มธุสรกันแสง

“นะเมตตา โมกรุณา พุทธปราณี ธายินดี ยะเอ็นดู สารพัดศัตรู วินาสสันตุ อิติปิโส ภะคะวา เห็นหน้า วาจา เอ็นดูด้วย นะโม พุทธายะ”

นิยายเรื่อง มธุสรกันแสง นามปากกาอุณาโลม

พเยียหญิงสาววัยแรกแย้ม เธอถูกจับคลุมถุงชนให้ตบแต่งกับคนที่ไม่ได้รัก และนับวัน…คนเป็นพ่อยิ่งล้ำเส้น

หญิงสาวเลยจำเป็นที่จะต้องหนีออกจาก แต่ใครจะไปรู้ว่าชีวิตของเธอหลังจากนั้นจะต้องเปลี่ยนไป

ครั้นพเยีย…ได้พบเจอกับพันแสง หรือเสือพัน ขุนโจรที่คนเป็นพ่อของเธอนั้นวานจ้าง ให้มาตามตัวเธอกลับไป

และทันทีที่พันแสงเจอเข้ากับพเยีย มันเป็นคืนที่ถูกชโลมเต็มไปด้วยหยาดสีชาด เธอนอนจมกองเลือด ก่อนที่เขาจะช่วยเธอเอาไว้ และชักนำเธอสู่รังโจร

แต่ทันทีที่พเยียลืมตาตื่นขึ้นมา เขากลับอยากจะกระชากคอเธอกลับบ้านให้จงได้

“ฉันไม่กลับ! ฉันจะไม่กลับไปเหยียบนรกขุมนั้นอีก”

เมื่อคนดื้อรั้นนั้นแข็งขืน และทางออกเดียวที่หญิงสาวนึกขึ้นมาได้นั่นคือ…เธอต้องทำยังไงก็ได้ ให้พันแสงตกเป็นสามีของเธอ

“ถ้าฉันเป็นเมียพี่ เมียก็ต้องอยู่บ้านผัว”

แต่ความคิดของพเยียมันไม่ง่ายเลยเพราะคนอย่างพันแสง ไม่มั่วสุราและนารี

“ต่อให้มึงแก้ผ้าต่อหน้ากู อย่าหวังว่าไข่ของกู จะได้แหย่ร่องรักของมึง”

มาให้กำลังใจแม่พเยียกัน เยอะ ๆ นะคะ น้องจะยั่วพี่พันได้สำเร็จไหม

แอบกระซิบว่า มีเจ้ากุมารสองแสบด้วยนะ ชื่อขุนทรัพย์กับขวัญพราย

ไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ จาก อุณาโลม