All you need is love.
7
ตอน
14.7K
เข้าชม
73
ถูกใจ
44
ความคิดเห็น
25
เพิ่มลงคลัง

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของผม  เนื้อเรื่องและภาษาอาจจะไม่สะสวยไม่ลื่นไหลสักเท่าไหร่ ที่สำคัญถ้าหากมีเยาวขนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้ามาอ่าน ผมอยากบอกว่ากรุณณาใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะครับ  ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ แล้วต้องขอโทษคนที่เข้ามาควานหาความเป็นอีโรติกจ๋านะครับ ผมไม่มีฉากร้อนแรงเยอะนะ  ผมอินดี้เรื่องมันก็เลยออกแนวอินดี้ ถ้าชอบก็อ่านครับไม่ชอบก็กดผ่านไปได้ ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาอันมีค่าเข้ามาอ่านนิยายของผมครับ

 

 

 

แนะนำตัวละครหลัก

 

 

 

 

 

ไซม่อน     :   อายุ 24

 

 

 

 

 

 

 

น้ำขิง   :  อายุ  14

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ขิงฟังผมนะ. เราคบกันไม่ได้"

"แต่เรารักกัน ม่อนรักขิง ม่อนพูดเอง"

"นั่นมันก่อนที่เราจะเจอกันนะขิง"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[คุณเคยคิดเหมือนผมไหม ทำไมคนรอบๆตัวเราถึงมีชีวิตที่ต่างกัน นอกจากบรรทัดฐานทางสังคมแล้ว ผมคิดว่ายังมีอีกอย่างที่ทำให้ชีวิตคนเราดำเนินไปในทิศทางที่แตกต่างกัน. สิ่งนั้นคือ 'ความรัก' ความรักหลากหลายรูปแบบที่ทำให้คนเราแสดงความสุขและทุกข์ออกมาต่างกัน จนกลายเป็นตัวชี้วัดความเป็นคนๆนั้นไปเลยก็ว่าได้  แต่ถ้าถามผมว่า ผมคิดยังไงกับไอ้เจ้าความรัก. สำหรับผมแล้วการ รักตัวเอง คือความรักในแบบของผม โปรดรักตัวเองให้มาเข้าไว้เพราะท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีไครรักเราไปมากกว่าตัวเราเอง]

 

คลิก!

 

ผมกดโพสบทความของผมลงบล็อกส่วนตัว ซึ่งเป็นบล็อกที่เงียบเหงามากครับ แต่ก็อย่าว่าผมก็โพสมันได้ทุกวันแหละ. จะโพสทำหอกหักอะไรนักหนาก็ไม่รู้  อ้อ ลืมไปเลย. สวัสดีครับ. ผมชื่อ ไซม่อน. จะเรียกว่าม่อนเฉยๆก็ได้ครับ ผมเพิ่งเรียนจบและตอนนี้ก็เป็นพนักงานกราฟฟิกให้บริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งอยู่  ชีวิตผมตอนนี้ค่อนข้างสมบูรณ์ ผมคิดว่างั้นนะ แต่ว่าผมยังขาดอะไรบางอย่างไป มันเหมือนกินเหล้าแล้วไม่ได้ใส่โซดา กินมาม่าไม่ได้ใส่ไข่   ใช่ครับ ผมยังไม่มีแฟนและผมกำลังตามหาคนๆนั้นอยู่

 

 

ตื่อดึ่ง!

 

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นจากคอมพิวเตอร์ทำงานของผม ผมรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเพราะมันคือแจ้งเตือนจากบล็อกของผม ผมเลื่อนเมาท์ไปคลิกที่เมล์แจ้งเตือนทันที

และสิ่งที่ทำให้ผมถึงกับยิ้มได้นั่นมันอะไรกัน

 

'คุณมี 1 ความคิดเห็นไหม่'

 

พระเจ้า !!  ความคิดเห็นแรกต่างหาก ผมเปิดบล็อกนี้มาตั้งนมนานเพิ่งจะมีคนหลงเข้ามาแสดงความคิดเห็น ผมรู้สึกดีใจจนบอกไม่ถูกรีบเปิดอ่านความคิดเห็นที่ว่าทันที

 

 

[คห.1:

แล้วถ้าเกิด เรารักคนอื่นมากกว่าตัวเราเองล่ะ จะเป็นยังไง ]

 

 

ผมอ่านข้อความนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก. เอาล่ะสิถึงจะเป็นบล็อกที่เกี่ยวกับความรัก. แต่ประเด็นคือเจ้าของบล็อกอย่างผมเนี่ย มันอ่อนหัดเรื่องความรักขนาดที่ว่า ต้องสวดมนต์ก่อนนอนให้ได้พบนิพพานสักครั้งกันเลยทีเดียว. ผมมองรูปโปรไฟล์ของเจ้าของบัญชีที่แสดงความคิดเห็นบนบล็อกของผม. แล้วอมยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย. รูปตัวการ์ตูนแรมโบ้ที่กำลังยิ้มยิงฟันอย่างอารมณ์ดีมันยิ้มให้ผมรึปล่าว ?  (เจ้าวัวแรมโบ้จาก รีบอร์น).  ผมเริ่มจรดปลายนิ้วลงแป้นพิมเพื่อตอบกลับคุณแรมโบ้   ขอเรียกงี้นะครับคุณแรมโบ้

 

 

 

 

 

 

 

จุดเริ่มต้นเล็กๆที่จะนำพาเขาและเธอมาพบกัน. หากแต่ไซม่อนจะต้องเจอเรื่องที่ประหลาดใจอีกมากมาย.  ความรักที่เขาตามหากำลังรอเขาอยู่ข้างหน้า. หัวใจบอบบางอีกหนึ่งดวงกำลังรอเขาอยู่อย่างใจเย็น

 

 

@ภาพบุคลคล ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา เพียงเพื่อเพิ่มอรรถรถในการอ่านเท่านั้น

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว