเป็นแฟนกันจริงๆ”

กร๊ากกกกกกกกกกกก! ผมอยากจะแหกปากหัวเราะออกมาให้ดังๆด้วยความสะใจ ก็ดูหน้าอีเจ๊ออโรร่าสิ เหวอจนแมลงวันแมลงหวี่จะบินเข้าไปวางไข่ในปากได้อยู่แล้ว (แกก็ชั่งเปรียบเนาะปราชญ์555)

“ได้ยินชัดแล้วใช่ไหมครับเจ๊ ถ้าได้ยินชัดแล้ว ก็ถอยออกไปนะครับ ผมจะได้ถอดเสื้อให้แฟนนนน” ผมจงใจเน้นคำว่าแฟนเป็นพิเศษ “เอ๊าะ! เรื่องที่เจ๊แอบดูเป้ากางเกงแฟนผมเนี่ย ครั้งนี้ผมจะไม่เอาเรื่อง แต่ผมอยากจะบอกเจ๊เอาไว้ว่าอย่าไปแอบมองดูเป้าแฟนคนอื่นแบบนี้อีกนะครับ เพราะดีไม่ดีอาจจะโดนแฟนเขาต่อยหน้าแหกได้ หน้าเจ๊ทำมาแพง ผมกลัวมันจะพังน่ะครับ ผมเป็นห่วง”  

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!” 

เจ๊ออโรร่ากรีดร้องเสียงดังลั่นห้องทำเอาพื้นห้องสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์อย่างกับแผ่นดินไหว  หึ! ก็ช่วยไม่ได้อ่ะนะ ใครใช้ให้นางอยากมามีเรื่องกับผมก่อนเองทำไม คนอย่างไอ้ปราชญ์ไม่เคยยอมใครเว้ยยย!



ณ คอนโด ของผมกับไอ้ธนู …

 “ฮ่าๆๆๆๆๆๆ” หัวเราะทีหลังนี่มันดังกว่าจริงๆ โคตรสะใจ  

“ไอ้ปราชญ์หมายความว่าไงวะ ที่เจ๊คนเมื่อกี้แอบมองเป้ากูอ่ะ” ไอ้ธนูเอ่ยถามด้วยใบหน้าเสียขวัญ มันคงไม่เคยรู้ตัวเลยสินะว่าถูกเจ๊ออโรร่าลวนลามทางสายตาตลอดเวลา     

“ก็เป้ามึงตุงไง!” ผมว่า

“ถ้าไม่ตุงแล้วจะมัดใจมึงอยู่เหรอ” ไอ้ธนูยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เปลี่ยนอารมณ์เร็วจังนะมึงเนี่ย เมื่อกี้ยังดูเสียขวัญกับการถูกอีเจ๊ออโรร่ามองเป้าอยู่เลย

“พ่องมึงสิ!!”

หน้าร้อนผ่าวๆเลยกู สงสัยจะร้อน -/////////-        

                “เมื่อกี้คงจะหึงกูมากเลยล่ะสิท่า ถึงได้พูดจัดเต็มขนาดนั้น ปากมึงนี่ร้ายจริงๆเลยนะ”

                “ร้ายแล้วจะทำไม!?” ผมแหว   

                “ก็ไม่ทำไม แค่อยากบอกว่าร้ายก็รักนะ”

                ผมอมยิ้ม ก่อนจะหยิบหมอนมาฟาดใส่ไอ้ธนูแก้เขินเสียเต็มแรง   

                “ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก” ไอ้ธนูรวบตัวผมเข้าไปกอด “เดี๋ยวคืนนี้กูจะจัดแรงๆให้”

                “ถ้าไม่แรงกูงอนนะ”

                ให้ตายสิ! นี่ผมพูดบ้าอะไรลงปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!  



##################

ความปราชญ์มีความหวงเป้าผัว55555555

​มาสั้นๆ แต่ความปากร้ายของปราชญ์นี่จัดเต็มนาจา ^^

ใครอ่านแล้วคิดถึงนุ้งพารวยเม้นพูดคุยกันเข้ามาเยอะๆน้าาา



กลับหน้าเรื่อง

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/908077191.gifสวัสดีแฟนๆที่ติดตามนิยายของไรท์ทุกคนนะคะ

 

 

ถ้ามีอะไรจะพูดคุยหรือสอบถาม

สามารถทักเข้ามาคุยกันได้ที่เพจได้เลยน๊าาา 

เพจของไรท์มีชื่อว่า SuuGaa นะคะ

# 

 
#ผลงานทั้งหมดของไรท์ 
[ตีพิมพ์กับ สนพ.บ้านวายบุ๊ค] U&Me เป็นแฟนกับฉัน นี่คือคำสั่ง (แวมไพร์ & อิมเมจ) + (คลาสเตอร์ & แวร์วูฟ) [จบแล้ว]
[ตีพิมพ์กับ สนพ.Licht Publishing] รักวายวาย...ฉบับผู้ชาย SO HOT! (ธนู & ปราชญ์) [จบแล้ว]
[ตีพิมพ์กับ สนพ.Licht Publishing] Because you are my love เพราะคุณคือความรักของผม (ไททัช & คาราเมล)  [จบแล้ว]
[ตีพิมพ์กับ สนพ. Lavender Publishing] The merchants will love #พ่อค้าส้มตำหล่อ...บอกต่อให้รู้ว่ารัก (ปราณภพ & เนวา) [จบแล้ว]
It’s Love กว่าที่จะรู้ว่ารัก (ขอบคุณ & ภีมภัทร์) [ยังไม่จบ]
  
ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Kikucow00005.gif
 
 
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น