ใต้อาณัติหมอร้าย

****คำเตือน**** 

หากใครได้อ่านหมอครามก็จะรู้สึกนุ่มนวล อ่อนโยน ปลอดภัยและสบาย ๆ แต่หมอเดลจะค่อนข้างกดดัน มีดราม่าบ้าง และเอ็นซีฉ่ำกว่า เพราะพระเอกมันหื่น เรื่องนี้ทั้งพระเอกนางเอกต่างก็ทำร้ายจิตใจกันและกัน ไม่มีใครขาวสะอาด และทุกคนสบายใจได้ พระเอกของไรท์ไม่มีเรื่องนอกกายหรือนอกใจ แต่จะเทไปในทางกักขังทางใจ เอาลูกเป็นเครื่องมือในการรั้งเมีย รักมาก หึงแรง หวงโหด ปนความน่ารักของเต้าก้อนไอริณกับอารัณ เพราะฉะนั้นเชื่อว่าการตัดสินใจของตัวละครในบางเรื่องจะน่าหงุดหงิด ซึ่งด่าได้แต่อย่าแรงนะนะคะ

***** 

สามปีก่อน เธอทำผิดต่อเขา จึงแบกความละอายใจออกจากบ้านหลังนั้น ทว่าสิ่งที่แบกกลับมาไม่ใช่แค่ความละอายใจ แต่มีเต้าก้อนตัวน้อยติดท้องมาด้วย แต่เพราะอยากให้ลูก ๆ สบาย พะพายส่งเด็กน้อยให้ฝ่ายพ่อดูแล โดยที่เธอเข้าไปดูลูกในช่วงที่พ่อเขาทำงาน ใช้ชีวิตแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ กระทั่งได้เจอกันอีกครั้ง....ทว่าครั้งนี้ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ปล่อยเธอไป

"หมอเดล ดรัณภพ เตชะวณิช" 

"พะพาย ภนิดา นามดี"  

***** 

“ถ้ารักต้องทำยังไงคะ?” หมอหนุ่มถามย้ำ ก่อนจะคลี่ยิ้มกริ่ม ดวงตาคมฉายประกายเจ้าเล่ห์มองใบหน้าแม่ของเป็นมัน

“จุ๊บแจ้ม” แฝดคนน้องน้องเอ่ย ก่อนจะหอมแก้มแม่ที่อยู่ใกล้ก่อน แล้วก็หอมแก้มคนเป็นพ่อ และสุดท้ายก็คือพี่สาว ซึ่งคนพี่ก็ทำเช่นเดียวกัน

“พิยิณ น้ำยายเลอะแจ้ม ฉกปรกแย้ว” คนน้องบ่น เมื่อพี่สาวหอมแก้มแรงจนมีน้ำลายติด มือป้อมพยายามเช็ดร่องรอยออกจากพวงแก้ม

“ไม่ฉกปรกน้า พิยิณแปรงฟันแย้ว...จุณพ่อจ๋าดม ๆ” 

"พรู้ววววว"เด็กน้อยไม่รอช้าที่จะพิสูจน์โดยการเงยหน้าขึ้นพ่นลมใส่จมูกคนเป็นพ่อ