กำราบร้ายพ่ายรัก [มี E-book]

อ่าน Intro ก่อนน้า

👇👇👇👇👇👇👇

นิยายรัก Feel Good ดราม่านิดหน่อย 🫶

✅พระเอกธงเขียวเข้ม แสนดีนัมเบอร์วัน นางเอกปากร้าย เอาแต่ใจ 

❌เรื่องนี้สลับบท นางเอกจะเป็นโบ้ ร้องไห้เหมียนหมา ไม่รู้ตัวว่ารักเขา

❌❌❌🔥ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

 มีแต่ความคลั่งรักคลั่งไคล้ของคุณตำรวจ ✅✅✅

ชีวิตของกานต์พิชชา ตกลงมาถึงจุดต่ำสุด ถูกเพื่อนหักหลัง วางยาจนเธอถูกคนแปลกหน้าพรากความสาวไปยังไม่พอ ธุรกิจของครอบครัวดันมาล้มละลาย พ่อก็มาฆ่าตัวตายหนีไปอีก

โชคดีที่ในชีวิตเธอยังเหลือบัวผันอีกคน พอรู้ข่าวป้าก็รีบมารับเธอไปใช้ชีวิตที่โนนสะแบงครามด้วยกัน เพราะไม่มีที่ไปกานต์พิชชาจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านนอกอย่างไม่มีทางเลือก

ความสวยของเธอดันไปเข้าตากำนันบันลือ พ่อหม้ายวัย50 เข้า พอถูกข่มขู่ให้ยกหลานสาวให้ บัวผันจึงวางแผนซ้อนแผน จับกานต์พิชชาให้แต่งงานกับ ชนาธิป หรือสารวัตรเชน นายตำรวจผู้เป็นที่รักของประชาชน เพื่อความปลอดภัยของหลานสาว

กานต์พิชชาที่ไม่เห็นด้วย เธอไม่รู้ว่าชนาธิปเข้ามาอยู่ในชีวิตของเธอตั้งแต่แรก จึงพยายามหาทางหลบหนีกลับกรุงเทพฯ ทำทุกอย่างให้สามีปวดหัว ยอมเซ็นใบหย่าให้เธอทุกวิธี

แต่เฮ็ดไปเฮ็ดมา อีหล่าดันติดใจของหลวงซะนี่

เอาน้ำจิ้มมาฝากประกอบการตัดสินใจเอาเข้าชั้นค่า

ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว มือที่เคยดันแผงอกกว้างเอาไว้ในตอนแรกเริ่มอ่อนแรงลง ความวาบหวามจู่โจมจนสมองของเธอขาวโพลน เผลอยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบต้นคอแกร่งของเขาไว้ ขยับริมฝีปากตอบรับสัมผัสดูดดึงนั้นด้วยความลืมตัว

“อื้อ...” กานต์พิชชาครางอื้ออึงในลำคอเพราะเริ่มจะขาดอากาศหายใจ พอเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มประท้วง ชนาธิปจึงค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่งแต่ยังไม่ทันที่เขาจะเริ่มทำอะไรต่อ หญิงสาวกลับรีบตั้งสติหมุนตัวพลิกกายหนี นอนหันหลังให้เขาอีกครั้ง

“จะหนีไปไหนล่ะคุณ...หืม”

แทนที่เขาจะหยุด ชนาธิปกลับขยับกายเข้ามาซ้อนหลังเล็ก วงแขนแกร่งโอบกระชับเอวบางไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกดริมฝีปากและฝังจมูกโด่งบนไหล่เล็กลากมาจนถึงต้นแขนจนคนตัวเล็กเริ่มสั่นสะท้านด้วยความสาดเสียว

“พอได้แล้วคุณ” หญิงสาวขบเม้มริมฝีปากแน่นจะหนีออกไปจากมุ้งก็กลัวผี มือทั้งสองข้างจึงดึงรั้งและจิกผ้าห่มไว้แน่นเพื่อข่มอารมณ์เอาไว้แทน ไม่คิดเลยว่าตำรวจท่าทางซื่อ ๆ แบบเขาจะเจ้าเล่ห์ได้ขนาดนี้

เขาพยายามต้อนให้เธอจนมุม แม้ใจจะอดทนแค่ไหนแต่สุดท้ายไฟปรารถนาที่ถูกเขาปลุกขึ้นก็ทำให้ความอดทนของเธอขาดสะบั้นลง

จริงแบบที่เขาบอก ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน เล้าโลมขนาดนี้จะให้เธอทนไหวได้ยังไง

“เอาวะ! ไหน ๆ ก็แต่งงานแล้ว ขอใช้ของหลวงให้คุ้มค่าภาษีหน่อยก็แล้วกัน” ว่าแล้วเธอก็พลิกตัวกลับมาหาชนาธิป มือเรียวผลักเขาให้ออกห่างเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากบอกเสียงแหบพร่า “ฉันทนไม่ไหวแล้วนะคุณ”