แนะนำเรื่อง
หากใครได้อ่านเรื่อง “รักที่พี่มองไม่เห็น” จะคุ้นเคยดีถึงชื่อตัวละคร “สายธาร”
หญิงสาวที่พูดน้อย และแสนจะเย็นชาของพริกขิง
เธอที่มักจะตอบอะไรเพียงสั้น ๆ ราวกับกลัวดอกพิกุลร่วงออกมา หากแต่คำพูดของเธอ แม้จะสั้นแต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง
ปมในวัยเด็ก หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นคนอย่างนั้น เธอใช้ชีวิตราวกับคนไม่มีตัวตน เฉยเมยกับทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แต่แล้ววันหนึ่งกลับมีคนคนหนึ่งเห็นตัวตนของเธอ นอกจากเพื่อนสนิท
เขาไม่เพียงแต่เห็นตัวตนของเธอ แต่ยังพยายามหลายต่อหลายครั้งเพื่อบอกว่าเธอสำคัญ
แล้วเธอละ... จะรับรู้ถึงความสำคัญนั้นไหม หรือปล่อยผ่านเหมือนอย่างที่ผ่านมา
