บ่มเสน่หา

ติ๊ด...

เสียงสัญญาณประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาในความมืด รวิณสะบัดหัวไล่ความมึนงง กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศในห้องส่งกลิ่นกุหลาบอ่อนๆ แบบที่ แพรวา แฟนสาวของเขาชอบใช้ ประจวบเหมาะกับที่เขานัดเธอไว้ว่าถ้าเสร็จงานจะตามมาที่ห้องนี้

"แพร..."

เสียงทุ้มพร่าพึมพำในลำคอ รวิณเดินตรงไปยังเตียงกว้างที่มีร่างบางนอนอยู่ ฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับความมืดทำให้เขาเห็นเพียงเงาสลัวๆ ของหญิงสาว เขาขึ้นไปบนเตียง รวบร่างอุ่นเข้ามาสวมกอดจากด้านหลังทันที

"อื้อ... เจฟเหรอ อย่ากวนจะนอน" รดาพึมพำด้วยความงัวเงีย มือเรียวพยายามปัดป้องเพราะคิดว่าเป็นเพื่อนสนิทที่ชอบเข้ามาแกล้งเวลานอน

ทว่าสัมผัสกลับไม่ใช่... อ้อมกอดนี้กว้าง หนาแน่น และร้อนผ่าวจนผิวเนื้อแทบไหม้ กลิ่นกายผสมกลิ่นไวน์แดงชั้นดีลอยมาเตะจมูก

"ทำไมตัวหอมจัง..." รวิณไม่ฟังเสียงท้วง ความเมามายทำให้ความยับยั้งชั่งใจที่เคยมีถูกทำลายลงจนหมดสิ้น ริมฝีปากร้อนจัดซุกลงที่ซอกคอขาวระหง ซึมซับความนุ่มหยุ่นที่เขาคิดว่าเป็นของคนรัก

"เฮ้ย! ไม่ใช่เจฟ... อื้อ!"