ดวงใจผู้พัน

ผู้พันภัทรพลรู้ว่างานนี้ยากยิ่งกว่างานอะไรทั้งหมด เธอไม่ปลอดภัยพวกมันต้องการตัวเธอเพราะรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวผู้ว่า มันต้องการเธอมาต่อรองกับทางการเพื่อปล่อยเสือป่านอีกไม่กี่วันได้รับโทษประหารชีวิตเป็นพี่ชายของไอ้แดง มันทำทุกอย่างให้พึ่มันรอด

             เขาคิดเพียงชั่วครู่ก่อนที่จะตอบแบบหนักแน่นสมชายชาตรี “ถ้าท่าน ฯไว้ใจผม ผมจะรับงานนี้ด้วยตัวของผมเอง”

             “ขอบคุณมาก จังหวัดนี้คงต้องพึ่งผู้พันเสียแล้ว”

             ตั้งแต่ที่เขารับปากท่านผู้ว่า ชีวิตกลับไม่ได้ง่ายอีกเลย ดันตกหลุมพลางให้กับลูกสาวท่านผู้ว่าเข้าอย่างจัง ชีวิตแลกด้วยชีวิต ใครหน้าไหนต้องการตัวเธอ ต้องผ่านเขาก่อน ต่อให้ลุยน้ำ ลุยไฟ เขาก็จะปกป้องด้วยลมหายใจของเขาเอง

            “พะพี่ภัทร” นับดาวตกใจแทบสิ้นสติทำอะไรไม่ถูก น้ำตาเธอไหลอาบแก้มไม่เป็นสาย มือบางลูบตัวชายหนุ่มหวังจะลดอาการเจ็บปวดให้น้อยลง “ใครอยู่แถวนี้ช่วยด้วยค่ะ”

           ฮื่ออ “พี่ภัทร ถูกยิง” น้ำตาไหลพรากทั้งสองแก้มนวล มือบางสั่นระริกค่อย ๆ กดปากแผลที่ถูกกระสุน จากเสือแดงยิง

           “พะ พี่ มะ ไม่เป็นอะไร อะ อย่าร้องไห้นะครับ” ผู้พันหนุ่มรู้สึกปวดร้าวไปทั่วหน้าอก เขารู้เลยว่าเขาเองก็โดนยิง รู้สึกดีใจที่ได้ปกป้องหญิงคนรักให้ปลอดภัย

          “ทำไมพี่ภัทรต้องทำแบบนี้ด้วยคะ” หญิงสาวกอดเขาเอาไว้แน่น ดดวงใจสั่นไหวกลัวคนตรงหน้าหายไป  

           “พะ พี่เต็มใจทำ” ผู้พันหนุ่มพูดออกมากระท่อนกระแท่น

           “พี่ภัทรอย่าเป็นอะไรไปนะคะ สัญญานะว่าจะไม่ทิ้งนับดาวไป” หญิงสาวไม่อาจจะทนได้ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมา เธอคงไม่สามารถอยู่ในโลกเลวร้ายนี้ได้อีก

           “นับดาวรักพี่ภัทรนะคะ ดวงใจของนับดาว อย่าทิ้งนับดาวไปนะคะ” หญิงสาวยิ้มให้เขาทั้งน้ำตาผู้พันหนุ่มไม่สามารถเอื้อนเอ่ยพูดตอบได้ลิ้มเลือดกำลังทะลักออกจากเรียวปากหยักไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้าใจเสีย ได้แต่ส่งยิ้มบางๆให้รู้ว่าเขาจะไม่มีวันทิ้งเธอไปไหน และรักเธอสุดหัวใจ