🪄 ปักโปรย
"ต่อให้พยายามจนน้ำหมดตัว แกก็ทำให้ฉันท้องไม่ได้หรอก ไอ้หมาบ้า!"
"มาลองดูมั้ยล่ะ?! เดี๋ยวก็รู้ว่าฉันจะทำให้เธอท้องได้หรือเปล่า!"
Warning📍
*** คำโปรยมีไว้เพื่อการโฆษณา
เนื้อหาอาจไปคนละทิศ
นักอ่านโปรดใช้จินตนาการในการเสพ ***
💓 ...Story Guide...🖌
เรื่องราวการผจญภัยกับด่านเคราะห์บทใหม่ของ ตามสมุทร สเมอร์นอฟ ชาติฉัตรี ลูกชายคนที่ 5 ของบ้านชาติฉัตรี
ระหว่างความรักกับหน้าที่...มีสิ่งที่ต้องเลือก
ตามสมุทรต้องสูญเสียคนรักไปในภารกิจสำคัญขององค์กร แม้ทุกคนในเหตุการณ์นั้นจะเห็นตรงกันว่าเธอเสียชีวิตแล้ว แต่เขากลับยังพยายามตามหาด้วยความเชื่อว่า…หากไม่เห็นศพกับตาก็เท่ากับว่าเธอยังไม่ตาย!
ห้าปีต่อมาเธอปรากฏตัวอีกครั้งในภาพลักษณ์ที่ต่างออกไป แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือเธอไร้ความทรงจำเดิมอย่างสิ้นเชิง แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเป็นเธอ แต่แววตาคู่นั้นช่างเย็นชาเหลือแสน
เมื่อคนที่ตามหามานาน…ปรากฏตัวอยู่ต่อหน้า เขาจึงเอื้อมคว้าตัวเธอเข้ามากอดด้วยความคิดถึง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมานั้น…คือมีดสั้นอันแสนคมกริบที่ปักคาอยู่บนหน้าอกข้างขวาจนมิดด้าม
บาดแผลทางกายไม่เทียบเท่าบาดแผลทางใจ เขาจะทำเช่นไรในวันที่คนรักแปรเปลี่ยนเป็นศัตรู…?
แนะนำตัวละคร
💕💓 ตามสมุทร โจเซฟ สเมอร์นอฟ ชาติฉัตรี / โอเชี่ยน สเมอร์นอฟ อายุ 29 ปี ลูกชายคนสุดท้องของบ้านสเมอร์นอฟ-ชาติฉัตรี ทายาทผู้สืบทอดขององค์กร กรีกอเรียส องค์กรลับที่ก่อตั้งมาตั้งแต่สมัยสงครามโลก โดยอยู่ภายใต้การดูแลของตระกูลสเมอร์นอฟ
ในฐานะหลานชายคนที่ 5 ของตระกูล ผู้เป็นความหวังสุดท้ายของคุณปู่เดมา ผู้นำของกรีกอเรียสคนปัจจุบัน ตามสมุทรจึงรับอาสาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำขององค์กรคนต่อไป
💕💓 แวนด้า วารดา อินทร์แก้ว / แองเจล่า โซโคลอฟ อายุ 25 ปี หญิงสาวผู้มีภูมิหลังอันลึกลับซับซ้อน ผู้มีเป้าหมายสำคัญในชีวิต คือการตามหาบิดาผู้สาบสูญไปเกือบยี่สิบปี
จากเด็กสาวธรรมดาในชนบทอันห่างไกล สู่การเป็นทายาทของเวเลส...องค์กรลับคู่ปรับอันดับหนึ่งขององค์กรกรีกอเรียส
🥀...บางส่วน...🌿
“ทำตัวดีดีล่ะแองเจิล กินให้มาก…พักผ่อนให้พอ แล้วอย่าได้คิดหลบหนีเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นผมจะลงโทษคุณให้หนักเชียว อีกสามวันผมจะรีบไปหา…ถ้าคิดถึงผมก็อดทนเอาหน่อยก็แล้วกัน”
แล้วไอ้หมาบ้านั่นก็ปล้ำจูบเธอจนปากบวมเจ่อไปหมด!
“ไอ้คนสารเลว! ใครจะไปคิดถึงแกกัน…ประสาท!”
จำได้ว่าเธอด่ากราดออกไปแบบนั้น…นี่ถ้าไม่โดนใส่กุญแจมือไว้ล่ะก็…เธอคงจะตบหน้าด้านๆ นั่นสักทีสองที!
“หึ! ปากแบบนี้อย่าให้รู้ว่านอนร้องไห้คิดถึงผัวนะแองเจิล”
“ฝันไปเถอะ! อย่างแกฉันไม่นับเป็นผัว…อย่ามาสำคัญตัวผิด!”
“อื้อหือ!!! ขนาดนี้ยังไม่นับเป็นผัว…แล้วไอ้ตัวไหนมันจะได้เป็น…หืม?!”
“ไอ้ตัวไหนก็ได้ทั้งนั้น…แต่ไม่ใช่ไอ้ตัวนี้ก็แล้วกัน เพราะฉันเกลียดแก!”
“เกลียดอะไรมันมักจะได้อย่างนั้นนะแองเจิล เกลียดผมมากๆ ระวังจะรักผมจนหัวปักหัวปำนะเมียจ๋า”
“ไอ้ทุเรศ! ฉันไม่มีวันรักแกหรอก”
“งั้นเรามารอดูกัน! ถึงวันนั้นช่วยชดเชยให้ผมด้วยก็แล้วกัน”

