นายหัวท่าเรือพ่ายรักเด็กในปกครอง

‘พ่อคนประสาอะไร เอาลูกตัวเองมาขายตัว’

เฮียเพทาย ผู้บริหารท่าเรือใหญ่ ยืนจ้องมองเด็กสาวที่ถูกพ่อเลี้ยงนำมาขายตัวใช้หนี้ด้วยความสงสาร

“ไม่ต้องร้องเด็กดี ฉันจะช่วยหนูเอง”

ซื้อตัวเด็กนั่นมาเพราะความสงสาร แต่ต้องมาเครียดหนักเพราะแม่ง! ปากโคตรน่าจุ๊บ อกโคตรน่าจับ แต่ไอ้ห่า! ยังเด็กอยู่เลย

เพราะฉะนั้น มึงห้ามข้ามเส้นเด็ดขาดนะไอ้เพทาย!

หากถูกใจพระเอกคลั่งรัก ธงเขียว ปากหวาน

เรียนเชิญทางนี้เลยค้าบ

เพทาย (ผู้บริหารท่าเรือใหญ่)

อายุ 31 ปี

ส่วนสูง 191 น้ำหนัก 90 (กล้ามล้วน!)

น้องนับดาว

อายุ 21 ปี

ส่วนสูง 160 น้ำหนัก 52

‼️⚠️ คำเตือน

นิยายเรื่องนี้มีการใช้คำหยาบคาย และมีเนื้อหาความสัมพันธ์เชิงผู้ใหญ่ 🔞 รวมถึง unsafe sex นักอ่านโปรดใช้วิจารณญาณในอ่านและโปรดคอมเมนต์อย่างสุภาพนะคะ 🙏🏻

หากมีการคอมเมนต์คำหยาบคายหรือเชิงบั่นทอนจิตใจ ไรท์ขออนุญาตบล็อกนะคะ ขอบคุณนักอ่านที่เข้าใจค่ะ

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ตัวละคร เนื้อหา สถานที่เป็นเพียงเรื่องราวที่สมมุติขึ้นมา อาจมีความสมจริงบ้าง ไม่สมจริงบ้าง นักอ่านโปรดใช้วิจารณญาณให้การอ่านค่ะ

สุดท้ายนี้นามปากกา Losthappines (ไรต์เนส) ขอฝากผลงานเรื่องนี้ ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของคุณรี้ดที่รักทุกท่านด้วยนะคะ 💘