“ไม่ได้หนาแม่หญิง ข้าเป็นเพียงทาส ท่านไม่คู่ควรกับข้าเลย” “หุบปากเสีย กูจะเอามึงเป็นผัว หากไม่อยากก็นั่งนิ่งเป็นกระดอไม้ให้กูก็พอ”
"อ้ายดิน เจ้าคิดอย่างไรหากได้พรากพรหมจรรย์ของข้า"
"มะ ไม่ได้หนาแม่หญิง"
"จะได้หรือไม่มิใช่เรื่องที่มึงเป็นคนตัดสินใจ"
แม่หญิงเรไรกระตุกยิ้มร้ายอย่างที่อ้ายดินเคยเห็นมาหลายครั้งหลายครา นางปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนจนเรือนร่างเปลือยเปล่าภายในชั่วพริบตา สองขาคร่อมร่างหนาและจ่อแก่นกายใหญ่ที่ถูกปลุกรั้งไว้ที่ช่องทางคับแคบซึ่งมิเคยมีใครได้ย่างกรายเข้าไป
อ้ายดินมองเรือนร่างขาวบนกายตนตาค้าง ไร้เสียงใดออกมาจากริมฝีปากหนา
"อ่า นี่ก็เป็นครั้งแรกของมึงใช่หรือไม่ กูขอก็แล้วกัน"
รีวิว (2)
ของรีวิวบอกว่าคุ้มค่ากับการอ่าน
ของรีวิวบอกว่าการบรรยายลื่นไหล
ของรีวิวบอกว่าเนื้อเรื่องสนุกชวนติดตาม
Guest
