ตึกตักตึกตักตึกตัก
จังหวะฝีเท้าเพิ่มความกดดันขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายอากาศในห้องน้อยลงทุกที
กึก
ร่างหนาหยุดอยู่ข้างเตียงในระหว่างสามก้าวจะเอื้อมถึง แต่ก็ใกล้พอให้คนป่วยสำรวจบาดแผลตามเรือนร่างของเขา โชคดีที่เขาปลอดภัย ไร้รอยขีดข่วนแม้แต่น้อย
ว่าแต่เขาในตอนนี้กับเขาในตอนที่เธอรับมีดแทน อารมณ์แตกต่างโดยสิ้นเชิง
ช่องามถอนหายใจ ก่อนจะกลั้นหายใจในทันทีที่ดวงตาดั่งน้ำทะเลลึกตรวจตราบาดแผลตามร่างกาย ความเย็นที่แผ่มาด้วยทำให้เธอจิกเท้า เกร็งไปทั้งตัว
กว่าเขาจะไล่สายตามองหัวจรดเท้า จากเท้าขึ้นมาสบตาเธออีกครั้ง เล่นเอาคนป่วยเกือบขาดอากาศตาย
“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง”
ก่อนเสียงห้วนไร้เยื่อใยจะพ่นพิษร้ายเล่นงานหญิงสาวซึ่งมีน้ำใจรับมีดแทนเขา ช่องามชาดิกไปทั้งตัว แม้แต่อาการปวดตึงตรงปากแผล ก็ยังไม่เจ็บเท่าก้อนเนื้อในอกข้างซ้าย ยามที่มันโดนทำร้าย ขอบตาของเธอก็แสบร้อนเหมือนถูกป้ายด้วยพริก
น้ำใจของเธอ …น้ำใจที่ไม่หวังสิ่งใดตอบแทน กลายเป็นความน่ารำคาญในสายตาเขาอย่างนั้นหรือ
“พูดเหี้ยไรของมึงวะ!” อชิซึ่งอยู่อีกฝั่งของเตียงทำทีจะพุ่งใส่อดีตเพื่อนร่วมชั้น
แต่ได้พิชรั้งตัวไว้ก่อน “อชิ! อย่า”
หรือต่อให้อชิจะพุ่งเข้ามา ก็ไม่อาจหยุดความใจร้ายของฉัตรพศินได้
เขาจ้องมองหญิงสาวที่น่ารำคาญเท่าที่เคยรู้จักมา จ้องตาเธอผ่านม่านน้ำตากลุ่มหนา ก่อนมันจะร่วงเป็นหยดน้ำตาไหลอาบพวงแก้มไร้สีเลือด กระนั้นความใจร้ายก็ยังสบถใส่เธออย่างไร้ปรานี
“เรื่องของฉัน ไม่ต้องให้เธอมายุ่ง”
เจ็บกว่าโดนแทงอีก ช่องามกระหืดกระหอบ “ออกไป”
“…”
ครั้นเห็นคนใจร้ายยังปักหลักอยู่ที่เดิม เธอเอี้ยวตัวคว้าแจกันข้างเตียงก่อนจะขว้างใส่เขา ไม่คำนึงว่าแผลจะฉีกขาดหรือไม่
“บอกให้ออกไปไง!”
แจกันเคราะห์ร้ายเหวี่ยงกระทบหน้าผากคนใจร้ายก่อนจะตกใส่พื้น
เพล้งงง
เสียงเซรามิกแตกเป็นเสี่ยงสร้างความพรั่นใจต่อผู้ได้ยิน โดยเฉพาะช่องาม เธอตกใจช็อกเมื่อเห็นของเหลวสีแดงสดไหลพรากจากศีรษะของเขา ก่อนอาการรวดร้าวจากปากแผลจะเข้ามาเร่งน้ำตาของเธอให้ไหลพราก
มือเรียวกุมบาดแผล สัมผัสเหนียว ๆ ติดมือมาพร้อมเลือดสีแดงสด
“โอ๊ยยย ๆ” คนป่วยคำราม ใบหน้าสวยบิดเบี้ยวเพราะทนความเจ็บไม่ไหว
ผิดกับอีกคนที่ยืนมองมานิ่ง ๆ ไม่สนใจเธอก็แล้วไปเถิด แต่ไม่สนใจหัวของตัวเอง เขาช่างไร้ความรู้สึกเกินไป เสียแรงที่ก่อนหน้านี้เธอยังฝันหวานถึงวันวานที่ได้เป็นแฟนเขา
เขามันเป็นซาตาน
ทั้งที่เธอเจ็บขนาดนี้ ไม่วายเข้ามาทำร้ายจิตใจกันถึงที่
ช่องามเอ่ยไล่อีกหน “ออกไป!”
ต่อไปเธอจะไม่จมปลักอยู่กับอดีตน่าอายอีก ก็ดีเหมือนกัน ธาตุแท้ของเขาผลักดันให้เธออยากเดินหน้าสุดกำลังจริง ๆ เสียที
ซึ่งครั้งนี้ซาตานไร้หัวใจยอมหมุนตัวกลับไปแต่โดยดี
คุยกับนักเขียน
สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน ผลงานเรื่องนี้ถึงจะมีคำว่าแฟนเก่า แต่ไม่ดรามาเจ็บหัวใจแน่นอนค่ะ มีแต่ความน่ารักของเด็กหญิงขาหมูยอดนักสู้ สู้เพื่อให้ได้แฟนเก่าที่เลิกกันสิบสามปีกลับคืนมา จะด้วยเหตุผลอะไรนั้นฝากติดตามด้วยน้า (น้องเป็นเด็กอ้วนน่ารักจากเรื่องระยะไม่ปลอดรัก ด้วยตำแหน่งหลานรัก ไรท์ขอสารภาพว่าไม่กล้าทำร้ายจิตใจยัยหนูมาก (แต่ไม่ใช่กับนายเย็นชาในเรื่อง) สามารถอ่านแยกจากเรื่องพ่อแม่ได้โดยไม่มีคำว่างงค่ะ
หลานรักของนักเขียนแน่นอนว่าต้องจบสุขนิยาม ไม่มีนอกใจ นอกกายค่ะ
หากมีข้อผิดพลาดประการใด ผู้เขียนขออภัยมา ณ ที่นี้
สุดท้ายนี้กดอ่านตัวอย่างฟรีก่อนกดซื้อนะคะ
จิพฤกา
คำเตือน
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ ยา และเหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นเพียงเรื่องสมมติ สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น
ไม่ควรลอกเลียนแบบ
ผู้เขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใด
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
